facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ชาติก่อนเธอทำทุกทางเพื่อหนีจากเขา แต่ชาตินี้เธอจะยึดตำแหน่งคนข้างกายเขาไว้ให้มั่น ถ้าคิดว่าจะให้ใครมาแย่งไปเหมือนเมื่อก่อนได้ละก็ ระวังให้ดี... เพราะตอนนี้เธอสวยและฉลาดขึ้นเยอะด้วย!

บทที่ 85 ผมไม่ได้เป็นเทวดา / ตอนที่ 86 ที่โรงเรียนมีผู้ชายตามจีบคุณหนูเยี่ย

ชื่อตอน : บทที่ 85 ผมไม่ได้เป็นเทวดา / ตอนที่ 86 ที่โรงเรียนมีผู้ชายตามจีบคุณหนูเยี่ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2564 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 85 ผมไม่ได้เป็นเทวดา / ตอนที่ 86 ที่โรงเรียนมีผู้ชายตามจีบคุณหนูเยี่ย
แบบอักษร

บทที่ 85 ผมไม่ได้เป็นเทวดา 

เยี่ยหวั่นหวันมองเบื้องหลังของเฉินเมิ่งฉีที่วิ่งหนีไป เลยแอบยิ้มมุมปาก 

ผ่านเรื่องวันนี้แล้ว ไม่ว่าเฉินเมิ่งฉีจะอธิบายหรือแก้ตัวยังไง ท่าทีและมุมมองของทุกคนต่อเธอก็จะไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว 

ส่วนเจียงเยียนหราน ขอแค่เธอจะแตกหักกับเฉินเมิ่งฉี หลังจากนี้เธอยังมีโอกาสที่จะเชื่อมความสัมพันธ์กับเธออยู่ 

หลังกลับมาถึงหอพัก เยี่ยหวั่นหวันรีบหยิบมือถือขึ้นมา ค้นหาเบอร์ซือเย่หาน 

เธอตัดสินใจแล้ว จะลองเสี่ยงอีกครั้งหนึ่ง 

สำหรับซือเย่หานแล้ว การโกหกและหลบหนีเป็นเรื่องที่น่ากลัวที่สุด สู้เสี่ยงบอกความจริงไปดีกว่า 

ในขณะเดียวกัน เป็นอย่างที่หวั่นหวันคิดไว้ เฉินเมิ่งฉีโมโหจนแทบคลั่ง 

ในหอพักเจียงเยียนหรานและฟางฉินฉวนไม่อยู่ทั้งคู่ เธอมองดูรอยบนใบหน้าที่ตัวเองโดนมือถือเขวี้ยงใส่บวมขึ้นอย่างรวดเร็วในกระจก เลยเขวี้ยงสิ่งของบนโต๊ะทั้งหมดลงไปบนพื้น 

น่าโมโหจริง ทั้งหมดเป็นเพราะยัยโง่เยี่ยหวั่นหวันนั่นก่อเรื่อง! 

แล้วยัยโง่นั่นยังกล้าพูดเรื่องที่ตอนนั้นเธอตามจีบเยี่ยมู่ฝานอีก ตอนนี้เยี่ยมู่ฝานอยู่ที่บริษัทบ้านเธอเป็นแค่หมาตัวหนึ่งเท่านั้นเอง เขาคู่ควรหรือ? เหมือนดอกฟ้ากับหมาวัด! 

เยี่ยหวั่นหวัน เธอจะไม่ยอมให้เธอมีชีวิตที่ดีแน่ 

เฉินเมิ่งฉีหยิบมือถือขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ยิ้มอย่างเย็นชา แล้วเริ่มพิมพ์ข้อความ [คุณซือ ช่วงนี้เยี่ยหวั่นหวันคบกับเพื่อนที่นิสัยไม่ค่อยดี ไปสนิทกับนักเลงคนหนึ่ง เธอรู้อยู่แก่ใจว่านักเลงคนนั้นคิดไม่ซื่อกับเธอ ฉันเป็นห่วงว่าเยี่ยหวั่นหวันจะโดนคนหลอกเข้า ฉันไม่เข้าใจจริงๆ คุณซือคุณดีขนาดนี้ แล้วยังดีกับเยี่ยหวั่นหวันด้วย ทำไมเธอถึงได้ทำแต่เรื่องทำร้ายคุณนะคะ!] 

เฉินเมิ่งฉีพิมพ์ไม่กี่คำแต่กลับจากขาวเป็นดำหมดเลย 

ดูภายนอกเป็นห่วงความปลอดภัยของเยี่ยหวั่นหวัน แต่แท้จริงแล้วกลับสวมหมวกที่ดึงดูดความวุ่นวายมาให้เยี่ยหวั่นหวัน 

พูดถึงเรื่องฝีมือในการใส่ร้าย เฉินเมิ่งฉีไม่เป็นสองรองใคร 

นอกจากข้อความนั้นแล้ว เธอไม่ลืมที่จะส่งรูปที่สองคนนั้นเดินอยู่ด้วยกันไปให้อีกหลายรูป แบบนี้เธอถึงค่อยคลายความโกรธลงหน่อย 

เธอไม่รู้ว่าเมื่อคืนพลาดอะไรตรงไหน เยี่ยหวั่นหวันถึงได้มาโรงเรียนเหมือนปกติ แต่ครั้งนี้หลักฐานแน่นหนา ไม่มีทางผิดพลาดอีกแน่! 

กลางดึก ในสวนจิ่นหยวน 

สวี่อี้มองดูห้องที่ปิดประตูแน่นหนามาหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม เขาร้อนรนเดินวนไปมา “ทำยังไงดี คุณชายเก้าขังตัวเองไว้ในห้องหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว คุณหมอโม่ คุณเป็นนักสะกดจิตบำบัดที่เก่งที่สุดไม่ใช่หรือ? คุณคิดหาวิธีหน่อยสิ!” 

โม่เสวียนกอดอกอยู่ที่กำแพงตรงข้าม ไม่รู้จะพูดอะไร “ผมเป็นหมอ ไม่ได้เป็นเทวดา!” 

คิดว่าเขาทำได้ทุกอย่างเลยหรือ? 

อีกอย่างเขาอยู่ที่บ้านซือเย่หานก็ไม่มีประโยชน์อะไร 

“แต่ยังไงถ้าไม่ทำอะไรก็ไม่ได้นะครับ...” 

สวี่อี้กำลังร้อนรน เวลานี้ อยู่ๆ มีเสียงข้อความจากมือถือดังขึ้นมา 

สวี่อี้มองไปตามเสียงที่ดัง เจอมือถือที่ก่อนหน้านี้โดนซือเยว่หานโยนทิ้งไว้บนพื้น 

หยิบขึ้นมาดู เห็นแต่หน้าจอเตือนข้อความติดต่อกันหลายข้อความ เฉินเมิ่งฉีเป็นคนส่งมาทั้งหมด 

“ผู้หญิงคนนี้นี่ยังไม่ยอมเลิกราอีก คิดว่าที่นี่ยังวุ่นวายไม่พอใช่ไหม!” สวี่อี้บ่นเสียงเบา กำมือถือไว้แน่น กลัวว่าซือเย่หานจะได้ยิน 

โม่เสวียนมองไปทางมือถือ หลังจากคิดเล็กน้อยก็พูดขึ้นมา “นายไปสืบมา ดูว่าเยี่ยหวั่นหวันฝั่งนั้นเกิดอะไรขึ้น ไม่แน่อาจสามารถทำให้คุณชายเก้าออกมาได้” 

สวี่อี้ได้ยิน ก็หน้าบึ้งทันที จำเป็นต้องใช้วิธีน่ากลัวแบบนี้ให้คุณชายเก้าออกมา? 

แต่คิดไปคิดมาก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว ถ้าเจ้านายไม่กินไม่นอนแบบนี้ต่อไป ร่างกายจะทนไม่ไหว 

ดูแล้วคงต้องใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่ง 

............................................................. 

 

ตอนที่ 86 ที่โรงเรียนมีผู้ชายตามจีบคุณหนูเยี่ย 

ดังนั้นสวี่อี้เลยรีบให้คนไปสืบ 

ผ่านไปชั่วครู่ ก็ได้ความคืบหน้าเรื่องที่ไปสืบมาแล้ว ที่โรงเรียนมีชายหนุ่มคนหนึ่งจีบเยี่ยหวั่นหวันอย่างเปิดเผย แล้วยังประกาศให้คนทั้งโรงเรียนรู้อีกด้วย! 

สวี่อี้ใกล้จะอกแตกตายแล้ว เยี่ยหวั่นหวันนี่ช่างเป็นตัวนำภัยพิบัติมาให้จริงๆ น่ากลัวเหลือเกิน! 

“ในโรงเรียนมีคนกำลังตามจีบคุณหนูเยี่ยอยู่ คุณหมอโม่ คุณจะบอกคุณชายเก้าจริงหรือ?” สวี่อี้ถามหน้ามุ่ย 

เวลาปกติเยี่ยหวั่นหวันคุยกับผู้ชายคนอื่นมากไปแค่หนึ่งประโยคคุณชายเก้าก็จะเป็นฟืนเป็นไฟอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มีคนกล้ามาสนใจเยี่ยหวั่นหวัน แล้วเขายังจะปล่อยเยี่ยหวั่นหวันอยู่ข้างนอกอีกไหม ถ้าสองคนนี้ทะเลาะขึ้นมาอีก... 

เรื่องแบบนี้เขาอยากจะปิดบังยังทันอยู่ไหม? 

โม่เสวียนได้ยินก็อึ้งไป “นายแน่ใจ?” 

สภาพเยี่ยหวั่นหวันแบบนั้น ยังมีคนมาชอบ? 

สวี่อี้พยักหน้าจริงจัง “ข่าวถูกต้อง! อีกทั้งยังบอกด้วยว่าอีกฝ่ายเป็นลูกพี่ใหญ่ของชิงเหอ ลูกชายผู้อำนวยการโรงเรียน หน้าตาก็หล่อมาก มีผู้หญิงหลายคนชอบ แต่สายตาน่าจะมีปัญหา” 

โม่เสวียนขมวดคิ้ว รู้สึกสงสัย คิดอยู่นานค่อยพูดออกมา “ไม่ช้าก็เร็วคุณชายเก้าต้องรู้อยู่ดี” 

สวี่อี้คิดไปมาก็เห็นด้วย ต่างกันแค่ตายช้าหรือตายเร็วเท่านั้น 

ดังนั้นสวี่อี้จึงได้แต่สูดหายใจลึก เคาะประตูห้องที่ปิดสนิท ดันประตูเปิดออกอย่างระมัดระวัง 

เห็นม่านหน้าต่างในห้องทั้งหมดปิดอยู่ มีเพียงช่องแคบๆ ช่องหนึ่งที่แสงสว่างผ่านเข้ามาเล็กน้อย กระทบลงบนใบหน้าชายหนุ่ม 

ร่างสูงของซือเย่หานนอนอยู่บนโซฟา งอเข่าข้างหนึ่ง มือหนึ่งพาดไว้บนตาเพื่อบังแสง เสื้อเชิ้ตสีดำที่คอเสื้อติดอย่างพิถีพิถันอยู่เสมอถูกปลดกระดุมออกสองเม็ดอย่างลวกๆ ใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างน่าอัศจรรย์แลดูขาวซีดเหมือนคนป่วย มีกลิ่นอายที่ซึมเศร้าไปทั่วทั้งร่าง 

แต่กลิ่นอายแบบนี้ไม่ได้ทำให้เขาสูญเสียอะไร แต่กลับทำให้ทั้งตัวเขาดูแล้วยิ่งประหลาดอันตราย เหมือน เหมือนแดร็กคูล่าที่นอนหลับเป็นพันปีอยู่ในปราสาท... 

อันที่จริง เจ้านายเวลาสงบนั้นดูอันตรายกว่าเวลาโมโหเป็นร้อยเท่า 

สวี่อี้กลืนน้ำลาย เดินตัวสั่นงันงกเข้าไป “คุณ... คุณชายเก้า... มีข้อความของคุณมาครับ...เป็น...เป็นข้อความของคุณเฉินเมิ่งฉีส่งมา... ส่งมาหลายข้อความเลย... อาจจะมีเรื่องเร่งด่วน...” 

ช่วยไม่ได้ เหมือนซือเย่หานจะไม่สนใจ 

สวี่อี้รออยู่นาน เวลาที่ผ่านไปนานทำให้แขนขาเขาจะเป็นเหน็บแล้ว ดังนั้น จึงทำใจกล้าเป็นฝ่ายบอกข่าวนั้นก่อน “คุณชายเก้า ที่โรง...ที่โรงเรียน เหมือนมีผู้ชายคนหนึ่ง กำลังตามจีบคุณหนูเยี่ยอยู่...” 

วินาทีต่อมา สิ่งที่ตอบเขา คือบรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวกระจายไปทั่วทั้งห้องในทันที 

ถึงแม้ชายหนุ่มบนโซฟาจะไม่ขยับตัว เพียงแค่ลืมตาขึ้นมา แต่บรรยากาศรอบๆ ตัวนั้นเปลี่ยนไปหมด 

บรรยากาศอาฆาตแค้นนั้นถึงขีดสุด ผีร้อยตัวร้องโหยหวนอยู่ในใจสวี่อี้ร่ำไห้ทั่วทั้งใบหน้า เขาหวังจริงๆ ว่าผลที่ตามมาจะไม่ดีแบบนี้... 

แอบถอนหายใจเป็นหมื่นครั้งให้ผู้ชายที่สายตาเสียหาเรื่องใส่ตัวคนนั้น เตรียมป้องกันตัวขั้นสูงสุด เพื่อรับมือกับเรื่องอาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคต 

ขณะที่สวี่อี้กำลังตื่นตระหนกถึงขั้นสุด เสียงมือถือก็ดังขึ้นมาโดยคาดคิด ทำเขาตกใจจนเกือบจะโยนมือถือทิ้ง 

เขารีบมองสายที่โทรเข้ามา ตอนแรกคิดว่าเป็นเฉินเมิ่งฉีโทรมาก่อกวนอะไรอีก ปรากฏว่า พอมองไปแล้ว กลับเป็นเยี่ยหวั่นหวันโทรมา! 

หัวใจสวี่อี้โดดขึ้นมาถึงลำคอ เยี่ยหวั่นหวันโทรมาทำไมเวลานี้? 

“คุณ...คุณชายเก้า คุณหนูเยี่ยโทรมาครับ... เป็นวิดีโอคอล...” 

ความคิดเห็น