Finland (ช้อย)

หลังจากที่เรื่อง "คนคุก" จบแล้ว ช้อยขออนุญาตติดเหรียญนะคะ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะเข้าใจ และกราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาสนับสนุนช้อยมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ ขอบพระคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด ขอบพระคุณจากใจจริง ๆ ค่ะ / กราบ / ช้อย

Chapter 2 : ระวังตัว

ชื่อตอน : Chapter 2 : ระวังตัว

คำค้น : finland,ช้อย, yaoi,ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,ธีร์ปิง,รุจ,คิว,หื่น,เด็กแว้นที่รัก,Love you my bad boy,คนคุก,ดอม,คุณ,NC20+,SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 38.6k

ความคิดเห็น : 160

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2559 09:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2 : ระวังตัว
แบบอักษร

 

 

 

ผมเข้ามาอยู่ในเรือนจำได้สองวันแล้ว และได้รู้จักกับไอ้ต๋งซึ่งอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน

 

“มึงโดนข้อหาอะไร?”  ไอ้ต๋งนอนตะแคงคุยกับผม

 

“ฆ่าคนตาย”    ผมบอกมันไป

 

“ห๊ะ....!!! หน้าอย่างมึงเนี่ยนะฆ่าคนตาย ติดกี่ปีวะ?”    ไอ้ต๋งมันตกใจถามผมกลับ

 

“10ปี.. แล้วมึงง่ะ?”     ผมถามมัน

 

“กูโดนพยายามฆ่า แม่งกูไปกับพวกเลยซวยไปด้วย”   มันบอกกับผม

 

“มึงอยู่ที่นี่มึงระวังตัวให้ดีนะโว้ย กูเตือนไว้ก่อน”     ไอ้ต๋งเตือนผม

 

“เรื่องไร?”   ผมถามมัน

 

“หน้าอย่างมึงเนี่ยกูว่าไม่รอด”  

 

“มึงหมายความว่าไงวะ?”   ผมขมวดคิ้วถามมันกลับ

 

“มึงโง่หรือเซ่อกันแน่วะ หน้าอ่อนอย่างมึงเนี่ยใคร ๆ ก็อยากเอาทำเมียทั้งนั้นแหล่ะโว้ย”   มันบอกกับผมซะเต็มปากเต็มคำ

 

“สัส...!! กูเป็นผู้ชายมี-วยเหมือนกับพวกมึงจะมาเอากูทำเมียทำไมวะ?”  ผมหัวเสียบอกกับไอ้ต๋งไป

 

"มึงก็รู้ที่นี่มีแต่ผู้ชาย เรื่องเซ็กส์มันเลี่ยงไม่ได้ ใครหน้าตาดีก็โดนหมายหัวทั้งนั้นแหล่ะ"

 

ผมได้ยินที่ได้ต๋งมันบอกชักเสียว ๆ อยู่เหมือนกัน  กูไม่ยอกหรอกโว้ย...!!!! ตายเป็นตาย....!!!

 

“ไอ้พวกเหี้ย...!! แม่งจะไม่หลับไม่นอนกันหรือไงวะ?”    แล้วเสียงของลุงที่อยู่ห้องเดียวกับผมก็ดังขึ้น

 

“ชู่...!! เงียบ ๆ”    ไอ้ต๋งเอานิ้วป้องปากบอกกับผมเบา ๆ

 

“ใครวะ?”   ผมอ้าปากถามกับมันโดยไม่มีเสียง  ไอ้ต๋งมันนอนติดกับผม มันขยับตัวเข้ามาใกล้ๆ

 

“ลุงสิงแกอาวุโสที่สุดในแดนนี้  มึงเคารพแกหน่อยก็ดีนะโว้ย”   ไอ้ต๋งกระซิบบอกกับผม  ผมก็เห็นลุงแกอยู่เหมือนกัน แกจะเงียบ ๆ หน้าเคร่ง ๆ ไม่พูดไม่จากับใคร และไม่มีใครกล้ามายุ่งกับแก

 

“เออ ๆ นอนได้แล้วพรุ่งนี้ต้องเริ่มทำงานแต่เช้า”   ผมกระซิบบอกกับไอ้ต๋ง ผมยังไม่รู้ว่าจะได้รับมอบหมายให้ทำงานอะไร  อาจเป็นเพราะผมนอนไม่หลับมาสองคืนแล้ว คืนนี้ได้คุยกับไอ้ต๋งมีไอ้ต๋งเป็นเพื่อนค่อยอุ่นใจหน่อย ผมเผลอม่อยหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ มาสะดุ้งอีกทีเมื่อไอ้ต๋งมันเขย่าตัวปลุก

 

“เฮ้ย...ไอ้คุณตื่นโว้ย ไปอาบน้ำ ไปช้าเดี๋ยวก็โดนเล่นหรอกมึง” 

 

“กี่โมงแล้ววะ”

 

“ตีห้า”     ตีห้าพวกผมต้องรีบไปอาบน้ำเพราะเป็นห้องน้ำรวม ขืนช้าคนจะเยอะและทุกคนต้องอาบให้เสร็จก่อนหกโมงผมกับไอ้ต๋งค่อย ๆ ย่องออกจากห้องเพราะกลัวลุงสิงกับคนอื่น ๆจะตื่น

 

ห้องอาบน้ำเป็นห้องอาบน้ำรวม มีอ่างน้ำสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ก่อด้วยอิฐฉาบปูนสูงประมาณเอว ใส่น้ำเต็ม ของใช้พวกสบู่ แปรงสีฟัน ยาสีฟัน จะเก็บใส่ไว้ในขันของใครของมัน  ผมกับไอ้ต๋งเข้ามาที่ห้องอาบน้ำก็มีนักโทษคนอื่นอาบอยู่ก่อนแล้ว เสื้อผ้าจะซักได้ก็ต่อเมื่อวันหยุดราชการ ผู้ต้องหาจะได้พักผ่อนกันทั้งวันไม่ต้องทำงานจะทำอะไรก็ได้ เล่นกีฬา ซักผ้า นอน เล่นหมากฮอสอะไรก็แล้วแต่สะดวก

 

“รีบอาบเหอะไอ้คุณ”   ไอ้ต๋งบอกกับผม

 

“อืม”  ผมถอดเสื้อผ้าเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว เช่นเดียวกับไอ้ต๋งตักน้ำอาบได้ไม่ถึงสามขัน

 

“แม่เจ้าโว้ยยยยย...!!! คนน่ารักมาอาบน้ำแต่เช้าเลยว่ะ” ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ 

 

“แม่งขาวชิบหาย”  ผมหันไปมองไอ้คนที่กำลังจ้องผมอยู่ มันมากันสี่คน แต่ละคนแม่งสักยันต์เต็มตัวท่าทางเอาเรื่องทุกคน ผมไม่อยากมีเรื่อง รีบถูสบู่ตักน้ำราดตัว แล้วเอาผ้าเช็ดตัวพันเอวเอาไว้

 

“ป่ะ... ไอ้ต๋ง”  ผมชวนไอ้ต๋งกลับห้อง  พอผมกับไอ้ต๋งเดินผ่านไอ้สี่ตัวนั่น

 

หมับ...!!!  “เดี๋ยวดิน้อง จะรีบไปไหน ถูหลังให้พี่หน่อยสิ”    ไอ้คนหัวโจกจับแขนผมเอาไว้ไม่ยอมให้ผมออกจากห้องน้ำอาบ ผมไม่อยากมีเรื่องได้แต่นิ่งเงียบ

 

“พี่ชาติครับปล่อยมันไปเหอะ อย่าไปทำอะไรมันเลย”  ไอ้ต๋งรีบเข้าไปบอกไอ้หัวโจกมัน

 

“มึงอย่ามายุ่งไอ้เหี้ยต๋ง เดี๋ยวจะโดนตีนกูซะเปล่า ๆ”  ไอ้หัวโจกมันหันไปตะคอกไอ้ต๋ง

 

ฟอด...!!!   มันทำท่าจะเข้ามาหอมผม ผมรีบเบี่ยงตัวหนี

 

“สัส...!! มึงจะทำอะไรวะ?”    ผั๊วะ...!!!  ผมสวนหมัดเข้าที่ใบหน้ามันอย่างจัง ผมทนไม่ไหวจริง ๆ ยิ่งอ่อนแอยิ่งโดนเหยียบ ยิ่งเงียบยิ่งโดนข่ม 

 

ถุ้ย...!!!  มันถุยเลือดที่กบปากทิ้ง  “หมัดหนักเหมือนกันนี่ว่า แบบนี้กูชอบ”   มันแสยะยิ้มแล้วเข้ามาจับแขนผมเอาไว้อีกครั้ง

 

“ผู้คุมมาโว้ย...!!!”   แล้วก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น มันรีบปล่อยแขนผม

 

“ไอ้ชาติมึงจะทำอะไร??”   ผู้คุมเดินเข้ามาหามันพร้อมกับใช้กระบองดันอกมันให้ถอยห่าง

 

“เปล่าครับพี่ ผมก็แค่ทักทายน้องใหม่ก็เท่านั้นเอง.... พี่ก็”   มันรีบปฏิเสธผู้คุมไป

 

“อย่าให้กูเห็นนะไอ้ชาติ ไม่งั้นกูจับมึงขังเดี่ยว”   ผู้คุมชี้หน้าบอกกับมัน

 

“ค้าบ ค้าบ”   แล้วมันกับพวกก็เดินเลี่ยงไปอาบน้ำ แต่ยังคงมองมาที่ผมไม่ละสายตา

 

ผมกับไอ้ต๋งก็เดินกลับห้อง

 

“ดีนะมึงมีคนมาช่วยไว้ทัน”   ไอ้ต๋งบอกกับผมพร้อมกับหาเสื้อผ้ามาใส่ ตอนนี้พวกเราสวมเสื้อผ้าอะไรกันก็ได้ ส่วนมากจะเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้น ยกเว้นตอนที่ญาติมาเยี่ยมต้องสวมชุดนักโทษ ห้ามใส่รองเท้า กางเกงในก็ห้าม

 

“ไอ้เหี้ยนั่นเป็นใครวะ?”   ผมถามไอ้ต๋งไป

 

“มันชื่อชาติ เป็นหัวโจกในแดนนี้แหล่ะ ไอ้เหี้ยนั่นแม่งตั้งตัวเป็นใหญ่ มันโดนข้อหาหนัก”

 

“มึงเลี่ยงมันได้ก็เลี่ยงนะโว้ย กูเห็นมันมองมึงแล้วกูเสียวแทนว่ะ”  ไอ้ต๋งบอกกับผม

 

“เสียวไรวะ?”  ผมทำหน้างงถามไป

 

“เสียวตูดไง สัส..!!”  ไอ้ต๋งบอกกับผม

 

“ไอ้เหี้ย...”   ผมหันไปด่ามัน

 

“ลุงสิง หวัดดีครับ”   ผมยกมือไหว้ลุงสิงที่เพิ่งไปอาบน้ำมา

 

“อืม”   แกตอบผมสั้น ๆ 

 

“ป่ะ...ไปกินข้าวกัน”  ไอ้ต๋งเอ่ยชวนผม 

 

ผมลืมบอกตารางในแต่ละวันว่าต้องทำอะไรบ้าง แต่ละแดนจะไม่เหมือนกัน

6.00 น.  อาบน้ำให้เสร็จ

7.30 น.  ข้าวเช้า

8.00 น.  เข้าแถวเช็คยอด

11.30 น. ข้าวกลางวัน

15.00 น. ข้าวเย็น

15.30 น. ขึ้นเรือนนอน

20.00 น. สวดมนต์

21.00 น. เข้านอน

 

ช่วงระหว่างวันก็ทำงานตามที่ผู้คุมสั่งแต่ละคนไม่เหมือนกัน และก็มีเรียนฝึกอาชีพตามที่ตัวเองถนัด  ผมกับไอ้ต๋งเดินมาที่โรงเลี้ยงอาหาร ใครจะกินข้าวหลวงหรือซื้อกินก็ได้ ผมไม่มีตังค์ติดตัวซักบาท แม่ก็ยังไม่ได้มาเยี่ยมเพราะติดวันหยุด

 

“ป่ะ..กินข้าวราดแกงกัน เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง”  ไอ้ต๋งบอกกับผม ไอ้ต๋งมันเข้ามาอยู่ที่นี่ก่อนผมเกือบปี เลยรู้จักใคร ๆ ที่นี้เป็นอย่างดี

 

“ป้าผมเอาข้าวราดแกงสองจาน”   ไอ้ต๋งบอกกับป้าคนขายไป

 

“ไอ้ต๋งเพื่อนใหม่เอ็งเหรอวะ?”   ป้ามองหน้าผมแล้วหันไปถามไอ้ต๋ง

 

“ใช่ป้า... มันเพิ่งมา”   ไอ้ต๋งตอบไป

 

“หน้าตาดีนี่ไอ้หนุ่ม”   ป้าเอ่ยแซวผม อย่างน้อยที่นี่ก็ไม่ได้มีแต่ผู้ชาย มันทำให้ลดการอึดอัดไปได้บ้าง

 

“ที่นี่ซื้อของได้ด้วยเหรอวะไอ้ต๋ง?”   ผมถามมันพร้อมกับถือจานเดินไปหาที่นั่ง

 

“ได้ดิ.. ญาติฝากเงินให้ได้ แต่ใช้ได้ไม่เกินสองร้อยต่อวัน”  ไอ้ต๋งมันอธิบายให้ผมฟัง

 

หาที่นั่งเสร็จ ผู้ต้องขังคนอื่น ๆ ก็เริ่มทยอยเข้ามาในโรงเลี้ยงอาหาร บางคนก็กินข้าวของหลวง บางคนก็ซื้อกิน  ผมสำรวจมองไปรอบ ๆ บริเวณ รั้วกำแพงสูงตั้งไม่รู้กี่เมตร แถมบนกำแพงยังต่อเติมด้วยรั้วลวดหนามให้สูงขึ้นไปอีก มีหอคอยสูงเอาไว้ฉายสปอร์ตไลท์ในตอนกลางคืน ภายในบริเวณโรงเลี้ยงอาหารมีร้านค้าสวัสดิการเล็ก ๆ ขายพวกของใช้สำหรับผู้ต้องขัง สบู่ ยาสีฟัน บุหรี่  ขนม ของเล็ก ๆ น้อย ๆ  ผมมองไปทางประตูที่ปิดตายแล้วพาให้ใจหาย นับจากนี้ไปผมจะไม่ได้ออกจากที่นี่อีกนาน  ผมได้แต่คิดคนเดียว

 

“ไอ้คุณมองหาเหี้ยไรนักหนาวะ?  แดกได้แล้ว แม่งเดี๋ยวไอ้พวกเหี้ยนั่นก็มากันหรอก”  ไอ้ต๋งเอาศอกกระทุ้งเรียกสติผมกลับมา ไอ้เหี้ยที่ไอ้ต๋งมันบอกคงจะเป็นพวกของไอ้ชาติ

 

พูดยังไม่ทันขาดคำ

 

“โว๊ะ...นั่นไงแฟนกูนี่หว่า....!!!”   แล้วเสียงไอ้ชาติก็ดังขึ้น ผมกับไอ้ต๋งเงยหน้ามองมันพร้อมกัน

 

“โห่.... แฟนมึงตั้งแต่เมื่อไอ้ชาติ?  น้องเค๊าบอกเป็นแฟนมึงแล้วเหรอวะ?”

 

“งานนี้กูไม่ยอมมึงแน่ไอ้ชาติ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ”  แล้วเสียงโห่ฮาก็ดังขึ้น

 

“นั่งด้วยคนนะที่รัก”  ไอ้ชาติยิ้มกริ่มบอกกับผม

 

“สัส...!! ใครเป็นที่รักมึง??”   สิ้นเสียงที่ผมตอบไอ้ชาติกลับ   ปึก...!!! ไอ้ต๋งเหยียบเท้าผมอย่างแรง เพื่อให้ผมเงียบเอาไว้

 

“ปากดีนะมึง”    ไอ้ชาติกระชากแขนผมอย่างแรง

 

“เฮ้ย....!!!   ทำเหี้ยไรมึงวะไอ้ชาติ....??”   แล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น พวกนักโทษคนอื่น ๆ ต่างแหวกทางให้กับเจ้าของเสียงนั่น

 

 

 

.....................................................................

To be continue...........................

.....................................................................

 

 

กราบขอบพระคุณที่กรุณาติดตามและให้กำลังใจช้อยมาตลอด

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ

 

finland (ช้อย)

ความคิดเห็น