ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ซาตานที่รัก 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 125

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2564 03:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซาตานที่รัก 6
แบบอักษร

ซาตานที่รัก 6 

(ห้องนอนลูซ) 

ขุนพลที่ไล่ลูซให้ออกมานอนนอกห้องแต่ทำไปทำมาตอนนี้ขุนพลนั้นกลับมานั่งอยู่หว่างขาของลูซเพื่อให้ลูซเช็ดผมให้ ส่วนขุนพลนั้นก็นั่งเล่นเกมในมือถืออย่างสนุกโดยมีลูซคอยมองอยู่ 

"มันสนุกรึไงหืมฉันเห็นนายเล่นไม่หยุดเลย" 

"ก็คลายเครียดดีครับ"ขุนพลตอบกลับไปทั้งที่สายตาก็ยังจ้องหน้าจอไม่ละสายตา 

"คลายเครียดงั้นหรอ ฉันมีนะวิธีที่จะทำให้นายคลายเครียดได้น่ะ"อยู่ๆลูซก็เอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาจนคนที่เงยหน้าขึ้นมามองอย่างขุนพลก็เริ่มคิดแล้วว่าต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอนแต่ก็อดที่จะถามออกไปไม่ได้ 

"วิธีอะไรหรอครับ" 

"ขึ้นมานี่สิฉันจะบอก"พอลูซพูดแบบนั้นขุนพลก็วางมือถือลงและลุกขึ้นยืนอยู่หว่างขาของลูซ 

"........"ขุนพลเงียบเพื่อดูว่าลูซนั้นจะทำอะไรจนลูซสั่งให้ขุนพลก้มลงไปหาตัวเอง 

"ก้มมานี้สิ อื้ม..."ลูซพูดจบก็ดึงขุนพลเข้ามาจูบอย่างดูดดื่มและเพิ่มความร้อนแรงขึ้นเมื่อขุนพลเองก็จูบตอบกลับมาต่างคนต่างไม่มีใครยอมแพ้กันจนขุนพลเป็นฝ่ายยอมแพ้ในสุดและรู้ตัวอีกทีเสื้อคลุมอาบน้ำก็หายไปจากร่างกายเสียแล้วแถมตัวขุนพลเองก็กำลังคร่อมอยู่บนร่างของลูซที่ไร้เสื้อผ้าเช่นกัน 

"มาทำเรื่องคลายเครียดกันครับเมีย" 

"กึ๊ด!" 

"อ๊า!เจ็บครับ ลูซผมเจ็บอื้อ อ่า อ๊ะๆๆๆ เบาๆอ่า...ก่อนครับลูซ อืม อื้อ"ขุนพลร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกแท่งเนื้อแทงเข้ามาโดยไม่มีการเตรียมพร้อมใดๆและไม่มีการรอแต่อย่างใดลูซที่สอดเข้าจนสุดก็กระแทกถี่ๆพร้อมจูบปลอบขุนพลไปด้วยจนความเจ็บกลายเป็นความเสียวในที่สุดและขุนพลนั้นเริ่มเป็นคนขย่มร่างลงขับสู้กับแท่งเนื้อที่กระแทกเข้ามาอย่างร้อนแรง 

"อ่า อ๊ะๆๆๆลูซครับแรงๆ แรงๆอีกสิครับ กระแทก อ๊ะ! ผมให้แรงกว่านี้สิครับ อ๊ะๆๆๆอืม อื้อ" 

"อ่า ขุนพล เธอเซ็กซี่จริงๆเมียของฉัน อืม อ่า รัดแน่นมากเอาเท่าไรก็ไม่พอจริงๆ อ่า ซี๊ดรับน้ำของฉันไปซะเมีย อ่า" 

"อ๊ะๆๆๆแรงอีก อือ ผะ ผมไม่ไหวแล้วครับลูซ" 

"พร้อมกันนะเมีย อื้อ อืม อ่า/อ๊า!ซี๊ด อึก"ทั้งลูซและขุนพลต่างก็ปลดปล่อยออกมาแต่สำหรับลูซแล้วครั้งเดียวไม่เคยพอเขาจึงกระแทกต่ออย่างต่อเนื่องทำให้ขุนพลนั้นกระเด้งกระดอนไปตามแรงกระแทกอย่างไม่หยุดยั้งและหยุดลงเพื่อเปลี่ยนท่าการร่วมรักกับขุนพลไปเรื่อยๆจนท้องฟ้าที่เคยมืดมิดก็เริ่มมีแสงสว่างลอดเข้ามาตามร่องม่านแต่การร่วมรักของทั้งสองกลับยังไม่หยุดลงอย่างง่ายๆจนช่วงสายขุนพลถึงสลบคาอกของลูซไป 

ลูซหยุดการร่วมรักของตัวเองเมื่อเห็นว่าขุนพลนั้นสลบไปแล้ว เขาอุ้มร่างบางของขุนพลเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายก่อนจะพาขุนพลมาแต่งตัว เมื่อออกมาที่นอนที่ผ่านสมรภูมิรักมาทั้งคืนก็กลับมาสะอาดน่านอนอีกครั้งลูซจึงอุ้มขุนพลลงมานอนที่เตียงพร้อมล้มตัวลงนอนกอดขุนพลและหลับตามขุนพลไป 

(เวลา18.00 น.) 

เวลายามเย็นในคฤหาสน์ที่แสนเงียบและวังเวงร่างบางที่ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลก็ยกแขนของคนที่รังแกตัวเองออกก่อนจะเดินลงมาด้านล่างและเดินเข้าครัวเพื่อหาอะไรยัดใส่ท้องของตัวเองที่ตอนนี้มันประท้วงจนร่างบางก็เริ่มหงุดหงิดตัวเอง 

"เฮ้อ!จะร้องอะไรขนาดนี้วะเนี่ย งื้อมีเนื้อด้วยงั้นทำสเต็กเนื้อแล้วกันนะ"ขุนพลที่เห็นเนื้อก็เกิดน้ำลายไหลอย่างห้ามไม่อยู่ ซาตานเเฝดที่เห็นอาการของขุนพลก็พายิ้มออกมาจนลูซที่เพิ่งตื่นเมื่อเดินลงมาเห็นสองแฝดตาเป็นประกายมองไปทางขุนพล เขาก็ไม่รอช้าเดินเข้ามาตบหัวของสองแฝด 

ป้าบ! ป้าบ! 

"เมียกูอย่าทำสายตาวิบวับใส่เมียกู" 

"พวกผมก็ไม่ได้คิดอะไรพี่แต่ผมว่าอีกไม่นานพี่คงได้อุ้มลูกแล้วว่ะ พี่ดูนั่นดิเห็นเนื้อสดแล้วน้ำลายหกซะขนาดนั้นพี่จะให้พวกผมร้องไห้หรอนี่มันข่าวดีชัดๆเลยนะพี่น้ำเชื้อดีว่ะพี่ พวกผมยกนิ้วให้เลย" 

"หึหึ กูใคร ท่านลูซิเฟอร์เชียวนะมึงจะธรรมดาได้ไงว่ะกูไปหาเมียล่ะเออแล้วนี่คนอื่นไปไหนกันหมด"ก่อนจะเดินไปหาขุนพล ลูซก็ถามถึงเพื่อนคนอื่นๆ 

"ไปหาเมียกันหมดแล้วครับพี่ พวกผมพึ่งตื่นก็กะว่าจะออกไปหาเหยื่อเหมือนกันใครจะเหมือนพี่ล่ะครับพาเมียมากกถึงบ้านได้หึหึ"เบลตอบพี่รองอย่างลูซด้วยท่าทีกวนๆทำให้ลูซเดินกลับมาแต่สองแฝดก็ไม่ช้ารีบพาตัวเองวิ่งหนีออกมาทันที 

"คุณลูซตื่นแล้วหรอครับมาทานสเต็กกันครับผมทำเสร็จพอดีเลย"ขุนพลที่เห็นลูซลงมาแล้วก็เรียกลูซด้วยเสียงที่ร่างเริงทันที ลูซเมื่อได้ยินเสียงของขุนพลเรียกเขาก็รีบเดินกลับไปหาขุนพลทันทีแต่เมื่อเห้นสเต็กเนื้อของขุนพลที่ยังแดงอยู่ก็อดทักไม่ได้ 

"จะทานได้ไหมยังแดงอยู่เลยปกติไม่ชอบไม่ใช่เหรอ"ลูซถามออกไปแต่ภายในใจนั้นกลับยินดีเป็นอย่างมากเพราะเขารู้ดีว่าอาการเช่นนี้มันเป็นเพราะอะไรกันแน่ 

"ไม่รู้สิผมอยากทานครับแล้วคุณทานได้ไหมถ้าหากว่าทานไม่ได้ผมจะทำอย่างอื่นให้ทานดีไหมครับ"ขุนพลที่ได้ยินคำถามแบบนั้นจากลูซก็เริ่มเหมือนอยากจะร้องออกมาแต่ก็ไม่รู้เพราะอะไรถึงอยากจะร้องแบบนี้ 

"ไม่เป็นไร ฉันทานได้ฉันแค่เป็นห่วงเท่านั้นถ้าทานได้จริงๆก็ทานเยอะๆ อย่าทำหน้าจะร้องไห้แบบนั้นเลยนะเรามาทานกันเถอะ วันนี้ฉันจะเข้าไปบ้านของเธอเพื่อไปฝากตัวเป็นลูกเขยกับพ่อของเธอนะขุนพล" 

"ครับ อืมอร่อยจังเลยครับผมไม่คิดว่ามันจะอร่อยขนาดนี้เลย" 

"อิ่มไหมเอาของฉันเพิ่มไหม ปกติช่วงเช้าฉันจะดื่มกาแฟอย่างเดียว"ลูซที่นั่งมองขุนพลทานเนื้อสเต็กอย่างเอร็ดอร่อยก็ยิ้มออกมาก่อนจะดันจานของตัวเองไปให้กับขุนพล 

"แน่ใจนะครับว่าไม่ทานงั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ อื้ม อร่อย" 

แล้วมื้ออาหารยามสายก็ผ่านไปลูซก็พาขุนพลขึ้นห้องเพื่อไปอาบน้ำก่อนจะพากันออกไปหาซื้อของที่จะนำไปฝากพ่อของขุนพลและก่อนหน้านี้เขาก็ได้ให้สมุนของตัวเองพาอลิซพี่สาวของขุนพลกลับไปยังบ้านแล้วด้วยเช่นกันและสมุนของเขาก็ได้กลับมารายงานว่าพ่อตาของตนนั้นรับรู้แล้วว่าได้ลูกสาวคืนแต่ต้องเสียลูกชายของตัวเองมาให้ตนแทน 

(บ้านของพ่อขุนพล) 

"มากันแล้วงั้นหรือเข้าบ้านก่อนเถอะวันนี้พ่อให้แม่บ้านทำอาหารไว้ให้หลายอย่างเลยของโปรดลูกทั้งนั้นเลยนะ เชิญคุณด้วยครับคุณลูซ" 

"อืม ไปกันครับขุนคงหิวแล้วใช่ไหม" 

"ครับคุณลูซแถมวันนี้คุณพ่อทำของโปรดไว้ให้ด้วยผมว่าผมอ้วนแน่ๆเลยครับ อุ๊ก อ้วก!"ขุนพลที่พูดแบบนั้นแต่เมื่อเดินเข้าไปภายในห้องอาหารร่างบางกลับวิ่งไปที่ห้องน้ำทันทีและอาเจียนออกมาจนทำให้ทั้งพ่อของขุนพลและลูซรีบวิ่งตามร่างบางไปทันทีและเป็นลูซที่เข้าไปลูบหลังให้กับขุนพลที่อาเจียนไม่หยุด 

"ให้แม่บ้านเก็บอาหารบนโต๊ะไปทิ้งทีเดี๋ยวฉันจะไปทำอาหารให้ขุนพลทานเอง" 

"จ๋าไปสั่งเด็กๆเก้บอาหารทั้งหมดซะ  

"ค่ะคุณท่าน"หัวหน้าแม่บ้านเมื่อได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนายก็รีบเดินออกไปตามคำสั่งทันทีและอาการของคุณชายของบ้านก็อาการเหมือนกับลูกสาวของเธอที่กำลังท้องอยู่นักแต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปได้แต่เก็บความสงสัยของเธอเอาไว้ก่อนจะไปลองจัดของบางสิ่งไว้ให้กับคุณชายของเธอและก่อนออกไปแฟนของคุณชายเธอก็มองมาทางเธอด้วยรอยยิ้มที่เธอคิดว่ามันเป็นรอยยิ้มที่น่ากลัวมาก 

"ขุนพลลูกผมเป็นอะไรกันแน่ครับนายท่าน"พ่อของขุนพลร้อนใจมากจึงถามนายท่านของตัวเองออกไป 

"ขุนพลลูกของนายกำลังจะมีทายาทให้ฉันยังไงล่ะ" 

"ห๊า!/ห๊า!"สองพ่อลูกที่ได้ยินแบบนั้นก็ร้องออกมาด้วยเสียงที่ตกใจเป็นอย่างมาก 

"คุณกำลังล้อผมเล่นใช่ป่ะ ผมเป็นผู้ชายนะลูซผมจะท้องได้ไง"ขุนพลเอ่ยขัดออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อซักเท่าไร 

"เธอกำลังท้องจริงๆขุนเพราะฉันไม่ใช่มนุษย์เผื่อเธอจะลืมนะเมีย"เพียงคำที่เหมือนย้ำกับขุนพลก็ทำให้ขุนพลนั้นขาอ่อนแรงลงอย่างกระทันหันแต่ลูซก็ไวพอที่จะเข้าไปรับร่างของขุนพลได้ทัน 

"คุณชายค่ะทานอะไรเปรี้ยวๆหน่อยไหมคะเผื่อจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้างลูกสาวของป้ามันก็กำลังแพ้ท้องเหมือนกันค่ะ" 

"ขอบคุณครับป้า"ขุนพลรับจานผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวมาจากมือแม่บ้านก่อนจะซัดจนหมดจานทำให้ผู้เป็นพ่อและสามีได้แต่มองกันอย่างเข็ดฟันแทนขุนพลที่ทานได้อย่างเอร็ดอร่อย 

"เอาอีกไหมขุน ฉันจะให้ลูกน้องไปซื้อมาไว้ที่คฤหาสน์"ลูซถามขึ้นเมื่อเห็นว่าขุนพลนั้นยังคงอร่อยอยู่ 

"ก็ดีครับลูซแต่ผมอยากทานสเต็กอีกได้ไหมครับเหมือนกับเมื่อเช้า" 

"งั้นไปนั่งคุยกับพ่อก่อนฉันจะไปทำมาให้ทานเอง"ลูซตอบก่อนจะอุ้มขุนพลไปวางที่โซฟาในห้องรับแขกและตามแม่บ้านไปที่ครัวเพื่อทำสเต็กเนื้อให้กับขุนพลทาน 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

ความคิดเห็น