ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 18 การฝึก (5) เข้าใจแล้วต้องแลกด้วยชีวิต

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 การฝึก (5) เข้าใจแล้วต้องแลกด้วยชีวิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 21

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2564 23:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 การฝึก (5) เข้าใจแล้วต้องแลกด้วยชีวิต
แบบอักษร

พอเธมเดินบ่อน้ำร้อนธรรมชาติที่ลุงแดงบอกเขาก็ลงไปแช่เพื่อให้ น้ำร้อนจากธรรมชาติสลายความเหนื่อยล้า จากการฝึกวันนี้ ในระหว่างที่เขาแช่น้ำอยู่เขาก็ได้พูดให้กำลังใจตัวเองว่า

 

"ดีแล้วเธม วันนี้เราทำดีขึ้นแล้ว ต่อไปเราต้องพยายามให้มากกว่า เราจะต้องแข็งกว่า เราในวันนี้และในเมื่อวาน"

 

เมื่อเขาแช่น้ำจนพอใจ เขาก็ลุกจากอ้อนเซ็นธรรมชาติไปเพื่อไปกินหาข้าวเย็น ลุงแดงก็ตกใจที่เห็นเธมเดินมา ไม่เหมือนทุกที ที่เวลาลุงแดงทำอาหารเธมมั้งจะรีบวิ่งมา และกระโดดโลดเต้น เพราะได้กลิ่นของอาหาร ลุงจึงทักเธมว่า

 

"นี้เธอสามารถ ควบคุมการดมกลิ่นได้แล้วงั้นหรอ ดีจริงๆ ฝึกแค่วันเดียวพัฒนาไปมากพอดูเลยนะ"

 

เธมที่ไม่กล้าบอกความจริงก็ขำแห้งตอบกลับไปแล้วพูดเอออ้อไปว่า

 

"ก...กะ...ก็น่าจะเป็นอย่างงั้นแหละนะ"

 

แต่ความจริงคือจมูกของเขาได้ พังไปเรียบร้อยเพราะกลิ่นที่ลุงแดงทำกับดักเอาไว้ ได้เล่นงานจมูกของเธม พังไปแล้ว

          เธมก็เดินไปนั่งใกล้กลับกองไฟ ส่วนลุงแดงหยิบ ปลาเสียบไม้ให้เธมกิน 

เธมก็รับปลาย่าง และกินอย่างมุมมาม จนลุงแดงต้องทักว่า

 

"นี่ไม่ต้องรีบกินขนาดนั้นก็ได้"

 

เธมก็ตอบทั้งๆที่ข้าวยังอยู่เต็มปากว่า

 

"ก็มันหิวหนิ ตอนกลางวันก็ไม่ได้กิน ต้องฝึกทั้งวัน มาตอนเย็นเนี้ยแหละ ที่ได้พัก"

 

ลุงแดงก็แค่ยิ้มตอบกลับไป แล้วพวกเขาก็กินกันไผสักพักจนพุงกลาง เธมก็ๆด้ถามลุงแดงว่า

 

"นี่ลุง พรุ่งนี้ ต้องฝึกอะไรเหมือนเดิมใช่ไหม"

 

ลุงแดงก็ตอบว่า

 

"ใช่ ฝึกเหมือนเดิมจนกว่าเธอจะปรับสภาพได้"

 

เธมที่รู้ว่าพรุ่งนี้ตนต้องฝึกอีก จึงพูดขึ้นมาก่อนจะเข้านอนว่า

 

"งั้นไปนอนดีกว่า"

 

แล้วเธมก็เดินเข้าไปในบ้าน แต่ยังไม่ทันเข้าไปในบ้านก็โดนลุงแดงดักเอาไว้เสียก่อนว่า

 

"เดี๋ยว! นี้เธอจะเข้าไปทำอะไร"

 

เธมจึงตอบลุงแดงกลับไปว่า

 

"ก็จะเข้าไปนอนไง เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นไปฝึกแต่เช้า"

 

ลุงแดงที่ได้ยินดังนั้นเขาก็ไม่พูดอะไร เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าพรุ่งนี้ เป็นวันที่เธมต้องไปโรงเรียน ที่เขาไม่พูดไม่บอกเพราะเขาต้องการให้เธมรีบนอน หลังจากที่เธมนอนไปได้ไม่นาน ลุงแดงก็เข้ามานอนเหมือนกัน พวกเขาหลับไปเวลาประมาณ ตี 5 ลุงแดงก็ตื่นขึ้นมาปลุกเธม จากปกติที่เขาต้องผ่าฟืนก็ไม่ผ่า เปลี่ยนเป็นปลุกเธมเลย เธมที่โดนปลุกก็ตื่นและยังงวงเงียอยู่ได้ถามลุงแดงว่า

 

"ปลุกทำไมหรอ ลุงมีอะไรหรอ นี่ยังมืดอยู่เลยนะ"

 

ลุงแดงที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็ลุกขึ้นแล้วพูดกับเธมว่า

 

"ตื่นได้แล้วมันมืดที่ไหน นี่มันตี5แล้วนะ ตื่นได้แล้ว"

 

เธมที่ได้ยินดังนั้นเขาก็พูดขัดขวาง เพราะยังง่วงอยู่แลพยังอยากนอนต่อเขาจึงพูดว่า

 

"นั้นแหละๆ จะเช้าไม่เช้า มันไม่ใช่ประเด็นแต่ประเด็นคือมันไม่มีพระอาทิตย์ขึ้น ก็แสดงว่ายังมืดอยู่"

 

ลุงแดงที่เห็นว่าเวลาเริ่มเหลือน้อยลงทุกที เขาจึงดึงผ้าห่มเธมเพื่อที่เขาจะได้ตื่นสุดท้ายก็ไม่เป็นผลสำหรับเขา เขายังคงนอนหลับต่อได้อย่างสบายใจ ลุงแดงก็ลองหลายวิธีเลยด้วยกัน เช่น เขย่า สกิด ตะโกน ดึงผ้าห่ม สุดท้ายไม่ได้ปลกก็คงต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น เธมถึงจะตื่น ลุงแดงจึงเดินไปเอาห่อขนม แล้วมาเปิดตรงหน้าเธม พร้อมกับค่อยๆ เอามือไปพัดเบาๆเพื่อให้กลิ่นไปในจมูกเธม เธมที่ทนกลิ่นอาหารไม่ไหวก็ต้องตื่นขึ้นมาแล้วกิน ส่วนลุงแดงก็ให้อธิบายแผนการฝึกว่า

 

"วันนี้น่ะ เธอจะต้องทำให้ดีกว่าเมื่อวานเข้าใจไหม"

 

เธมก็สลึมสะลือตื่นมาแล้ว เขางงว่าทำไมวันนี้ลุงแดงต้องผลุกเช้ากว่าทุกวัน เขาจึงถามว่า

 

"อื้ม… ทำไมวันนี้ตื่นเช้ากว่าทุกวันล่ะ"

 

ลุงแดงก็ลุกออกไปรอหน้าโดยไม่อธิบายให้เธมฟังพูดเพียงแต่ว่า

 

"รีบแต่งตัวออกม่า ฉันจะรอเธออยู่บ้านนะ"

 

เมื่อเธมออกมาลุงแดงก็พายืดเส้นยืดสาย หลังจากที่ทั้งสอง ยืดเส้นยืดสายกันเสร็จ ลุงก็พูดขึ้นว่า 

 

"เอาล่ะ ส่วนของเช้าเราจะวิ่ง ขึ้นลงภูเขา เพื่อให้ปอด ขยายใหญ่และรับอากาศเข้าไปได้มาขึ้น"

 

แล้วเขาก็เริ่มวิ่งออกไป พร้อมตพโกนเรียกเธมว่า

 

"รีบตามมาเส้ เจ้าหนุ่ม"

 

เธมก็ลนลาน แล้วรีบวิ่งตามไปในขณะที่เธมวิ่งตามลุงแดงอยู่นั้น เขาไม่รู่ตัวด้วยซ้ำว่า เขาวิ่งได้เร็วกว่าก่อนฝึกเมื่อสองก่อน ลุงแดงที่เป็นคนชั่งสังเกตุ พอเห็นความเร็วของเธมเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ก็ดีใจที่การฝึกของตนนั้นได้ผล แต่สำหรับเธมวิ่งเร็วขนาดนี้คือเต็มความสามารถเขาแล้ว เธมลดความเร็วลงเล็กน้อยเพื่อที่เขาจะได้คุยกับลุงแดงระหว่างวิ่งได้ แต่นั่นก็แรกกับการที่ต้องทิ้งระยะห่างกับลุงแดงเพิ่มเล็กน้อย เมื่อเขาพอแยกระบบประสาทได้บ้างเขาก็ถามลุงแดงว่า

 

"นี่ลุง!"

 

ลุงแดงที่ได้ยินเสียงเรียกเขาก็หันไปหาเธมแล้วขานรับว่า

 

"มีอะไรงั้นหรอ"

 

เธมจึงเริ่มถามว่า

 

"นี่นนนย ทำไมวันนี้รีบฝึกจังล่ะ"

 

ลุงแดงที่เห็นว่าเหมือนเธมจะลืมว่า ตนต้องไปโรงเรียนจึงพูดว่า

 

"เธอลืมหรือป่าว ว่าวันนี้เป็นวันจันทร์น่ะ"

 

เธมที่ได้ยินดังนั้นก็งงจึงถามลุงแดงว่า

 

"วันจันทร์แล้วมันทำไมหรอ"

 

ลุงแดงก็รู้ได้ทันทีว่าเธมนั้นไม่สนใจเรื่องเรียนเลยสักนิด เขาจึงพูดเตือนเธมว่า

 

"เอ้า! ก็วันจันทร์เธอต้องไปโรงเรียนหนิ"

 

เธมที่ได้ยินดังนั้นเขาก็ตกใจ และนึกออกแล้วว่าวันนี้ตนต้องไปโรงเรียน เขาจึงพูดกับลุงแดงว่า

 

"งั้นหรอ? ลืมไปซะสนิทเลย"

 

ลุงที่เห็นว่าเธมเข้าใจแล้วเขาก็พูดกับเธมว่า

 

"เอ้า! งั้นเรามาเริ่มเร่งสปีด กันหน่อยดีกว่าจะได้ฝึกช่วงเช้าเสร็จไวๆ"

 

เธมได้ยินดังนั้นเขาก็มีแรงใจฮึดสู้ เขาตะโกนดังลั่นป่าว่า

 

"โอ้วววววว"

 

ลุงแดงที่เห็นว่าเธมเริ่มมีกำลังใจแล้วจึงพูดว่า

 

"ดีล่ะ งั้นเรามาฝึกขึ้นเขาลงเขากัน10 รอบ แบบไวๆเลยนะ เอาแบบเร็วที่สุดที่สุดเท่าที่จะทำได้นี้ เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้การฝึก ไปได้เร็วและมีประสิทธิภาพมากที่สุด สำหรับคนอย่างเธอ"

 

เธมก็ตกใจแต่เขาก็คิดว่ามันท้าทายสำหรับเขามาก เขาจึงพูดว่า

 

"เอ๋!..... งั้นก็เอาสิ"

 

พอลุงแดงเห็นว่าเธมนั้นเอาด้วยเขาจึงเร่งสปีดไป เธมที่เห็นลุงแดงเร่งสปีดเขาจึงเร่งตามไป

โปรดติดตามตอนต่อไป…

ความคิดเห็น