email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ส่วนที่ 3 อาบน้ำ

ชื่อตอน : ส่วนที่ 3 อาบน้ำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 81

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ม.ค. 2564 02:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ส่วนที่ 3 อาบน้ำ
แบบอักษร

ส่วนที่ 3 

อาบน้ำ 

สองวันต่อมา ก็มีคนจาก คฤหาสน์ฝ่ายตะวันตก มารับฉันที่เรือนคนใช้ฝ่ายตะวันออก หัวหน้าแม่บ้าน เรียกชื่อฉันพร้อมกับบอกเดินตามเธอไป สองวันนี้ฉันยอมรับว่าอาจจะจิตตกเป็นบ้างครั้ง แต่ก็มั่นใจลึกๆ ว่านายหญิงคนใหม่คงเลือกฉัน เพราะแดซองต้องแนะนำตัวฉันให้เธอฟังบ้างแล้ว ถ้าไม่มีฉันแผนการก็คงล่มไม่เป็นท่า ฉันได้แต่เดินตามอย่างรีบร้อน หล่อนมักจะรีบแบบนี้เสมอๆ  

“เธอ ลี ฮานึล” น้ำเสียงเรียบตึงเอ่ยเรียกชื่อฉัน 

“คะ” ฉันตื่นตระหนกเพียงเล็กน้อยแต่ก็รีบขานรับทันที 

“เธอถูกเลือกให้ไปอยู่กับคุณหนูฝ่ายตะวันตก ฉันคาดว่าเธอ คงมีของใช้ไม่มาก เธอไม่ต้องนำของใช้จากที่นี้ไป ฝ่ายตะวันตกเตรียมของใช้กับเครื่องแบบให้เธอแล้ว ”  

“ค..คะ” ฉันแอบสอดมือหยิบถุงมือสีขาวที่เหลืออยู่ข้างหนึ่งมาดู แล้วรีบเก็บใส่กระเป๋ากระโปรง อะไรก็คงไม่สำคัญเท่าเครื่องเตือนใจอันนี้อีกแล้วละ 

“กฎ ของที่นี้ ห้ามพูด หากเจ้านายไม่สั่ง ห้ามออกนอกสถานที่ที่ตนได้รับมอบหมาย ห้ามชู้สาว ห้ามขโมย แม้แต่สบู่ที่เหลือใช้ก็เอาออกไปไม่ได้ สิ่งที่เธอจะได้รับคือ ข้าววันละสองมื้อ ชุดเครื่องแบบทำงานสี่ชุด ค่าจ้างทุกครึ่งปี เธอห้ามทำกิริยาไม่เหมาะใดๆ ทั้งสิ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้านาย ตั้งแต่นี้ไปเธอคือ คนของ ท่านหญิง มินาโกะ แห่งตระกูล ฟูจิวาระ ที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรณญี่ปุ่น มีหน้าที่คอยดูแล และรับใช้เป็นการส่วนตัวของท่านหญิง มินาโกะ ให้เธอเข้าใจตามนี้นะ ที่สำคัญห้ามทำเสียงรบกวนยามวิกาล เพราะคุณหนูหลับยาก” เธอเอ่ยร่ายยาวเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆ ตั้งแต่ที่เราเดินกันมาราวสิบกว่านาที ส่วนใหญ่จะเป็นการอธิบายเกี่ยวกับการใช้ชีวิต เรือนรับรองและอาคารต่างๆ บอกด้วยว่ารับอาหารเวลาไหน อะไรสามารถใช้ได้บ้าง ต้องเตรียมอาหารให้คุณหนูเมื่อไหร่ ต้องดูแลอะไรบ้าง หากคุณหนูอนุญาตสามารถทานของเหลือจากคุณหนูได้  

“คะ” ฉันเอ่ยรับคำเพียงสั่นๆ ก็ก้มหน้าเดินตามเธอต่อไป ฉันไม่เคยรับใช้บ้านไหนงานละเอียดขนาดนี้มาก่อน ที่ผ่านมาฉันทำหน้าเป็นนกต่อ คอยช่วยหลอกล่อเหยื่อ และเลือกเหยื่อเท่านั้น  

เธอพาฉันเดินผ่านด้านหลังของสวนหินขนาดใหญ่ เพื่อไปฝ่ายตะวันตก จากมุมนี้เห็นแทบทั้งหมดของสวนหินญี่ปุ่นที่มีความสวยงามมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น ก้อนหินและต้นไม้ที่ถูกตกแต่งและจัดเรียงอยากวิจิตรดูงดงาม ถัดจากสวนหินก็มีสวนดอกไม้นานาชนิด ที่ฉันชอบที่สุดคงเป็นเนินหญ้าที่เต็มไปดอกดอกทานตะวัน ฉันอดคิดไม่ได้เลยใจฉันจะสงบและเป็นสุขแค่หากฉันได้อยู่ท่ามกลางสิ่งสวยงามเช่นนี้ 

พวกเราเดินผ่านอาคารน้อยใหญ่ไปอีกหลายหลัง อาคารพวกนี้ออกแบบสไตล์ญี่ปุ่นกึ่งอังกฤษด้วยเหตุที่นายหญิงที่เสียไปเป็นชาวญี่ปุ่นส่วนนายท่านเป็นชาวเกาหลี ฉันรู้มาว่าท่านหญิงชาวญี่ปุ่นคนนี้เป็นคุณป้าของ ท่านหญิง มินาโกะ พ่อของเธอเป็นถึงนายพลใหญ่ชาวญี่ปุ่น แต่ทั้งแม่และพ่อก็จากไปเมื่อหลายสิบปีก่อนจากอุบัติเหตุ ทิ้งให้คุณหญิงป้าต้องรับ ท่านหญิง มินาโกะ มาดูแล แต่เธอก็ด่วนจากไปอีก เหลือเพียงแต่ท่านหญิง กับมรดกอันมหาศาลที่เธอจะได้รับเมื่อแต่งงานแล้วเท่านั้น 

“ถึงแล้ว นี้ตู้ของใช้ที่จำเป็น ส่วนด้านล่างนี้คือ ตู้นอนของเธอ ส่วนถ้าจะปลดทุกข์หรืออาบน้ำให้ไปใช้ห้องน้ำคนใช้ ที่อยู่ปีกขวานะ ” หล่อนชี้ไปทางตู้สองชั้นติดกับผนังทางเดิน กว้างขนาดเท่าตัวคนเพียงคนเดียว สูงเท่าตัวคนสองคนเท่านั้น ภายในมีที่เก็บของเล็กๆ ด้วยกันสองชั้น ชั้นล่างไว้เก็บของส่วนตัว ส่วนชั้นบนมีที่นอนเล็กๆ มันดูน่าอยู่ดีกว่าที่เคยนอน ดีกว่าต้องนอนรวมกันเป็นไหนๆ หล่อนพูดจบก็เคาะประตู ห้องขนาดใหญ่ก่อนได้รับอนุญาตให้เปิดเข้าไป ภายในตกแต่งด้วยของใช้จากอังกฤษ มีเตียงนอนขนาดใหญ่ ถัดไปก็แยกออกเป็นห้องนั่งเล่น กับห้องเก็บเสื้อผ้า 

“คุณหนู เจ้าคะ ลี ฮานึล มาแล้วคะ” เสียงเรียบเอ่ยเสร็จพร้อมก้มโค้งลงตามมารยาท ฉันมองด้วยความไม่คุ้นชินแต่ก็พยายามจะทำตามด้วยท่าทีเก้เก้กรังกรัง 

“ขอบใจมากจ๊ะ” เสียงหวานเอ่ยดังมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่หากไม่สามารถมองเห็นผู้เอ่ยได้ สิ้นเสียงหัวหน้าแม่บ้านก็ก้มโค้งแล้วก็เดินจากไปทันที ฉันได้แต่ยืนนิ่งพยายามสอดส่ายสายตามองหาเจ้าของเสียง ไม่กล้าและประหม่าเกินที่จะขยับร่างกายไปทางไหน มันนานพอสมควร 

“ข้างนอกดูเงียบจัง เข้ามาสิ”  

“จะ เจ้าคะ....หือออ” ฉันรีบรุดเดินไปให้ถึงโดนทันที ก็ซะงักกับภาพที่เห็นตรงหน้า ท่านหญิงในชุด กิโมโน ลวดลายสวยงาม ชุดร่วงลงมาเผยให้เห็นเนินไหล่กับแผ่นหลังขาวนวลเนียน ชวนให้ใจน้อยๆ เต้นระรั่วด้วยความตื่นเต้น 

“เสื้อผ้าของฉันมันถอดเองไม่เป็นหรอกนะ ชุด กิโมโน ตัวนี้มันหนักนะ ฉันอยากอาบน้ำ” เธอร้องบอกทั้งๆ ที่ทันหน้ามาเพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้น 

“จะ เจ้าคะ” ฉันเอ่ยเสียงสั่นหน่อยๆ แต่ก็บังคับตัวเองให้ถอดชุดคนตรงหน้าให้ได้ ยิ่งเห็นชุดใกล้จะหลุดฉันก็ยิ่งต้องเพ่งสมาธิให้หนักขึ้น เพียงไม่นานเราทั้งคู่ก็พากันมาถึงห้องน้ำที่อยู่ห่างกับห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เพียงต้องเดินผ่านโถ่งทางเดินที่ดูมิดชิดไปยังห้องน้ำที่อยู่ฝั่งขวาของอาคาร จะเชื่อมต่อกับห้องท่านหญิงเท่านั้น ภายในจะแยกเป็นสองห้อง ห้องหนึ่งจะมีบ่อน้ำร้อนขนาดเท่าคนสองคน เหมือนสระน้ำขนาดย่อม ด้านหลังบ่อมีไว้ใส่ฟืนเพื่อทำน้ำอุ่น 

“น้ำร้อนไปหรือเปล่า เจ้าคะ” ฉันเอ่ยถามคนในห้องว่าน้ำร้อนกำลังดีหรือไหม ก่อนที่เขี่ยถ่านออกจากตรงกลางเพื่อไม่ให้ร้อนมากเกินไป แล้วลุกไปล้างมือ กลับเข้าไปดูนายหญิงว่าต้องการอะไรอีกไหม 

“ฉันว่าไม่นะ แต่เธอลองมาจับดูสิ” เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับกวักมือเรียกให้ฉันเข้าไปหา 

“ลองดู เข้ามาเถอะ อาบน้ำให้หน่อยสิ ฉันเมื่อยเนื้อ เมื่อยตัว ถูหลังด้วยนะ” เสียงเธอดูกระเส่าแปลกๆ คงเพราะน้ำร้อนในอ่าง ผิวก็ดูอมชมพูขึ้นเหมือนเลือดฝาดขึ้นใต้ผิวนุ่มนิ่ม ฉันเองกลับขนลุกชัน เมื่อมือสัมผัสน้ำอุ่น 

“จะ เจ้าคะ” ฉันเอ่ยเสียงสั้นๆ ค่อยเอื้อมมือไปสัมผัสน้ำดูว่าร้อนพอหรือยัง พยายามเหลือเกินที่จะไม่มองเสี้ยวหน้ากับแผ่นหลังที่เปลือยเปล่า ในใจฉันกระอักกระอ่วนแทบใจจะขาด เธอจะรู้ตัวไหมว่าฉันกำลังแอบพินิจเรือนร่างของเธออยู่ น่าทึ่งในรูปโฉมที่เห็น ฉันจำต้องก้มทุกครั้งที่ถูตามเนินไหล่ขาวๆ มองเห็นหน้าอกหน้าใจเพียงครึ่งยามโผล่พ้นน้ำ เสียงกลืนน้ำลายของตัวฉันดังเฮือก ผิวเนินอกช่างดูนุ่มนิ่มเนียนละเอียด น่าสัมผัสจนคิดว่าฉันควรปิดตาดีไหมในใจฉันคิด แต่การกระทำฉันไม่เป็นอย่างนั้น ละอายตัวเองเหลือเกินที่ในหัวคิดถึงแต่เรื่องทะลึ่งได้ขนาดนี้ ฉันหลับตาปี๋เราควรกระดากใจบ้างนะ เพราะคนไม่รู้ตัวว่าโดนแอบมอง 

“เธอเคยแช่น้ำร้อนไหมมันสบายตัวนะ” เธอเอ่ยเสียงหวานมือบางลูบไล้น้ำไปตามเรียวแขนอย่างผ่อนคลาย 

“เออ...ไม่เคยแช่ หรอกเจ้าคะ” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงปนเศร้าเล็กน้อย เป็นไปไม่ได้เลยที่คนชนชั้นอย่างฉันจะได้มีโอกาสได้ลงแช่น้ำร้อนสักครั้ง แค่เพียงได้สัมผัสบางก็รู้สึกสบายตัวขึ้นมาบ้าง ในความฝันฉันเคยแช่มาแล้วหลายรอบ แต่ในความเป็นจริงคงไม่มีโอกาส 

“อ่าวจริงหรอ อยากแช่กับฉันไหม” เสียงหวานชวนฝัน เธอหันมายิ้มกว้างสดใส คนอะไรจะน่ารักขนาดนี้ ประหนึ่งนางฟ้าจำแลงกายจากฝัน เธอดึงมือฉันไปใกล้จนน้ำกระเฟื่อมไหวตามแรงดึง น้ำใสๆ กระเฟื่อมจนเห็นสัดส่วนข้างใต้เป็นระลอกคลื่น แต่ก็พอจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ใจที่นิ่งอยู่แทบอยากจะกระโจนลงบ่อน้ำร้อนเสียให้ได้ 

“เอ่อ นวดไหล่ ไหมเจ้าคะ ฝีมือการนวดของฉันใช้ได้เลยนะเจ้าคะ” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยที่เธอฉันเข้าไปชิด ตัวมันแข็งทื่อด้วยอาการเขิลอย่างหนัก เธอคงไม่รู้ตัวว่า เนินอกขาวอวบได้รูปกำลังเบียดเสียดกับแขนฉันอยู่ จนฉันแทบจะลมจับ รีบแถเอาตัวรอดก่อนจะดีที่สุด ฉันรีบดึงมือออก หันกลับมาจับไหล่ขาวสองข้าง แล้วก็บรรจงนวดไหล่ขาวอย่างตั้งใจ เพ่งสติให้อยู่กับไหล่เป็นพอ พยายามคลุมลมหายใจให้เป็นปกติที่สุด 

“ออ อืมม” เธอเอ่ยเบาๆ เธอเพียงยิ้มมุมปาก หลับตาพริ้ม สูดไออุ่นร้อนๆ จากน้ำอุ่นที่ผสมดอกกุหลาบอย่างชื่นใจ หน้าอกเริ่มมีสีชมพูอ่อนระเรื่อเพราะไอน้ำร้อนๆ ลอยอยู่เหนือน้ำเมื่อเธอแอนกายลงมา เต้งตึงล่อสายตาคนมอง ถึงกับเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงในอำนาจความงามของ ดอกบัวตูมที่พร่างพราวไปด้วยหยดน้ำ เนื้อตัวฉันมันกระตุกนิดๆ ด้วยความเขินอาย เผลอลูบไหล่คนตรงหน้า แรงๆ เป็นบ้างครั้ง นี้ขนาดการดูแลครั้งแรกใจฉันมันกระตุกซะอย่างนี้ ฉันเองคงไม่ไหวอาจจะใจวายตายก่อนเริ่มแผนก็เป็นได้ 

ความคิดเห็น