facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ชาติก่อนเธอทำทุกทางเพื่อหนีจากเขา แต่ชาตินี้เธอจะยึดตำแหน่งคนข้างกายเขาไว้ให้มั่น ถ้าคิดว่าจะให้ใครมาแย่งไปเหมือนเมื่อก่อนได้ละก็ ระวังให้ดี... เพราะตอนนี้เธอสวยและฉลาดขึ้นเยอะด้วย!

บทที่ 69 ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด / บทที่ 70 จะไม่เกลียดได้อย่างไร

ชื่อตอน : บทที่ 69 ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด / บทที่ 70 จะไม่เกลียดได้อย่างไร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2564 02:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 69 ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด / บทที่ 70 จะไม่เกลียดได้อย่างไร
แบบอักษร

บทที่ 69 ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด 

พูดมาถึงตรงนี้ สวี่อี้มีสีหน้าค่อนข้างสับสน “แพทย์แผนจีนคนนั้นมีชื่อเสียงมาก เชี่ยวชาญการรักษาอาการนอนไม่หลับที่สุด แรกเริ่มเขาก็เคยรักษาให้กับคุณครับ...ผมได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดตอนที่คุณหนูเยี่ยไปพบแพทย์แล้ว...คุณ...ดูหน่อยเถอะครับ...” 

สวี่อี้เปิดวิดีโอจากกล้องวงจรปิดช่วงหนึ่งในโทรศัพท์ 

เยี่ยหวันหวั่นสะพายกระเป๋าหนังสือ สีหน้าเคร่งขรึมนั่งอยู่ด้านหน้าแพทย์แผนจีนอาวุโส 

“สาวน้อย ไม่สบายตรงไหนเหรอ?” แพทย์แผนจีนอาวุโสถาม 

“คุณปู่หมอคะ ไม่ใช่หนูหรอกค่ะที่ไม่สบาย แต่หนูมาหาหมอแทนคนอื่นค่ะ!” เยี่ยหวันหวั่นตอบ 

“นังหนู การมาหาหมอแทนจะมาคนอื่นได้อย่างไร?” แพทย์แผนจีนอาวุโสขมวดคิ้วย่น 

เยี่ยหวันหวั่นรีบอธิบาย “คุณปู่หมอฟังหนูอธิบายก่อนค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า แฟนของหนูเป็นโรคนอนไม่หลับขั้นรุนแรง เขาเคยหาหมอมาแล้วหลายคน เคยรักษามาหลายวิธีแต่ก็ไม่ได้ผลเลย คุณปู่หมอมีชื่อเสียงโด่งดัง เขาคงจะเคยมาหาคุณปู่ให้ช่วยรักษาแล้ว หนูมาที่นี่เพียงเพื่ออยากหาความรู้เกี่ยวกับอาการนอนไม่หลับ ทำความเข้าใจกับความรู้สึกของเขามากขึ้น” 

หมออาวุโสได้ยินเธอพูดเช่นนี้ก็ประหลาดใจอยู่บ้าง สีหน้าแสดงออกถึงความประทับใจ “แม่หนูคนนี้มีความตั้งใจมาก สมาชิกในครอบครัวที่เอาใจใส่ผู้ป่วยแบบหนูมีไม่มากจริงๆ ก็ได้ เดี๋ยวหมอจะอธิบายให้ฟัง!” 

หมออาวุโสเห็นเธอมีความตั้งใจขนาดนี้ จึงอธิบายความรู้อย่างละเอียดให้เธอไปไม่น้อยเลย 

ตั้งแต่ต้นจนจบสาวน้อยมีท่าทางมุ่งมั่นตั้งใจอย่างที่สุด เอ่ยคำถามอย่างตรงประเด็นเป็นครั้งคราว “คุณย่าเคยบอกหนูว่า การนอนไม่หลับเป็นเวลานานจะส่งผลกระทบกับนิสัยใช่ไหมคะ?” 

หมออาวุโสพยักหน้า “คือว่า หากเป็นหนักล่ะก็ ไม่เพียงเป็นการทำร้ายร่างกาย แต่ปล่อยไว้นานจะมีผลกระทบกับอารมณ์อย่างมาก เรื่องนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาเองก็ควบคุมไม่ได้ ในฐานะคนในครอบครัวจะต้องให้ความเข้าใจ เอาใจใส่พวกเขาให้มากๆ และมีความอดทนกับพวกเขาให้มากหน่อยนะ!” 

“ค่ะ หนูจะทำให้ได้ เมื่อก่อนหนูทำให้เขาโกรธอยู่บ่อยๆ ...” สีหน้าของสาวน้อยดูรู้สึกผิด “ก่อนหน้านี้หนูทุ่มเทให้กับการสอบ ตะลุยทบทวนบทเรียน นอนแค่สามถึงสี่ชั่วโมงติดกันทุกวันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ความรู้สึกอดนอนแบบนั้นมันทรมานมากจริงๆ! คุณปู่หมอคะ ช่วยอธิบายเพิ่มอีกหน่อยเถอะค่ะ สอนหนูหน่อยว่าสามารถช่วยอะไรเขาได้บ้าง ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้างก็ยังดี!” 

…… 

วิดีโอกล้องวงจรปิดนานสิบกว่านาทีได้จบลง บรรยากาศในห้องกลับสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง 

ทว่าคำพูดเป็นห่วงเป็นใยของหญิงสาวยังคงติดตรึงอยู่ข้างหู 

ในใจของสวี่อี้มีความรู้สึกประเดประดังเข้ามา จนอธิบายไม่ถูก “คุณชายเก้า พวกเรา...เหมือนว่าจะเข้าใจคุณหนูเยี่ยผิดแล้ว...” 

ความเงียบสงัดเช่นนี้ดำเนินต่อไปนานเท่าไรไม่รู้ กระทั่งสวี่อี้รู้สึกตัวอีกที ผู้ชายหน้าโต๊ะหนังสือก็หายตัวไปเสียแล้ว 

ณ ห้องนอนชั้นสอง 

“ปัง!” เสียงประตูถูกคนผลักเปิดอย่างแรง 

ในห้องที่มืดสลัว ทั้งเหยือกเย็นและเงียบสงบ 

หญิงสาวยังคงมีท่าทีรักษาระยะห่างจากเขา นั่งหดตัวเอามือกอดเข่านิ่งไม่ขยับอยู่ตรงนั้น เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ร่างกายเรียวเล็กพลันสั่นเทาอย่างรุนแรง 

ซือเยี่ยหานยืนอยู่ที่เดิม รูม่านตาหดลง 

สายตาของเขาค่อยๆ มองไปยังถุงพลาสติกสีดำถุงหนึ่งข้างเตียง ของด้านในถุงหกกระจัดกระจายเต็มพื้น 

ก้าวเท้าช้าๆ ไปยังถุงนั้น ก้มตัวเก็บของที่ตกกระจัดกระจายบนพื้นมารวมกัน 

ห่อยาจีนสองสามห่อ ใบบันทึกรายการผู้ป่วยนอก สมุดบันทึกสีชมพูเล่มหนึ่ง... 

บนหน้ากระดาษที่เปิดอยู่ เป็นบันทึกที่เขียนด้วยลายมือถี่ยิบของหญิงสาว... 

 

 

บทที่ 70 จะไม่เกลียดได้อย่างไร 

ชายหนุ่มนิ่งมองสิ่งของบนพื้น มองสมุดจดบันทึกเล่มนั้น มองเนื้อหาที่หญิงสาวจดบันทึกอย่างตั้งใจ... 

ผ่านไปเนิ่นนาน ซือเยี่ยหานถึงได้เริ่มเก็บของบนพื้นอย่างระมัดระวัง แล้วเดินตรงไปหายังหญิงสาว 

เวลานี้หญิงสาวนั่งกอดเข่าเอาหน้าซุกไว้แน่น ท่าทางป้องกันตัวและขับไล่เขา ราวกับกักขังตนเองเอาไว้ในโลกเล็กๆ ใบหนึ่ง 

ขอบลำคอที่โค้งอยู่นั้น มีร่องรอยฟกช้ำอย่างน่าตกใจที่มองเห็นได้ชัดเจน 

ซือเยี่ยหานยื่นมือออกมาคล้ายกับอยากจะสัมผัสหัวไหล่ของหญิงสาว 

อย่างไรก็ตาม แค่เขาเข้าใกล้เพียงเล็กน้อย ร่างกายของหญิงสาวก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรงขึ้นอีก 

ริมฝีปากบางของชายหนุ่มเม้มตึง มือที่ยื่นออกไปค้างเก้ออยู่กลางอากาศ สักพักหนึ่งในที่สุดก็เก็บมือกลับมา ขยับถอยหลังไปก้าวหนึ่งช้าๆ สายตาแน่นิ่งทอดมองร่างของหญิงสาว ภาพเหตุการณ์แต่ละฉากฉายขึ้นมาในหัว... 

เธอเคยบอกเขาแล้วว่าเธอคิดได้แล้ว เธออยากจะลองคบหากับเขาอย่างเป็นปกติ เธอบอกจะพยายามบ่มเพาะความรักให้หอมหวาน 

เธอยอมไปเจอคุณย่า ตั้งใจแต่งตัวให้น่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ เธอเลือกของขวัญอย่างตั้งใจ เอาใจคนแก่ให้อารมณ์ดีได้ขนาดนั้น 

ที่เธอรู้ว่าเขามีอาการนอนไม่หลับ น่าจะเพราะได้ฟังจากคุณย่ามาบ้าง ถึงได้ไปปรึกษาคุณหมออาวุโสที่เป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางและมีประสบการณ์ที่โรงพยาบาล เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับอาการป่วยของเขา จดบันทึก ซื้อยา... 

แต่ว่าสุดท้าย สิ่งที่ได้มากลับเป็นความโมโหร้ายที่ยากจะคาดเดาของเขา คำตำหนิอย่างไร้เหตุผล การทำร้ายอย่างไม่มีการแยกแยะถูกผิด... 

เธอหวาดกลัวเขา เกลียดชังเขา... 

จะไม่หวาดกลัวได้อย่างไร? 

จะไม่เกลียดชังได้อย่างไร?    

แววตาของชายหนุ่มมืดหม่น ทำให้บรรยากาศในห้องกดดันจนแทบหายใจไม่ออก 

หญิงสาวที่ขดตัวอยู่บนเตียงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศน่ากลัวรอบตัว ร่างกายสั่นเทาเงยศีรษะที่ซุกอยู่ระหว่างหัวเข่า นัยน์ตาดำเข้มคู่นั้นเต็มไปด้วยความหวาดผวาและทำอะไรไม่ถูก พึมพำราวกับตกอยู่ในภวังค์ “ขอ...ขอโทษ...ฉันขอโทษ...ฉันผิดไปแล้ว...รู้ตัวว่าผิดไปแล้ว...ฉันรู้แล้ว...” 

ได้เห็นท่า ทางเพ้อหวาดผวาของหญิงสาว ได้ยินคำสารภาพของเธอ ซือเยี่ยหานก็ยิ่งเม้มริมฝีปากบาง แผ่นหลังตึงแน่นราวกับคันธนูที่ถูกดึงจนสุด 

หลังจากสวี่อี้ไม่เห็นซือเยี่ยหานก็รีบวิ่งตามมา ขณะนี้กำลังยืนอยู่นอกประตู 

เห็นว่าซือเยี่ยหานไม่พูดอะไรสักคำ เขาก็รีบพูดไกล่เกลี่ยให้เข้าใจกันอยู่ทางด้านข้าง “คุณหนูเยี่ยครับ เรื่องทั้งหมดถูกตรวจสอบแล้ว นายท่านทราบแล้วว่าคุณไม่ได้ไปหากู้เยว่เจ๋อ!” 

หญิงสาวได้ยินก็ตกตะลึงไปสองสามวินาที พลันรู้สึกเหมือนมีหมอกปรากฎขึ้นมาบนดวงตา ความคับแค้นใจที่ถูกเก็บกดจนถึงขีดสุดในที่สุดก็หลั่งไหลออกมาเป็นสาย น้ำเสียงขาดหายเป็นช่วงๆ “ซือเยี่ยหาน ฉันไม่ได้...ไม่ได้หลอกคุณ...ไม่ได้ทรยศคุณ...ฉันไป...ไปหาคุณหมอ...ที่คุณนอนไม่หลับ...” 

ในที่สุดซือเยี่ยหานก็เดินเข้าไป โอบกอดหญิงสาวเอาไว้ด้วยท่าทางแข็งทื่ออยู่บ้าง “อืม” 

วินาทีที่คำสั้นๆ เพียงคำเดียวของชายหนุ่มเปล่งออกมา หยาดน้ำตาที่หญิงสาวเก็บกลั้นเอาไว้นานก็รินร่วงลงมาเป็นสาย น้ำตาอุ่นร้อนเปียกชุ่มหน้าอกของเขา 

ความคิดเห็น