ฝากติดตาม Free Kick! นิยายรักวัยรุ่นคอมมาดี้เรื่อง เสียงหัวใจขอบสนามกันด้วยนะครับ!

ชื่อตอน : Chapter 1 : คนมาสาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 60

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 02:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 1 : คนมาสาย
แบบอักษร

เวลา 8.00 น. 

แดดยามเช้าประคองความอบอุ่นของเด็กนักเรียนที่สั่นไหวให้กับลมหนาวที่พัดโบกเข้ามาแทรกกลางระหว่างแถว ภารกิจเชิญธงชาติเริ่มขึ้น วงดุริยางค์ประสานเสียงเพลงดนตรีสดในวันแรกของการเปิดเทอม นี้คือวันแรกของการเรียนการสอนและพบเพื่อนใหม่  

“คนที่มาสายมาเข้าแถวที่ตรงนี้”  

เสียงตะโกนของคุณครูเจริญหัวหน้าฝ่ายปกครองสั่งให้เด็กนักเรียนที่กำลังก้าวเท้าเข้าเขตโรงเรียน เข้ามายืนเรียงในดินแดนสำนึกผิดของเขา คุณครูเจริญเป็นครูพละที่อยู่กับบานเย็นวิทยาลัยมา 20 ปี เป็นคุณครูที่ขึ้นชื่อเรื่องความเคร่งครัดในเรื่องระเบียบวินัยโดยเฉพาะทรงผมของนักเรียนชาย ความยาวของเส้นผมจะถูกวัดด้วยเรดาห์สายตาอย่างรวดเร็ว ความดกดำที่เกิดควรของนักเรียนชายจะถูกกรรไกรคู่ใจในกระเป๋ากางเกงวอร์มตัดขาดกล้อนลงในทันทีจนได้รับชายาว่า คุณครูกรรไกรทอง โดยเฉพาะกับแถวสำนักผิดยามเช้า มันคือแดนประหารของเหล่านักเรียนชายโดยแท้ การได้รับเกิยรติเข้าแทนมาสายหน้าโรงเรียนนอกจากจะโดนฟาดด้วยไม้เรียวคนล่ะหนึ่งทีก่อนปล่อยตัวแล้ว การโดนทำตำหนิบนหัวก็อาจจะเป็นเรื่องที่หลีกหนีได้ยากอย่างยิ่งยวด การมาสายและเข้าแดนสำนึกผิดของกรรไกรทองจึงเป็นเรื่องสุดท้ายที่นักเรียนชายบานเย็นวิทยาลัยจะทำ พวกเขาจึงเลือกที่จะใช้วิชาตัวเบาในการกระโดดข้ามกำแพงเข้าโรงเรียนมาจากทางอื่น หรือไม่ก็รอจนกว่ากว่าพิธีกรรมจับคนมาสายจะสิ้นสุดลง แต่ก็จะพลาดการเช็คชื่อเข้าแถวเคารพธงชาติไป แต่นั้นคงเป็นปัญหาเล็กน้อยถ้าเทียบกับทรงผมที่จะถูกทำร้ายให้สิ้นสภาพไป  

และเป็นหนึ่งในเรื่องน่าประหลาดประจำโรงเรียนบานเย็นวิทยาลัยที่แม้ว่าครูเจริญจะชอบนักเรียนผมสั้นแค่ไหน เขาก็ไม่คิดที่จะตัดผมทรงบ็อบเทของตัวเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว 

เงาของเด็กผู้ชายร่างสูงใหญ่เดินหิ้วกระเป๋าสะพานข้างเข้ามาทางประตูใหญ่โรงเรียน ผมของเขาดกดำและยาวประผ่านหน้าผากจนเกือบจะถึงดวงตาที่เล็กได้รูป หน้าเรียวยาว จมูกอันเป็นสันและคิ้วสีดำที่เข้มต้นและบางขีดในช่วงปลาย ใบหน้าที่ไร้อารมณ์จนดูไม่แยแสคนรอบข้าง ทำให้เขาโดดเด่นแตกต่างจากเด็กนักเรียนผู้ชายผมเกรียนที่ยืนอยู่ในแถวสำนึกตนโดยรอบ จุดเด่นบนหัวทำให้ครูเจริญเข้าจู่โจมเขาเลยในทันที  

“หน้าไม่คุ้นเลยเด็กใหม่ใช่ไหมเนี้ยมาโรงเรียนวันแรกทำไม่ตัดผมนี้ไม่ใช่โรงเรียนเอกชนนะ” 

“Sorry?”เด็กหนุ่มตอบกลับแบบด้วยน้ำเสียงชัดเจนแสดงถึงความไม่เข้าใจในสิ่งที่ฝั่งตรงข้ามพูด 

“แน่ะ!...ทำมาเป็นพูดภาษาอังกฤษใส่เหรอ ไอ้นี้กวนซะละ” ครูเจริญเดินตรงมาใกล้เด็กหนุ่มมากขึ้นก่อนพร้อมกับควักอุปกรณ์คู่ใจออกมา เป็นภาพเหตุการณ์ที่ปรากฎว่าครูเจริญต้องพยายามเขย่งตัวเพื่อที่จะตัดผมของเด็กหนุ่ม ปมในอดีตจนถึงปัจจุบันของครูเจริญคือเรื่องของส่วนสูงต่ำกว่ามาตรฐานชายไทยของเขาที่ทำให้ตกรอบคัดเลือกนักกีฬาบาสเกตบอลประจำจังหวัดเมื่อหลายยี่สิบปีที่แล้ว ก่อนที่ในวันนี้มันจะหวนกลับมางานเขาอีกครั้ง เด็กหนุ่มโยกตัวหลบการรุกรานของกรรไกรไปมาอย่างคล่องแคล่ว จนโทสะของคุณครูฝ่ายปกครองคนดังเริ่มที่จะปะทุออกมาด้วยหมดความอดทนและการถูกทำลายความมั่นใจในส่วนสูงของตัวเอง 

...................... 

“จอดตรงหน้าโรงเรียนเลยนะคะพี่สมหมาย” เสียงเด็กผู้หญิงแสนอ่อนโยนพูดกับคนขับรถด้านหน้ารถตู้คันใหญ่ 

“ได้เลยครับน้องกานดา ขอโทษนะครับมาวันแรกก็สายเลย จะโดนคุณครูว่าไหมครับเนี้ย”ชายวัยกลางคนคนขับรถส่วนตัวขอโทษขอโพย คุณหนูผู้เป็นนายจ้างของเขา 

“ไม่เป็นไรเลย ต้องโทษคุณพ่อต่างหากล่ะที่มัวแต่วุ่นวายช่วงเช้า” 

เธอก้าวลงจากรถก่อนจะโบกมืออ่อนๆให้กับคนในรถ กานดา ธาดาวรวงศ์ หนึ่งในเด็กสาวคนดังของโรงเรียนบานเย็นวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาการเรียนเธออยู่ในเกรดเอบวกมาโดยตลอด เธอเป็นหนึ่งในหญิงสาวที่หนุ่มในระดับชั้นหมายปอง และอีกตำแหน่งที่เธอได้รับครอบครองแชมป์มาอย่างลับๆก็คือการเป็นเจ้าหญิงแห่งการมาสายประจำวัน คงไม่มีใครเชื่อว่านักเรียนดีเด่นถวานพานครูอย่างเธอจะขึ้นทำเนียบเรื่องการเข้าพื้นที่สำนึกผิดมาสายยามเช้า เรียกได้ว่าการเห็นธงชาติชูขึ้นเหนือเสาเป็นภาพที่เธอไม่มีอยู่ในความทรงจำ ด้วยภาระงานของคุณพ่อทำให้การเดินทางในช่วงเช้าต้องถูกเจียดไปกับเวลาทำงานของครอบครัว กว่าที่เธอจะเดินมาถึงโรงเรียนก็นับว่าเฉียดเส้นเวลาโดยตลอด แต่ด้วยนิสัยใจคอความประพฤติและการเรียนที่ดีของเธอทำให้นางฟ้าย่อมเป็นนางฟ้าแม้ว่าจะอยู่ในดินแดนแถวสำนึกผิด แต่ก็จะถูกทำโทษเพียงแค่การตีมือเบาๆเท่านั้น ถ้าเทียบกับนักเรียนคุณนายตื่นสายคนอื่นๆเรียกว่าอยู่กับคนล่ะศักดินาเลยทีเดียว 

กานดาก้าวเท้าผ่านประตูเข้ามาก่อนจะพบกับเสียงโวยวาย โวกเวกของเด็กชายวัยรุ่นร่างสูงกับคุณครูวัยดึกที่กำลังยื้อยุดฉุดกระฉากลากถูกันอยู่ 

“You don't have the right to cut my hair.” 

“พูดอะไรไม่รู้เรื่องฉันจะตัดผมแกไอ้หนูปากฝรั่ง” 

สภาพพวกเขาทั้งสองคนตอนนี้เหมือนเชือกที่กำลังพัลวันกันเป็นก้อน 

เกิดอะไรขึ้นวะเนี้ย! กานดาอุทานในใจ 

“กานดามาพอดีเลยบอกไอ้หนูนี้เป็นภาษาอังกฤษทีสิ ว่ามันมาสายและทำผิดระเบียบโรงเรียนครูจะตัดผมมัน”ครูเจริญพูดขณะที่กำลังโดนดันหน้าผากออกไปให้ห่างจากร่างกายเหมือนเพื่อนสนิทกำลังเล่นหัว  

“ค...ค่ะ ครูเจริญ Please Stop! don't tease him.เขาคือคุณครูนะคะ!” 

“Hmm..” ชายหนุ่มตอบกลับขณะกำลังโดนหัวหน้าฝ่ายปกครองเอื้อมมือมาหยิบที่แก้ม 

เสียงกริ่งคาบแรกดังขึ้น พร้อมกับการสังเวียนการต่อสู้ของคุณครูปกครองและนักเรียนหน้าใหม่ที่หยุดลง 

“เฮอะ...เห็นแก่คาบเรียนวันแรก ฉันจะปล่อยพวกเธอไปก่อนแล้วกัน” ครูเจริญเก็บกรรไกรทองคู่ใจและไม้เรียวลง ก่อนจะปล่อยให้แถวสำนึกผิดแยกย้ายกันไปตามห้องเรียน เขาเหลือบมองที่ป้ายชื่อของเด็กหนุ่ม ก่อนจะอ่านออกเสียง 

“ชโนทัย ครั้งหน้าตัดผมมาด้วยนะ อย่าให้ฉันเห็นอีกเป็นครั้งที่สอง”เขาชี้นิ้วสั่ง 

เด็กหนุ่มยักไหล่ตอบฝ่ายปกครองไปอย่างไม่แยแส 

กลุ่มเด็กแยกย้ายกันไปตามห้องวิชาเรียนของตัวเองพร้อมกับกานดาที่กำลังจะเดินไปที่ห้องของตัวเอง ก่อนที่จะพบว่าเธอก้าวออกเท้าไปไม่ได้ด้วยแรงดึงลึกลับบางอย่าง ก่อนจะพบว่าชโนทัยหนุ่มร่างยักษ์รั้งไหล่ของเธอไว้ด้วยมือของเขา 

กานดาไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนรุกรานบนพื้นที่ร่างกายส่วนไหนของเธอมาก่อน ความหวาดกลัววิ่งขึ้นหัวของกานดาจนเหมือนกับกาน้ำที่เดือดอากาศออกมา 

จิตใจของกานดาสับสนเป็นอย่างมาก เธอกลัว และไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจออะไรแบบนี้ในการวันเปิดเทอมวันแรก เธอกังวลไปจนถึงว่าคุณพ่อจะต่อว่าเธอไหมถ้ารู้ว่ามีผู้ชายมาถึงเนื้อถึงตัวกับเธอแบบนี้ กระทั่งคิดไปไกลถึงกับว่าถ้าเรื่องนี้ถึงหูเพื่อนๆในห้องทุกคนต้องคิดว่าเธอเป็นหญิงสาวจอมแรดแน่ๆ เธอไม่อยากผ่านพ้นมัธยมปลายไปด้วยข่าวฉาวแบบนี้ หน้าเธอเริ่มซีดจนเหมือนไก่ต้ม 

 

“มะ..มีอะไรเหรอนาย” เธอถามไปด้วยเสียงเรียบๆ 

“ฉานไม่รู้จะไปที่หนาย...พาฉานไปส่งที่ห้องเรียนโน้ย..” 

สำเนียงไทยประหลาดๆเปล่งออกมาพร้อมกับสีหน้าราบเรียบของชโนทัยผู้อาจหาญกล้าต่อกรกับคุณครูปกครองเมื่อสักครู่ทำเอากานดารู้สึกสับสนยิ่งกว่าเต่าตนุที่หลงทางบนหาดทรายเสียอีก 

ความคิดเห็น