สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2559 09:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร

     

 

     จากวันที่ก๊อตมาส่งที่หน้าบ้าน มัจฉาก็ยังไม่ได้พบอินทรีอีก เขาไม่ได้มาที่เรือนเล็ก และเธอเองก็วุ่น ๆ อยู่กับงานจนไม่ได้สนใจ อันที่จริงเขาไม่ได้กลับมาที่บ้านอีกเลยต่างหาก

     อาชาเองก็ขาดการติดต่อไปเลยเหมือนกัน หญิงสาวลองโทรไปเบอร์เดิมก็ติดต่อไม่ได้เสียเล้ว 

     ทุกอย่างดำเนินไปท่ามกลางความเงียบเหงา บ้านที่เคยครื้นเครงเหลือเพียงความทรงจำ มัจฉานึกขอบคุณบัวที่ให้กำเนิดลูกน้อยในยามนี้ อย่างน้อยประมุขของบ้านทั้งสองคนที่บ้านใหญ่ก็คงไม่เหงามากนัก

 

     เย็นนี้มัจฉาซื้อสลัดผักกลับมาจากปากซอย มะปรางชอบกินสลัด เล่าเป็นเรื่องเป็นราวว่าอยากหุ่นสวยเหมือนดาราในโทรทัศน์ แถมยังโพสท่าให้มัจฉาได้หัวเราะจนตัวงอ

     เมื่อกินเสร็จสองสาวก็ช่วยกันล้างจาน ตรวจดูความเรียบร้อยของบ้าน แล้วเตรียมเข้านอน 

     'ผ่านมา 3 เดือนเเล้วนะ ที่พี่ชาไม่อยู่' เธอนึกห่วงพี่ชาย ป่านนี้จะเป็นอย่างไรกันบ้าง ฟังจากที่บัวพูด อินทรีเองก็ยังหาตัวคนทั้งสองไม่พบ เขาวุ่นอยู่กับงานที่บริษัท เสร็จงานก็ทุ่มเวลาให้กับการตามหาอาชา 

     มัจฉาไม่ได้สนใจฟังเรื่องอินทรีสักเท่าใด แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องราวของเขาเข้ามาอยู่ในหัวจนได้

     หญิงสาวที่กำลังเหม่อต้องสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงมะปรางร้องโวยวาย เธอรีบวิ่งไปยังต้นเสียง ซึ่งอยู่ในห้องแม่นุ่ม พบว่าคนป่วยกำลังชัก !!!

     เธอพยายามตั้งสติ บอกมะปรางให้โทรเรียกรถพยาบาล และไปบอกบ้านใหญ่ เธอเองก็ไม่เคยพบอาการเช่นนี้มาก่อน ในใจนึกกลัว ไม่รู้ว่าต้องปฏิบัติอย่างไร 

     'ขออย่าให้แม่เป็นอะไรเลยนะคะ' หญิงสาวภาวนา

 

     มัจฉาขึ้นรถฉุกเฉินมากับแม่นุ่ม ที่โรงพยาบาล ร่างบางซึ่งสวมชุดนอนลายแครอทเดินวนไปวนมาที่หน้าห้องฉุกเฉิน เธอนึกตำหนิตัวเองที่รีบจนเกินไป หยิบมาเพียงกระเป๋าเงินเเละแฟ้มประวัติการรักษาของเเม่นุ่ม นึกโทษตัวเองอีกครั้งที่ไม่ชอบสวมเสื้อชั้นในตอนนอน ให้ตายสิ

     คุณมังกร คุณสมรและสิงหาตามมาสมทบ โดยฝากให้มะปรางอยู่เป็นเพื่อนบัวที่บ้าน หญิงสาวห่อตัวจนลีบเล็กด้วยเกรงว่าจะมีใครสังเกตเห็นร่างกายเธอ

     ทั้งสี่คนนั่งรอฟังผลจากแพทย์ผู้รักษาที่หน้าห้องฉุกเฉิน ไม่นานนักอินทรีก็ปรากฏตัว สิ่งแรกที่ตาคมมองเห็นคือ ผู้หญิงเสียสติที่ใจกล้ามานั่งโนบราอยู่ในโรงพยาบาล เขาถอดสูทที่สวม โยนพาดหัวหญิงสาวที่นั่งทำตัวลีบอยู่ ก่อนจะเดินไปถามสิงหาถึงความเป็นมา

     เธอนึกขอบคุณเขาที่กรุณา ...

 

     การกระทำของอินทรีและแก้มแดง ๆ ของหญิงสาว อยู่ในสายตาของหญิงอาวุโส นางค่อนข้างแปลกใจกับการกระทำของลูกชาย ถึงทั้งคู่จะไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ แต่สายตาของคนตัวใหญ่ที่เหลือบมองหญิงสาวบ่อย ๆ ก็พอจะทำให้คนที่มีประสบการณ์ชีวิตเดาออกได้ไม่ยาก

     ผิดกับมัจฉาที่ไม่ได้มองเขาเลยสักครั้ง ใจเธอจดจ่อที่ประตูห้องฉุกเฉิน ท่าทางกระวนกระวายใจ ทำให้คนที่แอบมองอดห่วงไม่ได้

     สิงหาไปซื้อกาแฟและน้ำดื่มสำหรับทุกคน การรอคอยนั้นเนิ่นนานเสมอ ยิ่งเวลาผ่านไปมากเท่าใด ความวิตกของคนรอก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น..!

 

 

###

 

ความคิดเห็น