สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2559 09:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร

     

 

     ย้อนไปเมื่อวันแต่งงานของมัจฉา หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ คืนก่อนวันแต่งงานมีพิมพ์ขวัญกับเนตรทรายมานอนเป็นเพื่อน ทั้งสามสาวเติบโตมาด้วยกัน หากแต่มีบุคลิกนิสัยที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

     พิมพ์ขวัญนั้นเป็นคนร่าเริงสดใส ใครที่ได้รู้จัก ได้พูดคุยด้วย ต่างก็ชื่นชมเธอทั้งนั้น ความฉลาดของเธอบวกกับความมั่นใจในตัวเอง ทำให้มีหนุ่ม ๆ มากมายตามจีบ หรือแม้แต่ผู้หญิงด้วยกันเองก็มี อาจเป็นเพราะถูกเลี้ยงรวมกับเด็กผู้ชายด้วยกระมังจึงทำให้เธอมีลักษณะเช่นนี้

     ส่วนมัจฉาที่เข้ามาอยู่ในความอุปการะของแม่นุ่มนั้น ได้รับการปลูกฝังเรื่องงานบ้านงานเรือนตามประสาผู้หญิง เธอชอบการทำอาหาร วิชาการถักตุ๊กตาก็ได้รับมาจากแม่นุ่มนี่เอง

     และเนตรทราย หรือ น้องกวาง ของสิงหาและอินทรีนั้น ฉายแววเอาแต่ใจมาตั้งแต่เด็ก ด้วยความที่เป็นลูกสาวของพ่อกับแม่ คุณมังกรและคุณสมรจึงตามใจเป็นพิเศษ ความเป็นน้องเล็กทำให้เธอมีอภิสิทธิเหนือใคร ทำอะไรผิด ๆ ลงไปก็ไม่มีใครถือสา แต่ความเป็นน้องน้อยของเธอ ไม่อาจใช้ได้ผลกับ 'เขา'

     คืนนั้นหญิงสาวทั้งสามนั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระ จนพิมพ์ขวัญถามถึงเจ้าบ่าวอย่างไอยรา คู่บ่าวสาวรู้จักกันตอนที่พวกพิมพ์ขวัญกับคนอื่น ๆ ไปเรียนที่ต่างประเทศ พิมพ์ขวัญจึงอยากรู้เรื่องราวความรักระหว่างทั้งสอง

    "เขาโรแมนติกไหมอ้ะ มัจฉา" พิมพ์ขวัญถามอย่างตื่นเต้น สนใจใคร่รู้เป็นอย่างมาก ผิดกับเนตรทรายที่ขอตัวเข้านอนก่อนใครเพื่อน

    "ก็มีบ้างเหมือนกันนะ แก้ม" ว่าที่เจ้าสาวตอบอย่างเขินอาย นึกถึงวันที่เขาคุกเข่าขอเธอแต่งงาน

    "นั่นแน่ อะไรยังไง เล่ามาเลยนะ เล่า ๆ "สาวแก้มป่องรบเร้า

    "ไม่เอาน่า น้องกวางหลับแล้ว เดี๋ยวรบกวนน้อง เราก็นอนกันเถอะ" มัจฉาบ่ายเบี่ยงเลี่ยงที่จะตอบคำถาม

    "ไม่เอาอ่าาาา" เพื่อนสนิทของเธอเริ่มงอแง "แล้วได้แบบว่าอะไรแบบนั้นกันรึยังอ้ะ?" พิมพ์ขวัญรุกต่อ

    "อะไรที่ว่าน่ะคืออะไรของเธอยัยแก้ม ไม่เอาไม่พูดเเล้ว นอนดีกว่า" มัจฉาล้มตัวลงนอน แต่พิมพ์ขวัญแย่งเอาหมอนไปกอดไว้

    "แล้วได้จุ๊บ ๆ กันบ้านรึยัง" หญิงสาวทำปากจู๋แซวเพื่อน

    "ไม่บอก แบร่" มัจฉานอนลงอย่างไม่สนใจ ในที่สุดพิมพ์ขวัญก็ต้องยอมแพ้ไปเอง

    ทั้งสองหารู้ไม่ว่าคนที่นอนตะแคงหันหลังให้นั้น นอนน้ำตาไหลขณะที่ฟังบทสนทนา

     ...พรุ่งนี้เขาก็จะเเต่งงานแล้ว หญิงสาวกัดริมฝีปากอย่างขมขื่น

 

     งานแต่งที่จัดกันอย่างเรียบง่ายในเรือนไม้และบริเวณสวนหน้าบ้าน มีแขกไม่มากเป็นไปตามความประสงค์ของเจ้าสาว คู่รักต่างยิ้มแย้ม นี่เป็นวันที่เขาและเธอตกลงว่าจะใช้ชีวิตร่วมกัน

     ไอยราเหลือบมองคนที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวอยู่เป็นระยะ ท่าทีเมินเฉยของเธอมันทำให้เขาวุ่นวายใจยิ่งนัก

     ไอยราได้งานเป็นบอดี้การ์ของคุณมังกร ทำให้ได้พบกับมัจฉา หญิงสาวตากลมที่สะกดใจเขาแต่เเรกเจอ ไม่นานทั้งคู่ก็ตกลงคบหาดูใจกัน ผู้ใหญ่ในบ้านต่างเอ็นดูความรักของหนุ่มสาว จนกระทั่งบรรดาลูก ๆ ของเจ้านายกลับจากต่างประเทศ เขาได้รู้จักกับอาชา พี่ชายของคนรัก เขาเข้าทีมกันได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งยังมีสิงหาและอินทรีที่มาร่วมกลุ่มกันด้วย ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งมีคำสั่งจากคุณมังกร เปลี่ยนให้เขาช่วยรักษาความปลอดภัยให้กับเนตรทรายแทนบอดี้การ์ดคนเก่าที่ลาออก

     เนตรทรายนั้นต่างจากมัจฉาโดยสิ้นเชิง อาจเป็นเพราะเธอเติบโตที่ต่างประเทศ จึงทำให้มีความมั่นใจในตัวเองสูง สูงเสียจนเขาเอือมระอา ทุกค่ำคืนหญิงสาวออกไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อน ซึ่งโดยหน้าที่เขาต้องตามคุ้มกันเธอ มีบ่อยครั้งที่ต้องผิดนัดกับมัจฉา

     ครั้งหนึ่งเขาเอ่ยปากเตือนการประพฤติตัวของเธอ ทำให้เธอขุ่นข้องใจเป็นอย่างมาก จากที่เคยใช้งานปกติ เธอยิ่งคอยหาเรื่องกลั่นแกล้งเขา เธอคิดจะทำให้เขาเลิกรากับมัจฉา เพื่อที่เขาจะได้เสียใจ ซึ่งเป็นความคิดแบบเด็กไร้เหตุผลที่ไม่สนใจความรู้สึกของผู้อื่น ใช่ว่าเธอจะอยากให้มัจฉาเสียใจ เนตรทรายรักพี่สาวคนนี้ไม่แพ้ใคร แต่เธอไม่ชอบไอยรา และคิดว่าเขาไม่คู่ควรกับพี่สาวของเธอ

      หญิงสาวหัวรั้นทำทุกวิถีทางเพื่อแยกไอยรากับมัจฉา หาเรื่องวุ่นวายให้ทำจนเขาผิดนัดกับหญิงคนรัก แกล้งให้เพื่อนมายั่วยวนเขาเเล้วส่งรูปแอบถ่ายนั้นไปให้มัจฉา แต่ก็ไม่มีผลกับความรักของคนทั้งสอง 

      ในที่สุดไอยราก็สิ้นความอดทน เขาหัวเสียอย่างมากเมื่อได้รู้ว่าหญิงสาวจ้างมือปืนมาลอบทำร้ายตัวเองเพื่อที่จะเรียกร้องความสนใจจากเขา เพื่อให้เขาไม่มีโอกาสได้เฝ้าไข้มัจฉาในวันที่เธอป่วย ทั้งยังแอบใส่ยาปลุกเซ็กให้เขาดื่ม แล้วส่งหญิงบริการมาให้ถึงห้อง ทำไปเพราะอยากให้มัจฉาเข้าใจผิดว่าในยามที่เธอป่วยชายคนรักกลับมาเริงรักกับหญิงอื่น

      หมดแล้วความอดทน ความกดดันที่มีมานานถูกปลดปล่อยในคืนนั้น เขาล่วงเกินเธอ ใจของชายหนุ่มเพียงแค่คิดจะสั่งสอนหญิงสาวให้รู้จักกลัวเสียบ้าง แต่ด้วยฤทธิ์ยาร้ายที่คนตัวเล็กสรรหามาหลอกให้ดื่มทำให้เขาตัดสินใจทำมันลงไปจริง ๆ  

     มีครั้งแรกแล้วย่อมมีครั้งต่อมา ต่อมา และต่อมา ...

     คุณมังกรวางใจเขามาก จนไม่ทันสังเกตความเปลี่ยนแปลงของลูกสาว เธอเก็บตัวเงียบ ไม่ออกไปไหน เพราะกลัวถูกเขาเอาเปรียบอีก คนหัวดื้อแต่อ่อนหัด ทำเป็นอวดเก่งต่อหน้าเขา แต่ความจริงเธอไม่รู้ประสีประสาใด ๆ เลย แม้กระทั่งการคุมกำเนิด

     เนตรทรายเริ่มมีรูปร่างที่เปลี่ยนไป ส่วนไอยรานั้นไม่ค่อยมีโอกาสได้พบเธอสักเท่าไรเพราะเธอเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง นั่นก็ดี เขาจะได้มีเวลาให้กับมัจฉามากขึ้น 

     ตาคู่สวยมองคู่รักหนุ่มสาวตีแบดเล่นกัน เธอมองพวกเขาจากบนบ้าน ไม่กล้าออกไปไหนให้อายคน แม้ท้องจะไม่ได้ใหญ่ขึ้นชัดเจน แต่ร่างกายเธออวบกว่าเดิม จึงพาลกังวลว่าคนจะรู้ความลับ

     ไม่นานเท่าใด ข่าวว่าเขาจะแต่งงานก็เเว่วเข้าหู หญิงสาวรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ความอวดเก่งของเธอ ทำร้ายตัวเองจนได้ จะกล้าไปเรียกร้องอะไร ในเมื่อเธอทำตัวเอง เขาย้ำนักย้ำหนาว่าให้กินยาคุมกำเนิด เพราะเขาไม่ได้ป้องกัน หรือในบางครั้งที่ป้องกันก็อยากให้กินเพื่อความมั่นใจ อย่างน้อยที่เธอเสียเปรียบแต่ก็ไม่ได้ตั้งครรภ์กับเขา หญิงสาวอวดเก่งเถียงไปข้าง ๆ คู ๆ ว่าเธอต่างหากเป็นฝ่าย 'ได้' เขา ไม่ใช่การเสียตัวแต่อย่างใด

 

     ในวันพิธี มีการรดน้ำสังข์กันตามประเพณี มัจฉาดูสง่างามในชุดเจ้าสาว ใบหน้าอิ่มเอม บรรยากาศอบอวนไปด้วยความรัก แม่นุ่มกับอาชาเองก็มีความสุขไม่แพ้กัน

     แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเพื่อนเจ้าสาวคนหนึ่งเกิดคลื่นไส้อาเจียนกลางงาน ฝ่ายเจ้าบ่าวที่หาจังหวะจะถามไถ่เธอนั้นก็แสดงความห่วงใยจนออกนอกหน้า

      ท้ายที่สุด ได้ความจากปากชายหนุ่มว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเธอ เขายินดีรับผิดชอบทุกการกระทำของตัวเอง 

     มัจฉาล้มทั้งยืน น้ำตาตกใน พูดอะไรไม่ออก อาชาเห็นท่าไม่ดี จึงประกาศตัวว่าจะแต่งงานกับหญิงสาวเอง ด้วยไม่อยากให้น้องเป็นหม้าย ทั้งไม่ยอมให้ใครหยามเกียรติของเธอได้ เขาชี้หน้าไอยราอย่างอาฆาตก่อนจะช้อนร่างน้องสาวเดินเข้าห้องไป แม่นุ่มตามไปติด ๆ สงสารลูกสาวเป็นอย่างมาก สามคนแม่ลูกกอดกันแน่น พี่ชายและแม่ปลอบโยนคนผิดหวังอยู่นานนับเดือนกว่ามัจฉาจะกลับมาเป็นปกติ

     ด้านไอยรากับเนตรทรายนั้น คุณมังกรแทบจะเอาปืนมายิงชายหนุ่มให้ตายไปต่อหน้า แต่ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนรับผิดแทนเขาทุกอย่าง คุณสมรที่เป็นลมครั้งแล้วครั้งเล่าพูดอะไรไม่ออก นึกชังชายหนุ่มที่ทำล่วงเกินลูกสาวและทำร้ายจิตใจมัจฉาน้อยของเธอ แต่ก็รู้จักนิสัยลูกสาวของตัวเองดี จึงคอยเตือนสติสามีไม่ให้วู่วาม

     ด้านพี่ชายทั้งสองของเนตรทราย มองหน้ากันเเว้บเดียวก็รู้ใจ ทำลายความไว้ใจกันขนาดนี้ จะปล่อยไปง่าย ๆ ได้อย่างไร 

     กว่าเรื่องราวนี้จะจบลง ก็ใช้เวลานานพอสมควร ไอยรากับเนตรทรายตัดสินใจไปอยู่ที่ต่างประเทศ เพื่อมัจฉาจะได้อยู่ที่เรือนไม้อย่างสบายใจ

เหตุการณ์นี้เองที่ทำให้อาชาตัดสินใจซื้อบ้านไร่ไว้ทางภาคเหนือ เขารู้ดีว่าน้องสาวไม่อยากอยู่ที่นี่แม้สักนาทีเดียว ตัวเขาเองก็คงไม่อยากทนเห็นพิมพ์ขวัญอยู่กินกับอินทรีเช่นกัน ความคิดที่จะดูแลพิมพ์ขวัญอย่างที่เคยบอกน้องไว้นั้น ได้เปลี่ยนไปในวันที่เขาตัดสินใจแต่งงานกับมัจฉา

     ถ้าเขายังโสดก็คงจะทำอย่างที่ว่านั้น แต่นี่เขาจะทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาน้องก็คงจะทำร้ายเธอเกินไป ยิ่งเธอเจ็บปวดหนักขนาดนี้ ยิ่งเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องดูแล

     แต่อาชาหนุ่มต้องผิดความตั้งใจเมื่อเห็นพิมพ์ขวัญนั่งร้องไห้ในวันแต่งงานของเธอกับอินทรี ...

 

    อินทรีจำวันนั้นได้ดี มัจฉาหน้าซีดเผือด ร่างบางเซแทบจะล้ม ยังดีที่อาชารับไว้ทัน

พิมพ์ขวัญเข้าไปดูอาการของเพื่อน ส่วนตัวเขานั้นถูกสิงหาสะกิดให้ตามไปเล่นงานคนที่แอบมาเป็นน้องเขยพลการ

     จากวันนั้นอาชาก็ไม่ค่อยออกไปเที่ยวกับเขาเหมือนก่อน อ้างเหตุผลว่าต้องอยู่ช่วยมัจฉาดูแลบ้าน เขาจึงเริ่มคลายใจ ไม่กังวลเรื่องอาชากับพิมพ์ขวัญอีก แต่ก็สังเกตได้ว่าพิมพ์ขวัญนั้นดูใจลอยหลังวันที่อาชาแต่งงานกับมัจฉา เธอไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเก่า นั่นทำให้เขาไม่สบายใจยิ่งนักกลัวว่าเธอจะมีใจให้อาชา เมื่อเรื่องราววุ่นวายจบลงไปได้สักพัก เขาขอให้พิมพ์ขวัญแต่งงานกับเขา เธอตอบตกลงด้วยท่าทีเหม่อลอย แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้คนที่เฝ้ารออย่างเขาดีใจสุดขีด มีเเต่เขาที่วุ่นวายกับงานเเต่ง พิมพ์ขวัญเห็นดีเห็นงามกับทุกอย่างที่เขาเลือก ถึงจะรู้สึกถึงความไม่ปกติ แต่เขาเลือกที่จะมองผ่านไป พิมพ์ขวัญต้องเป็นภรรยาของเขาเท่านั้น

     เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ ความแค้นก็ปะทุอีกครั้ง ชายหนุ่มเก็บอัลบั้มรูปเข้าที่ แล้วเดินไปยังเตียงนอน นั่งคิดหาหนทางที่จะตามล่าอาชา ตาคมเหลือบมาร่างบางที่นอนตะแคงหันหลังให้ ยังนึกไม่ออกว่าจะทำยังไงกับเธอดี ใจหนึ่งก็นึกสงสารโชคชะตาของเธอ อีกใจหนึ่งก็มองเพียงว่าเธอคือเครื่องมือที่จะใช้แก้แค้นอาชา

      เขาเผลองีบไปตอนไหนก็ไม่ทราบ รู้สึกตัวตื่นตอนตีสาม ชายหนุ่มลุกจากเตียง หยิบเสื้อมาสวมแล้วปีนหน้าต่างออกไป ย่องเข้าบ้านใหญ่อย่างเงียบเช่นเดิม 

 

     มัจฉารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่นาฬิกาปลุกดังลั่นห้อง เธอปฏิบัติภารกิจเช่นเดิม วันนี้คงต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน เพราะเมื่อวานไม่ได้คิดแผนการอะไรไว้เลย

     หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว เธอไม่ลืมที่จะกินยาที่แอบซื้อมาเมื่อวาน ใจเต้นไม่เป็นส่ำ จะทันไหมนะ เธอนึกกังวล

     หลังจากที่ตรวจดูความเรียบร้อยของบ้าน และฝากฝังมะปรางให้ดูแลแม่นุ่มแทน หญิงสาวก็รีบวิ่งออกไปยังร้านสะดวกซื้อทันที

     เธอวิ่งมาอย่างรวดเร็วเพราะกลัวไม่ทันเวลาที่นัดหมาย ร่างบางหอบตัวโยน รอให้หายเหนื่อยเเล้วจึงเข้าไปในร้าน 

     เจ้าของสาขาเป็นหญิงชราเเต่เธอดูไม่แก่เท่าใดนัก หลังจากที่ตรวจเอกสารจากมัจฉาครบ เธอแนะนำให้มัจฉารู้จักกับ 'ก๊อต' ชายหนุ่มผู้ใส่แว่นหนาเตอะ ที่รับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงสอนงานให้ 

     มัจฉาพยายามเรียนรู้งานให้ได้โดยเร็ว เพื่อไม่ให้เป็นภาระของก๊อต 

     เขาเป็นคนที่มีความสามารถ แต่ดูจะขาดความมั่นใจ มัจฉานึกพิเคราะห์เพื่อนใหม่ที่อายุน้อยกว่าเธอ ก๊อตนั้นยังเรียนอยู่ระดับปริญญา เขาทำงานพิเศษหลายอย่างเพื่อส่งตัวเองเรียน มัจฉาฟังเเล้วรู้สึกชื่นชมเป็นอย่างมาก

     ทั้งคู่เข้ากันได้ดี แถมตอนเปลี่ยนกะ ก๊อตอาสาขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งมัจฉาที่บ้าน แม้หญิงสาวจะปฏิเสธอย่างไรก็ไม่เป็นผล จึงต้องยอมตามใจ

     มัจฉาลงจากรถมอเตอร์ไซค์อย่างทุลักทุเล เธอไม่ค่อยได้ขึ้นรถแบบนี้บ่อยนัก กล่าวขอบคุณเพื่อนรุ่นน้องที่มีน้ำใจ ขณะที่คุยกันอยู่ รถเก๋งเฮงซวยคันเมื่อวานก็แล่นออกมาจากบ้านพอดี 

     มัจฉาไม่ได้สนใจอะไร แต่คนขับรถจอมเกเรกลับหาเรื่องแกล้งจนได้ เขาลดกระจกลงแล้วชี้หน้าก๊อตอย่างเอาเรื่อง เด็กหนุ่มรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก รีบขอตัวกลับทันที มัจฉาหันไปมองต้นตอที่ทำให้ก๊อตลนลาน เเต่ก็ไม่พบพิรุธอะไร เธอเดินเข้าบ้านเพื่อนำชุดฟอร์มของร้านไปซัก จะได้ใส่ไปทำงานพรุ่งนี้ 

     'ยัยนั่นทำงานด้วยเหรอ' เขานึกขณะที่ขับรถออกมาถึงปากซอย เตรียมจะเลี้ยวออกถนนใหญ่ เหลือบเห็นพนักงานร้านสะดวกซื้อ แต่งตัวด้วยชุดแบบมัจฉาไม่มีผิด

     รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าหล่อ 'ที่นี่เองสินะ'

     

 

###

 

ความคิดเห็น