อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง

E-Book ที่ Meb ราคา 219 บาท อ่านเป็นตอนและซื้อเหมาเรื่องผ่านเว็บราคาถูกได้ที่ niyayrak, readawrite, bannniyay หนังสือทำมือ 290 บาทสั่งได้ที่แพนเพจ "อติญา"

ชื่อตอน : 5 (1/3)

คำค้น : นายพราน กระต่ายป่า มีนา หนูบัว

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2559 09:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5 (1/3)
แบบอักษร

                หลังจากจบมื้ออาหารเย็นที่อึดอัดน้อยกว่าที่คิดไว้ในความรู้สึกของนันท์นลิน เพราะมีนานั้นไม่แสดงท่าทีว่าจะรังเกียจหรืออยากมีปัญหากับเธอนอกจากจะจ้องเอา จ้องเอาทำท่าเหมือนอยากจะกลืนเธอลงไปในท้องแทนอาหารเลิศรสมากมายที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า ตลอดระยะเวลาที่นั่งทานอาหารเย็นร่วมกันนั้นเธอทำเพียงแค่ยิ้ม พยักหน้า ตอบคำถามและพูดโต้ตอบเมื่อมีคนสนทนาด้วยเพียงเท่านั้น หญิงสาวสุดแสนจะโล่งใจที่ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ด้วยดี

                ขณะนี้หญิงสาวกำลังเดินทางไปหามารดาที่บ้าน เธอแยกกับบอสและนาธานที่โรงแรมของอดีตคนรักก่อนที่จะเรียกแท็กซี่แจ้งจุดหมายที่ต้องการแต่เพราะการจราจรช่วงหัวค่ำของกรุงเทพฯ นั้นค่อนข้างจะติดขัดทำให้เธอเสียเวลาอยู่บนท้องถนนค่อนข้างนานจนเริ่มจะรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เสียงเตือนจากโปรแกรมสนทนาออนไลน์ก็ดังขึ้นทำให้หญิงสาวต้องเบี่ยงเบนความสนใจไปที่สมาร์ทโฟนของเธอแทน

                นาธาน : ถึงไหนแล้วบี

                นันท์นลิน : ยังอยู่บนถนน รถติดมากจนฉันจะเป็นประสาทแล้วเนี่ย

                นาธาน : ใจเย็นๆ นะสาวน้อยอย่าหงุดหงิดเดี๋ยวจะไม่สวยนะจ๊ะ

                นันท์นลิน : เรื่องสวยฉันยอมเธอคนเดียวแหละแนท

     นาธาน : ถึงบ้านแล้วก็โทรมานะสวยเป็นห่วง แต่ที่จริงน่ะอยากคุยเรื่องผู้ชายคันปากมาก!

                นันท์นลิน : โอเคจ้ะแนทตี้ รอก่อนนะ

                หญิงสาวอดยิ้มกับข้อความของเพื่อนชายแต่ใจหญิงของเธอไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องแปลกถ้านาธานน่าจะชื่นชมในตัวของมีนาอยู่ไม่น้อยก็เขาทั้งหล่อแถมยังมีความสามารถล้นเหลือขนาดนั้น มันไม่แปลกที่ใครต่อใครจะชื่นชมในตัวชายหนุ่ม เพราะแม้แต่ตัวเธอเองที่เคยคุ้นเคยกับเขาเป็นอย่างดีในอดีตนั้นยังอดที่จะชื่นชมในตัวของมีนาไม่ได้

กาลเวลาที่ผ่านไปทำให้เขานั้นเติบโตจากวัยรุ่นเป็นชายหนุ่มรูปร่างสง่างามสมบูรณ์แบบแถมยังหน้าตาหล่อเหลา ดวงตาคมคู่นั้นไม่ว่าจะประสานสายตากันครั้งใดมันก็ทำให้เธอหวั่นไหวแปลกๆ ได้ทุกที ท่าจะเป็นเอามากนะหนูบัว ทำไมเธอต้องรู้สึกเหมือนกำลังตกหลุมรักมีนอีกครั้งหนึ่งด้วยก็ไม่รู้

“สวัสดีค่ะ บัวคิดถึงคุณแม่จัง” ลำแขนเล็กเรียวโอบรอบเอวอวบของมารดาก่อนที่คนตัวเล็กจะบรรจงจุมพิตที่แก้มนุ่มนิ่งของคุณอมราภรณ์อย่างแสนรัก

“มาถึงก็อ้อนแม่เลยนะหนูบัว เดินทางเหนื่อยไหมลูก” มารดาถือแก้วน้ำส้มไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างนางจับมือบอบบางของบุตรสาวคนเดียวเอาไว้ก่อนที่จะจูงเธอมานั่งยังโซฟาตัวโตภายในห้องรับแขก

“ดื่มน้ำส้มก่อนนะลูกหนูบัวกลับมาเหนื่อยๆ แม่เพิ่งคั้นเสร็จเดี๋ยวนี้เอง” หญิงสาวรับแก้วน้ำส้มจากมือมารดามาดื่มอย่างว่าง่าย น้ำส้มเย็นเจี๊ยบรสหวานอมเปรี้ยวแบบที่เธอชอบทำให้หนูบัวรู้สึกตัวว่าเธอนั้นคิดถึงบ้านและคิดถึงมารดามากแค่ไหน ถึงแม้ว่าคุณอมราภรณ์จะเดินทางไปหาเธอที่ต่างประเทศอยู่บ่อยๆ แต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับการที่ได้มานั่งอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวในบ้านแบบนี้

ถึงแม้ครอบครัวสำหรับหนูบัวจะเหลือเพียงแค่ตัวของนินท์นลินและมารดา เพราะคุณเกริกผู้เป็นบิดานั้นเสียชีวิตไปเมื่อนานมาแล้ว และด้วยเหตุที่คุณอมราภรณ์ต้องเลี้ยงดูบุตรสาวเพียงคนเดียวนั่นทำให้ผู้เป็นมารดาได้ตัดสินใจทำสิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตลงไป ถึงแม้บุตรสาวจะไม่เคยปริปากเอ่ยถึงถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในอดีต หรือกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของนางเลยแม้แต่น้อยแต่ผู้เป็นมารดาก็ยังคงเสียใจและอยากจะหาหนทางแก้ไขมันเหลือเกิน

“น้ำส้มที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าน้ำส้มที่แม่คั้นเลยนะคะ ที่จริงหนูบัวไม่ได้เหนื่อยอะไรหรอกค่ะแค่หงุดหงิดกับรถติดเฉยๆ พรุ่งนี้บัวจะไปภูเก็ตนะคะแม่ รอให้บอสเที่ยวจนเบื่อก่อนแล้วบัวจะกลับมานอนกอดแม่ให้หายคิดถึงนะคะ” ลูกสาวคนเดียวยังคงอ้อนมารดาไม่เลิก ซึ่งคนเป็นแม่ก็ชอบใจในกิริยาของบุตรสาว เพราะตั้งแต่เล็กจนโตหนูบัวของแม่ถึงแม้จะแก่นแก้วแต่ก็ขี้อ้อนและช่างเอาอกเอาใจ

“พูดเหมือนคืนนี้หนูบัวจะไม่นอนกอดแม่อย่านั้นแหละลูก”

“ไม่ค่ะคุณแม่... หนูบัวไม่มีทางพลาด” สิ้นเสียงของบุตรสาว คนเป็นแม่ก็อดไม่ได้ที่จะคว้าตัวเธอมากอดและหอมด้วยความเอ็นดู

“คุณแม่คะ... วันนี้หนูบัวไปพบมีนามาค่ะ” นันท์นลินเอ่ยกับมารดาหลังจากที่เธอเตรียมเข้านอน

“ละ แล้วหนูบัวทำยังไงล่ะลูก” คนเป็นแม่ตกใจเล็กน้อยเพราะตลอดระยะเวลากว่าสิบปีนั้นเธอทราบดีว่าบุตรสาวพยายามหลีกเลี่ยงการพบเจออดีตคนรักเก่า

“ก็ไม่ทำยังไงค่ะคุณแม่ แต่ต่อไปหนูอาจจะต้องเจอกับมีนบ่อยขึ้นเพราะบอสจะมาขยายสาขาเพิ่มที่โรงแรมของเขาทั้งที่กรุงเทพฯ แล้วก็ที่ภูเก็ตค่ะเราเลยต้องทำงานร่วมกัน” หญิงสาวอธิบายเหตุผลให้มารดาฟังด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เลย

“หนูบัวโอเคค่ะคุณแม่ มีนก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” นันท์นลินบอกให้มารดาได้คลายความกังวลใจเพราะตอนนี้สีหน้าของคุณแม่ของเธอนั้นไม่สู้ดีเอาเสียเลย

“ถ้าหนูบัวบอกว่าไม่เป็นอะไรแม่ก็วางใจ หากหนูจะกลับไปคบหากับมีนาแม่ก็คิดว่า...”

“ระหว่างหนูบัวกับมีนคงไม่มีโอกาสกลับไปเป็นแบบเดิมแล้วล่ะค่ะคุณแม่ เราสองคนผ่านจุดนั้นมานานเกินไป” เธอบอกกับมารดาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง มีนาเพียบพร้อมและสมบูรณ์แบบเกินกว่าที่เธอจะเอื้อมถึง แม้นันท์นลินจะเข้าใจดีว่าในยุคสมัยนี้ไม่ค่อยจะมีคนยึดถือในเรื่องความบริสุทธิ์กันสักเท่าไรนักแต่ตัวเธอเองก็อดที่จะกระดากใจไม่ได้หากต้องกลับไปคบหากับมีนาเฉกเช่นคนรัก

เธอเป็นเจ้าสาวที่สมบูรณ์แบบเมื่อครั้งที่เข้าประตูวิวาห์กับแทนทัพ ขนาดที่เจ้าบ่าวของเธอยังอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมเจ้าสาวของเขาถึงยังเป็นสาวบริสุทธิ์ทั้งๆ ที่ตัวเธอนั้นคบหากับชายคนอื่นในฐานะคนรักมานานหลายปี แทนทัพค่อนแคะมีนาให้เธอได้ยินว่าแฟนเก่ของเธอไม่โง่ก็บ้า...นันท์นลินเถียงแทนในใจว่ามีนาไม่ได้ทั้งโง่และบ้า แต่เขาแค่เป็นสุภาพบุรุษเท่านั้นเอง

ตลอดเวลาสี่ปีที่คบหากันในฐานะคนรักมีนาแสดงออกถึงความรู้สึกที่เขามีต่อเธอด้วยความตรงไปตรงมาแต่วิธีการของชายหนุ่มเป็นสุภาพบุรุษเสียจนนันท์นลินแทบจะไม่เชื่อว่ายังเหลือผู้ชายที่แสนดีแบบนี้อยู่ในโลก เขาดูแลประดุจเธอนั้นเป็นเจ้าหญิงที่สูงส่ง ให้เกียรติไม่เคยล่วงเกินการแสดงออกทางร่างกายขั้นสุดที่มีนามอบให้ก็มีเพียงแค่การจุมพิตเท่านั้น

“ตายจริง! หนูบัวลืมโทรหาแนทตี้ค่ะคุณแม่ ป่านนี้น่าจะรอแย่แล้ว” เมื่อพูดถึงมีนาทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่านาธานบอกให้เธอโทรกลับเมื่อถึงบ้านเพราะเขานั้นอยากจะคุยเรื่องอดีตคนรักของเธอ หญิงสาวจึงปลีกตัวออกมาคุยที่ระเบียงห้องนอนของมารดา

 

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<

E - Book OokBee  <<

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<

E - Book OokBee  <<

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<

E - Book OokBee  <<

 

อยากเม้าท์กับติญา <<

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น