สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2559 08:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

 

 

     ช่วงสายของวัน บัวมาที่บ้านเล็กเพื่อถามเกี่ยวกับวิธีถักขาตุ๊กตา เพราะเธอโทรเข้าเบอร์ของมัจฉาแล้วไม่มีคนรับสาย บัวเล่าถึงปัญหาที่เจอว่าเธอถักขาได้ไม่สวยสักที

     มัจฉารับฟังอย่าเหม่อลอย ใจนึกกังวลว่าอาชาจะโทรมาหาอีก ถ้าอินทรีคือคนที่ขโมยโทรศัพท์ไปจริง ๆ คงไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

    "น้องมัด น้องมัด ฟังอยู่รึเปล่า" บัวสะกิดแขนคนที่กำลังใจลอย

    "เอ่อ ขอโทษทีค่ะ พี่บัว คือมัดคิดอะไรเพลินไปหน่อย เมื่อกี๊พี่บัวว่าอะไรนะคะ?"

    "พี่บอกว่า ถ้ามัดหาโทรศัพท์ไม่เจอ เราไปซื้อเครื่องใหม่กันดีไหม พี่อยากออกไปซื้อไหมสีชมพูด้วย ไปพร้อมกันเลย" 

    จริงสินะ บางทีถ้าเธอไม่โชคร้ายเกินไปนัก อาชาอาจจะยังไม่ได้โทรมาหา เพราะยังไม่ถึงเวลาที่ตกลงกันไว้ หญิงสาวตกลงออกไปซื้อของกับบัวทันที...

 

     เมื่อตกลงกันได้เเล้ว สองสาวเดินมาที่บ้านใหญ่ แจ้งกับ 'พี่สิน' คนขับรถประจำบ้านว่าจะออกไปซื้อของ

     บัวขอตัวไปหยิบกระเป๋าเงินที่ห้องนอน ส่วนมัจฉาเลือกที่จะรอที่หน้าบ้านใหญ่ เธอไม่อยากเข้าไปในตัวบ้าน โดยกลัวว่าจะเจอใครบางคนที่ไม่อยากเจอ

     แต่ฟ้าชอบแกล้งเธอเสมอ หลังจากที่บัวขึ้นไปชั้นบนไม่นาน อินทรีก็เดินผิวปากออกมาจากตัวบ้าน เขาชะงักที่เห็นมัจฉายืนอยู่ที่หน้าบ้าน แต่หญิงสาวนั้นยังไม่รู้ตัว เพราะมัวแต่ก้มมองปลาคราฟในบ่อ นี่ถ้าเป็นตอนเด็ก เขาคงเดินเข้าไปผลักเธอลงบ่อแล้ว ชายหนุ่มนึกขำวีรกรรมของตัวเอง

    อินทรีเดินเฉียดไปใกล้หญิงสาวที่กำลังใจลอยแล้วกระซิบถามที่ข้างหู คนใจลอยสะดุ้ง สัญชาตญาณทำให้เธอหันไปทางต้นเสียง ชายหนุ่มที่รออยู่ก่อนแล้วประทับจูบลงบนปากจิ้มลิ้มทันที

    มัจฉาช็อกกับการกระทำของเขา เธอนึกอยากด่าคนหน้าไม่อายตรงหน้า แต่ก่อนที่จะทันได้พูดอะไร อินทรีก็ฉวยโอกาสแกล้งต่อ

    "เมื่อคืนสุดยอดมากเลย ฉันชอบ "เขายิ้มเจ้าเล่ห์

    "..." มัจฉายืนนิ่ง น้ำในตาพาลจะไหล คิดแล้วเชียว ว่าเขาต้องใช้เรื่องนี้ทำร้ายจิตใจของเธอ

    "อ้อ..ถ้าไม่อยากท้องตอนที่ผัวหนีไปกับผู้หญิงอื่น ก็ไปหายาคุมมากินด้วยล่ะ" เขาพูดก่อนที่จะเดินจากไป

    เจ็บปวดกว่าทุกครั้งที่ถูกเขารังแก มัจฉากัดริมฝีปากจนเจ็บไปหมด เขาใจร้ายจริง ๆ ถ้าเป็นเเต่ก่อน เธอคงวิ่งไปฟ้องอาชา ซบหน้าร้องไห้กับพี่ชาย แต่ตอนนี้เธอไม่มีใครให้พึ่งพิง และเรื่องนี้เธอเองคงไม่กล้าบอกกับใคร ...

 

     การซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าผิดแผนเล็กน้อย เดิมนั้นบัวและมัจฉาตั้งใจจะไปกันสองคน แต่เมื่อบัวไปหยิบกระเป๋าเงินบนห้องแล้วพบกับสิงหา เล่าเรื่องไปซื้อของให้ฟัง เขาจึงอาสาเป็นคนขับรถให้เอง

     บรรยากาศบนรถอบอวนไปด้วยความรักของสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามัน มัจฉาที่นั่งอยู่ด้านหลังของรถแบบอีโคคาร์เบือนหน้าออกไปมองด้านนอก ทำเป็นไม่สนใจการสนทนาของคนทั้งคู่ 

    "ก็บัวอยากไปนั่งด้านหลังกับน้องมัดนี่นา" หญิงสาวที่นั่งข้างคนขับบ่นอุบ

    "บัวจะไปเกะกะน้องทำไมกัน นั่งข้างผมนี่ล่ะ ถูกแล้ว" ฝ่ายสามีก็ไม่ยอมน้อยหน้า

    "สิงจะบอกว่าบัวเป็นตัวเกะกะเหรอ?"

    "เอ่อ คือ ไม่ใช่แบบนั้นนะ" เขาพลาดซะแล้ว ชายหนุ่มอยากกัดลิ้นตัวเองให้ขาดโทษฐานที่พูดไม่คิด เขาเพียงแต่อยากให้เธอนั่งข้างเขาจึงหาเรื่องยกมาอ้าง กลายเป็นว่าภรรยาสาวเก็บคำพูดไปคิดมากซะได้

    มัจฉาฟังแล้วได้แต่อมยิ้ม นึกอิจฉาพี่สาวคนสนิทอย่างบัว ที่มีสิงหาคอยรัก คอยห่วงใย อดเปรียบเทียบกับชะตาตัวเองไม่ได้ เรียกได้ว่าอับโชคสุด ๆ

    ขณะที่ทอดสายตามองเหม่อออกไปนอกรถนั้น มัจฉาเห็นร้านสะดวกซื้อเปิดใหม่ตั้งอยู่ที่หน้าปากซอย มีป้ายประกาศรับสมัครพนักงานแปะไว้ตรงประตูร้าน เธอเหลียวมองจนลับตา 

    'ต้องหางานทำแล้ว' มัจฉาบอกกับตัวเอง รายจ่ายเกิดขึ้นทุกวัน แต่รายได้ไม่มีเข้ามา แม้อาชาจะรับปากว่าจะโอนเงินเข้าบัญชีไว้ให้ แต่หญิงสาวก็มองว่าเงินในบัญชีนั้นควรจะเก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉิน เพราะไม่อาจทราบได้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป 

     มัจฉาตกลงใจว่าจะลองสมัครงานที่นี่...

 

 

###

 

ความคิดเห็น