facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:29

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:29

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 338

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2564 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:29
แบบอักษร

วันนี้เป็นเช้าที่ดีสำหรับผมผมตื่นขึ้นมากับความงัวเงียเล็กน้อย ผมจึงเดินเข้าห้องน้ำและอาบน้ำในขณะที่ผมอาบน้ำผมรู้สึกแสบๆบริเวณคอเมื่อผมมองไปที่คอของตนเองก็พบกับรอยแดงจ่ำๆที่คอก็ทำให้ผมนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่ราบสูงได้ทำรอยไว้ที่คอของผมผมจึงนึกโทษตัวเองที่ห้ามใจตัวเองไม่ได้ปล่อยตัวให้กลับร่างสูงแบบนั้นซึ่งผมก็รู้ดีว่าร่างสูงก็ข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ผมจึงสะบัดไล่ความคิดและรีบอาบน้ำ แต่งตัวและทารองพื้นปิดที่คอเอาไว้และรีบลงไปรับประทานอาหารข้างล่าง

 

เมื่อผมลงมาจากห้องก็เห็นไอ้เตอร์นั่งอยู่โดยมีร่างสูงนั่งอยู่ด้วยผมจึงลงไปนั่งใกล้ๆกับเตอร์

 

 

"อ้าวพี่ตื่นแล้วอ่อ?

 

 

"อืมมมมม......

 

 

"หนูเวย์เอาอะไรดีคะ?

 

 

"ผมขอเป็นนนมก็พอครับ....(ยิ้มบางๆไห้กับแม่บ้าน)

 

 

ผมมองร่างสูงที่ ก้มหน้าก้มตาดูโทรศัพท์อย่างไม่สนใจผม แต่ร่างสูงกับมาสบตากับผมเพียงแปปนึ่งก่อนที่จะมีเสียงของใครก็ไม่รู้ดังขึ้น

 

 

"พี่เวย์..........

 

 

".....................

 

 

".....................

 

 

ทั้งผมไอเตอร์หันไปดูผู้มาใหม่ผมมองผู้หญิงที่เป็นว่าที่คู่หมั่นของร่างสูงที่เดินยิ้มเข้ามาอย่างสดใสก่อนจะทักผมกับเตอร์

 

 

"สวัสดีคะ..,....ขอโทษนะคะที่เสียงดังไปหน่อย

 

 

"ไม่เป็นไรครับ(ผมยิ้มไห้เพื่อไห้รู้ว่าผมไม่ถืออะไร)

 

 

หลังจากนั้นผมก็เงียบและนั่งมองร่างสูงกับคู่หมั้นของร่างสูงคุยกันแบบเงียบๆถึงจะมีบ้างที่ข้างสูงหันมามองผมแต่ผมกลับทำเป็นไม่เห็นและดื่มนมจนหมดและก่อนที่ผมจะขอตัวไปมหาลัยก็มีเสียงของร่างสูงดังขึ้นมาซะก่อน

 

 

"จะไปไหน?

 

 

"ไปมหาลัยคับ...

 

 

"นายไปกับฉัน!

 

 

"ผมไปกับเตอร์ได้เพราะผมต้องไปส่งเตอร์ที่โรงเรียนด้วย

 

 

"พี่จะไห้คนสนิทพี่ไปส่งน้องนายเอง ส่วนนายก็ไปกับพี่และหยก

 

 

เขาแทนตัวเองว่าพี่กับผมงั้นหรออะไรกัน ตุบๆตุบๆอย่าเต้นเสียงดังสิหัวใจไม่รักดี

 

 

"ใช่....เติ้ลไปมหาลัยกับหยกนะ

 

 

"เออ......คือ....

 

 

"พี่เติ้ลก็ไปกับพี่เวย์นั่นแหละจะเสียเวลาไปส่งผมทำไมเดี๋ยวไปสอบไม่ทันนะ ผมไปกับคนสนิทพี่เวย์ก็ได้

 

 

"ครับก็ได้......

 

 

ผมที่ขึ้นมาบนรถโดยมีคู่หมั้นของร่างสูงนั่งอยู่ข้างหน้าส่วนผมนั่งที่เบาะหลังบรรยากาศในมีแต่ความเงียบจนกระทั่งหยกที่เป็นคู่หมั้นของร่างสูงพูดขึ้นมาว่า

 

 

"ฉันเสียใจเรื่องคุณพ่อคุณแม่ของเติ้ลด้วยนะ

 

 

"ครับขอบคุณครับ.......

 

 

และผมก็กลับมาเงียบอีกครั้งผมนั่งมองหยกที่พูดกับร่างสูงถึงแม้ว่าเราทั้งสองจะพูดกับเธอแค่คำสองคำผมที่รู้สึก เจ็บตรงอกข้างซ้ายขอบตาร้อนพราวแต่ผมต้องข่มใจและหลับตาลงเพราะผมไม่อยากเห็นอะไรของทั้งสองคน และผมคงต้องเจียมตัวว่าผมไม่มีสิทธิ์ที่จะครอบครองร่างสูงได้ ผมจะทำตัวให้ห่างๆกับเขาเพื่อไม่ให้คู่หมั้นของเขาต้องเข้าใจผิด .........

 

 

 

Parkเวย์

 

 

หลังจากที่ผมหยกและเติ้ลขึ้นรถมาได้สักพักหยกก็มองหน้าผมเหมือนเป็นนัยว่าบรรยากาศในรถมันเงียบผิดปกติ เธอเลยพูดแสดงความเสียใจกับร่างเล็กแต่ดูเหมือนร่างเล็กก็ตอบเธอปกติและก็เงียบไปจนมีแต่หยกกับผมที่คุยกันแต่จะเป็นหยกมากกว่าที่ชวนผมคุยเพราะอย่างที่รู้กันผมไม่ค่อยชอบพูดกับใครมาก ผมที่ไม่ได้ยินเสียงของร่างเล็กจึงมองกระจกหลังก็พบว่าร่างเล็กหลับไปซะแล้วผมจึงถามหยกว่า

 

 

"พี่ว่าเติ้ลก็ดูปกติดีนะหยก.....

 

 

"พี่เชื่อหยกสิว่าเติ้ลเขาก็รักพี่เหมือนกันแต่แค่ไม่แสดงออกเท่านั้นแหละ........พี่เวย์หยกเห็นรอยจางๆที่คอของเติ้ลนะพี่ใช่ไหมที่เป็นคนทำน่ะ?.....

 

 

 

"รู้มากกกก!!!!!!......

 

 

"ฮ่าๆเบาได้เบานะพี่ ตอนเลิกเรียนพี่ไม่ต้องไปรับนะหยกกลับเอง

 

 

"อืมมมมม.......

 

 

ผมมาส่งหยกถึงหน้าตึกคณะและเมื่อหยกลงจากรถผมจึงเรียนร่างเล็กไห้ลงมานั้งข้างหน้าแทนและดูเหมือนร่างเล็กจะดูตาแดงนิด ร่างเล็กมานั่งกับผมข้างหน้าก็เงียบและไม่พูดจาอะไรผมจึงไม่พูดอะไรออกไปและเมื่อมาถึงหน้าคณะของร่างเล็กร่างเล็กจะเปิดประตูออกไปผมจึงจับข้อมือของร่างเล็กไว้และบอกกับร่างเล็กว่า

 

 

"สอบเสร็จเมื่อไหร่ให้ส่งข้อความบอกพี่นะเดี๋ยวพี่จะมารับ

 

 

".............................

 

 

"ได้ยินรึป่าว

 

 

"ไม่เป็นไรหรอกครับผมนัดเพื่อนใว้เดี๋ยวผมกลับเอง

 

 

"ใคร!!!. นายนัดใคร

 

 

"คุณจะขึ้นเสียงใส่ผมทำไม.....ผมจำเป็นต้องบอกคุณด้วยหรอครับคุณเวย์

 

 

"เติ้ล!!!!!ฉันพูดกับนายดีๆนายไม่ชอบใช่ไหมห๊ะ!!!

 

 

อารมณ์ของผมตอนนี้ร้อนมากและดูเหมือนว่าผมจะยังไม่ได้ผมบีบข้อมือของร่างเล็กอย่างหนักและดึงร่างเล็กเข้ามาจูบอย่างดุดันและร่างเล็กพยายามทุบหน้าอกของผมอย่างแรงเพื่อให้ผมหยุดการกระทำนี้แต่ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมอยู่ๆร่างเล็กถึงต้องดื้อกับผมขนาดนี้ผมจูบกับร่างเล็กจนได้กลิ่นคาวเลือดฟุ้งออกมามันจึงทำให้ผมละริมฝีปากออกและเห็นริมฝีปากของร่างเล็กมีรอยเลือดออกมาเล็กน้อยร่างเล็กผลักผมและเดินออกจากตัวรถไปผมที่มองแผ่นหลังของร่างเล็กจึงได้แต่นึกโทษตัวเองว่าผมไม่อาจจะยังอารมณ์โกรธของตัวเองได้ผมจึงรีบขับรถไปที่สำหรับตัวเองอย่างเร็ว.........

 

 

 

Parkเติ้ล

 

 

เติ้ลเป็นอะไรวะทำไมทำหน้าแบบนั้นแล้วปากมึงไปโดนอะไรมาทำไมบวมแดงแบบนั้นล่ะใครทำอะไรมึงหรือเปล่า?.. ไออุ่นซึ่งมันเห็นผมเดินมายังไม่สบอารมณ์มันจึงถามผมขึ้นผมจึงนึกขึ้นได้ว่าริมฝีปากผมนั้นมีรอยเลือดติดอยู่มันจึงทำให้น้ำตาไหลออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวและทำให้อุ่นที่เห็นน้ำตาของผมมันจึงเดินเข้ามาหาผมและก่อนผม และถามผมด้วยความเป็นห่วง

 

 

"เกิดอะไรขึ้นวะเติ้ล?ใครทำอะไรมึง

 

 

"ฮือออ.......อึก.....กูๆ....คือ...กู

 

 

"พี่เวย์ใช่ไหม?

 

 

"อืมมมม.....ฮือออออ......เขาทำอะไรมึงกูจะไปด่ากราดไห้มาทำเพื่อนกูร้องไห้

 

 

"ไม่.....มึงอย่าทะ...ทำแบบนั่นเขาไม่ได้ทำอะไรกู

 

 

"ไม่ทำได้ยังไงมึงร้องไห้ขนาดนี้.....เงียบละเล่าไห้กูฟัง

 

 

"วันนี้คู่หมั้นของเขามาที่บ้านและเขาก็ไปส่งคู่หมั้นที่หน้าคณะเขาสองคนดูรักกันมาก กูนั่งมองพวกเขาคุยกันมันทำให้หัวใจกูเจ็บมันปวดมันบอกไม่ถูก

 

 

"มึงไม่ร้องนะเติ้ลอย่าร้องนะ กูไม่อยากไห้มึงร้อง

เอาเป็นว่าสอบเสร็จกูพามึงไปกินไอติมกันโอเคไหม?

 

 

"อืมมมม........

 

 

"ไปสอบกันเถอะ......

 

 

ผ่านไปเกือบ่ายผมถึงกลับเหนื่อยจนบอกไม่ถูกและดูเหมืินคนที่อยู่ข้างผมเช่นกัน

 

 

"เป็นใงกว่าจะสอบไปได้เล่นเอาแย่เหมือนกันนะเนี้ย

 

 

"อืมมมมมใช่เกือบตายยยยแหนะ ฮ่าๆๆ

 

 

"ไปกันไปหาไอติมกินกัน.........

 

 

"เติ้ลกูมีเรื่องจะเตือนมึง....!!!

 

 

"ห๊ะ.....เรื่องอะไร?

 

 

"เรื่องไอพี่บอสนั่นมึงอย่าไปยุ่งนะเข้าใจไหม

 

 

"อืมมมรู้แล้วน่าาาาาา

 

 

และเมื่อผมเดินมาหน้าตึกก็เห็นกับบุคคลที่อุ่นพูดถึงเมื่อกี้มายืนรอผมอยู่ผมที่ตกใจไม่น้อยแต่ก็ต้องทำเป็นนิ่งๆไว้ก่อนจะโดนเอ๋ยทัก

 

 

"อ้าวเติ้ลพี่นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว

 

 

"เอออ.....คือ....พี่มีอะไรกับผมรึป่าว?

 

 

"พี่จะชวนเราไปหาอะไรกินกันน่ะ

 

 

"อ่ออ....พอดีเพื่อนผมมีธุระกับผมที่ต้องไปทำคงไม่สะดวกไปหรอก

 

 

"น้องชื่อเติ้ลหรอครับ

 

 

"จิ่!!!!!อ้าวพี่พูดแบบนี้ก็สวยดิ!!!!

 

 

"อุ่นมึงใจเย็นๆดิ ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะคับ

 

 

"ไม่เป็นไรคับ น้องไปกินข้าวกับพี่นะคับ

 

 

"เอออออ......คือ......

 

 

"นะคับพี่ขอร้อง.......

 

 

"คับๆก็ได้ครับ

 

 

"เติ้ลลล!!!!!!

 

 

"เอาน่าาาอุ่นไปดูก็ไม่เสียงหาย

 

 

"ผมขอพาเพื่อนผมไปด้วยนะครับ

 

 

"เอออ....ดะ...ได้ครับ เชิญครับ......

 

 

ผมที่ขึ้นรถไปโดยมีพี่บอสเปิดประตูให้ผมจึงก้มหัวเป็นการขอบคุณ แต่ผมไม่ทันสังเกตเห็นว่ามีรถสีดำจอดอยู่ซึ่งเป็นรถของพี่เวย์ คนที่มองอยู่ในรถมองด้วยแววตาโกรธเคืองแต่กลับทำอะไรไม่ได้

 

 

 

Parkเวย์

 

 

หลังจากที่ผมสอบเสร็จและเคลียร์ภารกิจของผมเสร็จแล้วนั้นผมจึงรีบขับรถออกมารอร่างเล็กที่หน้าตึกผมที่เห็นร่างเล็กเดินมากลับอุ่นซึ่งเป็นแฟนของน้องผมผมจึงเปิดประตูรถออกไปแต่กับเห็นไอ้บอสคู่อริของผมยืนรอดูเหมือนจะคุยอะไรกันบางอย่างมันทำให้อารมณ์ของผมตอนนี้เดือดมากอยากจะเข้าไปต่อยหน้ามันและพาร่างเล็กกลับบ้านอยากทำโทษให้สมกับการที่ร่างเล็กดื้อแบบนี้และเมื่อผมเห็นร่างเล็กเดินขึ้นรถของไอ้บอสไปผมยิ่งเป็นห่วงเพราะร่างเล็กอยู่กับไอ้บอสไอ้บอสสามารถทำอะไรร่างเล็กก็ได้และที่สำคัญถึงแม้จะมีแฟนของไอ้ซันอยู่แต่ก็อาจจะโดนไปด้วยผมจึงขับรถตามหลังห่างๆแต่กลับได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นสะก่อน

 

 

"ฮัลโหลว่าใงไอซัน....

 

 

"พี่อยู่ที่ไหนเนี้ยยย!!!!

 

 

"ฉันทำธุระอยู่ แกมีอะไร

 

 

"พ่อไห้ผมบอกไห้พี่เข้าไปที่บริษัทด่วนเลย

 

 

"ไปทำไมฉันยุ่งอยู่ตอนนี้

 

 

"ยุ่งเรื่อง?

 

 

"เติ้ลกับอุ่นอยู่กับไอ้บอสฉันกำลังขับรถตามอยู่

 

 

"ห๊ะ!!!!!!อุ่นด้วยอ่อพี่!!!

 

 

"อืมม.....แกติดGPS ไว้ที่สร้อยคออุ่นไม่ใช่รึใงถ้างั้นแกติดตามด้วยแล้วกันและรายงานฉันเป็นระยะระยะ

 

 

"ได้พี่ผมจะหาสัณญาณไห้พี่ไม่ต้องห่วงง

 

 

เมื่อผมได้ยินอย่างนั้นผมจึงตัดสายและรีบกลับรถไปยังบริษัททันทีและเมื่อผมมาถึงบริษัทผมก็ตรงเข้าห้องทำงานของคุณพ่อซึ่งท่านดูจะเงียบๆเป็นพิเศษแต่เมื่อผมเข้าไปถึงท่านจึงพูดกับผม

 

 

"พ่อมีเรื่องด่วนจะคุยกับแกเวย์ พ่อเพิ่งได้รายชื่อคนที่สมรู้ร่วมคิดกับคู่อริของเราซึ่งตอนนี้พ่อได้รายชื่อเกือบครบแล้วแกมีแผนอะไรหรือเปล่า

 

 

"ผมก็มีแต่ผมคิดว่ายังไม่ถึงเวลาผมจะใช้เวลาในการรวบรวมหลักฐานให้มากกว่านี้ก่อนเมื่อถึงเวลานั้นพวกมันทั้งหมดจะต้องตายและเจ็บปวดและย่อยยับให้ถึงที่สุด

 

 

"แล้วเรื่องเติ้ลล่ะมีปัญหาอะไรกับน้องหรือเปล่า?

 

 

"ก็เล็กน้อยครับเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยแต่ไม่มีอะไรมาก

 

 

"ยังไงแกก็ดูแลน้องให้ดีๆหน่อยเพราะช่วงนี้มีสายรายงานมาว่าไอ้บอสมันเริ่มเคลื่อนไหวแล้วแล้วพ่อก็ไม่รู้ว่ามันคิดจะทำอะไรกันแน่แกต้องระวังไว้ให้ดีนะเข้าใจไหม

 

 

"ครับถ้ามีถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัว....

 

 

และเมื่อผมออกจากห้องทำงานของพ่อผมจึงเดินลงลิฟท์มายังชั้นจอดรถเมื่อผมกำลังจะขึ้นรถก็มีเสียงข้อความดังขึ้นซึ่งเป็นข้อความจากไอ้ซันที่บอกพิกัดว่าร่างเล็กอยู่ที่ไหน ร่างเล็กอยู่ที่ห้าง MT ซึ่งเป็น ห้างที่เป็นเครือข่ายที่ตระกูลผมกับตระกูล MT เป็นหุ้นส่วนกันหรือเป็นเพื่อนกันนั่นเอง ไอ้บอสกล้ามากที่ไปที่นั่นแต่ผมคิดว่ามันยังคงไม่ทำอะไรร่างเล็กหรือตระกูลผมตอนนี้มันกำลังหาจุดอ่อนของผมอยู่ซึ่งจุดอ่อนของผมก็ไปอยู่ในกำมือของมันในตอนนี้และดูเหมือนว่ามันกำลังจะสับสนระหว่างเติ้ลกับหยกคนไหนที่ผมรักและแน่นอนว่ามันคิดว่าเป็นหยกเพราะผมกำลังจะหมั่นกับหยกซึ่งแน่นอนมันกำลังหาวิธีตีสนิทกับหยกอยู่และหยกก็บอกผมอยู่ตลอด แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมจะปกป้องเติ้ลให้ดีที่สุดแลกด้วยชีวิตผมก็ยอม

 

 

"ฮัลโหล....ไอ้ซันแกรีบไปรับแฟนแกและเติ้ลกลับบ้านเดี๋ยวนี้!

 

 

"ผมกำลังขับรถไปอยู่พี่ใจเย็นๆสิ

 

 

ผมตัดสายไปและรีบขับรถกลับบ้านโดยเร็วเมื่อผมถึงบ้านผมต้องคุมอารมณ์โกรธเอาไว้เพราะเมื่อร่างเล็กมาถึงผมจะได้ไม่ทำร้ายหรือพลั้งมือรุนแรงกับร่างเล็กเด็ดขาด ผมจะใช้เหตุผลคุยกับร่างเล็กจะไม่ใช้ความรุนแรงผมจะท่องไว้ว่าห้ามใจความรุนแรงเด็ดขาด........

 

 

 

 

#พี่เวย์อย่าใจร้ายกลับน้องเติ้ลของไรท์นะ

ท่องเอาใว้55555+จะมาต่อไห้ไหมนะคะ

 

ความคิดเห็น