facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:28

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 205

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2563 20:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:28
แบบอักษร

ผมที่กลับมาจากงานศพของพ่อและแม่ผมก็ได้กลับมายังคฤหาสน์ STคุณแชมเปญและคุณผู้ชายไอ้ซันและร่างสูง จึงขอตัวขึ้นห้องเพื่อไปพักผ่อนและก่อนขึ้นห้องผมหันไปถามเตอร์น้องชายของผมว่าจะนอนกับผมหรือเปล่าแต่น้องตัวแสบของผมกลับบอกผมว่า

 

 

"คุณป้าเขาแบ่งห้องไห้เราสองคนแล้วผมก็ต้องไปนอนห้องผมสิ

 

 

"แหม๋~~~แกนี่นะเตอร์

 

 

"ไม่ต้องทะเราะกันหรอกจ่ะ ขึ้นไปพักผ่อนกันได้แล้วแล้วห้ามเรียกว่าน้าแล้วนะทั้งสองก็เหมือนลูกของแม่เรียกแม่ว่าแม่เถอะจ่ะ

 

 

"ครับ/ค้าบบบบ

 

 

ผมจึงขึ้นไปที่ห้องของผมที่ก่อนหน้าห้องของผมยังไม่มีเครื่องใช้อะไรเสื้อผ้าก็ยังไม่มีสักตัวแต่ตอนนี้กลับมีเสื้อผ้ามากมายเต็มตู้และมีของใช้ส่วนตัวใว้ไห้อีก พรุ่งนี้ผมต้องไปมหาลัยเพื่อนไปสอบแต่ก็ยังดีที่ไม่มีใครรู้เรื่องข่าวร้ายของครอบครัวผมไม่งั้นผมคงต้องมีคนมาถามอีกแน่ดีหน่อยที่ไอซันปิดข่าวไห้ ผมจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ไห้ถึงวันที่ผมรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าพ่อกับแม่ผมไห้ได้ แต่ผมคุ้นเสียงนั่นเป็นอย่างดี....

 

 

 

parkเวย์

 

 

ผมที่ยืนมองร่างเล็กตั้งแต่ลงจากรถเข้ามาในคฤหาสน์และจุดร่างเล็กก็ได้ถามน้องของตัวเองว่าจะไปนอนกับร่างเล็กไหมถึงจะเป็นคำถามที่สร้างความหงุดหงิดให้ผมเล็กน้อยแต่ผมก็เข้าใจว่าร่างเล็กคงยังไม่ชินกับการต้องนอนแปลกที่เลยไม่คุ้นชิน และทั้งสองคนก็ได้ทะเลาะกันจนทำให้คนที่ยืนรอบข้างอดยิ้มไม่ได้กับความน่ารักของทั้งสองที่อีกคนเว้าวอนให้คนนอนกับตน แต่อีกคนกลับดื้อไม่มีใครยอมใครจนแม่ของผมจึงต้องพูดขัดขึ้นมาก่อน จนทั้งสองคนได้แยกย้ายกันขึ้นห้องไปเพื่อพักผ่อนผมกับแม่และพ่อและซันก็หันมองหน้ากันเป็นความในว่าเราควรแยกย้ายกันไปพัก แต่สายตาของผู้เป็นแม่นั้นเหมือนพยายามบอกให้ผมดูแลร่างบาง เพราะพรุ่งนี้ร่างบางจะไปมหาลัยเพราะเป็นวันสอบแต่ผมคิดว่าร่างบางคงจะไม่เครียดมากจนเกินไปและที่สำคัญเติ้ลเป็นคนที่เข้มแข็งเก็บความรู้สึกเก่งมันทำให้บางทีผมรู้สึกว่าผมเดาทางของร่างบางไม่ถูกแต่ไม่ว่ายังไงผมจะดูแลร่างบางไห้ดีใครกล้าแตะคนของผมมันก็ต้องตายเท่านั่น ผมจึงเดินขึ้นห้องไปพร้อมกับไปนั่งที่โต๊ะทำงานและมองมือถือสีดำที่กำลังสั่นอยู่ตอนนี้

 

 

"ครืน........ครืน......"ผมจึงมองไปยังสายเรียกเข้าซึ่งเป็นหยดที่โทรมาหาผม ผมจึงกดรับปลายสายไป

 

 

"ฮัลโหลล....ว่าใง

 

 

"พี่เวย์....หยดจะมาบอกพี่ว่าพรุ่งนี้หยกไปมหาลัยกับพี่ด้วยนะเพราะพ่อของหยกอยากไห้หยกไปกับพี่และหยกอยากเจอกับเติ้ลด้วย โอเคนะพี่เวย์

 

 

"ทำไมคุณลุงอยากไห้หนกไปกับพี่แหละ ไม่รู้เหมือนกันค่ะน่าจะไห้มีข่าวนั่นแหละเพราะช่วงนี้เงียบๆกัน

 

 

"โอเค....

 

 

"พรุ่งนี้หยกไปที่บ้านพี่เวย์เลยแล้วกัน

 

 

"อืมมม....แล้วแฟนเราละ?

 

 

"หยกพึ่งไปทานข้าวกันมาเอง..เอ่อเกือบลืมแหนะหยกช่วยพี่สืบมาแล้วนะคนที่ฆ่าพ่อกับแม่เติ้ลหน่ะ หยกคิดว่าพี่........

 

 

"ใครหยก!!!!!!!!!มันเป็นใคร....

 

 

"บอส!!!! คนสืบที่แฝงตัวอยู่ในตระกูลนั่นรายงานมาว่าคุณชายใหญ่สั่งไห้ลูกตัวเองลงมือไปฆ่าครอบครัวของเติ้ล....

 

 

"อีกไม่นานพวกมันจะตายและมันจะต้องจดใช้กับสิ่งที่พวกมันทำ ขอบใจมากที่บอกพี่

 

 

"ค่ะพี่เวย์.......

 

 

ผมที่ได้รับข่าวสารใหม่และเป็นเวลาที่เจ้าซันเปิดประตูมาพอดี.....

 

 

"อ้าวววพี่ทำไมทำหน้าแบบนั่นละคุยกับใครเมื่อกี้?

 

 

"หยก......

 

 

"อ่อแล้วทำไมพี่ถึงทำหน้าแบบนั่น ไอหยกบอกอะไรไห้พี่ต้องทำหน้าโหดแบบนี้

 

 

"หยกมาบอกข่าวกับฉัน....

 

 

"เรื่อง?

 

 

"การฆ่าพ่อและแม่ของเติ้ลกับเตอร์

 

 

"แล้วสรุปว่าใงรู้แล้วใช่ไหม?

 

 

"อืมมมม....มันคือไอบอสตระกูลคู่อริเราและไอบอสเป็นคนยิงเอง มันจะต้องตายและเจ็บปวดอย่างทรมาน

 

 

"งั้นผมจะค่อยไห้ลูกน้องค่อยจับตาดูพวกมันใว้ ผมจะขึ้นมาบอกว่าผมจะกลับคอนโดแล้ว พรุ่งนี้พี่ไปส่งเติ้ลใช่ไหมงั้นก็ฝากด้วยนะพี่ชาย

 

 

"อืมมม.....แต่หยกไปกับฉันด้วยเพราะพ่อหยกไห้เราสร้างข่าว

 

 

"ห๊ะ!....แล้วเติ้ล.....(เติ้ลผมจะไม่เสียใจรึใงเนี้ยยที่ต้องเข้าใจผิด)

 

 

"เติ้ลทำไม?

 

 

"เปล่าๆพี่ไม่มีอะไร งั้นผมไปก่อนนะแฟนผมรอนานแล้วว

 

 

"เออๆพามาหาพ่อกับแม่บ้าง

 

 

"ไม่นานหรอก ฮ่าๆ......

 

Parkเติ้ล

 

 

ผมออกมาจากห้องน้ำก็ได้ยินเสียงเคาะประตูผมจึงอนุญาตไห้คนที่เคาะประตูเข้ามา

 

 

"คุณเติ้ล....ป้าเอานมกับผลไม้มาไห้คะ

 

 

"ขอบคุณครับป้า...ป้าเรียกผมว่าเวย์เฉยๆเถอะครับ ผมรู้สึกแปลกๆ

 

 

"ป้าทำไม่ได้หรอกคะเพราะคุณเติ้ลเป็นลูกของคุณผู้หญิงและคุณผู้ชาย.....

 

 

"ได้สิครับ....ปมก็เหมือนเหมือนหลานของป้าเหมือนกันไห้ผมเป็นหลานป้าอีดคนนะครับ

 

 

ผมมองป้าที่มีท่าทางใจดีและดูแลผมมาตลอดตั้งแต่ที่ผมมาอยู่ที่นี่ผมรู้สึกอบอุ่นมากที่มาอยู่ที่นี่

 

 

"ป้า.....รู้สึกดีใจนะคะที่คุณเติ้ลอยากเป็นหลานป้า ป้ายินดีมากค่ะป้าขอกอดหน่อยได้ไหมคะ?

 

 

"ได้สิครับ..,.

 

 

ผมกอดป้าป้าลูบหัวผมเบาๆก่อนจะพูดกับผม ผมรู้สึกดีมากๆที่มีป้าที่ดีกับผมแบบนี้

 

 

"ป้าไม่กวนดีกว่านะคะ

 

 

"ครับ...ป้าไปพะกผ่อนเถอะครับ ขอบคุณนะครับสำหรับนม

 

 

ผมจึงนั้งลงที่เตียงและดื่มนมก่อนที่จะปิดไฟนอนเพราะวันนี้ผมรู้สึกเหนื่อยมากๆ และผมหวังว่าผมจะตื่นมาเจอแต่เรื่ิองดีๆ..... กึก......ใครวะเสียงอะไร~~~~

 

 

ผมที่ยังไม่หลับก็ต้องปิดตาแกล้งหลับเพราะผมได้ยินเหมือนเสียงปิดประตู กลิ่นหอมจากคนที่มาใหม่ทำไห้ผมรู้สึกได้ว่าใครที่มาอยู่ในห้องผมผมเห็นคนที่มาใหม่ยืนอยู่ที่ข้างเตียงแสงของพระจันทร์ที่ผ่านม่านพอไห้เห็นอยู่บ้างถึงจะไม่ชัดก็ตามในห้องมีแต่ความเงียบ จนผมต้องตกใจเมื่ออยู่ๆก็รู้สึกถึงการยุบลงของที่นอนและการสัมผัสที่เบาบาง และเสียงลมหายใจที่มาลดข้างๆใบหูของผมพร้อมกับคำที่ผมต้องสะดุด

 

 

"ฉันรู้นายยังไม่หลับเติ้ล.....

 

 

"...,...............

 

 

"หึ........ถ้านายไม่ลืมตาอย่าหาว่าฉันไม่เตือน

 

 

".................(ผมที่ไม่อยากลืมตาและอยากรู้ว่าร่างสูงจะทำอะไร แต่สิ่งนั่นทำไห้ใจของผมมันเต้นผิดจังหวะ)

 

 

"ได้........หมับ!!!!!!!!

 

 

อืมมมม~~~~ร่างสูงจูบผมโดยที่ผมไม่ได้ตั้งตัวเลยสักนิด ผมผลักดันอกของร่างสูงเพราะผมหายใจไม่ออกแต่ดูเหมือนร่างสูงไม่ยอมและจะคงหยอกล้อกับลิ้นผมอยู่นาน หลังที่ร่างสูงถอนจูบผมจึงโกบโกยอากาศเข้าปอดพร้อมใบหน้าที่แดงฉา.......ถ้าเปิดไฟร่างสูงคงล้อผมแน่ๆ

 

 

"คุณทำบ้าอะไรของคุณเนี้ย!!!!

 

 

"ก็ฉันเตือนนายแล้วนี่ แต่นายก็ยังนิ่ง

 

 

"คุณมาหาผมทำไม?

 

 

"ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ

 

 

"คุณอย่ามากวนประสาทผมได้ไหม

 

 

"ฉันไม่ได้มากวนประสาทนายสักหน่อย ฉับบอกนายกี่ครั้งแล้วว่าไห้เรียกฉันว่าพี่ทำไมนายถึงดื้อขนาดนี้นะ......

 

 

"ก็ผมไม่ชินนี่ คุณจะบังคับผมทำไมละ

 

 

"เรียกฉันว่าพี่เดี๋ยวนี้!.....ถ้าไม่เรียกฉัน....จะ...

 

 

".,............พะ...พี่...เรียกพอใจยัง ผมจะนอนแล้ว

 

 

"หึ......แต่ฉันยังไม่อยากไห้นายนอน........

 

 

 

parkเวย์

 

 

ผมที่เข้ามาในห้องของร่างเล็กและผมรู้ว่าคนที่นอนอยู่ที่เตียงยังไม่หลับผมจึงพูดเพื่อให้ร่างเล็กตื่นมาคุยกับผมแต่ดูเหมือนว่าร่างเล็กจะนิ่งและเมินผมผมจึงลงไปนั่งที่เตียงและขู่ร่างเล็กข้างๆใบหูว่าถ้าร่างเล็กไม่ตื่นผมจะจูบและร่างเล็กก็ยังจะดื้อ ผมจึงก้มใบหน้าลงไปจูบกับริมฝีปากนุ่มนิ่มอย่างโหยหาและกวาดต้อนความหวานล้อกับลิ้นที่ไม่ประสีประสาอยู่นาน และเมื่อผมถอนจูบร่างเล็กก็พูดกับผมแต่สรรพนามที่ใช้ดันเป็น"คุณ"ผมบอกกับร่างเล็กตลอดว่าให้เรียกผมว่าพี่แต่ร่างเล็กก็ดื้อไม่ยอมฟังผมจึงต้องขู่ว่าผมจะจูบร่างเล็กอีกครั้งแต่ดูเหมือนว่ารอบนี้ร่างเล็กจะยอมทำตามถึงจะไม่เต็มใจก็ตามและร่างเล็กก็ไล่ให้ผมกลับห้องของตัวเอง แต่ผมไม่กลับเพราะผมอย่าแกล้งร่างเล็กฝนจึงลงไปขึ้นคร่อมร่างเล็กไว้ใต้ล่างผม และมือทั้งสองข้างของผมได้กุมแขนของร่างเล็กใว้ร่างเล็ดูตกใจกับการกระทำของผม ผมจึงก้มลงไปจูบร่างเล็กอย่างอ่อนโยนไม่มีการลุกล้ำอะไรมาก ผมปล่อยมือของร่างเล็กทั้งๆที่ผมยังทาบปากกับคนใต้ร่างอยู่แต่ดูเหมือนการกระทำของคนใต้ร่างผมจะทำไห้ผมสติกระเจิงเมื่อคนตายล่างของผมเอามือมาจับท้ายทอยของผมผมจึงถอนจูบและถามคนใต้ร่างของผมว่า

 

 

"นายกำลังช่วยฉันใช่ไหมเติ้ล?

 

 

"ผมเปล่านะ!!...….

 

 

"นายนอนเถอะฉันไม่กวนแล้วดีกว่า....

 

 

ผมจึงบอกร่างเล็กและกำลังจะลงจากตัวของร่างเล็กแต่ร่างเล็กกับหลังมือของผมไว้ผมจึงมองร่างเล็กผ่านแสงที่รอดจากข้างนอกเห็นหน้าอกนวลขาวของร่างเล็กมันยิ่งทำให้สติของผมหลุดแต่ผมก็ต้องสะบัดหัวของผมเพื่อที่จะยับยั้งอารมณ์ที่มีอยู่ตอนนี้และเพื่อความปลอดภัยของร่างเล็กๆเองผมจะไม่บังคับหรือฝืนใจร่างเล็กเด็ดขาด ผมจะให้ร่างเล็กยินยอมเองเท่านั้น....

 

 

"นายนอนเถอะไม่กวนแล้ว

 

 

"อย่าเพิ่งไปได้ไหมครับ?

 

 

".….....................

 

 

ผมต้องตกใจกับสิ่งที่ร่างเล็กทำคือการที่ร่างเล็กลุกขึ้นมาและจูบเบาๆที่ริมฝีปากของผมยังไม่ทันตั้งตัวผมจึงจูบกลับและดูเหมือนว่าอารมณ์ของผมตอนนี้จะควบคุมไม่ได้ผมจึงค่อยๆสูดกลิ่นหอมของแชมพูเพราะปกติแล้วร่างเล็กก็หอมในแบบของร่างเล็กแต่เมื่อร่างเล็กใช้แชมพูที่ผมเป็นคนเลือกให้มันกลับเพิ่มความหอมให้กับร่างเล็กมากขึ้นผมจึงค่อยๆขยับจากริมฝีปากมาเป็นลำคอขาวนวลและขบเม้มจนทำให้ร่างเล็กออกมาเบาๆ โอ๊ย!!!.......อืออ......มันยิ่งทำให้สติของผมกระเจิงหนักเข้าไปใหญ่และมือของผมได้ล้วงไปสัมผัสหน้าอกและหน้าท้องที่เนียนราบอย่างลืมตัวผมจึงตั้งสติและถอยห่างจากร่างเล็กมายืนอยู่ข้างเตียง

 

 

"นายกำลังทำให้ฉันสติกระเจิงนายรู้ตัวใหม่?

 

 

"คะะ...,.คือ....คือ...ผม......

 

 

"นายไปนอนเถอะฉันง่วงแล้วฝันดี

 

 

ผมจึงออกจากห้องของร่างเล็กด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านผมจึงจะเข้าห้องน้ำและทำภารกิจของตัวเองให้เสร็จแล้วผมก็กลับมานอนถึงผมจะอยากมากแค่ไหนแต่ผมไม่สามารถทำร้ายหรือใจคนที่เขาไม่เต็มใจและอีกอย่างร่างเล็กยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมด้วยซ้ำ ผมจึงข่มตานอนเข้าสู่ห้วงนิทราต่อไป

 

 

#ไรท์ มาต่อให้แล้วนะคะถึงจะมาช้าหน่อยเพราะว่าไรท์มีงานต้องทำอีกเยอะเลย......ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ไรท์พยายามแต่งฉากNcอย่างเต็มที่นะคะเพราะนี่เป็นเรื่องแรกของไรท์แต่ไรท์จะเพิ่มไห้นะคะ เป็นกำลังใจไห้ด้วยนะคะ รักนักอ่านทุกคน♥️♥️

 

#happy new year นะคะขอไห้มีความสุขมากๆนะคะ🎉🎉

 

 

 

 

ความคิดเห็น