ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

tinyS▴ข่าวร้ายก่อนฝึกงาน 1/3 (พุฒ x เดือน)

ชื่อตอน : tinyS▴ข่าวร้ายก่อนฝึกงาน 1/3 (พุฒ x เดือน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 58

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2564 06:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
tinyS▴ข่าวร้ายก่อนฝึกงาน 1/3 (พุฒ x เดือน)
แบบอักษร

 

tinyS

 

"เอาล่ะ สุดท้ายนี้ อาจารย์ขอเตือนเรื่องฝึกงานกันหน่อยนะ... ก่อนจบภาคเรียนนี้ นักศึกษาต้องยื่นสถานที่ฝึกงานของแต่ละคนกับพี่ไก่ เลขาภาควิชาของเราที่ห้องธุรการชั้น 3 นะครับ"

เสียงอาจารย์วัยกลางคนชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับการฝึกปฎิบัติงานในสถานที่ประกอบการที่เกี่ยวข้องกับสาขาวิชาที่ได้เล่าเรียน โดยคณะเกษตรจะอนุญาติให้นักศึกษาเสนอรายชื่อด้วยตัวเองตามที่แต่ละคนสนใจ

"ใครไม่ยื่นก็รอจบพร้อมน้องรหัสได้เลยนะ อาจารย์ไม่มีปัญหา"

"โหยยยยยยยยยยยยยยย" เสียงโห่ร้องของนักศึกษาดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน เมื่อได้ยินคำขู่ของอาจารย์ประจำชั้นปีที่ 3

"โชคดีนะทุกคน หาที่ที่เราอยากศึกษาดูงานเกี่ยวข้องกับสายงานที่อยากทำนะ ...เอาล่ะ กลับบ้านได้ครับ"

"ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่าาา"

 

"ไอ้พุฒๆ มึงลากกูไปฝึกบริษัทอามึงด้วยได้ป่าว" หญิงสาวที่ชื่อ "เดือน" ถามพุฒทันทีหลังจากอาจารย์บอกเลิกคลาส

"อ้อนวอนกูสิครับ"

ชายหนุ่มที่ถูกเรียก ยื่นหน้าไปหอมแก้มหญิงสาว โดยไม่อายสายตาของคนในห้อง แต่สาวโหดอย่าง "เดือน ศศิธร" ดาวคณะของรุ่นเมื่อ 3 ปีก่อนที่เธอมักจะมีคอนเสปว่า 'นิสัยไม่ดีเหมือนหน้าตา' กลับโขกศรีษะชนกับปากรุ่มร่ามเข้าอย่างจัง

"ให้กูอมตีนแทนได้มั้ย"

"อือหือ...อีเดือน!...อมควยกูดีกว่า!"

คนโดนกระแทกเข้าอย่างจังตะคอกหญิงสาวจอมโหดอย่างหงุดหงิด พลางยกมือจับริมฝีปากของตัวเอง เพราะรู้สึกถึงความเจ็บถึงขั้นมีรสคาวเลือดผสมอยู่ในปาก

"มึง 2 คนจะปฎิสนธิกันในห้องไม่ได้นะ ไอ้พุฒมึงก็ไปแกล้งอีเดือนมัน มึงขออาไปฝึกกัน 2 คนอยู่แล้วนี่" จอสรีบบอกเดือน เมื่อเห็นทั้งคู่เถียงกันไม่หยุดจนมีเลือดตกยางออกกันอีกแล้ว

"อ๊าวไอ้พุฒ! ยังไงสัด จะให้กูไปด้วยมั้ย!"

"เออ! ไปด้วยกันนี่แหละ มึงคิดว่ากูจะให้มึงหนีกูไปตั้งหลายเดือนเหรอ"

"ก็แค่นั้น ลีลาอะมึง โด่!"

"มึงสองคนนี่นะ...เห้ออ" จอสส่ายหน้าเหนื่อยใจกับไอ้พุฒและไอ้เดือน

ที่ถึงแม้ทั้งคู่จะ 'ได้กัน' มานานแล้ว แต่พวกมันก็ยังทำตัวจัญไรต่อกันอย่่างเสมอต้นเสมอปลาย และยังคงมีสถานะเป็นเพียง 'เพื่อนสนิท' มาตลอด ทำให้ความเหนื่อยต้องมาลงกับเพื่อนในกลุ่มที่เหลืออย่างไอ้จอส ไอ้ไม้ และไอ้ภูมิที่ต้องคอยแย่งพวกเขาออกจากกัน

"แล้วกูไปฝึกไหนดีอะ กลับจันดีมะ" เสียงไอ้ไม้ สาวซึนตัวเล็กที่สุดในกลุ่มโผล่ถามขึ้น หลังจากที่นั่งคิดเงียบๆ คนเดียวอยู่นาน

"พี่ธัสจะให้มึงไปหรอ ลองถามเขาก่อนดีกว่านะ" ไอ้ภูมิที่กำลังเก็บของข้าวลงกระเป๋า กล่าวเตือนคนไม่คิดอะไรอย่างไอ้ไม้

"ถามทำไมอะ ไว้กูหาที่ฝึกงานได้ก่อน ค่อยบอกคุณธัสทีเดียวไง"

"โอ้ยยย ไอ้ไม้! เรียกสมองให้ทำงานหน่อย ทุกวันนี้ไม่ใช่ว่าเขาเฝ้ามึงอยู่รึไง" พุฒที่ฟังอยู่รีบโผล่ขึ้นด่าเพื่อนรักอย่างไอ้ไม้

"เออ มึงไปคุยกับพี่ธัสก่อน ตอนนี้พวกกูได้ที่ฝึกงานกันหมดละ ถ้ามึงหาไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวกูหาให้ก็ได้" จอสคนแมนเสนอทางออกให้ไอ้ไม้เพื่อนตัวเล็กที่เขาเอ็นดูมันเป็นพิเศษ...เพราะความหัวช้าจนน่าเป็นห่วงของมัน

"เพื่อนจอสสสสส มึงนี่พ่อทูลหัวของกูแท้ๆ~"

"งั้นกูไปละนะ วันนี้มีนัดตีแบดกับพี่ต้น"

พุฒร่ำลากลุ่มเพื่อนสนิท ก่อนจะเตรียมสะพายกระเป๋าออกจากห้อง แต่ก็ยังไม่วายส่งสายตาขู่อีเดือนของเขาให้เดินตามมาแต่โดยดี

"อ้าว ไอ้พุฒ ช่วงนี้มึงไม่ชวนตบกับกูแล้วหรอ!"

ไอ้ไม้ตะโกนเรียกเพื่อนพุฒเอาไว้ เพราะช่วงหลังมานี้เขาไม่ชวนเธอตีแบดฯ หลังเลิกเรียนอีกแล้ว คนชอบออกแรง (แต่ไม่ค่อยใช้สมอง) อย่างไอ้ไม้ก็อยากไปฟาดลูกขนไก่ให้เหงื่อออกอยู่เหมือนกัน

"ไปถามพ่อมึงโน้นนนนน"

พุฒตะโกนตอบกลับไอ้ไม้ที่เสือกตั้งคำถามได้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพราะเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนได้มีข้อความส่งตรงมาถึงเขาความว่า....

 

'ช่วงนี้ขออนุญาติให้ไม้พักแบดมินตันนะครับ'

 

ข้อความประโยคสั้นๆ ที่ตัวเขามองว่าเป็นเผด็จการที่ฉาบด้วยความสุภาพที่อีกฝ่ายไม่ได้รอถามความเห็นจากเขาอยู่แล้ว เพราะรูปประโยคมันคือ 'ประโยคคำสั่ง' ตะหาก...และแน่นอนว่าคนอย่างไอ้ไม้ คงไม่ได้รับรู้ตัวตนด้านนี้ของผัวมันแน่ๆ

"นั้นมึงจะไปไหน! อีเดือน มาทำหน้าที่ของมึงเดี๋ยวนี้"

พุฒที่เหม่อลอยคิดเรื่องผัวไอ้ไม้ จนเกือบหลุดโฟกัสจาก 'อีเดือน' ที่เขามักจะต้องขึ้นเสียงกับเธอตลอด ไม่เคยจะพูดดีดีกันได้เลยสักครั้ง

"โอ้ย! กุจะหนีไปเงียบๆ แล้วเชียว จะลากกูไปทำไมไอ้ห่าพุฒ!" เดือนที่กำลังหย่องหนีจากไอ้พุฒ เธอร้องเซ็งเสียงดังที่วันนี้หนีเขาไม่ได้อีกแล้ว

"มึงเป็นเมียกูมั้ยอีเดือน ถ้าไม่ใช่มึง แล้วจะให้ใครไปเฝ้ากู"

พุฒกระชากแขนให้เดือนเดินตามเขาไป ไม่ยอมปล่อยให้เธอเดินเองอีกต่อไป แต่สาวโหดพยายามฉุดตัวเองไว้ ไม่ให้ถูกดึงไปตามแรงของผู้ชายตรงหน้า

"แม่งเอ๋ยยยย!! กูง่วงงงง"

"ทุ่มครึ่งกูพาไปนอน เปิดตาเดี๋ยวนี้!"

คนตัวสูงยกนิ้วขึ้นแหวกตาคนชอบเถียง แต่กลับถูกเธอปัดมือออกอย่างแรง

"เหยดเข้! คือกูง่วงตอนนี้ไง! ประสาทแดกแล้วมึงอะ"

"อย่ามาตอเหล กุเห็นมึงเล่นเกมส์ทั้งคืน กุอุตส่าห์ไม่ทักมึงแล้วนะ!"

"กู-ไม่-ไป!"

"ต้องไป! กูเติมตังค์ให้ 300 ไม่ต้องยึกยักแล้ว"

"...300 กูก็ไม่ไป ...500 แล้วกันกูไปทั้งอาทิตย์เลย"

"อีเดือนเอ๊ยยยย"

พุฒกระชากแขนหญิงสาวข้างตัวให้เดินตาม แทนคำตอบที่เขาไม่ปฏิเสธขอเสนอของเธอ

 

 

ภายในยิมเนเซียมหลังใหญ่อลังการอันเป็นสถานที่ประจำของชายหนุ่มที่ชื่อ "พุฒ พฤฒิ" มักจะมีนัดดวลลูกขนไก่กับบรรดาแวดวงคนสนิทที่รู้จักกันเมื่อครั้งท้าดวลแบดฯ กัน ณ ที่แห่งนี้

ชายหนุ่มกำลังง้างแขนขึ้นตีลูก Overhead อย่างสวยงาม พร้อมกับส่งสายตาดุดันให้คู่แข่งตามนิสัยคนชอบเอาชนะ อีกทั้งจังหวะการเปลี่ยนทิศทางของชายหนุ่มช่างน่าเกรงขาม และสามารถข่มขู่คู่ต่อสู้ได้แค่การเคลื่อนไหว...

ท่าทีดุดันแบบนี้ของพุฒติดตัวเบามาตั้งแต่แรกเกิด เพราะชายหนุ่มดั้งโด่งผิวเข้ม แถมมีนัยตาดุตามปกติของคนทีมีพื้นเพทางบ้านเป็นคนจังหวัดนครศรีธรรมราช ทั้งเขายังติดนิสัยชอบเล่นกีฬาจึงทำเขามีกล้ามเนื้อเรียงสวยกว่าคนทั่วไป

เขาชอบเล่นกีฬาแบดมินตันมาตั้งแต่สมัยประถมปลาย ตีไปแข่งไปจนได้รางวัลมากมาย ทั้งในระดับเขต อำเภอ หรือแม้กระทั่งระดับจังหวัด จึงทำให้เขาสามารถยื่นผลงานการแข่งขันนี้ เข้าเรียนมหาลัยในโควต้า นักกีฬา

"ห่าแม่ง แบตจะหมดแล้ว!"

ชายหนุ่มนักแบดฯ ที่กำลังเดินมานั่งพักข้างๆ กับหญิงสาวที่เขาลากมาเฝ้า เขาได้ยินเธอก่นด่าแบตเตอรี่ที่ใกล้จะหมดของเธอที่ถ้ามีผู้ชายคนไหนคิดจะเข้ามาจีบแล้วได้ยินคำสถบออกจากปากสวยๆ นี้...

คงมี 'ถอย!' กันไปหมดทุกรายแน่นอน

"โง่ ติดเกมส์แล้วยังไม่มี Power bank"

"มึงมีก็เอามา อย่าลีลา" สาวโหดยังคงเดินเกมส์อย่างต่อเนื่อง ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มอีกคน

"เปิดขวดน้ำให้กูก่อน"

พุฒถือขวดน้ำสะกิดต้นแขนเพื่อก่อกวนเธอ แต่คนอารมณ์ร้อนกลับชักตัวหนี ก่อนจะเงยหน้า ถลึงตาอย่างคาดโทษ

"เป็นง่อยไง๊! รีบเอาแบตมา ทำกูตายเลยเนี้ย!"

"งั้นเช็ดเหงื่อให้กูก่อน กูจะได้หยิบให้ เร็ว!"

"ควย!"

ไอ้เดือนรีบหยิบผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อให้พุฒอย่างลวกๆ เพราะเพียงอีก 24 วินาที ตัวที่ละครที่เล่นจะเริ่มเกิดใหม่อีกครั้ง เธอจึงกลัวว่าแบตมือถือจะหมดก่อนจะจบเกมส์

"เช็ดดีดี อย่าทำตัวเป็นเมียมักง่าย"

"ใครเป็นเมียมึง ได้กับมึงต้องเมียมึงทุกคนเลยไง๊"

"อีเดือน! ขอโทษกูเดียวนี้! ปากมึงนี่จะพูดดีดีกับกูหน่อยไม่ได้เลยใช่มั้ย! ฮึ?!!"

"เอาแบตมา เดี๋ยวกูขอโทษเลย เร็วดี้!!" เดือนรีบเร่งคนลีลา สายตาเธอเหลือเห็นว่าเหลืออีก 13 วินาที

"อีนี่หนิ! เอาไป! กลับห้องแล้วชาร์จคืนกูด้วย"

"เออๆๆ..." เดือนรีบรับคำตัดรำคาญ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาวิ่งตามเพื่อนในทีมไปทำลายป้อมของอีกฝ่ายต่อ

"อีเดือนเอ๊ยยยย" พุฒยื่นหน้าไปหอมแก้มคนติดเกมส์ พลางส่ายหัวให้กับความเหวี่ยงของเธอ

'...รักมันได้ไงวะกู'

ชายหนุ่มที่รู้ดีว่า เมื่อหญิงสาวเข้าสู่โหมดเล่นเกมส์ เธอจะไม่สนใจโลกภายนอกอีกต่อไป แม้ตอนนี้เขาจะเกล้าผมผูกให้ เธอก็ไม่กระดุกกระดิกตัวหรือขัดขืนเขาเลยด้วยซ้ำ

"จบตานี้แล้วพอก่อน กูจะกลับแล้ว ค่อยเล่นใหม่ เข้าใจมั้ย!"

"เออๆๆๆๆๆ"

 

19:35 น.

ในเวลาหลังตีแบดฯ เช่นนี้ เป็นช่วงเวลาประจำที่พุฒต้องออกแรงลากฉุดคนดื้อด้านให้เข้าไปในห้องของเขา เพราะหญิงสาวหน้าจิ้มลิ้มมักจะดึงดันหนีกลับไปนอนที่ห้องของตัวเองให้ได้

ถึงแม้เธอจะแพ้เขาเสมอก็ตาม

"มึงปล่อยกูไปบ้างเห้อออ"

"กูก็มาเอาเสื้อผ้าแล้วนี่ไง" เสียงพุฒตอบติดรำคาญชายหนุ่มคว้าชุดนักศึกษากับกางเกงชั้นในใส่ถุงกระดาษ วันนี้เขาคิดว่าจะตามใจคนปากหมาที่อยากกลับหอตัวเอง

แต่ในความคิดของเดือน เธอเพียงอยากกลับไปนอนสบายๆ คนเดียวบ้าง เธอไม่ชอบนอนเบียดกับคนอื่น แม้ 2 ปีที่ผ่านมา เธอจะถูกลากมานอนห้องไอ้พุฒอยู่บ่อยๆ ก็ตาม

"มึงจะตามติดชีวิตกูเป็นเงาเลยรึไง เตียงกูก็แคบจะไปนอนเบียดกันทำไมเล่าฮึ!"

"ก็มึงไม่ยอมนอนห้องกูไง เตียงก็ตั้ง 6 ฟุต ผ้าห่มก็เปลี่ยนให้ใหม่หมดแล้ว แถมชุดนักศึกษามึงก็อยู่ในห้องกูเนี๊ยะ"

พุฒยังคงเถียงกับเดือนอย่างไม่ยอมแพ้ ปกติเธอจะนอนกับเขาแทบทุกวัน แต่ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอมักจะหนีวับกลับหอตัวเองอยู่บ่อยครั้ง ทิ้งให้เขาต้องนอนคนเดียวมากว่าสามคืนติดแล้ว

หรือว่า?!...

"ทำไม! หรือมึงซ่อนใครไว้ที่หอ มึงถึงกลับหอถี่ขนาดนี้!" ชายหนุ่มยกมือชี้หน้าหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง

"โอ้ยยยย กูจะกลับไปให้อาหารอีทองงงงง" เดือนตอบลากยาวด้วยเสียงแข็ง

เธอหมายถึงให้อาหารปลาทองที่เพิ่งซื้อมาจากจตุจักรเมื่ออาทิตย์ก่อน วันนี้หญิงสาวปล่อยมันว่ายน้ำเหงาๆ ตัวเดียวมาตั้งแต่เช้าแล้ว กลัวเหลือเกินว่ามันจะตายห่าไปก่อนซะก่อน เพราะเธอยังซื้อมาไม่คุ้มเงินเลย...(โปรดอย่าหาโมเม้นรักสัตว์จากอีเดือนค่ะ)

"อย่าให้กูรู้นะอีเดือน กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่!"

"หอกูก็เป็นเรื่องของกูสิวะ ส่วนอีทองมันเป็นสาวขี้เหงา มันกระซิบบอกกูว่ามันเหงา" หญิงสาวหาเหตุผลเถียงไปเรื่อย แต่ไม่ได้มีสาระสำคัญอะไรเลย

"ประสาท!" พุฒเว้นจังหวะไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "...งั้นยกอีทองมาไว้นี่ มึงจะได้มาอยู่ถาวรซะที ไปๆ กลับๆ เกือบ 2 ปีแล้ว...กูเหนื่อยขับรถวน"

"แล้วทำไมกูต้องอยู่กับมึงอะ เพี้ยนปร๊ะ"

"ก็มึงเป็นมะ..."

"หยุดๆๆ กูกับมึงแค่ได้กันสนุกๆ หยุดเหมารวมว่าเมีย!"

"อีเดือน!!"

"เอางี้นะๆ...ติด Wifi ให้กูดิ กูจะย้ายมาแบบไม่เล่นตัวเลย..."

หื้ม??

พุฒที่ได้ยินข้อเสนอของคนบ้า ถึงกับไปไม่เป็น ถ้าเขารู้ว่า 'Wifi' จะทำให้เธอมาอยู่กับเขา ชายหนุ่มคงจะจัดการให้เธอไปตั้งนานแล้ว จะได้ไม่ต้องบังคับคนดื้อด้านให้ไมเกรนเขาขึ้นทุกวันแบบนี้

"เห้อออ...มึง...มึงนี่นะ! เออๆ กุจะทำเรื่องให้ ส่วนมึงก็ขนของมาอยู่กับกูได้แล้ว"

"โอเค! กูพอใจกับข้อเสนอนี้" ไอ่เดือนจับมือไอ่พุฒเขย่าไปมา กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจหรือคิดถอดคำพูดไปเสียก่อน

ในความจริงแล้ว เธออยากย้ายหอใหม่อยู่พอดี เพราะ Wifi ฟรีที่หอของเธอมันคลานช้ากว่าหอยทาก แม้จะแจ้งนิติบุคคลของหอไปแล้วเรื่องก็ยังเงียบ...

เธอคิดว่าเธอทนมามากพอแล้ว กับ 3 ปีที่เธอต้องใช้เน็ตมือถือตัวเอง จนสมัครโปรเสริมเน็ตเพิ่มทุกเดือน

...สบายใจจรีงงงงง~ อีเดือนคิด

 

ความคิดเห็น