ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 71

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2564 13:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
71
แบบอักษร

เช้าวันรุ่งขึ้น 

ท่านเจ้าสัวกับเมียรัก นั่งจิบกาแฟ ทานอาหารเช้าด้วยกันสองคน ทั้งคู่จะทำกิจวัตรประจำวันด้วยกันในสวนสวยเป็นประจำเกือบทุกเช้าที่อากาศปลอดโปร่ง โชดดีของคุณดาริกาที่ท่านเจ้าสัวไม่มีบ้านเล็กบ้านน้อยเหมือนเพื่อนของเขาหลาย ๆ คน จึงทำให้ชีวิตในทุก ๆ วันเต็มไปด้วยความสุข สงบ แต่ละคนทำในสิ่งที่ชอบแต่ก็มีกันและกันใสสายตาตลอดเวลา พาให้อุ่นใจสำหรับชีวิตในวัยเกษียณ 

“คุณคะ ดูข่าวนี่สิคะบ้าบอเขียนไปได้เป็นตุเป็นตะ” คุณดาริกาถือไอแพดไปหาสามีที่กำลังนั่งส่องพระ แล้วชี้ชวนให้ดูข่าวที่ว่อนอยู่ในโลกโซเชียลในขณะนี้ด้วยอารมณ์ไม่สู้จะดีสักเท่าไหร่ 

“อะไรกันคุณ มีอะไรน่าสนใจขนาดนั้น ดาราคู่ไหนจะรักจะเลิกก็ไม่เกี่ยวกับผมหรอกนะ ขี้เกียจดู” ท่านเจ้าสัวบอกเนิบ ๆ ตั้งแต่เกษียณตัวเองเขาก็ไม่ค่อยชอบรับรู้ความเป็นไปทางสังคม เอาแต่ศึกษา ส่องพระเพลิน ๆ แต่ก็ไม่ได้คิดจะไปกว้านหามาสะสมมากมาย คล้ายกับสนใจแค่เป็นความรู้เท่านั้นเอง 

“ไม่ใช่ดาราหรอกค่ะคุณ สงสัยจะเป็นลูกชายเราน่ะคะ” คุณดาริการนั่งแทบไม่ติด เมื่อเลื่อนดูข่าวแต่ละสำนักที่ตั้งใจออกข่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน ราวกับมีใครส่งให้ 

“คนไหนล่ะ อย่าบอกนะว่าเจ้าดลไปสร้างเรื่องอะไรไว้อีก จะแต่งงานอยู่ไม่กี่วันแล้ว มารผจญเยอะจริง” คนเป็นพ่อรู้นิสัยลูกแต่ละคนดี เพราะฉะนั้นผู้ต้องสงสัยรายแรกคือดลวัตร 

“ไม่ใช่ตาดลหรอกค่ะ แต่เป็นตาพัชรต่างหาก” 

“หืม...ตาพัชรทำอะไร” ท่านเจ้าสัวชะงักมือ สนใจขึ้นมาทันทีเพราะไม่คิดว่าลูกชายคนโตจะมีเวลาไปทำตัวเป็นข่าว เพราะมีงานยุ่งทุกวัน 

“นี่ค่ะ...ข่าวบอกว่าท่านประธานหนุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่มีเรื่องชกต่อยในโรงยิม สาเหตุเพราะหึงหวงอีหนูที่เลี้ยงดูอย่างลับ ๆ มีรูปด้วยนะคะดูสิ....บ้าจริง” คุณดาริกาโกรธจนควันออกหู มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ลำพังธุรกิจก็คงไม่ได้กระทบอะไรมากนัก แต่หนูขวัญข้าวนี่สิ จะเสียหายขนาดไหน 

“ใครมันชั่ว มั่วข่าวได้ขนาดนี้” เจ้าสัวซึ่งไม่ค่อยจะโกรธใครมานาน ยังอารมณ์ขึ้น 

“ดูสิคะ ยังมีภาพตอนขึ้นคอนโดไปส่งกันด้วยค่ะ ฉันล่ะอยากจะบ้าตาย จะแบกหน้าไปบอกจอมขวัญได้ยังไงอุตส่าห์รับรองกับเพื่อนเสียดิบดี แล้วนี่ตาพัชรไปทำงานแล้วหรือคะ รู้หรือยังก็ไม่รู้” คุณดาริการ้อนอกร้อนใจไปหมด 

“เรื่องข่าวไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวผมให้คนไปเตือนเอง ถ้าไม่ฟังกันก็คงต้องฟ้องให้เข็ด จะได้ไม่ซี้ซั้วมั่วข่าวขายกันแบบนี้อีก” ปกติท่านเจ้าสัวไม่ค่อยอยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ หลังจากวางมือจากงาน ท่านก็อยู่อย่างสบายอกสบายใจ ปล่อยวางจากทางธุรกิจไม่อยากรับรู้ความเป็นไปทางสังคม........ 

“กว่าจะจบเรื่อง หนูข้าวว่าที่สะใภ้ใหญ่ของเรา มิเสียหายแย่เลยหรือนี่ ฉันต้องโทรไปอธิบายกับจอมขวัญก่อนที่เพื่อนจะรู้จากคนอื่น” หล่อน รู้สึกเกรงใจเพื่อนรักเหลือเกิน คราวดลวัตรกับเพียงขวัญก็ไม่ค่อยจะถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ครั้งนี้คุณดาริกาจึงตั้งใจระมัดระวังเป็นพิเศษ 

“ไถ่ถามจากลูกชายก่อนดีกว่าไหมจะได้รู้ข้อมูลรอบด้าน รอฟังเสียงเจ้าตัวเขาด้วยว่าจะเอายังไง” ท่านเจ้าสัวติงเมียรัก 

“ก็ได้ค่ะ....งั้นวันนี้ฉันไปทานอาหารกลางวันกับลูกดีกว่า ร้อนใจค่ะรอให้ถึงเย็นไม่ไหว คุณจะไปด้วยกันไหมคะ” 

“ไม่ล่ะ รอฟังข่าวอยู่ที่บ้านดีกว่า” 

หลังจากนั้นไม่นาน คุณดาริกาก็ได้รับโทรศัพท์จากจอมขวัญที่ร้อนใจไม่แพ้กัน ทั้งคู่คุยกันอย่างเคร่งเครียดอยู่พักใหญ่ก่อนจะวางสายไปซึ่งคุณดาริกาก็มีสีหน้าหนักใจไม่น้อย......อยากจะรับผิดชอบใจจะขาด แต่คงไม่ง่ายอย่างที่คิด อีตากิตติหวงลูกสาวคนเล็กเหลือเกิน... 

ทางด้านหนุ่มที่ตกเป็นข่าว ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำเขาเข้าบริษัททำงานตามปกติ แต่ก็รู้สึกว่าวันนี้พนักงานมีอาการแปลก ๆ บางคนก็แอบมอง พอเขาหันไปก็พากันหลบตากันหมด....มีพิรุธชัด ๆ 

“ลุง มาแล้วเหรอทำไมวันนี้มาสายจัง” ขวัญข้าวผละจากวิทวัสแล้วรีบปรี่เข้าไปหา คนที่หล่อนมาคอยแต่เช้าอย่างใจจดใจจ่อ 

“มาแต่เช้า...มีอะไรหรือเปล่า” ถามคนตัวเล็กเสียงอ่อน แต่ส่งสายตาดุดันไปให้กับวิทวัสที่นั่งเอ๋อ....ยังไม่รู้ความผิดของตัวเอง 

“หนูจะดังใหญ่แล้วน๊า...” ขวัญข้าวยิ้มอวดฟันขาววาววับดวงตายิบหยี 

“มีเรื่องอะไรก็ว่ามา จะได้รีบเข้าไปทำงาน” ต่อหน้าบุคคลที่สาม พัชรมักวางมาดนิ่งจนหญิงสาวเริ่มชิน...ทำเหมือนดุ เหมือนรำคาญแต่ใจดีฝุด ๆ .... 

“ท่านประธานครับ คุณนายแม่นัดทานอาหารกลางวันนะครับ” วิทวัสต้องรีบรายงาน เกรงว่าจะพากันหายเข้าห้องไปอีก 

“อืม....” พัชรรับคำ แน่ใจแล้วว่าต้องมีเรื่องสำคัญแน่ ๆ จึงเดินนำเข้าไปในห้อง ท่านประธานหนุ่มเดินเข้าไปนั่งตัวตรงหลังโต๊ะทำงานสุดหรูยิ่งดูก็ยิ่งน่าเกรงขาม 

ขวัญข้าวตามเข้าไปยืนข้าง ๆ ยื่นสมาร์ทโฟน ที่เปิดหน้าข่าวทิ้งไว้ ให้ท่านประธานใหญ่ดู ทันทีที่เห็นใบหน้าผู้หญิงชัด ๆ พัชรถึงกับกำหมัดทุบโต๊ะอย่างลืมตัว ใบหน้าคมดุเคร่งเครียดคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปม ต่างจากคนตัวเล็กที่ยืนยิ้มหน้าระรื่นไม่แสดงอาการทุกข์ร้อนใด ๆ 

“ไอ้ชัช !” พัชรกำมือแน่นดวงตาวาวโรจน์ เขาโทษไม่ผิดตัวแน่ ในภาพตัวเขาเองกำลังง้างหมัดอย่างจะแจ้ง โดยมีขวัญข้าวยื้อยุดมองเห็นหน้าชัดเจน 

“ลุง ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ ไม่เอาน่าเดี๋ยวหน้าแก่ไม่หล่อน๊า....” ขวัญข้าวเดินไปนั่งหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สองมือเท้าคางมองหน้าท่านประธานใหญ่ที่ทำหน้าบูดบึ้ง อยู่ตรงกันข้าม 

“นี่เธอไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง” พัชรมองมาเหมือนกับไม่ค่อยพอใจยัยหมากระเป๋าตัวเองโดนดูหมิ่นแท้ ๆ หาว่าเป็นอีหนูของเขาทำไมทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สา 

“มันไม่จริงใช่ป่ะล่ะ ก็ขำ ๆ ไปสิลุง ไม่เห็นจะมีอะไรไม่ได้มีภาพโป๊เปลือยสักหน่อย ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็.......อึ๋ย...” ขวัญข้าวสยอง ถ้าจะให้คนทั้งประเทศเห็นบัวตูมดอกกระจิ๋วหลิวของหล่อนล่ะก็ ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ถ้าบิ๊กไซด์ก็ว่าไปอย่าง…… 

“ยัยหมากระเป๋า เธอคิดอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ” พัชรไม่อยากจะเชื่อ เขาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาเผื่อจะได้เห็นบางอย่างซ่อนอยู่ แต่ดูยังไงก็เห็นแต่ความบริสุทธิ์ใจไม่มีสิ่งใดแอบแฝง....หรือเพราะเจ้าหล่อนยังเด็กเกินไป.....อืม...แต่ก็ไม่เด็กหรอก เจ้าตัวยืนยันประกาศปาว ๆ ว่าหนูเป็นสาวแล้ว 

“ก็จะต้องฟูมฟายทำไมกันเล่า ลุงก็ทำเหมือนพี่ขวัญอีกคนหนึ่งแระ...เฮ้อ....” ขวัญข้าวไม่เข้าใจทำไมเรื่องแค่นี้ต้องทำเป็นเรื่องใหญ่กันด้วย..อุตส่าห์ตื่นเต้น ตั้งใจจะมาเม้าส์มอยสนุก ๆ สักหน่อย ทำเป็นซีเรียสอีกคนหนึ่งแล้ว....เซ็งเลย.... 

“เธอคิดว่าถ้าคุณพ่อคุณแม่รู้เข้าจะแฮปปี้ไหมล่ะ” พัชรพูดอย่างผู้มีประสบการณ์ที่คิดอะไรรอบด้านกว่า 

“คุณแม่ไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยลหรอกค่ะ ส่วนคุณพ่อยิ่งแล้วใหญ่ไม่แตะเลยด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นปลอดภัยไม่ต้องกังวลใจไปหรอกลุง...เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็มีข่าวใหม่แล้ว” ขวัญข้าวคิดตาม แต่หล่อนก็ยังไม่เห็นว่ามันจะเดือดร้อนตรงไหน 

“แต่ยังไงฉันก็ต้องรับผิดชอบ เพราะสาเหตุที่ภาพออกไปแบบนั้นเพราะฉันเองก็คุมสติไม่อยู่ รู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายจ้องหาเรื่องอยู่แล้ว” พัชรยืดอกรับผิดชอบอย่างแมน ๆ แต่แอบซ่อนเจตนาที่แท้จริงอย่างมิดชิด 

“ลุงจะรับผิดชอบยังไงอ่ะ...” ขวัญข้าวฉีกยิ้มดวงตาเป็นประกายเมื่อนึกขึ้นมาได้ หล่อนกำลังใช้ความคิดอย่างว่องไวว่าจะขออะไรดีน๊า.... ดีสนีย์แลนด์ ญี่ปุ่น....สาวน้อยดีดนิ้วเปาะเมื่อคิดออก....หึหึ....อิตาลุงหลงกลมาตลอด ๆ ๆ เสร็จแน่คราวนี้ 

“แต่งงานกันไหม” พัชรชวนหน้าตาเฉย เหมือนชวนไปตลาดประมาณนั้น 

---------------------------------------------------------------------------- 

ebookพร้อมตอนพิเศษ ออกแล้ว ตอนนี้ลงเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ...หากใครชอบไปสอยกันมาเลยจ้า....ขอขอบคุณทุกท่านที่ผ่านเข้ามา ทุกหัวใจทุกคอมเม้นท์ เป็นกำลังใจให้ไรท์มาก ๆ เลยค่ะ.... ขอบคุณมากมายก่ายกองค่ะ..................ละอองดิน01 

 

ความคิดเห็น