ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ซาตานที่รัก 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 282

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2563 17:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซาตานที่รัก 5
แบบอักษร

ซาตานที่รัก 5 

(ขุนพล พาร์ท) 

ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่สาวฝาแฝดของผมจะอยู่ที่คฤหาสน์ที่ผมมาครั้งที่แล้ว แต่ว่าเธอนั้นอยู่ที่ห้องใต้หลังคาซึ่งมีพื้นที่ห้องที่กว้างมากแถมสะอาดสะอ้านและจัดห้องด้วยโทนสีฟ้าซึ่งเป็นสีเดียวกับที่ผมชอบ แต่ว่าตอนนี้ผมยังไม่เห็นแม้แต่เงาของพี่สาวเลยแหะ 

"พี่ครับ พี่อยู่ไหน"ผมลองตะโกนเรียกแต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับแต่เมื่อผมมองไปบนเตียงสี่เสาผมก็เจอร่างของหญิงสาวผมดำยาวใส่ชุดนอนสีขาวกำลังหลับใหลอยู่บนเตียง นี่มันผมเว่อร์ชั่นผู้หญิงเลยนี่หวาแต่ความหวานของหน้านั้นผมยังด้อยกว่าอยู่นิดหน่อย เออแล้วผมจะมาเปรียบเทียบตัวเองกับพี่สาวทำไมล่ะเนี่ย 

"ลงไปด้านล่างเถอะ เดี๋ยวตอนกลางคืนเธอก็ตื่นตอนนี้เธอลงไปทานข้าวกับฉันก่อนเถอะ" 

"อืม"ผมมองพี่สาวฝาแฝดอีกครั้งก่อนจะลงมาด้านล่าง พอลงมาถึงห้องอาหารผมก็เจอกับหนุ่มตาสีแดงกำลังนั่งม้วนสปาเก็ตตี้อยู่ที่โต๊ะอาหารอย่างเอร็ดอร่อยแต่นั่นก็มาพร้อมกับเสียงตวาดของคุณลูซด้วยเช่นกัน 

"ไอ้เซส!นั่นมันของขุนพล ใครให้มึงมากินได้วะ" 

"อ้าวหรอกูไม่รู้ว่ะเห็นตั้งอยู่ไม่มีชื่อติดกูก็เลยกิน อ่า...อร่อยจริงๆสปาเก็ตตี้แห่งรัก"เอิ่ม จะเรียกว่ากวนตีนได้ไหมอ่ะครับ คือก็รู้แล้วนะว่ามีเจ้าของแล้วแต่ก็ยังกินเรียบไม่เหลือเลยอ่ะครับคุณลูซนี่เหมือนมีไฟท่วมร่างอยู่เลยล่ะครับตอนนี้ 

"ไอ้เซสกูจะถีบมึงไอ้เพื่อนเชี่ย แม่งแดกไม่เหลือเลย"แล้วสงครามวิ่งไล่ถีบกันก็เกิดขึ้นด้วยประการฉะนี้แล ผมก็ขี้เกียจยุ่งกับพวกเขาอ่ะนะเพราะตอนนี้ผมก็หิวมากแล้วด้วย ผมเลยเดินเข้าครัวเพื่อทำสปาเก็ตตี้ขี้เมาทะเลแทน ผมเน้นเครื่องทะเลเยอะมากผมใส่แบบไม่อั้นเลยล่ะครับเพราะในตู้เย็นมันมีเยอะไงแถมผมยังทำเผื่อคุณลูซและคุณเซสไปด้วยเลย ในระหว่างที่ผมกำลังจัดจานอยู่นั้นก็มีคนมายืนอยู่ตรงหน้าผม ผมเลยเงยหน้าขึ้นไปมองและคนที่มาก็คือพี่สาวผมเอง 

"สวัสดีน้องชายที่น่ารักของฉัน" 

"เออ สวัสดีครับพี่อลิซ"บรรยากาศช่างน่าอึดอัดมากเลยครับแต่ก็เอาเถอะยังไงเธอก็คือพี่สาวของผมแต่คำพูดถัดมาของเธอก็ทำให้ผมแทบอยากจะกลับบ้านเลยล่ะ 

"คิดจะมาแย่งนายท่านลูซไปจากฉันงั้นหรอ เงาอย่างนายไม่สมควรจะมาตีตัวเสมอฉันหรอกนะ กลับไปอยู่ในที่ของนายซะเพราะฉันไม่อนุญาตให้นายมาแย่งเค้าไปจากฉัน ถ้ายังไม่ฟังก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"ผมคิดว่าเธอคงลำบากที่ต้องมาอยู่กับคนพวกนี้แต่นั่นมันก็แค่ความคิดของผมคนเดียวเพราะในความเป็นจริงแล้วเธอนั้นรักลูซิเฟอร์มากเลยต่างหาก แล้วผมจะทำมันไปเพื่ออะไรอีกล่ะในเมื่อเธอไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือเลยซักนิด 

"งั้นพี่ก็อย่าลืมกลับไปหาพ่อบ้างนะครับ งั้นผมกลับล่ะ" 

"ฉันไม่อยากพบตาแก่นั่นอีก ฉันเคยบอกมันไปแล้วว่าให้ซ่อนแกให้ดีอย่าให้แกมาเจอนายท่านได้แต่มันก็ไร้ความสามารถยังทำให้แกมาเจอกับนายท่านได้อีก" 

"นั่นพ่อนะครับพี่ พี่ไม่ควรเรียกพ่อแบบนั้น ถ้าจะไม่เคารพพ่อแบบนี้ก็อย่าได้พูดถึงท่านอีกอย่าหาว่าผมไม่เตือน จะข่มขู่ผมยังไงก็ได้แต่อย่ามาเจ้อกับพ่อผม"ผมรู้สึกโกรธมากเลยล่ะครับที่พี่ไม่ให้ความเคารพพ่อแบบนี้แต่แล้วลูซก็เดินเข้ามาในครัวพร้อมกับคุณเซสที่มีสีหน้าตื่นๆเมื่อมองมาที่ผม ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองแต่ผมควบคุมความโกรธนี้ไม่ได้จริงๆ 

"มีเรื่องอะไรกัน" 

"ดูแลความประพฤติเมียคุณหน่อยนะ ให้มีความเคารพบิดาซะบ้างหน้าตาก็ดีแต่มารยาทกลับต่ำซะยิ่งกว่าอะไรดี ไม่น่าเกิดมาเป็นพี่สาวของผมเลยซักนิด ผมขอตัวกลับบ้านเลยแล้วกัน แล้วต่อไปนี้ผมกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกคุณลูซผมไม่อยากใช้สามีร่วมกับพี่สาวของตัวเอง ขอให้คุณโชคดี อ่อ สปาเก็ตตี้นี่ผมทำเองงั้นผมขอเอากลับไปทั้งหมดเลยแล้วกันนะครับถ้าอยากทานก็ให้ภรรยาของคุณทำให้ทานแล้วกัน"อารมณ์ผมตอนนี้เดือดสุดๆจริงๆคุณมาร์คที่พึ่งกลับมายังไม่กล้าทักผมเลยซักนิดแถมสีหน้าของเขาก็ดูจะตื่นตกใจเหมือนกับคุณเซสเลยด้วย 

หลังจากที่ขุนพลนั้นเดินออกจากคฤหาสน์ไปเซสและมาร์คก็พู่ลมออกมาอย่างโล่งอก ส่วนอลิซนั้นทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรงเมื่อถูกแรงกดดันของขุนพลเข้าไปเต็มๆ 

"หึ ใครกันแน่ที่เป็นเงาเพราะเธอสินะทำให้ฉันหาเขาไม่เจอมาตลอดหลายปี คิดจะซ่อนเขาจากฉันงั้นหรอเธอมันก็แค่มดปลวกไม่สามารถเป็นได้แม้แต่เงาของเขายังกล้าดีมากเลยนี่ที่บังอาจมาข่มขู่คนรักของฉัน ฉันเคยบอกแล้วนี่ว่าอย่าได้ทำอะไรนอกเหนือคำสั่งของฉัน เธอไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แล้วสินะ" 

"นายท่านได้โปรดให้อภัยฉันด้วย ฉันรักนายท่านมากนะคะและมันคนนั้นก็ไม่ได้รักนายท่านเลยซักนิดมันก็แค่อยากจะใช้นายท่านเพื่อให้ตัวเองมีอำนาจก็เท่านั้น" 

"ขุนพลไม่มีทางเป็นแบบนั้น พลังชีวิตที่ข้าเคยให้เจ้าไปข้าขอมันคืนจากเจ้า จงกลับไปเป็นแค่คนธรรมดาและลืมทุกอย่างที่เกี่ยวกับพวกข้า ใบหน้าแห่งการหลอกลวงนี้จงกลับสู่สภาพเดิมของมัน!" 

"ม่าย!!นายท่านอย่าทำกับฉันแบบนี้ ฉันสำนึกผิดแล้วค่ะนายท่าน กรี๊ดดด!" 

เมื่อสิ้นแสงพลังร่างของอลิซที่เคยมีใบหน้าเหมือนขุนพลก็กลับกลายเป็นใบหน้าเดิมของเธอที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ไม่มีส่วนที่คล้ายกับขุนพลเลยซักนิดเพราะเธอและขุนพลนั้นเป็นแฝดที่เกิดจากไข่คนละใบกัน แต่ที่เธอมีใบหน้าเหมือนขุนพลได้ก็เป็นเพราะพลังของลูซิเฟอร์ที่ต้องการหาเจ้าสาวของตนนั่นเอง 

"อืมก็สวยแต่ข้ารับเธอไม่ไหวจริงๆ เจ้าจะทำอย่างไรต่อไปลูซิเฟอร์เจ้าสาวของเจ้าดูโกรธเจ้ามากเลยนะนั่น"มาร์คที่เดินเข้ามาดูใบหน้าที่แท้จริงของอลิซเสร็จก็หันไปพูดกับลูซิเฟอร์ที่กำลังเปิดช่องมิติเพื่อไปยังห้องนอนของขุนพล 

"กูจะไปง้อขุนก่อน ง้อสำเร็จเมื่อไรกูจะกลับมาจัดการเปลี่ยนความทรงจำของผู้หญิงคนนี้และส่งเธอกลับไปยังครอบครัวของเธอนั่นจะทำให้กูได้ใจของขุนมากขึ้น" 

"เออ ขอให้ประสบความสำเร็จแล้วกันนะมึง ไม่ใช่ว่าถูกไฟนรกของตัวเองที่อยู่ในร่างของขุนพลเผาเหลือแต่เถ้ากระดูกกลับมาล่ะมึง" 

"อวยพรกูดีชิบหายเลยนะไอ้ม่อน อย่าให้ถึงทีมึงบ้างกูจะรอขำให้ฟันร่วงเลยมึง" 

"หึหึ ไม่มีทางคู่ของกูเชื่อฟังกูดีมากไม่มีทางพยศแน่นอน" 

"กูจะคอยดู กูไปล่ะ"ลูซิเฟอร์เดินเข้ามิติที่ตนสร้างขึ้นก่อนจะไปโผล่ที่ห้องนอนของขุนพล ลูซิเฟอร์ที่เห็นว่าขุนพลยังมาไม่ถึงจึงเช็คที่อยู่ของขุนพลในมือถือก็พบว่าขุนพลนั้นอยู่ใจกลางป่าหลังคฤหาสน์ของตัวเองซึ่งก็ทำให้ลูซิเฟอร์นั้นสงสัยเป็นอย่างมากว่าขุนพลไปทำอะไรที่ใจกลางป่า ลูซิเฟอร์ไม่รอช้าสร้างมิติไปใจกลางป่าหลังคฤหาสน์ทันที 

ทางด้านขุนพลที่ออกมาจากคฤหาสน์ได้ก็ลืมนึกไปว่าตัวเองนั้นไม่ได้เอารถมา ขุนพลจึงเลือกที่จะใช้บริการแกร็บแทนแต่ยังไม่ทันที่ขุนพลจะได้กดมือถือ ขุนพลก็ได้ยินเสียงขอให้ช่วยมาจากในป่าด้วยความที่เป็นหมอและพยาบาลทำให้ขุนพลนั้นเข้าไปในป่าอย่างไม่ลังเล แต่ยิ่งเดินลึกเข้าไปมากเท่าไรขุนพลก็ยิ่งรู้สึกว่าเสียงมันยิ่งไกลออกไปเรื่อยๆจนขุนพลเดินมาเจอน้ำตกขุนพลก็จ้องมองอย่างหลงใหลจนรอบด้านนั้นมืดลง ขุนพลก็คิดจะเดินออกจากป่าแต่ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนขุนพลก็จะวนกลับมาที่น้ำตกนี้เช่นเดิม 

"อะไรวะเดินไปเป็นกิโลแล้วแต่ทำไมยังกลับมาที่เดิมวะเนี่ยนี่เราจะติดอยู่ในป่าแบบนี้รึไงนะ ลูซคุณอยู่ที่ไหนมาช่วยผมทีฮึก ผมกลัว" 

ขุนพลที่เหนื่อยจนไม่ไหวแล้วก็นั่งลงกับรากไม้ใหญ่ข้างน้ำตกแต่ผ่านไปเพียงไม่นานขุนพลก็เห็นสาวสวยที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำทำให้ขุนพลนั้นรีบลุกขึ้นยืนและถอยหลังให้ห่างจากหญิงสาวคนนั้นทันทีแต่ขาของขุนพลนั้นกลับเดินลงไปในน้ำอย่างบังคับตัวเองไม่ได้ 

"ลูซ!มาช่วยผมที ฮือๆไม่น้าไอ้ขาบ้าอย่าก้าวไปสิวะ ฮือๆ" 

"หนุ่มน้อยมาหาฉันสิ มาหาฉัน ฉันจะเอ็นดูเธอเองนะหนุ่มน้อย"ขุนพลนั้นก้าวลงน้ำไปเรื่อยๆตามเสียงเรียกของหญิงสาวด้วยน้ำตาที่นองหน้าและภายใจก้เรียกหาแต่ลูซิเฟอร์จนนาทีต่อมาที่ร่างของขุนพลกำลังจะย่ำลงน้ำร่างของขุนพลก็ลอยหวือไปตามแรงกระชากจากด้านหลังจนได้สัมผัสเข้ากับอกแกร่งและกลิ่นกายที่คุ้นเคยขุนพลก็ปล่อยน้ำตาให้ร่วงหล่นอย่างไม่อาย 

"ขุนพล!เป็นอย่างไรบ้างเธอเจ็บตรงไหนไหม ไซเรนซีอย่าได้ยุ่งกับคนรักของฉันไม่เช่นนั้นฉันจะหักคอเธอซะ" 

"โอ้ว คนของนายท่านหรือข้าน้อยขออภัยเจ้าค่ะ"หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มองไปทางขุนพลด้วยสายตาที่หยาดเยิ้มเพราะตอนนี้ถึงฤดูผสมพันธ์ุของพวกไซเรนสาวแล้ว 

"เจ้าอย่ามาเนียนไซเรนซี ข้ารู้ว่าเจ้าเจตนาจะกินคนรักของข้า ขุนพลเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียวเจ้าอย่าได้หาเรื่องให้เผ่าพันธุ์ของเจ้าหายสาบสูญทั้งเผ่าเลยจะดีกว่า" 

"ชิส์ ข้าไปก็ได้"ไซเรนซีที่เห็นท่าไม่ดีก็ว่ายน้ำหายไป ลูซิเฟอร์ที่กลัวว่าจะมีอะไรมาทำอันตรายขุนพลได้อีกลูซิเฟอร์จึงใช้พลังของตัวเองสร้างอาณาเขตลวงตาปิดใจกลางป่าที่เป็นประตูไปสู่อีกโลกเอาไว้และพาขุนพลกลับไปยังห้องนอนของตนในคฤหาสน์ทันที 

"ผมนึกว่าคุณจะไม่มาหาผมซะแล้ว ผมกลัวไปหมดเลย" 

"ฉันจะปกป้องนายเองขุนพล ส่วนเรื่องพี่สาวของนายก็ความผิดของฉันเองที่ให้พลังกับเธอไปทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง แต่ตอนนี้คงไม่มีปัญหาอะไรแล้วและอีกอย่างพี่สาวนายก็ไม่ใช่ภรรยาของฉันหรอกนะแต่เธอเป็นอาหารของพวกเรา" 

"อาหารงั้นหรอ" 

"อืม....พวกเราดูดกลืนอารมณ์ของพี่สาวนายเป็นอาหารและพี่สาวของเจ้าก็ยังบริสุทธิ์" 

"เป็นไปได้ยังไง" 

"อืม พวกฉันทำให้พี่สาวเห็นภาพว่าตัวเองกำลังร่วมรักกับพวกฉันน่ะ เออ...หวังว่านายจะไม่โกรธฉันนะขุน" 

"ก็ได้ครับ" 

"แต่นายอย่าได้ห่วงไปเลยต่อจากนี้จะไม่มีอีกแล้วเพราะว่าฉันมีนายแล้วอาหารอื่นใดก็ไม่อิ่มเท่ากับกินภรรยาของตัวเอง" 

"คุณมันจะหื่นเกินไปแล้วลูซ ออกไปนอนห้องอื่นเลยครับผมจะนอนคนเดียว" 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

มาแล้วจร้า มาช้าหน่อยนะจ๊ะพอดีไปอัพอีกเรื่องแล้วอารมณ์มันค้างจ้าเลยต้องปรับอารมณ์นิดนึง ขนาดปรับอารมณ์แล้วยังเผลอพิมพ์ผิดไปเยอะเลย อิอิ ยังไงฝากติดตามกันด้วยน้า 

ความคิดเห็น