ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 46 ต่อต้าน NC25+++

ชื่อตอน : บท 46 ต่อต้าน NC25+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 63.4k

ความคิดเห็น : 155

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2563 20:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 46 ต่อต้าน NC25+++
แบบอักษร

"แต่ลูกอยู่ข้างล่าง" ไอเดียร์ปรามเสียงเหนื่อยหอบ ทว่าช้ากว่าชาริทที่ถอนชุดนอนของเธอออกอย่างเร่งรีบ

 

"อื้อ~" ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเมื่อหน้าอกถูกเขาครอบริมฝีปากปรนเปรอ จากตั้งท่าจะผลักไสกลับสอดนิ้วเล็กเข้าไปขยุ้มกลุ่มผมท้ายทอยแทน

 

ความคิดที่จะต่อต้านถูกปิดตายชั่วขณะ เขามอมเมาเธอด้วยรสสวาทปลุกให้ความกระสันตื่นตัว เพียงไม่นานเข็มขัดหนังราคาแพงก็ถูกปลดออกพร้อมๆกับกางเกงสแลกส์รัดรูปสีดำ ตามด้วยกางเกงชั้นในเป็นชิ้นสุดท้าย

 

ชายหนุ่มผละริมฝีออกจากยอดถันสีชมพูระเรื่อไปประกบริมฝีปากเอิ่บอิ่ม เคลื่อนตัวแทรกกลางหว่างขาเรียวได้สำเร็จ ประคองหัวดอกเห็ดแดงก่ำถูไถตามร่องฉ่ำน้ำลื่นใส

 

ปั่ก

"อึก" ไอเดียร์เกร็งตัวอัตโนมัติเมื่อแก่นกายเกินมาตรฐานดุดันเข้ามาในร่องคับแคบ หน้าอกเกินขนาดถูกมือหนาบีบคลึงเป็นจังหวะเดียวกับสะโพกสอบกระแทกเข้ามาอีกสองทีจนมิดสุดโคน

 

"อื้อ!" เธอกรีดร้องปากคอสั่น มันจุกหน่วงไปทั่วน้อยน้อยยากจะพรรณนา ไม่เคยคุ้นชินกับความใหญ่โตเลยสักครั้ง

 

"อ่าส์ อย่าเกร็ง" เขาผละริมฝีปากบอกอย่างอ้อยอิ่ง ในขณะที่เธอนิ่วหน้าเหยเก ร่องอ่อนนุ่มก็บีบรัดตัวตนของเขาแน่นจนรู้สึกเจ็บเช่นกัน

 

"อึก...ระ...ริท...มันจุก...อึก" ร่างอรชรโยกคลอนไปตามแรงถาโถมของคนแข็งแรง ชาริทเพิ่มจังหวะถาโถมจากช้าเนิบเป็นดุดันและหนักหน่วง คลายมือจากอกอวบมาค้ำยันกับพื้นเตียง มองสีหน้าทรมานของคนตัวเล็กอย่างพึงพอใจ

 

"อย่าขมิบ" มาเฟียหนุ่มขบฟันกรามแน่นเป็นสัน ก่อนซุกใบหน้าคมลงไปคลอเคลียลำคอระหง ลิ้นเปียกแฉะตวัดโลมเลียจนถึงผิวอ่อนหลังใบหู โดยไม่รู้ตัวเลยว่าสัมผัสนี้สร้างความวาบหวิวให้กับไอเดียร์จนไรขนอ่อนลุกชูชัน ท่อนเนื้อแน่นแวววาวไปด้วยน้ำหล่อลื่นจากร่องคับแคบขับออกเป็นระยะ

 

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

เสียงเนื้อชุ่มน้ำกระทบกันดังกึกก้อง ไม่เกรงใจผู้ร่วมอาศัย ไอเดียร์เม้มปากแน่นเมื่อรู้สึกว่าเสียงครางดังขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ช่วงล่างรับเอาสัมผัสหยาบโลนดังระงมจนทั่วห้องไม้สี่เหลี่ยมขนาดเล็ก กลีบดอกไม้แดงเปล่งอย่างน่าสงสาร

 

"บะ...เบาๆ...อึก...ได้โปรด...อื้อ!" คนอ้อนวอนเบ้หน้าด้วยจุกหน่วง มือเล็กควานกำข้อแขนแกร่งจิกเล็บระบายความทรมานเสียวซ่าน แทนที่เขาจะผ่อนแรงลงตามคำขอกับกระแทกกระทั้นใส่ร่องนุ่มอย่างไม่ปรานี ใบหน้าคมและสายตาดุดันพานให้รู้สึกหายใจไม่คล่องท้อง

 

"ทำเบาๆมันไม่เสียว" เขาตอบกลับเสียงกระเส่า

 

"อ๊ะ!" ทั้งที่พยายามกลั้นเสียงไว้กลับหลุดครางด้วยความตกใจเมื่อเขาพลิกตัวของเธอนอนคว่ำหน้าโดยจุดเชื่อมต่อยังเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ดวงตากลมสั่นระริกคว้าหมอนสีขาวมาฟุบหน้าลง

 

"หึ" มีเพียงเสียงหัวเราะในลำคอแว่วให้ได้ยิน ขาเรียวสั่นเทิ้มอย่างหนัก ชาริทใช้มือหนาล็อคสะโพกมนยกขึ้นเล็กน้อยพลางถอนแก่นกายรูดถอยออก หัวใจเต้นโครมครามทั้งเสียวทั้งกลัวในเวลาเดียวกัน

 

ปั่ก! ปั่ก!

"อื้อ!..." ไอเดียร์ดีดดิ้นกรีดครางลั่นใส่หมอนใบใหญ่ มีเพียงเสียงอู้อี้เล็ดลอดออกมา ชาริทกระหน่ำแก่นกายเข้าใส่ไม่ยั้งมือราวกับจงใจกระแทกให้ร่องสวาทพังยับ กลุ่มผมท้ายทอยถูกนิ้วยาวคนด้านหลังสอดมาขยุ้ม ส่วนอีกข้างสอดลูบไล้ใต้หน้าท้องแบนราบปลุกปั่นความรู้สึกนัยๆ

 

"อื้อ!" ไม่รู้คนตัวโตเกิดบ้าอะไรขึ้นมา ยิ่งเห็นเธอกลัวการส่งเสียงกลับกระชากท้ายทอยให้เชิดหน้าขึ้นเปล่งเสียงคราง มิหนำซ้ำอย่างจงใจสะบัดท่อนเนื้ออวบเข้าใส่จนเกิดเสียงกระทบจุดเปียกแฉะน่าอาย

 

"อ๊ะ...ระ...ริทอย่า" ไอเดียร์วิงวอนกระท่อนกระแท่นอย่างจนปัญญา คนตัวโตไม่รับฟังหรือไว้หน้าเธอเลย เขายังคงใช้เรือนร่างของเธอปรนเปรอความสุขให้กับตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

 

"ต้องครางดังขนาดไหน พี่เธอถึงจะได้ยิน" เขายังคงพูดเล่นอย่างใจเย็น ลมหายใจพ่นกระทบผิวตามแผ่นหลังบางก่อนจะเคลื่อนใบหน้าคมมาคลอเคลียข้างใบหู ร่างอรชรสั่นเกร็งอย่างหนักเมื่อปลายนิ้วร้ายกาจเคลื่อนต่ำลงลูบไล้จุดอ่อนไหว

 

"ยะ...อื้อ!" เสียงกรีดครางหายลงในลำคอเมื่อคนด้านหลังล็อคท้ายทอยประกบริมฝีปาก นิ้วร้ายกาจกดขยี้ปุ่มกระสันจนไอเดียร์เสียวซาบซ่านแทบขาดใจอยู่รอมร่อ

 

ชาริทรับรู้ได้ถึงแรงกระตุกเกร็งถี่ๆของคนตัวเล็ก จึงรีบผละริมฝีปากออกมาล็อคสะโพกมน จากนั้นตะบี้ตะบันความใหญ่โตเข้าใส่เพื่อส่งเธอและเขาขึ้นสวรรค์อย่างพร้อมเพรียงกัน เม็ดเหงื่อตามโครงหน้าคมหยดกระเซ็นทั่วแผ่นหลังขาวเนียน

 

"อ๊ายยย/อ่าาาส์"

.

.

ชั่วโมงต่อมา

แกร่ก~

เสียงเปิดประตูห้องในขณะที่ชาริกำลังอ่านข่าวผ่านโทรศัพท์มือถือเรียกให้เขาเงยหน้าขึ้นมองเพราะคิดว่าไอเดียร์คงพาลูกน้อยกลับเข้ามาในห้องด้วย ทว่ากลับเป็นพี่สะใภ้ของเธอที่เดินเข้ามาในชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดง

 

"..." หัวคิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อปิยนุชล็อคประตูห้อง ประสานสายตาหยาดเยิ้มอย่างเปิดเผย เดินกรีดกรายเข้ามาพลางปลดชุดนอนสายเดี่ยวให้หลุดกองลงกับพื้น ทำให้ชาริทคว้าเอาหนังสือขึ้นมาอ่านในขณะที่โทรศัพท์มือถือเปลี่ยนโหมดมาจับภาพเคลื่อนไหวแทน

 

"หึ ใจแข็งจังเลยนะคะคุณชาริท" ปิยนุชหน้าเสียเล็กน้อยหลังมาเฟียหนุ่มเมินเฉย ถึงอย่างนั้นก็ยังแสร้งยิ้มแย้มเดินกรีดกรายเข้าไปหย่อนสะโพกมนลงข้างขอบเตียง ชุดบราเซียร์สีแดงไม่สามารถดึงดูดชาริทได้อย่างนั้นหรือ ...ยิ่งคิดก็ยิ่งท้าทาย

 

"ต้องการอะไร"

 

"ถ้าบอกว่าอยากได้คุณ ...จะตรงไปไหมคะ" ปิยะนุชกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ แต่ก็แอบเซ็งเล็กน้อยที่สายตาคมคู่นั้นไม่มองเนินอกอวบขาวของเธอเลย

 

"ลองดูสิ"

 

"..." ปิยนุชกัดปากอย่างยั่วยวนระคนดีใจจนเก็บไม่มิด พวกผู้ชายเมื่อผู้หญิงหุ่นเซ็กซี่แก้ผ้าต่อหน้า ต่อให้เป็นพระนักบวชก็ต่างอดใจไม่ไหวกันทั้งนั้น

.

.

"ทำไมพี่นุชมองนายแปลกๆ" ไอเดียร์ที่เพิ่งเดินสวนกันกับพี่สะใภ้ เอ่ยคำถามกับมาเฟียหนุ่มที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเล่มใหญ่ของเธอบนเตียง

 

"..." ชาริทละสายตาขึ้นมองเจ้าของคำถาม ก่อนดึงกลับมาให้ความสนใจเนื้อหาในหนังสือต่อ ไอเดียร์ถอนลมหายอย่างเอือมระอาในความมาดนิ่ง ก่อนหางตาจะสะดุดกับบราเซียร์สีแดงใต้เตียง ร่างกายเเข็งทื่อไปชั่วขณะ มั่นใจว่ามันไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอน

 

"นายมีอะไรปิดบังฉันหรือเปล่าชาริท" ไม่รู้ความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าอะไร น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือไปหมดพอๆกับหัวใจที่เริ่มเต้นสั่นถี่ๆคล้ายกับมีใครมาบีบมันแน่นจนจุกถึงลำคอ

 

"ฉันจำเป็นต้องตอบด้วยเหรอ"

 

"มะ...หมายความว่าไง"

 

"อ่ะ" มาเฟียหนุ่มโยนโทรศัพท์มือถือให้ราวกับไม่สะทกสะท้านกับราคาแพงของมัน

 

"ว้าย!" ความตกใจทำให้ไอเดียร์ลนลานรับเอาอัตโนมัติ ทั้งที่ยังโมโหแต่มือทั้งสองข้างก็อดสั่นกับราคาแพงของมันไม่ได้อยู่ดี

 

ดวงตากลมเชือดเฉือนใบหน้านิ่งคนบนเตียงทิ้งท้าย ก่อนเปลี่ยนมาให้ความสนใจกับภาพบนหน้าจอมือถือ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำ รู้สึกผิดหวังแต่ก็อดใจกดเข้าไปดูไม่ได้อยู่ดี

 

ร่างกายแข็งทื่อชาไปทั้งตัวเมื่อเห็นปิยนุชตั้งท่าจะถอดบราเซียร์ ซึ่งเป็นตัวเดียวกันที่หล่นอยู่ใต้เตียง เพียงแค่จินตนาการว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ก็เจ็บจี๊ดก้อนเนื้อข้างซ้ายเสียดื้อๆ

 

"นายทำแบบนี้ทำไมชาริท" ปลายนิ้วกดหยุดหลังประโยคเชื้อชวนของทั้งสองฝ่ายจบลง ไม่จำเป็นต้องรับรู้ว่าใครเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เพราะสุดท้ายแล้วตบมือข้างเดียวมันก็ไม่ดัง

 

"เธอก็ไม่รู้สึกอะไรนิ" เขาตอบกลับเสียงนิ่ง

 

"แต่นี่พี่สะใภ้ฉันนะ" ไอเดียร์เค้นเสียงด้วยความคับแค้นใจ อยากตวาดเสียงให้ดังลั่น แต่ต้องข่มความผิดหวังอันแสนโง่เขลาต่างๆนานาเอาไว้ให้ลึก ทั้งสงสารความรู้สึกตัวเอง แต่ก็อดสงสารพี่ชายไม่ได้เช่นกัน เพราะดรีมเทิดทูนภรรยา ปรนนิบัติราวกับเจ้าหญิงเสียกว่าอะไร

______________________________________

หึๆ แสยะยิ้มแบบชั่วร้าย😏

***เห็นข่าวโควิดแล้วก็รู้สึกห่วง ยังไงก็ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ เวลาเห็นข่าวเท็จ ข่าวจริงให้ดูให้แน่ใจก่อนแชร์น้าาา เพราะเพื่อนร่วมโซเชียลบางท่านก็พลอยจิตตกไปด้วย

...เทคแคร์รี้ดที่รัก❤

ความคิดเห็น