ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 45 ไม่อนุญาต NCเบาๆ

ชื่อตอน : บท 45 ไม่อนุญาต NCเบาๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 57.2k

ความคิดเห็น : 129

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2563 07:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 45 ไม่อนุญาต NCเบาๆ
แบบอักษร

"พ่อครับ! ลุงปั้นอาการทรุด" เสียงดรีมที่กุมโทรศัพท์สีหน้าเคร่งเครียดเข้ามาหลังลูกพี่ลูกน้องโทรเเจ้ง ว่าพี่ชายเรืองโรจน์ที่เพิ่งเข้าโรงพยาบาลเมื่อวานอาการกำลังทรุดลง

 

"เฮ้อ... เดี๋ยวค่อยคุยกันต่อ" เรืองโรจน์ทิ้งท้ายเมื่อชีวิตพี่ชายสำคัญกว่า ร่างกำยำชายวัยห้าสิบกว่าปีหยัดกายลุกไปคว้ากุญแจรถอย่างเร่งรีบทำให้ภรรยาวิ่งตามออกไปขึ้นรถด้วยความร้อนรน

 

"พี่ต้องไปรับนุชก่อนนะเดียร์ ต้องขอโทษที่ไม่ได้อยู่ต้อนรับเป็นอย่างดีนะครับ พอดีว่าผมมีธุระต้องไปรับภรรยาจริงๆ" ดรีมบอกกับน้องสาว ก่อนหันไปพูดกับมาเฟียหนุ่มประโยคหลังอย่างนอบน้อมฉบับสุภาพบุรุษที่แสนดีเลยก็ว่าได้ บางครั้งไอเดียร์ยังรู้สึกอิจฉาพี่สะใภ้ตัวเองที่ได้พี่ชายไปเป็นคู่ชีวิตด้วยซ้ำ

 

"อย่างกังวลเลยครับ"

 

"ขอโทษอีกครั้งนะครับ" ดรีมขอโทษอีกรอบก่อนหมุนตัวออกไปขึ้นรถ คงเหลือเพียงสามชีวิตพ่อแม่ลูกในบ้านไม้สองชั้น

 

ชาริทอาสาอยู่เป็นเพื่อนระหว่างรอดรีมกลับมาบ้าน โดยไม่ยอมให้ไอเดียร์ขนเสื้อผ้าลงจากรถ กระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงช่วงเย็นหลังทานข้าวเสร็จ หญิงสาวจำยอมขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอน ระหว่างปิยนุชภรรยาของดรีมเอ่ยขอเล่นกับหลานชาย

 

เสียงหยอกล้อหัวเราะคิกคักกับริกเตอร์ดังเจื้อยแจ๋วให้ได้ยินอยู่เป็นระยะ ส่วนชาริทคงกลับบ้านไปเเล้วเพราะเสียงรถยนต์คันที่จอดอยู่หน้าได้เคลื่อนตัวออกไปจากจุดเดิมแล้ว

 

แอดดด...

บานประตูห้องนอนเปิดออกจังหวะเดียวกับที่ไอเดียร์ในชุดนอนผ้าซาตินเสื้อเเขนยาวกางเกงขาสั้นสีกรมตั้งท่าจะออกจากห้อง หมายจะพาลูกชายเข้านอน ทว่าสัญชาตญาณการถูกล่าสั่งให้ก้าวถอยหลังตั้งหลักเมื่อคนเปิดประตูเข้าคือชาริท

 

"นายยังไม่กลับเหรอ" เธอถามเสมือนว่าใจนั้นไม่ได้เต้นแรง

 

"หึ" มาเฟียหนุ่มหัวเราะในลำคอแว่วให้ได้ยินแทนคำตอบ ปลายนิ้วยาวปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายอย่างใจเย็น นัยน์ตาคู่นั้นหลากอารมณ์ยากจะอ่านความรู้สึกได้ อีกทั้งยังลงกลอนประตูห้อง

 

"นี่ก็ดึกมากแล้ว นายกลับบ้านเลยก็ได้ ฉันกับลูกอยู่ได้"

 

"นั่นสิ" เขาพยักหน้ารับรู้เบาๆ ในขณะที่สองขายังเยื้องกายไล่ต้อน ส่งผลให้หญิงสาวถอยหลังกรูดอัตโนมัติ

 

"จะเดินไล่ต้อนทำไมเล่า! เดี๋ยวแม่พ่อก็กลับมาแล้ว" ไอเดียร์เเหวเสียงใส่ปนลนลานอย่างเห็นได้ชัด เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆคิดแต่เรื่องลามกไม่ละเว้นสถานที่ พี่ชายของเธอก็ยังนั่งเล่นอยู่ชั้นล่างกับหลานและพี่สะใภ้ทั้งคน

 

"แล้ว?"

 

"ฉะ...ฉันจะรีบสวดมนต์ก่อนนอน เพราะฉะนั้นรีบออกไปได้แล้ว" ทำไมเสียงเจ้ากรรมต้องมาสั่นเครือในตอนที่เขาค้ำยันกับฝาผนังห้องโดยล็อคเธอไว้ในอ้อมแขน

 

"เอาทำนองไหนดี ช้าหรือเร็ว"

 

"อย่ามาหื่นแถวนี้ อื้อ!" ประโยคต่อว่าถูกปิดเงียบทันทีที่ริมฝีปากหนาประกบจูบดุเดือด ราวกับตั้งใจสูบเอาวิญญาณไอเดียร์ออกจากร่าง กำปั้นน้อยพยายามทุบแผงอกเมื่อออกซิเจนแทบจะหมดอยู่รอมร่อ ชาริทตวัดลิ้นเปียกแฉะควานหยอกล้อทั่วโพรงปากไม่สนแรงต่อต้านของอีกฝ่าย

 

"พะ...พอก่อน" คนตัวเล็กร้องบอกเสียงเหนื่อยหอบเอียงหน้าหลบทันทีที่ริมฝีปากได้รับอิสระ หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างหนักมือสองข้างสั่นเทาไร้กำลังเอาเสียดื้อๆ

 

"เเค่นี้ก็เหนื่อยแล้ว ถ้าฉันเอาจริงเธอจะไม่ตายเลยเหรอ" เจ้าของอ้อมแขนรั้งเอวคอดกิ่วเข้าหาแกมหยอกล้อ ส่งผลให้หน้าท้องแบนราบชนกับหัวเข็มขัดลายมังกร ฝ่ามือทาบบนยอดอกเปลือยเปล่าของชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว เมื่อต้องประสานสายตากันอีกครั้ง

 

"ฉันไม่ทำนะ เราต่างคนต่างอยู่แล้ว" คนในอ้อมแขนรีบปฏิเสธ ดวงตากลมกลอกกลิ้งไปมา สำรวจใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ

 

ทั้งที่ตนเป็นเจ้าของประโยค ทว่าคำพูดเหล่านั้นดั่งปลายแหลมหัวลูกศรย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจข้างซ้ายเข้าอย่างจัง

 

"ไม่อนุญาต" เขาปฎิเสธเสียงเเข็งพอๆกับแววตาคมหยุดการสั่นไหว

 

ตุ้บ!

"โอ้ย!" ไอเดียร้องเสียงหลงเมื่อถูกชาริทเหวี่ยงลำตัวขึ้นมาบนเตียงไร้สัญญาณเตือน อาการชาถูกแทนที่ด้วยความเจ็บระบมไปทั่วสะโพกมนลามถึงแผ่นหลังผลจากการกระทำป่าเถื่อน

 

"ชาริท! ฉันไม่ทำ" สติที่หลงเหลือสั่งให้ร่างกายขัดขืนในตอนที่เขาตามขึ้นมาคร่อมลำตัว รวบแขนเรียวทั้งสองข้างด้วยมือหนาเพียงข้างเดียวคลึงไว้เหนือศีรษะทุยเล็ก ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอหายใจพ่นแรงราวกับคนอดอยาก

 

ลิ้นเปียกแฉะโลมเลียตามผิวอ่อนไล่ตวัดทั่วลำคอขาวเนียนจนไรขนอ่อนลุกซู่ด้วยตามรู้สึกต้องการส่วนลึก ยอดถันแข็งเป็นไตอัตโนมัติเมื่อมือหนาเลิกเสื้อขึ้นเหนือเนินอก เพียงเเค่ลมเย็นโกรกเข้ามาผ่านหน้าต่างร่างกายก็สั่นระริก

 

"อืม~ ชาริทพอได้แล้ว" เธอพยายามเบี่ยงอกอวบหลบสัมผัสจากริมฝีปากแผ่วร้อนกลับไม่เป็นผล คุณพ่อจอมหื่นตะโบมดูดเม้มจนเกิดเสียงคละเคล้าน้ำลาย ไอเดียร์บิดเร่าอย่างหนักด้วยความเสียวซ่านยากจะหักห้ามใจ ยิ่งถูกลุกรุกล้ำช่วงล่างยิ่งอยู่ไม่เป็นสุข

 

"แต่ข้างล่างน้ำแฉะแล้ว" เขาผละริมฝีปากออก เหลือบมองฝ่ามือฉ่ำน้ำจากการลูบไล้กลีบดอกไม้อย่างพึงพอใจ ก่อนหันมาสบตาคนใต้ล่างพร้อมกับลุกออกจากการคร่อมตัวเปลี่ยนเป็นนอนตะแครง สอดมือเข้าไปในกางเกงตัวสั้นสอดนิ้วยาวเข้าไปทักทายร่องคับแคบ หมุนควานสัมผัสกับผนังนุ่มด้านใน

 

"อ๊า...พะ...พอเถอะ...เดี๋ยวพ่อกลับมา" ริมฝีปากอิ่มเปล่งเสียงครางหลุดออกมาเมื่อทนความเสียวซ่านไม่ไหว ชายหนุ่มเริ่มทรมานจุดอ่อนไหวด้วยการกระแทกนิ้วยาวเข้ามาในร่องนุ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายไม่รักดีตอบสนองด้วยการผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาเชื้อชวน แรงปะทะกับความฉ่ำแฉะทำให้เกิดเสียงลามกตามมาติดๆ

 

ไอเดียร์ดีดดิ้นด้วยความทรมานแกมแผ่วร้อนทั่วใบหน้าและเรือนร่าง อกอวบกระเพื่อมล่อตาล่อใจดึงให้ชาริทหันกลับไปดูดดุนมันอีกครั้ง แรงขบเม้มสลับโลมเลียกลับปลุกให้เธอโหยหาสัมผัสหยาบโลนตามความเคยชิน

 

"ฉันอนุญาตให้เสร็จก่อนได้นะ" เขาสัมผัสได้ถึงแรงกระตุกเกร็งถี่ๆในร่องนุ่มฉ่ำน้ำ เป็นสัญญาณเตือนกลายว่าคนถูกปรนเปรอกำลังจะถึงฝั่ง

 

"ชะ...ชาริท อ๊ายยย" ไฟร้อนรุ่มถูกชายหนุ่มกระตุ้นให้ระเบิดออกมา ร่างอรชรอ่อนยวบหายใจหอบราวกับวิ่งมาหมาดๆ หน้าท้องแบนราบชุ่มเหงื่อผลพวงจากไฟราคะ เปลือกตาปิดลงช้าๆดึงสติกระเจิดกระเจิงให้กลับมา

 

"ตาฉันบ้าง"

 

"..!"

_____________________________________

ใครใจบาปสารภาพม๊าาาาา 555555

ตัดจบแบบ!😆

 

***เรียนนักอ่านท่านที่เพิ่งหลงเข้ามาอ่านทุกท่าน เทียร์จะสปอยก่อนลงเต็มเสมอ เพราะฉะนั้นเห็นสั้นกะทัดรัดเป็นสปอยนะคะไม่ใช่บทเต็ม

 

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

ความคิดเห็น