ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 44 พูดง่ายดี

ชื่อตอน : บท 44 พูดง่ายดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 49.2k

ความคิดเห็น : 129

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ธ.ค. 2563 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บท 44 พูดง่ายดี
แบบอักษร

ดวงตากลมเพ่งมองแผ่นหลังกว้างกลุ่มชายชุดดำกระทั่งคนของไทเกอร์เดินห่างออกไปไกลพอสมควร ความโล่งอกก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกใจหาย นี่เธอกับเขากำลังจะแยกจากกันจริงๆหรือ?

 

ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อยกลอกดวงตากลมไปหยุดที่ใบหน้าคม มือเล็กกำแน่นโดยไม่รู้ตัว พอๆกับก้อนเนื้อข้างซ้ายออกแรงบีบรัดจนรู้สึกจุกลามไปถึงลำคอ

 

"ขอบคุณที่มาส่งฉันกับลูกนะ" ความเงียบระหว่างเขาและเธอถูกทำลายลงด้วยประโยคขอบคุณของหญิงสาว ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่หัวใจของเธอก่อเกิดความรู้สึกผูกพันกับชายหนุ่มข้างกาย รู้ตัวอีกทีใจไม่รักดีก็ถลำลึกยากที่จะรั้งกลับ

 

"..." ชาริทปรายหางตามองเจ้าของประโยคเมื่อครู่เพียงนิด ไร้การตอบกลับจากชายหนุ่ม เขาเดินกลับไปยังรถสีหน้าเคร่งขรึม โดยไม่รู้ตัวเลยท่าทีไร้เยื่อใยส่งผลให้อีกฝ่ายใจอ่อนยวบ

 

เสียงงัวเงียเจ้าตัวน้อยราวกับน้ำชุ่มเย็นชะโลมหัวใจเหี่ยวเฉา เมื่อชาริทคว้าตัวลูกชายที่เพิ่งตื่นอุ้มมาหยุดตรงหน้า ริกเตอร์ยกมือป้อมๆขยี้เปลือกตาพลางหาววอดน้ำตาเออคลอ ซบศีรษะเล็กข้างลำคอหนาคนเป็นพ่อตามประสาเด็กเพิ่งตื่นนอน

 

"ไม่คิดจะเชิญเข้าบ้าน?"

 

"นายจะเข้าไปด้วยเหรอ"

 

"..." มาเฟียหนุ่มใช้ความเงียบเป็นคำตอบ เป็นช่วงจังหวะเดียวกับดรีมออกมาเปิดประตูรั้วบ้าน

 

"เอ้าเดียร์! ชวนคุณเขามาดื่มน้ำดื่มท่าก่อนสิ" ดรีมตะโกนบอกน้องสาว ดึงให้สายตาพ่อแม่ลูกหันขวับไปทางต้นเสียง อาการลังเลของไอเดียร์คงกลัวว่าบิดาจะต่อว่าหากพาผู้ชายเข้าบ้านเหมือนสมัยเด็กๆ

 

"เอ่อ... นายจะเข้าไปจริงๆเหรอ" ไอเดียร์ละความสนใจจากพี่ชายกลับมาถามย้ำอีกครั้ง ไม่แน่ใจว่าชายหนุ่มผู้รวยล้นฟ้าอย่างชาริทจะเข้าไปทำความรู้จักกับครอบครัวจริงหรือเปล่า หรือกำลังมีจุดประสงค์ใดในใจกันแน่

 

"อืม จะยืนตากแดดอีกนานไหมลูกร้อน" เขาเร่งเร้าแกมตำหนิ ทำให้เธอเลื่อนสายตาประสานกับลูกชายในทันที ดวงตาแป๋วกะพริบช้าๆอย่างไร้เดียงสา ก่อนตวัดแขนเล็กกอดลำคอหนาคนเป็นพ่อตามสัญชาตญาณ

 

"ตามใจ แต่นายห้ามใช้อำนาจกับครอบครัวฉันนะ"

 

"บอกตัวเองเถอะ" สิ้นประโยคคนตัวสูงก็เดินผ่านหน้าเข้าไปหาดรีมในทันที ชายหนุ่มทั้งสองพูดคุยกันตามประสาผู้ชาย ในขณะที่ชาริทวางตัวอย่างเป็นกันเองไร้ความเย่อหยิ่ง ไร้มาดเคร่งขรึม

 

ไอเดียร์กลอกดวงตาลอกแลกมองสองหนุ่มคุยกัน โดยสายตาของดรีมก็ชำเลืองมองหลานชายในอ้อมแขนชาริทเป็นระยะเช่นกัน เพราะนี่ถือเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขาได้เห็นหลานชายคนแรกตัวเป็นๆ

 

"เราเข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่าครับ บ้านเราหลังเล็กๆอาจจะไม่สะดวกเท่าทีควรต้องขออภัยด้วยนะครับ" หลังจากพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอ ดรีมจึงเอ่ยชวนแขกเข้าไปนั่งคุยในบ้านตามมารยาท เนื่องด้วยอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้านี้ก็ต้องขับรถไปรับภรรยามาค้างคืนที่บ้านพ่อแม่

 

"อย่ากังวลเลย ผมเป็นคนง่ายๆ" ชาริทยกยิ้มอย่างเป็นกันเอง คาดการณ์ว่าแม่ของลูกจะพึงพอใจ ทว่าเธอกลับเบะปากใส่ด้วยความหมั่นไส้ ใครบอกว่าชายหนุ่มเป็นคนง่ายๆ เขาค่อนข้างเจ้าระเบียบและเป็นมาเฟียมาดสุดเนี๊ยบต่างหาก

.

.

"ไม่คิดจะแนะนำหน่อยเหรอ" เสียงเข้มของเรืองโรจน์ทำให้ชาริทก้มหัวให้ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องรับแขกขนาดเล็ก จากนั้นหย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้ไม้ข้างไอเดียร์วางริกเตอร์บนหน้าตัก ก่อนยกมือไหว้อีกครั้งอย่างเป็นทางการ

 

"สวัสดีครับ" เรืองโรจน์ยังคงนิ่ง หรี่ตาคมสำรวจลักษณะชายหนุ่มที่พอจะคาดการณ์นิสัยใจคอก่อนเปิดอกคุยกันตรงๆ

 

"ชะ...พี่ชาริทค่ะ เป็นพ่อของลูกเดียร์" เมื่อเกือบพลั้งปากพูดชื่อเล่นชายหนุ่ม เป็นต้องรีบหาคำนำหน้าเพื่อให้เกียรติแล้วทำตัวปกติที่สุด

 

"อยู่ด้วยเฉยๆใช่ไหม" เรืองโรจน์ถามพลางมองชาริทด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ ไหนจะลูกน้องชุดดำยืนหน้าเคร่งขรึมอยู่หน้าบ้านแทนที่กลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำอีกกลุ่ม

 

"ค่ะ" หญิงสาวพยักหน้าหงึกๆ รู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่ทะเลาะกับพ่อแม่วันนั้นเธอก็ไม่มีโอกาสได้สนทนากับพ่อและแม่อีกเลย ครั้นมีโอกาสได้กลับมาถามไถ่ก็จะเก้อเขินบ้างเป็นธรรมดา

 

"ก็มีกันบ้างครับ" ชาริทเเทรกเสียงนิ่ง ในประโยคราบเรียบแฝงไปด้วยคำพูดสองแง่สองง่าม ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงระเรื่อขึ้นไม่สามารถเก็บอาการได้ เพราะทุกสายตาเลื่อนมาหยุดที่เธออย่างพร้อมเพรียงกัน

 

"พูดอะไรของนายเนี่ย" คนตัวเล็กเอียงหน้าไปต่อว่าเสียงเบา

 

"ฉันหมายถึงเราออกไปเที่ยวกัน ใครจะอยู่เฉยๆเป็นเล่า"

 

"ทำไมไม่พูดให้มันเคลียร์ๆเล่า"

 

"หื่นนะเรา" เขาหยอกล้อหน้านิ่ง ไร้โทนเสียงหยอกล้อทั้งสีหน้าและแววตา ช่างเป็นบุคคลที่น่าหมั่นไส้เสียจริง

 

"แล้วจะเอายังไงต่อ" ประมุขของบ้านถามต่อเสียงนิ่ง ทำให้สองชายหญิงที่กำลังโต้เถียงกันเบาๆรีบหันมาให้ความสนใจ

 

"คือเราตกลงกันว่า ถ้าเดียร์เรียนจบ..."

 

"ผมจะรับผิดชอบครับ" ชาริทเเทรกขึ้นก่อนไอเดียร์จะร่ายยาวไปมากกว่านี้

 

"ทางเราไม่รบกวนหรอกนะพ่อหนุ่มถ้าหากว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้ตั้งใจ ความผิดพลาดเกิดแล้วมันแก้ไขไม่ได้" ยุวดีที่เงียบอยู่นานพูดขึ้นบ้าง เธอไม่ใช่คนหัวโบราณถึงขั้นไปบังคับขู่เข็ญฝ่ายชายให้มาตบแต่งกันลูกสาวเพื่อกลบขี้ปากของชาวบ้าน

 

ยอมรับเลยว่าทั้งเธอและสามีใจดำในคราแรก กระทั่งไม่ยอมส่งเสียให้ลูกสาวเรียนต่อและตัดขาดหลังรู้ว่าไอเดียร์ตั้งท้อง จนเวลาล่วงเลยผ่านไปมีเวลานึกไตร่ตรองข้อดีข้อเสีย จึงทำให้รู้ว่าไอเดียร์ก็ยังคงเป็นเลือดเนื้อก้อนสำคัญของชีวิตที่ไม่สามารถตัดขาดสะบั้นได้

 

...และไอเดียร์คงยังไม่รู้ ว่าเงินที่พี่ชายนำไปยื่นให้บ่อยๆเป็นเงินของพ่อและแม่ที่ฝาก โดยกำชับดรีมทุกครั้งว่าห้ามบอกว่ามันคือเงินพ่อกับแม่ฝากมาให้ เพราะเรืองโรจน์ยังคงโกรธลูกสาวอยู่

 

"..."

 

"เราจะดูแลหลานต่อเอง ขอบใจที่ดูแลเดียร์กับหลานพวกเราเป็นอย่างดีนะ" ยุวดียิ้มขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ทว่าใบหน้าเปื้อนยิ้มกลับเคลื่อนเจื่อนลงเมื่อสีหน้าของชาริทนิ่งไปจนหน้ากลัว

 

"พูดง่ายดีนะ"

 

"ชาริท" ไอเดียร์แตะแขนชายหนุ่มเพื่อเรียกสติ

 

ครั้งหนึ่งชายหนุ่มเคยถามว่าพ่อแม่เธอไปไหน รับรู้หรือเปล่า ครั้นเธอไม่ให้คำตอบชัดเจนก็ไปเอาคำตอบจากลูกน้องจนกระทั่งได้ความจริง และวันนั้นเองเขาก็อารมณ์เดือดดาลทั้งวันอย่างทราบสาเหตุ

 

"..." มาเฟียหนุ่มขบกรามแน่นเป็นสัน พ่นลมหายใจหนักคล้ายกำลังรวบรวมสมาธิ เพียงแค่จินตนาการว่าตายายริกเตอร์แย่งลูกเมียไปทั้งที่ผ่านมาไม่เคยถามไถ่ก็อดโมโหไม่ได้

_____________________________________

คือไปเห็นนิยายติดอันดับ 1 ของ Top Chart ในเว็บพี่รี้ดอะไรต์ น้ำตาจิไหล😂

ขอบคุณยอดวิวจากทุกท่านนะคะ จากทุกๆเว็บด้วย🙏🙏🙏

ความคิดเห็น