facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ซย่าชูชีแพทย์หญิงในหน่วยลอบสังหารพิเศษแดงดันย้อนเวลามาอยู่ในร่างของคุณหนูเจ็ดที่มีรอยสักอยู่บนขมับ ช่างอัปลักษณ์นัก! แต่ช่างปะไร เธอขอแค่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขก็พอ แต่โชคชะตากลับไม่ได้เป็นดั่งหวังเมื่อเธอดันไปขโมยตราพยัคฆ์ทองคำของจิ้นอ๋องเข้าให้ ความซวยจึงบังเกิด...

ตอนที่ 31 ปั่นหัว? เพลงกล่อมเด็ก

ชื่อตอน : ตอนที่ 31 ปั่นหัว? เพลงกล่อมเด็ก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2563 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31 ปั่นหัว? เพลงกล่อมเด็ก
แบบอักษร

 

ทั้งพลิกค้น ทั้งเก็บกลับที่เดิมในเวลาเดียวกัน พาลให้ฝ่ามือเธอเปียกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ 

ยิ่งยืดเยื้อนานมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตราย 

เธอร้อนใจจนแทบอยากจะรื้อห้องทิ้งเสียด้วยซ้ำ 

หรือว่าเขาเอาติดตัวไปด้วย 

ใจสุนัขเอ้ยเขามันจิ้งจอกเฒ่าคาบเนื้อแกะ เอาไปแล้วก็ไม่เอามาคืน! 

“ท่านอ๋อง รอให้ข้าถือโคมมาก่อนเถิด” 

น้ำเสียงอ่อนนุ่มแว่วเข้าหู ประกอบกับเสียงฝีเท้าจำนวนหนึ่งดังขึ้นจากบริเวณนอกห้องนอน มีทั้งเบา ทั้งหนัก ทั้งมั่นคง ทั้งเบาหวิว สลับเชื่องช้าและว่องไว ซย่าชูชีร้อนรนอย่างไม่มีเวลาคิดใคร่ครวญ จึงกลิ้งลงกับพื้นแล้วไถลตัวเข้าไปซ่อนใต้เตียง โดยมองลอดแท่นเหยียบออกไปด้านนอก 

มีคนจำนวนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง 

เนิ่นนานกว่าจะได้ยินเสียงพูดของจ้าวจวิน “ไปเตรียมน้ำแกงร้อนๆ มาหน่อย” 

เย่ว์อวี้ส่งเสียงรับคำแล้วเดินออกไป แสงไฟในห้องนอนไม่ค่อยสว่างมากนัก แต่ชูชีที่หมอบอยู่ใต้เตียงกลับสามารถมองเห็นกีบเท้าหมูอันสูงศักดิ์ทั้งสองข้างนั้นของจ้าวจวินเดินไปเดินมาได้อย่างชัดเจน เธอกังวลจนเสียวสันหลังวูบ 

“ท่านอ๋อง องค์ชายสามอยู่ที่หัวเมืองจิ่นเฉิงแล้ว ราวสองถึงสามวันคงเสด็จมาถึงที่พักชิงกั่ง” น้ำเสียงเจิ้งเอ้อร์เป่าเต็มไปด้วยความกังวล 

แต่เป็นเวลาพักใหญ่ที่ไม่ได้ยินเสียงของจ้าวจวินเลย 

เสื้อคลุมตัวหนึ่งถูกโยนพรึ่บเข้ามา ก่อนจะตกลงมาลงข้างเตียง โดยแขนเสื้ออีกครึ่งหนึ่งห้อยอยู่ตรงหน้าเธอ 

“นายท่าน! องค์ชายสามเป็นคนอารมณ์ร้ายตั้งแต่ไหนแต่ไร ก่อนที่องค์รัชทายาทจะป่วยเขายังได้เกณฑ์พวกพ้องให้เท่าเทียมกัน หนนี้กล่าวโทษว่าท่านใช้กำลังทหารเพื่อให้ตัวเองมีเสถียรภาพ และใช้อำนาจบาตรใหญ่ต่อหน้าพระพักตร์เป็นแน่ ข้าน้อยเกรงว่าจะหนีเขาไม่พ้น” 

เสื้อตัวในถูกโยนมาอีกตัว ก่อนจะตกลงตรงหน้าซย่าชูชี โดยที่จ้าวจวินยังคงนิ่งเงียบ 

เจิ้งเอ้อร์เป่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ 

ตอนที่องค์ชายสิบเก้าท่านนี้แกล้งเด็กคนนั้นเมื่อไม่กี่วันก่อนยังมีความสุขมากอยู่เลย แต่วันนี้ไม่รู้เพราะเหตุอันใดถึงกลัดกลุ้มขึ้นมาอีก ท่านอ๋องผู้นี้ไม่สบายใจก็ไม่พูดออกมา และนี่จะเป็นอาวุธที่มีพลังทำลายล้างอย่างสูงสุด ทั้งยังสามารถแช่แข็งผู้คนรอบข้างในรัศมีหลายเมตร 

“ท่านอ๋อง ขออภัยหากข้าน้อยพูดมาก แต่สถานการณ์ในตอนนี้เป็นเช่นนั้น ในเมื่อท่านมีความดีความชอบด้านการทหาร มีอำนาจทางทหารในมือ จึงควรวางแผนเรื่องพวกนี้เสียตั้งแต่เนิ่นๆ ...” 

“หุบปาก!” 

น้ำเสียงจ้าวจวินเย็นยะเยือก อารมณ์ก็ยากคาดเดา “เจิ้งเอ้อร์เป่า เจ้าทำเรื่องของเจ้าให้ดีก็พอ หาญกล้าออกความเห็นเรื่องในราชสำนักเชียวหรือ หึ หากเจ้ายังไม่หุบปาก ข้าก็ไม่อาจคุ้มกะลาหัวเจ้าได้” 

“ขอรับ! ข้าน้อย... ข้าน้อยเพียงแค่รู้สึกกังวลแทนนายท่านขอรับ! หุบปากเดี๋ยวนี้ หุบปากเดี๋ยวนี้ขอรับ!” 

แสงเทียนพริ้วไหว ขณะที่ในห้องปกคลุมไปด้วยความเงียบ 

พื้นที่ใต้เตียงไม่ใหญ่นัก ซย่าชูชีจึงนอนคว่ำอยู่ข้างในด้วยร่างกายที่แข็งเกร็ง ท่อนแขนถูกกดทับแทบไร้ความรู้สึก มีผมเส้นหนึ่งร่วงลงมาคลอเคลียบนผิวแก้มชวนให้คันยุบยิบ เธออยากเกาแต่ก็ไม่กล้า มันเป็นความรู้สึกเหมือนใกล้ตาย 

“นายท่าน น้ำแกงร้อนๆ มาแล้วเจ้าค่ะ” 

ภายในที่พักแรมมีเพียงโถงอาบน้ำขนาดใหญ่เท่านั้น เป็นธรรมดาที่ผู้มียศฐาบรรดาศักดิ์อย่างจ้าวจวินย่อมไม่สะดวกใจไป ทว่าด้วยความที่เขาเป็นคนรักความสะอาด ในทุกวันเย่ว์อวี้จะต้มน้ำใส่อ่างไม้ขนาดใหญ่เพื่อให้เขาใช้สำหรับอาบ เย่ว์อวี้ถือผ้าขนหนูผืนนุ่มกับสบู่หอม พลางออกคำสั่งให้ขันทีตัวน้อยสองคนยกถังอาบน้ำเข้ามา ส่งผลให้บทสนทนาระหว่างคนทั้งสองหยุดชะงัก 

หลังจากเทน้ำเรียบร้อย ขาแต่ละคู่ก็ถอยหลังเดินกลับออกไป 

เย่ว์อวี้หยุดยืนไม่ไกลจากเตียง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นายท่าน เย่ว์อวี้มาปรนนิบัติท่านแล้ว” 

ช่างเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนจริงๆ 

ซย่าชูชีรู้สึกเปลือกตากระตุกอย่างอัศจรรย์ใจ 

ไม่ใช่ว่าพี่เย่ว์โดนเธอมอมเมา จนอยากสัมผัสเรือนร่างของคนชั่วช้าแซ่จ้าวจริงๆ หรอกนะ 

ถึงอย่างไรก็เป็นวันหลังแทนไม่ได้หรือ เธอยังหมอบอยู่ใต้เตียงอยู่เลยนะ ถ้าหากได้เห็นเรื่องอย่างว่าจะเป็นตากุ้งยิงไหมเนี่ย 

มีหญิงงามคอยปรนนิบัติอาบน้ำให้ ว่ากันตามจริงจ้าวจวินคงไม่ปฏิเสธถึงจะถูก 

เพียงแต่ว่า เขาเหมือนคนใสซื่อชะมัด พอปริปากได้ก็เอ่ยปฏิเสธน้ำใจหญิงงาม 

“ไม่จำเป็น ออกไป!” 

ปัดโธ่! ชูชีเหยียดหยันอยู่ใต้เตียง 

นี่เรียกว่าทำตัวใสซื่อ แล้วหาอ่านตำราประโลมโลกด้วยเนี่ยนะ 

เย่ว์อวี้กล่าวตอบเสียงเบา “เจ้าค่ะ” รองเท้าปักลายดอกไม้คู่นั้นค่อยๆ หายลับไปจากประตูอย่างลังเลและอ้อยสร้อย 

เมื่อคนน้อยลง ความรู้สึกปลอดภัยของซย่าชูชีก็เพิ่มขึ้นมาหน่อย ขอแค่เพียงรอให้คนชั่วช้าแซ่จ้าวนั่นหลับสนิท เธอจะได้แอบรื้อหาของได้ แล้วค่อยหลบออกไป 

“เจิ้งเอ้อร์เป่า!” ได้ยินน้ำเสียงอันเย็นชาของเขาอีกครั้ง 

“ขอรับ ท่านอ๋อง!” 

“ออกคำสั่งลงไป บริเวณเรือนนี้ ห้ามขาดทหารเวรยามในยามวิกาล” 

“ขอรับ!” 

พอได้ยินเสียงฝีเท้าของเจิ้งเอ้อร์เป่าเดินออกประตูไป ทั้งยังเสียงเคร้งคร้างจากชุดเกราะของทหารเวรยามด้านนอก ซย่าชูชีโชคร้ายอะไรขนาดนี้เนี่ย จำเป็นต้องโหดร้ายถึงเพียงนี้ด้วยหรือ เฝ้ารักษาการณ์ด้วยความเข้มงวดเช่นนี้ จะให้เธอหลบออกไปเยี่ยงไร เธอยิ่งขมวดคิ้วแน่นพร้อมกับหมอบตัวเกร็งอยู่ตรงนั้น ไม่นานก็ได้ยินเสียงเขาใช้มือกวักน้ำ พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆ ราวต้นหญ้าเขียวขจีลอยคละคลุ้งมาตามอากาศ 

น่าแปลกที่จู่ๆ นางก็เกิดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาว่า วันนี้เขาใส่กางเกงชั้นในสีอะไรอีก 

เขาแรงดึงดูดทางเพศแรงขนาดนี้ ไม่แน่อาจใส่สีแดง 

เธอแง้มผ้าม่านด้วยความหื่นกามอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ แล้วค่อยๆ ยื่นศีรษะออกไป... 

ในวินาทีต่อมา เธอพลันตกตะลึงจนตาค้าง 

เจ้าคนต่ำช้านั่น เจ้าจำเป็นต้องมีสเน่ห์ขนาดนี้เลยหรือ 

กล่าวกันว่าหญิงงามแก้ผ้าเพื่อวิญญาณล่องลอย หากชายรูปงามแก้ผ้าจำต้องแทงกระดูกมนุษย์แล้วละ! 

ร่างกายเขาไม่ขาวซีดเหมือนเซียนที่ถูกเนรเทศมายังโลกมนุษย์ตามที่เขียนไว้ในหนังสือ กล้ามเนื้อใต้แสงเทียนสีน้ำตาลอ่อนเย้ายวนตรงตามมาตรฐานความงามสมัยใหม่ กล้ามแขนแข็งแรง เอวสอบ สะโพกเด้ง กล้ามท้องตั้งแต่ช่วงเอวลงมามันทั้งเด่นชัดและยืดขยายได้อย่างทรงพลัง ขณะนั้นเอง เขาก็กำลังดึงกางเกงชั้นในสีขาวนวลลง 

อีกเพียงแค่นิดเดียว นิดเดียว เธอก็จะเห็นมันแล้ว... 

เธอพลันเบิกตากว้าง 

สมองพร่าเลือน เหมือนมีแมวป่าวิ่งพล่านด้วยความบ้าคลั่ง เวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ กระทั่งเย่ว์อวี้ที่อยู่ด้านนอกส่งเสียงเรียกให้คนเข้ามายกถังน้ำอีกครั้ง ระหว่างที่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นายท่าน ดูแลความเรียบร้อยภายในห้อง และปูที่นอนให้แก่นายท่านนั้น เธอก็กัดนิ้วมือตนเองเอาไว้ พลางสวดอมิตตาพุทธเงียบๆ ในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

พร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าดที่ดังออกมาจากบนเตียงนอน 

ความคิดเห็น