สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2559 12:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

 

 

   บัวเดินไปเรือนไม้ที่เป็นบ้านของ 'แม่นุ่ม' อย่างขุ่นใจ สิงหาบอกว่าให้เธอมาที่นี่คนเดียวได้ แต่เขากลับใช้ให้เด็กรับใช้ถือถุงผลไม้จากเรือนใหญ่ตามมาด้วย 

  'คุณสิงไม่ได้ให้มาตามคุณบัวค่ะ แค่ให้เอาของฝากไปเยี่ยมคุณนิ่มพร้อมกับคุณบัวเฉย ๆ' ยัยเด็กมะปรางกล่าวอย่างใสซื่อ บัวได้แต่ถอนหายใจ เจ้าเล่ห์จริงนะ พ่อคุณ

  'งั้นมะปรางเอามานี่ ฉันจะถือไปเรือนเล็กเอง แล้วมีอะไรที่ทำค้างไว้ก็ไปทำให้เสร็จซะนะ'

  'แต่ ...' 

  'ไม่เป็นไร ฉันไม่พูด เธอไม่พูด คุณสิงไม่รู้หรอก เอาถุงมาเร็ว' หญิงสาวเเย่งถุงไปจากมือคนรับใช้ แล้วเดินลิ่วไปยังเรือนไม้ที่แสนร่มรื่น

  

   มัจฉากำลังรดน้ำต้นไม้ที่สวนหย่อมหน้าบ้าน กุหลาบต้นโปรดของอาชาดูเหี่ยวลงอย่างน่าประหลาด 'เมื่อวานก็ยังดี ๆ อยู่เลย' หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง 

   จะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเขารึเปล่า เพราะเมื่อคืนก็ไม่ได้กลับมานอนที่บ้าน ซึ่งถ้าจะไปค้างที่อื่น เขาจะบอกเธอเสมอ 

   แต่ก็เอาเเน่ไม่ได้ เขาอาจจะดื่มหนักไป จนขับรถไม่ไหว ก็เมื่อคืนเป็นงานใหญ่เลยนี่ งานแต่งงานของอินทรี  

   หญิงสาวนึกไปถึงชายอีกคนที่เธอเฝ้าชื่นชมมาตั้งแต่เด็ก เขาแต่งงานแล้ว กับคนที่เขารัก เหมาะสมคู่ควรกับทุกประการ มัจฉายิ้มน้อย ๆ ให้กับเรื่องน่ายินดีนี้

   เธอตั้งใจว่าเมื่อรดน้ำต้นไม้เสร็จ จะไปถามข่าวคราวอาชาจากบ้านใหญ่ เพราะเธอติดต่อเขาไม่ได้ 

   

   "น้องมัดจ๊ะ" บัวที่แอบมาจากข้างหลังเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นหญิงสาวยืนเหม่ออยู่คนเดียว กระถางกุหลาบมีน้ำท่วมเต็มไปหมด

   "อุ้ย พี่บัวเองเหรอคะ" หญิงสาวรีบปิดน้ำ เก็บสาวยางอย่างลวก ๆ เเล้วมารับของจากมือคนท้อง 

   "มีอะไรรึเปล่า เห็นยืนเหม่ออยู่ตั้งนาน"

   "เปล่าค่ะ มัดมองอะไรไปเรื่อยแหละ ว่าแต่พี่บัวมีอะไรรึเปล่า มาหาเเต่เช้าเลย"

   "คุณแม่สมรให้มาตามมัดไปพบน่ะสิ ท่านบอกว่ารอที่ห้องทำงาน"

   "ตามมัดเหรอคะ" หญิงสาวรู้สึกประหลาดใจ "เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ พี่บัว" 

   "คือว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นน่ะสิ" บัวเล่าเรื่องราวคราว ๆ เท่าที่เธอรู้มาให้มัจฉาฟัง นี่คือเหตุผลที่เธอไม่อยากให้ใครมาเรือนเล็กพร้อมเธอ 

   "แต่มัดไม่ทราบเรื่องอะไรนะคะ เมื่อวานมัดก็อยู่กับพี่บัวตลอด" หญิงสาวร้อนรนหลังจากที่ได้ฟังความจากพี่สาวคนสนิท

   "คุณแม่เพียงแต่อยากถามอะไรนิดหน่อยเท่านั้น คงไม่ได้คิดว่ามัดจะเกี่ยวด้วยหรอกนะ อย่าเพิ่งคิดมากไป" บัวปลอบใจมัจฉาที่มีท่าที่กังวล เธอสงสารมัจฉาจับใจ ชายที่ได้ชื่อวาเป็นสามี พาตัวเจ้าสาวของเพื่อนหนีไปในวันเเต่งงาน ถ้าเป็นเธอล่ะก็ คงตามล่าดุเดือดกว่าอินทรีเสียอีก ...

   

   บัวกับมัจฉาเดินเคียงกันมาที่บ้านใหญ่ ทั้งคู่คุยเรื่องสัพเพเหระกันตามประสา ทั้งเรื่องตลก ทั้งเรื่องถักตุ๊กตาที่บัวขอให้มัจฉาสอนให้ 

   แม้ว่าจะยิ้มได้ แต่แววตาของมัจฉามีความกังวลแฝงอยู่ บัวมองออก 'พี่เป็นกำลังใจให้เสมอนะ น้องมัด' หญิงสาวนึกในใจ ไม่อยากแสดงความเป็นห่วงจนเกินไป เพราะเจ้าตัวเองยังแสดงความเข้มแข็งออกมาได้ คงไม่เหมาะ ถ้าเธอจะห่วงจนเกินเหตุ 

   

   ที่หน้าบ้านใหญ่ สิงหายืนกอดอกพิงเสาบ้านมองมาที่สองสาว ยัยตัวเเสบของเขาดูอุ้ยอ้ายขึ้นทุกวัน แต่ก็ยังชอบทำนั่นทำนี่ด้วยตัวเอง จนเขาอดห่วงไม่ได้ 'ขออย่าให้ลูกดื้อเหมือนบัวเล้ยยยยย' ชายหนุ่มภาวนา

 

   มัจฉาเดินตาม 'คุณมะลิ' แม่บ้านคนสนิทของคุณสมรขึ้นไปที่ชั้นบนของบ้าน เธอไม่ค่อยได้มาที่บ้านใหญ่บ่อยนัก ตั้งแต่มาอยู่ในรั้วบ้านนี้ เธอก็อยู่ที่เรือนเล็กกับแม่นุ่มและอาชาตลอด แค่ยามมีงานเลี้ยงเท่านั้นเธอถึงได้มาร่วมสังสรรค์ด้วย

  

   คุณสมรนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ความสง่าผ่าเผยของเธอทำให้ดูน่าเกรงขามถึงแม้จะอายุมากเเล้วก็ตาม เธอเป็นผู้หญิงเก่ง เก่งทั้งเรื่องงานและการดำเนินชีวิต 

   สามีของเธอเสียชีวิตตอนที่อินทรีอายุ 3 ขวบ เธอต้องดิ้นรนประคับประคองกิจการที่ช่วยกันสร้างมาอย่างยากลำบาก 

   จนกระทั่งได้มารู้จักกับพ่อหม้ายเมียตายอย่างคุณมังกร ซึ่งขณะนั้นกิจการของเขากำลังไปได้สวย เขารู้สึกถูกชะตากับนักธุรกิจสาวสู้ชีวิตอย่างเธอยิ่งนัก

   คุณมังกรยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือกิจการไว้ ทั้งคู่เรียนรู้กันและกัน โดยหวังพึ่งพาอีกฝ่ายทั้งเรื่องงานเเละเรื่องครอบครัว เนื่องจากคุณมังกรก็มีลูกชายที่ต้องดูแล ซึ่งก็คือสิงหา วัย 4 ขวบในขณะนั้น 

   หนึ่งปี หลังจากที่ได้รู้จักและแบ่งปันน้ำใจ ทั้งคู่ตกลงแต่งานและใช้ชีวิตร่วมกัน มีพยานรักหนึ่งคน คือ 'เนตรทราย' น้องสาวสุดที่รักของสิงหาและอินทรี

 

   คุณสมรถอนหายใจเบา ๆ เมื่อคิดถึงเนตรทราย ซึ่งตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวที่ต่างประเทศ 

      เสียงประตูเปิด หญิงสาวท่าทางนอบน้อมเดินเข้ามาในห้อง ส่วนคุณมะลินั้นออกไปรอที่ด้านนอกแทน เพราะเจ้านายต้องการคุยกับหญิงสาวเป็นการส่วนตัว

   "มัจฉามานั่งข้าง ๆ ฉันสิ" หญิงสูงวัยเดินมานั่งที่โซฟาพลางตบเบา ๆ เป็นเชิงชวน

   "มัดไม่บังอาจหรอกค่ะ คุณท่าน" หญิงสาวมีท่าทีเกรงในบารมีของผู้มีคุณ

   "บังอาจอะไรกัน มัด อย่าคิดแบบนั้นสิ มา ๆ มานั่งนี่ ไม่อย่างนั้นฉันจะโกรธมัดนะ"

คุณสมรแกล้งทำหน้าดุ มัจฉาจึงยอมทำตาม

    

    มัจฉาเป็นเด็กกำพร้าที่วิ่งตัดหน้ารถของคุณสมรในวันที่ฝนตกหนัก เธอหนีตายจากแก๊งค้ามนุษย์ที่ตามล่าตัวเธอให้กลับไปขอทาน คุณสมรรู้สึกถูกชะตากับเด็กน้อยตาใสคนนี้ตั้งแต่แรกพบ ด้วยความที่มีบารมีกว้างขวาง เธอจึงสามารถช่วยเหลือมัจฉาและเด็ก ๆ เคราะห์ร้ายเหล่านั้นไว้ได้ และฝากให้แม่นุ่ม ซึ่งเป็นแม่นมของอินทรีรับมัจฉาไว้เป็นบุตรบุญธรรม 

 

       วันแรกที่พามัจฉาเข้ามาอยู่ที่บ้าน เด็ก ๆ คนอื่น ๆ ทั้งสิงหา อาชา พิมพ์ขวัญ เนตรทราย ต่างต้อนรับขับสู้กันเป็นอย่างดี ต่างก็แต่อินทรีที่มีท่าทีหวงแม่อยู่คนเดียว 

       มัจฉาเติบโตในฐานะน้องสาวของอาชา ค่อนข้างพูดน้อยแต่เฉียบแหลม เธอได้รับการศึกษาเท่าที่ต้องการ เพราะทั้งคุณมังกรและคุณสมรต่างเอ็นดูมัจฉาไม่ต่างจากเด็กคนอื่น ๆ แต่เธอเลือกที่จะเรียนโรงเรียนรัฐบาล จึงไม่ได้ไปต่างประเทศกับเพื่อน ๆ 

 

     เมื่อนึกมาถึงตอนนี้ คุณสมรอดรู้สึกผิดต่อมัจฉาไม่ได้เลย ...

  

     คุณสมรละความคิดจากอดีตมาสนใจหญิงสาวตรงหน้า สังเกตจากแววตาที่ดูกังวล เชื่อได้ว่าบัวคงจะเล่าอะไรให้ฟังเเล้ว เพราะทั้งสองสาวค่อนข้างสนิทกัน

     "ฉันว่ามัดคงพอรู้สาเหตุที่ฉันเรียกให้มาพบในวันนี้เเล้วนะ" ผู้มีอาวุโสเริ่มการสนทนาอย่างตรงไปตรงมาที่สุด

     "พอทราบมาบ้างค่ะ คุณท่าน" 

     "บอกตรง ๆ นะ ฉันรู้สึกเห็นใจมัด ที่เรียกมานี้ ไม่ใช่จะคาดคั้นอะไร เพียงแต่เป็นห่วงความรู้สึกของมัด แต่เห็นมัดยังเข้มแข็งได้ ฉันก็คลายกังวล" คุณสมรกล่าวอย่างที่ใจคิด

     "ขอบคุณที่คุณท่านมีน้ำใจต่อมัดค่ะ" หญิงสาวตอบอย่างสำนึกในน้ำใจของสตรีตรงหน้า แต่คงบอกทุกความคิดของเธอไม่ได้ จะพูดว่าเธอไม่เป็นอะไรก็คงจะผิดวิสัยของเมียที่ผัวทำเรื่องแบบนี้แล้วยังเฉยได้

 

     ทุกคนเข้าใจว่าเธอกับอาชา เมื่อแต่งงานกันเเล้ว ก็คงเหมือนสามีภรรยาคู่อื่น ๆ ที่มีมุมหวานกระหนุงกระหนิงกัน บ่อยครั้งที่คนแซวว่าเมื่อไหร่จะมีเจ้าตัวน้อยกับเขาบ้าง เธอได้แต่ยิ้มแล้วเลี่ยงตอบคำถามไป 

     มันจะเป็นแบบนั้นไปได้อย่างไร ในเมื่อเธอกับอาชานั้นเติบโตมาด้วยกันอย่างพี่กับน้อง คืนส่งตัวเข้าหอ เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ให้โอวาสเสร็จเเล้ว อาชายังไปนอนที่โซฟาและเป็นเช่นนั้นเรื่อยมา

    มัจฉาเข้าใจดี ว่าผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในใจของอาชาคือพิมพ์ขวัญ แต่พิมพ์ขวัญนั้นมีฐานะเป็นคู่หมั้นของอินทรี เพื่อนรักเพื่อนตายของอาชา 

    เธอสนับสนุนความรักของพี่ชายเสมอ ไม่เคยรำคาญเวลาที่เขาเอาเเต่ถามถึงพิมพ์ขวัญ ตอนเลิกเรียน วันนี้ทำอะไร ชอบอะไร มีใครมาจีบบ้าง

    อาชาเป็นคนกล้าหาญไม่ต่างจากอินทรี ผิดกันก็ตรงที่อินทรีนั้นกล้าเปิดเผยความรู้สึกของตัวเอง ส่วนอาชานั้นไม่กล้า หรืออาจเป็นเพราะรู้ว่าไม่มีหนทางใดที่ตนเอจะสมหวัง

    เขายังเคยบอกกับมัจฉาว่าจะขอดูแลพิมพ์ขวัญในฐานะเพื่อนอย่างนี้ตลอดไป ถึงแม้ว่าพิมพ์ขวัญจะต้องแต่งงานกับอินทรีก็ตาม 

    

    "ฉันจะให้มะปรางไปนอนเป็นเพื่อนมัดก็เเล้วกัน จะได้ไม่เหงา" คุณสมรกล่าว นางรู้จักคนเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างอินทรีดี ถ้าหาตัวอาชาไม่พบ เขาต้องกลับมาเล่นงานจุดอ่อนอย่างมัจฉาเป็นแน่ 

    "ขอบพระคุณค่ะ คุณท่าน" หญิงสาวไม่กล้าปฏิเสธ คิดว่าที่คุณสมรเสนอแบบนี้ คงมีเหตุผล

     "ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่รบกวนเวลาของมัดเเล้วล่ะนะ" 

     "ไม่รบกวนหรอกค่ะ คุณท่าน" 

     "ไว้ว่าง ๆ ฉันไปเยี่ยมแม่นุ่มนะ" 

     "ค่ะ คุณท่าน"

 

    หญิงสาวเดินออกจากเรือนใหญ่ เมื่อนึกถึงแม่นุ่มแล้วก็ต้องถอนหายใจ จะบอกแม่อย่างไรดี ...

 

ความคิดเห็น