ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2563 16:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
27
แบบอักษร

   เจสัน  เอนกายอยู่ข้างสระน้ำสายตาสีเขียวมรกตเพ่งมองไปข้างหน้าใช้ความคิดอย่างหนัก 

            “นายครับผู้หญิงคนนั้นเธอออกไปจากเพนท์เฮาส์ของนายน้อยตั้งแต่วันที่เราพบเธอในห้องทำงานของนายน้อยแล้วนะครับ” ไบรอันรายงานผู้เป็นนายอย่างนอบน้อม 

            “ฉันไม่อยากเชื่อที่เจ้าอลันมันบอก  ฉันว่ามันต้องมีอะไรแน่ ๆ ให้คนจับตาไว้ก่อน” มาเฟียใหญ่ยังไม่วางใจนัก  สายตาของคนเจนโลกอย่างเขามองอะไรไม่เคยพลาด ไอ้เจ้าลูกชายบังอาจเล่นละครตบตา..หึหึ...ฉันเป็นพ่อนะโว้ย....อย่ามาหลอกซะให้ยาก 

            “เอ่อ...นายอยากได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้เหรอครับ” ไบรอันถามอย่างเกรงใจ เขาเป็นคนสนิทของเจสันทำงานด้วยกันตั้งแต่เริ่มก่อตั้งอาณาจักร รู้ใจและซื่อสัตย์ต่อคนเป็นนายอย่างไม่มีข้อสงสัย  เพราะถ้าไม่ได้เจ้านายอย่างเจสันป่านนี้เขาคงจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เจสันไม่ลังเลที่จะเข้าช่วยเขาจากการรุมกระทืบจากพวกหมาหมู่จนตัวเองเจ็บปางตาย 

            “มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้หรือไง ไบรอัน” 

            “ผู้หญิงคนนั้นเคยเป็นนางแบบ...แล้วก็มีข่าวฉาวกับพระเอกดังจนเธอต้องออกจากวงการ แล้วก็คง..เอ่อ...มาเกาะนายน้อย” ไบรอันรู้สึกไม่ค่อยดีกับปานอัปสรเท่าไหร่  จากประวัติที่คนของเขาไปสืบมา มันชวนให้คิดไปทางนั้น  

            “แกอย่าเพิ่งรีบสรุป  หรือต่อให้หล่อนเป็นแบบนั้นจริง ๆ ถ้าเจ้าอลันมันรักฉันก็ไม่ถือ.......อย่าลืมสิ ลูกชายฉันไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวสักคน 

            “หรือว่าหล่อนจะใช้มารยายั่วยวนนายน้อย” ไบรอันยังไม่ละความพยายาม 

            “หุบปาก.....” เจสันชักของขึ้น  ไม่เคยมีใครกล้าคิดสวนทางกับเขา ยกเว้นไบรอัน แต่เขาก็มักจะทนฟังไม่ได้นานนัก 

            เสียงข้อความเตือนเข้า ไบรอันก้มลงดูทันที  เป็นข้อความจากลูกน้องที่ให้ตามติดปานอัปสร  จนกว่านายใหญ่จะสั่งยกเลิก 

            “นายครับ...ผู้หญิงคนนั้น...” ไบรอันพูดยังไม่ทันจบ  นายใหญ่ก็ยกมือห้ามเสียก่อน 

            “นายพูดถึงว่าที่ลูกสะใภ้ฉันดี ๆ หน่อย” เจสันเตือนเสียงเครียด 

            “ครับ...คุณปานอัปสร เธอเข้าไปอยู่ในบ้านเด็กกำพร้าของคุณมาลีและมีข้อมูลเพิ่มเติมว่าเธอโตมาจากที่นั่น” ไบรอันแปลกใจกับข้อมูลใหม่  หรือเขาจะมองผู้หญิงคนนั้นผิดไปจริง ๆ 

            เจสันหัวเราะร่า...ดีดนิ้วเปาะ.... 

            “ฉันคิดไว้แล้ว  ว่าหล่อนไม่ใช่คนเหลวไหล  ลองเด็กคนไหนผ่านมือครูมาลีแล้วล่ะก็  ออกมาเป็นคนดีได้อย่างเหลือเชื่อ” เจสันชอบใจ เขารู้จักแม่ครูมาลีของเด็ก ๆ ดี เพราะหล่อนเป็นเพื่อนรักของภรรยาคนเดียวที่เขารักมาก จนกระทั่งหล่อนตายจากไปก็ยังไม่เลิกรัก ยังคงรักษาตำแหน่งนั้นให้เป็นของหล่อนตลอดไป  แต่ไม่เข้าใจทำไมหล่อนถึงได้รังเกียจอาชีพของเขาหนักหนา  ทั้งที่มีแต่คนนับหน้าถือตา แต่ที่น่าเศร้าใจไปกว่าคือความรู้สึกนั้นถูกถ่ายทอดมาที่ลูกชายเต็ม ๆ .....ได้แต่หวังว่าสักวันหลาน ๆ คงจะอยู่ข้างเขาสักคน 

            “แล้วเจ้าอลันมันได้ไปตามไหมวะ” 

            “คนของเราบอกว่าคลาดกันนิดเดียว  บางทีป่านนี้อาจจะรู้เรื่องแล้วก็ได้...นายจะให้ทำยังไงต่อครับ” 

            “ไม่ต้อง...เฝ้าดูต่อไป ดูซิว่าเจ้าอลันมันจะมีน้ำยาไหม..ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า” เจสันเชียร์ลูกชายสุดใจ  เพราะลุ้นให้มีหลานอย่างใจจดใจจ่อ 

--------------------------------------------- 

ตอนนี้ลงเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ เรื่องนี้ไม่ยาวมาก ท่านใดสนใจตามต่อได้ที่...OOKBEE/MEB ขอบคุณค่ะ 

ความคิดเห็น