email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.26 ที่ปรึกษาปัญหาหัวใจ

ชื่อตอน : EP.26 ที่ปรึกษาปัญหาหัวใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2563 07:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.26 ที่ปรึกษาปัญหาหัวใจ
แบบอักษร

เจ้าทัพ… 

เช้ามืดของวันใหม่ผมตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักหัวเพราะนอนไม่หลับโดยที่ข้าง ๆ ยังมีใครบางคนนอนหลับตาพริ้มอยู่  นอกจากเรื่องเรียนที่เพิ่งจะจัดการทำเรื่องจบไป  ก็ยังมีเรื่องงานที่ทำอยู่ทุกวันให้ต้องสะสางไหนจะต้องเตรียมตัวรับช่วงต่องานใหม่ที่ใหญ่ขึ้นจากที่บ้านมาทำเพิ่ม  ทั้งเรื่องคดีความของพี่ชายใครบางคนที่ศาลเพิ่งจะตัดสินเสร็จสิ้นว่าต้องจำคุกกี่ปีนั่นอีก  ถ้าถามว่าเรื่องคดีนั่นเกี่ยวอะไรกับผมก็คงเป็นเพราะผมเป็นคนพาตำรวจไปทลายรังสีดำของพวกนั้น  แต่ไม่มีอะไรจะทำให้ผมรู้สึกเครียดและหนักใจไปกว่าเรื่องของใครบางคนหรอก 

  

“รักหรือแค่หลงวะ?”  ผมเฝ้าถามตัวเองทุกวันว่าความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นมันคืออะไรแต่ก็ยังไม่ได้คำตอบ  ผมเฝ้าสังเกตอาการของตัวเองแต่ก็พบว่ามันคือเรื่องปกติที่ผมจะหวงของของผมเหมือนอย่างที่แล้ว ๆ มา  แต่ว่า… 

  

“กับทุกคนก็ไม่ขนาดนี้นี่หว่า…”  เพราะความรู้สึกแบบนั้นมันมากกว่าทุกคนที่ผ่านมาก็เลยรู้ว่าตัวเองเปลี่ยนไป  ผมเริ่มไม่อยากให้สัญญาของเราจบลงแต่อยากอยู่ด้วยกันไปนาน ๆ แต่พอจะพูดถึงเรื่องนั้นก็รู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมากลัวว่าจะเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบของตัวเองแล้วพอมารู้ทีหลังว่าไม่ใช่จะต้องมีคนเสียใจตามมา 

  

“หรือเพราะเปลี่ยนแนวก็เลยรู้สึกแปลกไป?”  ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดแต่ก็หยุดคิดไม่ได้เพราะผมกำลังจะเป็นบ้าถ้ายังค้างคาอยู่แบบนี้  ถึงผมจะเคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนมาก่อนแต่ตอนนั้นมันก็ไม่ใช่ความรู้สึกสับสนแบบนี้ 

  

“รักหรือหลง?  เพราะแปลกใหม่ก็เลยติดใจหรือเปล่า?”  ผมพึมพำเบา ๆ ขณะที่นอนจ้องใบหน้าขาวเนียนของใครบางคนที่ยังหลับอยู่  เด็กนี่หลับลึกถึงขนาดที่ว่าจะหอมแก้มหนัก ๆ หรือจูบนานแค่ไหนก็ไม่รู้สึกตัวเลยล่ะ 

  

“เฮ้อ!”  เพราะไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อถึงลุกออกไปอาบน้ำแล้วเข้าไปนั่งจัดการเอกสารในห้องทำงานแก้เครียด  แต่ไม่ว่าจะหยิบยกอะไรขึ้นมาอ่านก็ทำให้หงุดหงิดแล้วก็ไม่มีสมาธิเอาเสียเลย 

  

“แล้วถ้ารักขึ้นมาจริง ๆ เด็กนั่นจะปฏิเสธเรามั้ยนะ”  พอนึกถึงเรื่องที่ตัวเองทำไว้กับครอบครอบเด็กนั่นก็ทำให้รู้สึกใจหายขึ้นมา  กลัวว่าจะถูกปฏิเสธ  กลัวว่าจะโดนเกลียด  สารพัดความกลัวมันเข้ามาในหัวจนไม่กล้าบอก… 

  

ตืด 〜ตืด 〜ตืด 〜 

ผมตัดสินใจต่อสายหาใครสักคนเพื่อบอกเล่าเรื่องที่กำลังเผชิญอยู่เพราะไม่อยากเก็บไว้คนเดียว  คิดว่ามันคงเข้าใจความรู้สึกของผมและอาจให้คำปรึกษาได้เพราะมันมีแฟนแล้วแถมยังรักกันมากด้วย  ที่สำคัญคือเมียมันท้องแล้วด้วย 

  

“หวังว่ามึงคงเป็นที่พึ่งให้กูได้นะธาม”  ผมพึมพำถึงใครบางคนขณะต่อสายหามัน  ไม่นานเสียงปลายสายก็ทักทายขึ้น 

  

[ว่าไงมึง] 

  

“กูมีเรื่องอยากปรึกษาน่ะ  มึงว่างมั้ย” 

  

[กูเพิ่งแต่งตัวเสร็จอะกำลังจะไปเรียน  มึงมีอะไรก็ว่ามาดิ]  ลืมไปว่ามันยังต้องไปเรียนอยู่เพราะปิดเทอมไม่เหมือนชาวบ้านเขา  แถมยังต้องเรียนตั้งหกปีเพราะเรียนหมอ 

  

“มึงคิดว่ากูรู้สึกยังไงกับเด็กนั่นวะ?” 

  

[อ้าวไอ้ห่า  กูจะรู้มั้ยล่ะตัวมึงเองมึงยังไม่รู้เลย]  ก็ถูกของมันนะ 

  

“กูไม่แน่ใจว่ารักหรือหลง  เพราะแปลกใหม่ก็เลยติดใจหรือเพราะอะไร  สับสนว่ะมึง”   

  

[เอางี้  ถ้าเกิดวันหนึ่งเขารู้ว่ามึงทำร้ายพี่ชายเขาแล้วเขาเกลียดมึงขึ้นมา  มึงจะรู้สึกยังไง] 

  

“ก็…  ก็คงแย่แหละ  กูไม่อยากให้เขารู้ด้วยซ้ำแต่ก็ไม่รู้ว่าจะปิดได้นานแค่ไหน” 

  

[งั้นมึงก็รักเขาแล้วแหละไอ้ง่าว] 

  

“จริงเหรอวะ?” 

  

[อยากรู้ว่าจริงมั้ยมึงก็ส่งต่อเขาให้คนอื่นสิ] 

  

“ไอ้เวร!  ของของกู  กูก็หวงเป็นนะ” 

  

[เอองั้นมึงก็รู้เอาไว้ซะว่ามึงน่ะรักเขาแล้ว] 

  

“แล้วต้องทำไงต่ออะมึง” 

  

[อ้าวไอ้นี่  ฉลาดแต่เรื่องปี้ทีเรื่องแบบนี้ล่ะง่าวจัดนะมึง  มึงก็บอกเขาไปสิว่ามึงรักเขาไอ้โง่] 

  

“แล้วถ้าเขาไม่ได้รักกูล่ะ”  กูต้องอกหักใช่ปะธาม 

  

[นี่กูไม่ได้หูฝาดใช่ปะที่ได้ยินคนอย่างมึงพูดคำนี้น่ะ  อย่างมึงเนี่ยนะกลัวผู้หญิงจะไม่รัก  ขำฉิบหาย] 

  

“ก็คนนี้แตกต่างไงมึง  กูถึงได้กลัวเนี่ย” 

  

[งั้นมึงต้องเริ่มต้นด้วยการจีบน้องเขา  ค่อย ๆ หยอดทุกวันเดี๋ยวน้องก็รักมึงเอง  ยิ่งอยู่ด้วยกันทุกวันโอกาสยิ่งเยอะเชื่อกู] 

  

“แล้วตอนมึงกับเมียมึงคบกัน  มึงเริ่มจีบเขายังไงวะกูจะทำตามบ้าง”  เพราะเกิดมาผมไม่เคยจีบใคร  แถมแฟนคนแรกสมัยมอปลายเขาก็เป็นฝ่ายมาจีบผมก่อน  ตอนนั้นคิดว่าไม่เสียหายอะไรก็เลยตกลงคบไป 

  

[กูไม่ได้จีบน้องเขาอะ  ได้กันตอนเมาพอทำความรู้จักกันกูก็เริ่มจีบเขาแล้วให้แม่ไปขอ] 

  

“มึงสลับขั้นตอนป่าววะ  เขาต้องทำความรู้จักก่อนแล้วค่อยจีบถึงจะแต่งงานไม่ใช่เหรอ” 

  

[ของกูเป็นหลักสูตรลัดไง  พวกเรียนหมอเขาใช้กันมึงไม่เห็นปู่หมอของเราเหรอ]  เฮ้อ!  ไม่ได้เรื่องเลย… 

  

“เออ ๆ แค่นี้แหละ”  แล้วผมจะเริ่มจีบยังไงวะ  ไอ้เพื่อนตัวดีก็ไม่มีแนวทางในการจีบแนะนำให้บ้างเลย 

  

นั่งคิดอะไรเพลิน ๆ ก็นึกถึงใบหน้ากวน ๆ ของใครบางคนออก  ผมตัดสินใจต่อสายหามันเพราะคิดว่ามันต้องมีวิธีดี ๆ แนะนำผมบ้าง  แต่ก็ไม่ได้หวังอะไรกับมันมากหรอก 

  

[ว่าไงเฮีย  โทรมาแบบนี้คิดถึงเกอร์ล่ะสิ]  เสียงไอ้ไทเกอร์ตัวต้นเหตุที่ทำให้ผมยกพวกไปถล่มรังของพี่ชายใครบางคนเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงร่าเริง 

  

“กูมีเรื่องอยากปรึกษาน่ะ  มึงว่างมั้ย” 

  

[ตอนนี้รีดผ้าให้เมียอยู่อะเฮีย  แต่คุยได้นะใส่หูฟังแป๊บ”  หึ  ถ้าผมมีเมียนะผมไม่มีวันทำอะไรแบบนั้นหรอก  ถ้าเมียไม่ทำงานบ้านก็จ้างแม่บ้านสิจะทำเองให้เหนื่อยทำไม? 

  

“ก่อนมึงกับแฟนมึงจะคบกัน  พวกมึงจีบกันยังไงวะ” 

  

[ถามแบบนี้จะไปจีบใครล่ะเฮียหรือว่าจะเป็นน้องคนนั้น] 

  

“ตอบมาเร็ว ๆ ดิ๊อย่าพูดมาก” 

  

[ก็ได้กันก่อนแล้วค่อยจีบอะเฮีย] 

  

“อะไรของพวกมึงวะเนี่ย” 

  

[ก็เฮียนั่นแหละเอาอะไรให้ไอ้เสือไปลองล่ะ  เกอร์กับไอ้ธีเผลอกินเข้าไปสรุปว่าคืนนั้นได้กันเฉยเลยแล้วก็ลงเอยด้วยการเป็นแฟนกันเนี่ย] 

  

“เออ ๆ แค่นี้แหละ  ไม่ได้เรื่องเลยว่ะพวกมึงนี่”  ผมกดตัดสายด้วยความรู้สึกเซ็ง ๆ เพราะไม่ว่าจะปรึกษาใครก็เหมือนจะไม่ได้เรื่องสักคน   

  

“แค่อยากเริ่มต้นดี ๆ ทำไมมันยากแบบนี้วะ”  ทีนี้ก็เหลือแค่ไอ้เสือ…  แต่จะดีเหรอวะมันยังเด็กอยู่นะถ้าถามมันมันจะรู้เหรอ 

  

ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ก็ต่อสายหามันเพราะไม่เหลือที่พึ่งแล้ว  หวังว่าไอ้เสือมันจะได้เรื่องกว่าไอ้ไทเกอร์พี่ชายมันนะ 

  

[ว่าไงเฮีย  โทรมาก่อนวันหวยออกแบบนี้อย่าบอกนะว่าจะฝากเสือขอเลขเด็ดน่ะ]  เสียงสดใสของปลายสายเอ่ยทักอย่างอารมณ์ดี  บางทีผมก็คิดนะว่าอย่างมันเคยมีเรื่องเครียดกับชาวบ้านเขามั้ย 

  

“เลขเด็ดกับผีอะไรล่ะ” 

  

[ผีต้นโพธิ์ไงเฮีย  วัดที่เสืออยู่อะมีคนมาขอหวยเพียบเลยนะ] 

  

“ไอ้ห่ากูไม่ได้หมายความแบบนั้น” 

  

[อ้าวเหรอ  แล้วเฮียโทรมาทำไมอะ  อย่าบอกนะว่าไปทำใครท้องเหมือนเฮียธามอีกคนหรือว่าไปจิ้มใครตอนเมาเหมือนน้องเกอร์อะ] 

  

“แก่แดดเกินไปแล้วมึง  กูมีเรื่องจะปรึกษาแต่คิดว่าคงไม่ได้อะไรจากมึงอะ  แค่นี้นะ” 

  

[ฮั่นแน่!  มีปัญหาหัวใจเหรอเฮีย  ถามเสือได้นะเพราะตอนนี้เสือกำลังมีความรัก]  พอคิดจะวางสายก็ได้ยินอะไรดี ๆ จากมันจึงชะงักไว้แล้วถามต่อด้วยความสนใจ 

  

“มึงพูดจริงเหรอเสือ” 

  

[จริงที่สุดในสี่โลก] 

  

“มีแค่สามโลกมั้ยมึง” 

  

[ก็โลกที่สี่เป็นโลกที่มีแค่ฉันกับเธอไง คิก ๆ]  เฮ้อ!  จะได้เรื่องมั้ยวะเนี่ย 

  

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! 

“แล้วนี่มึงอยู่ไหนเนี่ยทำไมเสียงดังจังวะ” 

  

[อ๋อ  ขึ้นมาตีระฆังให้หลวงตาบนหอน่ะเฮีย  เนี่ยสายแล้วนะยังไม่มีใครขึ้นมาตีเลย] 

  

“มึงอยู่วัด?” 

  

[ถูกต้องแล้วคร้าบ] 

  

“ไหนแม่กอบอกว่าให้มึงไปอยู่วัดแค่วันเสาร์กับวันอาทิตย์ไงวะ  วันนี้วันจันทร์นะมึงติดใจข้าววัดหรือไงถึงได้ไปบ่อย ๆ” 

  

[ติดใจอะไรกันล่ะเฮีย  ปกติเสือก็ต้องมาอยู่ทุกเสาร์อาทิตย์แหละ  แต่นี่เสือปิดเทอมแล้วแม่กอบอกให้มาอยู่ยาวเลย] 

  

“เพื่อ?” 

  

[ก็เสือโดนแม่ทำโทษไง  เฮียจำได้ปะตอนที่เสือขอของดีจากเฮียมาลองอะ] 

  

“อ๋อ  เออแล้วเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่มึงต้องไปเป็นเด็กวัด” 

  

[พอแม่รู้ว่าเสือทำให้น้องเกอร์กับพี่ธีได้กัน  เสือก็โดนหักค่าขนมเหลือวันละยี่สิบจนต้องห่อข้าวไปกินโรงเรียนแทน  แล้วก็ส่งตัวให้มาอยู่วัดกับหลวงตาตอนปิดเทอมเนี่ย] 

  

“เออสมควร  ไอ้ห่ากูบอกว่าให้ระวังก็ไม่เชื่อ” 

  

[แล้วนี่เฮียจะปรึกษาเรื่องไรอะ  พูดมาดิเผื่อเสือมีทางช่วย] 

  

“มึงบอกว่าตอนนี้มึงกำลังมีความรักใช่ปะ” 

  

[ใช่แล้ว] 

  

“แล้วมึงเริ่มจีบเขายังไงวะ” 

  

[ไม่ได้จีบอะ  เพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่รักจะไปจีบทำไม] 

  

“อ้าวไอ้นี่” 

  

[ก็รักเขาแต่เขาไม่รักเราไงเฮีย  ยากตรงไหน] 

  

“ว่าแล้วกูต้องไม่ได้อะไรจากมึง” 

  

[ว่าแต่เฮียจะจีบสาวแต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจีบยังไงใช่ป่าวก็เลยถามอะไรแบบนี้] 

  

“รู้ดีนะมึง” 

  

[เฮียก็ทำดีกับเขามาก ๆ สิ แล้วพอเห็นว่าเขาเริ่มมีใจเฮียก็สารภาพรักไปเลย  รับลองติดชัวร์] 

  

“อืม  ก็เข้าท่าดีนะ” 

  

[แต่ถ้าคนไม่มีใจอะ  ต่อให้ทำดีแค่ไหนสุดท้ายเขาก็ให้เป็นแค่พี่น้องนะเฮีย] 

  

“อ้าวไอ้นี่  ตกลงมึงจะให้คำปรึกษาหรือจะซ้ำเติมกูกันแน่วะ  คุยกับมึงแล้วหดหู่ฉิบหาย” 

  

[นี่ไง  เจอคนไม่ยอมรับความจริงหนึ่งอัตรา] 

  

“มึงลองหาวิธีที่มันได้ผลชัวร์ ๆ ดิ๊เสือ  เอาแบบรวบรัดอะ” 

  

[ก็ได้กันก่อนเหมือนคู่น้องเกอร์กับคู่เฮียธามไงเฮีย  หลักสูตรรวบรัดของผู้ชายบ้านเรา]  เฮ้อ!  ถ้าได้กันแล้วเขารักป่านนี้กูคงไม่มาขอคำปรึกษาจากมึงหรอกนะไอ้เสือ 

  

“ขอแบบเนียน ๆ อะมึง  มีป้ะ” 

  

[น้ำมันพรายมั้ยล่ะเฮีย  ป้าช้าหลังวัดอะเสือช่วยได้นะ] 

  

“งมงาย” 

  

[♪ ♬ ♫ ♬ เกิดมาได้เจอ  คนที่ตามหามานานแสนนาน  ทำให้รู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน…★ ♫•*¨*•.¸¸♪ ] 

  

“แล้วมึงจะร้องเพลงทำเชี้ยไรเนี่ย” 

  

[ก็งมงายไงเฮีย  เพลงพี่ตูนอะไม่รู้จักเหรอ] 

  

“เฮ้อ!  พอเลยมึงเดี๋ยวติดลิขสิทธิ์” 

  

[แล้วตกลงเฮียจะเอาไงเรื่องน้ำมันพรายเนี่ย]  นี่มันยังไม่จบอีกเหรอเรื่องน้ำมันพรายน่ะ 

  

“มันจะได้ผลเหรอวะ”  

  

[ไม่ลองไม่รู้นะเฮียเพราะเสือก็ไม่เคยลอง  แต่มันมีคำเตือนอยู่อย่างหนึ่งนะเฮีย  เฮียต้องจำไว้ให้ดีเลยถ้าเฮียคิดจะใช้อะ] 

  

“ว่ามาดิ๊” 

  

[ถ้าเขาไม่รักถึงสาดน้ำมันพรายใส่เขาก็แค่เปียก  คิก ๆ] 

  

“ไอ้เหี้ยเสือ!  กูไม่คุยกับมึงแล้วแม่งหดหู่ฉิบหาย!” 

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด 〜 

  

>>> สำหรับเรื่องของไทเกอร์ติดตามได้ในเกียร์เกี้ยวกาวน์ กาวน์เกี้ยวเกียร์นะคะ ส่วนเรื่องของเฮียธามจะอยู่ในเรื่องเดียวกันแต่อยู่ช่วงของคู่รอง หรือตั้งแต่ EP.43 เป็นต้นไปค่ะ (มีชายชายกับชายหญิงนะคะเลือกอ่านได้เลยค่ะ) 

ส่วนเรื่องของพี่เสือตอนนี้ยังไม่มีนะคะ  แต่ถ้าใครอยากเจอล่ะก็ไม่นานเกินรอให้ไปขอหวยที่ต้นโพธิ์หน้าวัดหรือไปทำบุญที่วัดบ่อย ๆ ได้ค่ะ เพราะอิแม่ส่งตัวไปเป็นเด็กวัดแล้ว  คริ ๆ  

  

  

ความคิดเห็น