ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2563 20:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17
แบบอักษร

 คุณหมอหนุ่มกลิ้งตัวลงจากเรือนร่างนุ่มนิ่มอย่างขัดใจ ยัยตัวร้ายใช้มารยาสาไถยจนเขาหมดอารมณ์จนได้  ผู้หญิงบ้าอะไรวะ..ตกลงที่ทำทั้งหมดนี้หล่อนแกล้งหรือตัวตนที่ แท้จริงของหล่อนกันแน่ 

            “แฮ่....ค่อยยังชั่วหน่อย  โชคดีนะที่คุณเป็นคนใจดีมีเมตตา ไม่อย่างนั้นฉันคงป่นปี้ไม่ มีชิ้นดี....”   

            “หยุดคร่ำครวญ....แล้วนอนซะ.... ไม่อย่างนั้นจะหาว่าผมไม่เตือน” สั่งจบก็นอนหันหลังให้ 

            ปานอัปสรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่...นอนบนนี้แหละ... เขาไม่ได้ไล่นี่นา....หญิงสาวดึงผ้าห่มมาห่อตัวเขยิบมาจนชิดริมเตียง  ยังไงก็นอนสบายกว่าบนโซฟานั่นตั้งเยอะ…หญิงสาวหลับไปในเวลาอันรวดเร็วจากความเหนื่อยล้า ทั้งร่างกายและจิตใจที่เขม็งเกลียวคิดหาวิธีเอาตัวรอดตลอดทั้งวัน 

            ทางด้านอลันที่ต้องนอนตาค้างมาเป็นชั่วโมง  เขาตัดสินใจลุกออกไปนอนเล่นที่ระเบียงด้านนอกอากาศเย็นสบายปลอดโปร่งโล่งสมอง   จู่ ๆ เรื่องที่พยายามกดมันเอาไว้จนลึกสุดใจก็ผุดขึ้นมารบกวนจิตใจอีกครั้ง....สัญญาระหว่างเขากับบิดาที่เป็นมาเฟียใหญ่ในประเทศแถบยุโรปผุดขึ้นมาในความทรงจำ 

            เด็กชายอลันรอดพ้นจากการเติบโตภายใต้วิถีมาเฟียมาได้  เพราะมารดาเกลียดวิถีชีวิตแบบนั้นมากถึงขนาดหอบลูกในท้องหนีกลับมาเมืองไทย  แต่ก็ไม่พ้นเงื้อมมือของมาเฟียใหญ่ไปได้ จำต้องยื่นเงื่อนไขเพื่อปกป้องลูกชาย  อย่างน้อยก็ยืดเวลาออกไปหวังว่าทุกอย่างอาจจะเกิดการเปลี่ยนแปลง  ส่วนตัวเขาเองก็เช่นกันได้แต่ยื้อเวลาหวังว่าสักวันบิดาจะเลิกราไปเองแต่เขาคิดผิดผู้เป็นพ่อไม่เคยปล่อยมือจากเขาเลย 

อลันอุตส่าห์เลือกเรียนในสิ่งที่ชอบและไม่เอื้อต่อการเข้าไปสืบทอดกิจการของบิดา  ปิดกั้นตัวเอง มุ่งมั่นเพื่อเป็นแพทย์นิติเวชที่ก้มหน้าอยู่แต่ในห้องชันสูตรไม่เปิดใจคบหากับ ใคร  แต่ในที่สุดก็ต้องลาออกมาบริหารโรงพยาบาลในเครือมากมายที่บิดาหาภาระมาให้   แลกกับการผ่อนปรนเงื่อนไขบางประการในสัญญาลง.........ความจริงก็คือท่านหาทางบีบให้เขา ยอมรับกลาย ๆ  แต่เขาก็สามารถยื้อเอาไว้ได้ ธุรกิจโรงพยาบาลไม่เจ๊งอย่างที่ผู้เป็นพ่อ ต้องการ  แถมมันยังทำกำไรให้อย่างมหาศาลแลกกับการที่เขาจะสามารถเลือกคู่ชีวิตได้ด้วยตัวเอง....แต่.....ข้อตกลงหลังจากนั้น..........เป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจปิดประตูตายไม่อยากดึงใครให้ต้องเข้ามาอยู่ในวังวนแห่งทุกข์กับเขาด้วย........  

            ชายหนุ่มทอดถอนใจ....ปานอัปสรหล่อนแค่พูดพล่อย ๆ หรือว่าอยากได้ความรักจากเขาจริง ๆ กันแน่...ขออย่าให้เป็นอย่างหลังเลย....... 

            อลันกลับเข้ามาในห้องถึงกับสยองกับท่านอนของนางแบบสาวที่นอนแผ่หลากางแขนขาจนเต็มเตียง 

            “ยัยบ๊องส์เอ้ย...เคยมองว่าหล่อนมีเสน่ห์ได้ไงวะเนี่ย” ชายหนุ่มบ่นกับตัวเอง ไม่รู้ตัวเลยว่าใบหน้าเปื้อนยิ้ม  ในขณะที่มือใหญ่ดันผู้หญิงประหลาดไปไว้อีกฝั่งทำอย่างกับปัดกองผ้าขี้ริ้ว  นี่ถ้าเจ้าหล่อนตื่นอยู่คงลุกขึ้นมาโวยวายน่าดู 

            “อื้อ...อย่านะ...อย่าค่ะ” เสียงเล็กร้องออกมาตาก็ไม่ลืม....... 

            “เฮอะ......ใครจะทำลง”ชายหนุ่มค่อนขอดคนที่นอนละเมอ.....ก่อนจะล้มตัวลงนอนตัดความคิดอันหนักอึ้งออกไป  พยายามข่มตาให้หลับ พอเริ่มจะเคลิ้มหลับก็ต้องสะดุ้งเมื่อถูกประเคนด้วยแขนขาลงมาบนร่างหนา ราวกับว่าเขาได้กลายเป็นหมอนข้างใบใหญ่ของเจ้าหล่อนไปแล้ว....ชายหนุ่มผลักหล่อนออกไปราวกับเจอของร้อน....แต่แป๊บเดียว ยัยตัวแสบก็มาอีหรอบเดิม 

            “จะยั่วกันให้ได้เลยใช่ไหมแม่คุณ....” อลันตัดสินใจรวบร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ ไม่เช่นนั้นคืนนี้คงไม่ได้นอน....แต่ก็น่าแปลกที่อาการฟุ้งซ่านนอนไม่หลับกลับหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อมีผู้หญิงคนนี้อยู่ในอ้อมแขน   

  

ความคิดเห็น