facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค้นสวาท-ตอนที่29-NC+++

ชื่อตอน : แค้นสวาท-ตอนที่29-NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2563 15:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นสวาท-ตอนที่29-NC+++
แบบอักษร

หลังจากที่พ่อแม่มาถึงโรงพยาบาลเธอก็กลับไปเอาของใช้จำเป็นที่คอนโดรวมถึงโทรศัพท์ด้วย เมฆาโทรมาหลายสายแต่เธอก็ไม่ได้โทรกลับไป พรุ่งนี้วันเสาร์เขาคงจะโทรมาถามเรื่องพาลูกไปเที่ยว แต่อยากที่เห็น ลูกนอนอยู่โรงพยาบาล นัดอาจจะต้องเลื่อนไปอีกเป็นอาทิตย์

 

[ตืดดด!]

 

ระหว่างที่เธอกำลังจะขึ้นลิฟท์เบอร์เมฆาก็โทรเข้ามาอีกครั้ง เธอไม่ได้เมมเบอร์เขาไว้แต่เธอจำเบอร์เขาได้เลยกดรับสายไป

 

[มีเรื่องอะไรหรือเปล่าฟ้า ผมโทรไปตั้งหลายสายทำไมคุณไม่ยอมรับเลย?]

 

"ลูกเข้าโรงพยาบาล ฉันว่าจะโทรบอกให้คุณเลื่อนนัดอยู่พอดีเลย"

 

[ลูกเป็นอะไรทำไมต้องเข้าโรงพยาบาล!?]น้ำเสียงเป็นห่วงขึ้นมาทันที

 

"คุณลองไปถามหยาดทิพย์ดูสิ"

 

[หยาดทิพย์?...หยาดทิพย์มันทำอะไรลูกเราฟ้า!?]

 

"ถ้าอยากคุยก็มาหาที่โรงพยาบาล×××ฉันต้องรีบไปหาลูกไม่มีเวลาอธิบายตอนนี้"

 

[โอเคๆเดี๋ยวผมรีบไป]เมฆารีบตัดสายก่อนที่ประตูลิฟท์จะเปิดออก

 

"อุ้ย~เจอกันอีกแล้ว"คนด้านนอกทักทายเธอเหมือนเรื่องระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปลายฟ้าเดินถอยหลังกลับเข้าลิฟท์โดยอัตโนมัติ

 

"ไม่ออกไปเยี่ยมลูกเหรอ ได้ข่าวว่าใกล้ตายแล้วนิ"มือเล็กกำหมัดแน่นก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปากให้ พอประตูลิฟท์ปิดลง หยาดทิพย์ก็หันมาหาเธอ

 

"นี้แค่เริ่มต้นนะ ฉันจะไม่หยุดจนกว่าลูกแกหรือฉันจะตายไปข้างโอ้ย!!!"ปลายฟ้าจิกหัวหยาดทิพย์เต็มแรงแล้วกดต่ำลงจนมันลงไปนั่งที่พื้น

 

"อย่ามายุ่งกับลูกฉัน!"

 

"หึๆหัดสู้คนตั้งแต่เมื่อไหร่ ปกติเห็นแกทำตัวเป็นนางเอกได้อย่างเดียวไม่ใช่เหรอ อึกก!!"เธอจิกหัวมันแรงขึ้นจนเส้นผมเริ่มติดออกมา

 

"ฉันขอเตือนอีกแค่ครั้งเดียวเท่านั่น ถ้าแกยังไม่หยุดวุ่นวายกับลูกฉันแกได้เจอดีแน่...หยาดทิพย์!"

 

"ติ้ง!!"ประตูลิฟท์เปิดออก ปลายฟ้าจิกหัวหยาดทิพย์ให้ลุกขึ้นก่อนจะใช้เท้าถีบมันออกไปจากลิฟท์

 

"ผลั๊ก!"

 

"แกคิดว่าทำแค่นี้แล้วฉันจะหยุดงั้นเหรอ เหอะ! ไม่มีทาง!!"

 

"ก็คอยดู นี้เป็นแค่คำเตือนจากฉันเหมือนกัน ฉันไม่ยอมให้แกทำลายชีวิตเราอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ"เธอแสยะยิ้มกลับไปก่อนที่ประตูลิฟท์จะปิดลง ความจริงเธออยากทำมากกว่านี้ด้วยซ้ำแต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ คนอย่างหยาดทิพย์แค่ใช้กำลังด้วยมันก็ยังไม่สำนึกหรอก คนอยากมันต้องโดนอะไรที่หนักกว่านี้ถึงจะคู่ควร!

 

____________________________

 

#โรงพยาบาล

 

"นอนดูอาการสักอาทิตย์น่าจะกลับบ้านได้แล้ว ต่อไปนี้ต้องระวังมากขึ้นกว่าเดิมนะครับคุณแม่"

 

"ค่ะ ขอบคุณนะคะหมอ"

 

"ฟ้า!"เมฆาวิ่งหน้าตาตื่นมาแต่ไกล เธอมองสภาพเขาหัวจรดเท้ามันดูไม่จืดเลย

 

"ลูกเป็นยังไงบ้าง!?"

 

"ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว ว่าแต่...คุณสร่างเมาหรือยังเนี้ย?"กลิ่นเหล้ายังหึ่งอยู่เลย

 

"ผมสร่างแล้วฟ้า ลูกอยู่ไหนผมอยากไปดูลูก"

 

"ก่อนจะไปดูลูก ตามมานี้ก่อน"เธอดึงชายเสื้อเขาให้เดินตามไปที่ห้องน้ำก่อนจะดันตัวเขาเข้าไป

 

"ล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย พ่อแม่ฉันอยู่ในห้อง คุณคงไม่อยากให้พวกท่านเห็นคุณในสภาพแบบนี้หรอกนะ"

 

"เข้าใจแล้ว"เมฆารีบเข้าไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ไม่นานเขาก็กลับออกมาในสภาพที่ดูดีกว่าเมื่อกี้ เธอหยิบน้ำหอมมาพรมกลบกลิ่นแอลกอฮอล์ก่อนจะมองหน้าเขา

 

"ผมขอโทษนะ ผมเป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกกับฟ้าต้องเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้"เขาพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

 

"ช่างเถอะ ตอนนี้มันกลับไปแก้อะไรไม่ได้แล้ว"เธอเก็บขวดน้ำหอมใส่กระเป๋าพอจะเดินกลับห้องเมฆาก็รั้งมือเอาไว้

 

"ผมจะไม่ให้หยาดทิพย์มายุ่งกับฟ้าแล้วก็ลูกได้อีก ผมสัญญา"

 

"ไม่ต้องมาสัญญา แค่ทำหน้าที่พ่อของคุณให้ดีที่สุดก็พอ ส่วนฉันก็จะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุดเหมือนกัน"เมฆาพยักหน้ารับก่อนจะปล่อยมือแล้วเดินตามเธอมาแทน พอถึงห้องเขาก็สวัสดีพ่อแม่เธอแล้วไปดูลูกที่นอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียง พอน้องอิงดาวเห็นหน้าพ่อก็ยิ้มดีใจจนลืมไปว่าตัวเองป่วยอยู่

 

"เย้!ปะป๊ามาแล้ว หนูคิดถึงปะป๊าที่สุดเลยค่ะ^^"

 

"ปะป๊าคิดถึงหนูมากกว่าอีก คิดถึงที่สุดเลยลูก"เธอยกยิ้มจางๆ ลูกมีความสุขทุกครั้งที่เห็นหน้าเมฆา แต่เธอกลับรู้สึกเสียใจทุกครั้งที่เห็นหน้าเขา เธออยากจะลืมเรื่องทั้งหมดแต่มันก็ลืมไม่ได้สักที เขาเคยเป็นผู้ชายที่ดีและอบอุ่นมากแต่ทำไมเขาต้องทำผิดในเรื่องนั่นด้วย...มันเป็นคำถามที่เธอถามตัวเองมาตลอด แต่ก็ไม่ได้คำตอบจากมันสักที

 

"ท่าทางน้องอิงดาวจะคิดถึงพ่อแท้ๆของตัวเองมากเลยนะ ลูกก็ใจดีกับเขาหน่อยเเล้วกัน ให้เจอกันบ้างครั้งคราวจะได้หายคิดถึง"พ่อพูดขึ้น

 

"แม่ได้ข่าวมาว่าพ่อแม่เขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตพร้อมกันไม่ใช่เหรอ?"เธอพยักหน้าแทนคำตอบ

 

"เห้อ...บทจะแย่ก็แย่สุดๆเลยเนอะชีวิต แม่ไม่อยากจะพูดคำนี้นะ แต่ลูกสงสารเขาหน่อยแล้วกัน เขาคงไม่เหลือใครเเล้วจริงๆ"เธอยิ้มจางๆให้แม่ เพราะถ้าเธอไม่สงสารเมฆาคงจะไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้หรอก

 

"แล้วนี้ภูผารู้เรื่องลูกเข้าโรงพยาบาลหรือยัง?"แม่ถามหาเขา

 

"ฟ้ากับเขาเลิกกันแล้ว"

 

"ว่าไงนะ?"(แม่)

 

"เขาเป็นคนเอาเค้กจากหยาดทิพย์มาให้ลูกกิน ฟ้าคงคบกับเขาต่อไปไม่ได้แล้ว"

 

"มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันหรือเปล่า?"(พ่อ)

 

"ไม่เข้าใจผิดหรอกพ่อ ฟ้ารู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว สองคนนั่นรู้จักกันดี ฟ้าจะไม่เอาชีวิตลูกไปเสี่ยงกับคนพวกนั่นอีกแล้ว"แม่กับพ่อมองหน้ากันก่อนจะลูบหัวลูบหลังปลอบในเธอ ในชีวิตจริงความรักมันได้สวยงามเหมือนในนิยายแล้วก็ไม่ได้ราบรื่นสมอไปด้วย...เธอว่าเธอควรพอแล้วกับความรักแบบนี้

 

🔥[ถ้าคอมเมนต์น้อยจะงดอ่านฟรีแล้วนะคะ]🔥

 

❤️ไลท+เม้นท์=กำลังใจ❤️👉อัปเพิ่ม👈

 

🖤นามปากกา : ไรท์หมอก 🖤(แอดเตย)

 

#Composed by Wright Mok

 

#ขออนุญาตเจ้าของรูป 🙏

 

🚫งดก๊อปงดแคปทุกกรณี🚫

ความคิดเห็น