Zora_Sky are blue

ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้แพรพลอยต่อสู้กับนายซูเปอร์สตาร์ (ตัวร้าย) ดูกันซิว่ามินตันจะตกหลุมรัก (ก่อน) อิท่าไหน ><

ชื่อตอน : บทส่งท้าย

คำค้น : ซูเปอร์สตาร์ ตั้งท้อง พ่อแม่ สํญญา ลูก ทายาท ดารา นักแสดง คู่กัด

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2563 06:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้าย
แบบอักษร

[แพรพลอย]

เราย้ายจากบ้านพ่อแม่ฉันมาอยู่บ้านหลังใหม่ที่มินตันออกทุนสร้างบนที่ดินทำเลดี มูลค่าหลายสิบล้านเดินทางสะดวกแต่บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบ

ฉันเพิ่งรู้ตอนหลังว่ามันเป็นที่ดินที่พ่อของเขาซื้อและปลูกไม้ยืนต้นไม้เพื่อจะสร้างบ้านอีกหลังแต่ท่านจากไปก่อนแม่ของเขาจึงยกให้เป็นของรับขวัญหลาน

พ่อแม่รวมถึงพี่สาวของฉันแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนเรากับเด็กๆ เสมอ มินตันจ้างพยาบาลพิเศษให้ช่วยดูแลลูกที่กำลังเติบโตและเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ รวมถึงจ้างแม่บ้านทำความสะอาดดูแลบ้าน 2 ชั้น 4 ห้องนอน รวมถึงห้องใช้สอยอื่นๆ ที่ได้รับการออกแบบอย่างลงตัว ก่อสร้างประณีต และตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์อย่างดีเข้าชุดกัน

มินตันไม่ได้สั่งให้ตัดต้นไม้รอบบ้านเพราะมันเป็นความทรงจำของเขากับครอบครัวที่ช่วยกันปลูกตอนพ่อของพวกเขายังมีชีวิต รดน้ำ ใส่ปุ๋ยกระทั่งมันเติบโตให้ร่มเงารอบบริเวณบ้านซึ่งดูมีชีวิตชีวาเพราะถูกโอบล้อมด้วยความเขียวขจีตลอดทั้งปี และฉันก็รักความสวยงามสบายตานั้น อีกทั้งสนามหญ้ากว้างตรงลานหน้าบ้านในอนาคตมันจะเป็นพื้นที่ให้ลูกๆ ของเราวิ่งซนไปมาด้วย

พี่มิวนิคยุติการเดินทางท่องเที่ยวเป็นการชั่วคราวเพื่อสานต่องานธุรกิจของครอบครัว เขายังคงเป็นพี่ชายที่น่ารัก เป็นน้องชายสามีที่ดีเสมอ แวะเวียนมาดูหลานๆ ทานข้าวกับเรา มินตันไม่ได้ถือสาความสัมพันธ์ระหว่างฉันและน้องชายของเขาแล้วเขาเข้าใจในที่สุดว่าเราไม่มีเรื่องเกินเลยต่อกัน ฉันวางตัวเป็นพี่สะใภ้ที่น่านับถือพร้อมกับเป็นน้องสาวที่น่ารักสำหรับพี่ชายที่ใจกว้างอย่างพี่มิวนิคด้วยความจริงใจ

แม่ของมินตันมาเยี่ยมเราเสมอ และใช้ห้องนอนรับแขกเป็นประจำจนมีเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ราวกับเป็นเจ้าของห้องนี้อีกคน คืนนี้ท่านอาสาดูแลหลานๆ ทั้งสองคนให้โดยให้เหตุผลว่าอยากเล่นกับตาต้นไม้ และตาต้นน้ำ แต่พี่มินด้าแอบเฉลยว่าเพราะท่านอยากให้ฉันกับมินตันได้มีเวลาอยู่กันตามลำพังตามประสามีภรรยามากกว่าเพราะอยากอุ้มหลานสาวเสียที

คืนนี้คุณมธุรากับพี่มินด้าแพ็คกระเป๋าค้างคืนมานอนค้างที่นี่ พรุ่งนี้ท่านจะเดินทางไปร่วมงานสัมมนาที่ฟิลิปปินส์นาน 3 วัน เพื่อซึมซับความอบอุ่นจากหลานชายทั้งคู่ให้มากพอจึงแวะมานอนกับพวกแก ก่อนออกเดินทางแต่เช้า

ภายในห้องนอนสำหรับแขก ตรงปลายเตียงเจ้าถ้วยฟูนอนหลับปุ๋ยบนเบาะนุ่มของตัวเองมันเฝ้าฉันกับน้องแฝดของมันไม่ห่างตั้งแต่ตอนฉันตั้งท้อง คอยวนเวียนใกล้ๆ และเป็นเช่นเดิมเสมอมา เป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเราอย่างสมบูรณ์

มินตันส่งร่างเล็กจ้อยของตาต้นไม้ใส่ตักคนเป็นย่าหลังแกหลับสนิทบนไหล่ของเขา

“ไปเข้านอนกันเถอะ แม่จะดูให้เอง”คุณมธุราบอกเสียงเรียบตาไม่ละจากใบหน้าเล็กของหลานชายทั้งคู่ ตาต้นน้ำยังอยู่ในอ้อมแขนคนเป็นอาดื่มน้ำนมที่ฉันปั๊มไว้จากขวด

 พี่มินด้าหลงเจ้าตัวแสบทั้งสองคนไม่แพ้คุณมธุราจึงมานอนค้างเพื่อช่วยดูหลานด้วยบ่อยๆ จนทุกคนอดแซวความเห่อหลานกับบทบาทการเลี้ยงหลานอันไร้ที่ติไม่ได้ว่าเธอควรมีแฟนจริงๆ จังๆ แล้วรีบแต่งงานมีลูกเป็นของตัวเองเสียที

“มินตัน”คุณมธุราเรียกลูกชายคนโตไว้ก่อนเราเดินพ้นขอบประตู “อย่าลืมล่ะลูก”ท่านบอกอย่างมีลับลมคมในส่วนคนเป็นลูกชายยิ้มแล้วพยักหน้ารับปาก

“ครับ”เขาตอบรับแล้วยกแขนโอบหลังฉันเดินกลับห้องนอนของเรา

“มีเรื่องอะไรเหรอคะ”ฉันลองถามตอนหล่อนก้นนั่งบนเตียงนอนนุ่มในห้องนอนกว้างขวาง ทาผนัง ฝ้าบุเพดาน รวมถึงพื้นสีเรียบสบายตาเข้ากับชุดเฟอร์นิเจอร์ทั้งเตียง โต๊ะข้างเตียง ตู้เสื้อผ้าแบบบิวท์อิน โต๊ะเครื่องแป้ง ชุดทีวี กับชุดที่นั่งเล่นใกล้หน้าต่าง ทุกอย่างเข้าชุดเป็นสีโทนเดียวกันอย่างลงตัว

คุณสามียังไม่ยอมตอบคำถามเพียงแต่นั่งลงเคียงข้างกัน

“จะทำอะไรเหรอคะ”ฉันถามด้วยความงุนงง

มินตันช้อนมือข้างซ้ายของฉันขึ้นแล้วถอดแหวนแต่งงานที่เขาเป็นคนสวมให้ออกขณะที่ฉันมองอย่างสับสน

“ตั้งแต่คุณสวมให้ฉันไม่เคยถอดมันเลยนะคะ”

เขาไม่ตอบแต่แขนเรียวเอื้อมหยิบกล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสในลิ้นชักตรงโต๊ะหัวนอนมากำหลวมๆ ในอุ้งมือ

เมื่อกล้องถูกเปิดออกแหวนเพชรเปล่งประกายสะท้อนแสงไฟล้อมด้วยอัญมณีหลายชนิดบนเรือนแหวนทองคำขาวปรากฏสู่สายตา

ฉันมองอย่างทึ่งจัดกับความงดงามดูมีมูลค่าสูง และราวกับมีเรื่องราวบางอย่างเป็นซ่อนอยู่เบื้องหลังความวิจิตรประณีต

มินตันสวมมันแทนตำแหน่งเดิมที่เคยเป็นแหวนแต่งงานของเรา แล้วเงยหน้ามองลึกเข้ามาในดวงตาอย่างเปี่ยมด้วยความรัก และมีความสุขเป็นประกายอยู่ภายใน

“แหวนวงนี้มีความหมายอย่างไงเหรอคะ”

“เป็นแหวนที่แม่ของฉันยกให้เธอ เพื่อให้เธอยกให้มันสะใภ้คนโตของลูกชายเราในอนาคต”ฉันเพ่งมองแหวนแล้วเงยหน้ามองเขา

“เป็นแหวนที่ตกทอดมาอย่างนั้นเหรอคะ”ฉันแทบไม่อยากเชื่อ

“สำหรับสะใภ้คนโตของตระกูล ตั้งแต่ยุคคุณทวดแล้วล่ะ”

“ฉันคิดว่าตัวเองคงไม่คู่ควรกับมันหรอกนะคะ”

“คู่ควรสิ แม่เป็นคนยกมันให้เธอเอง แล้วก็กำชับฉันด้วยว่าให้เธอรับไว้แล้วก็ต้องใส่ตอนงานสำคัญ หรืองานที่แม่ฉันพาเธอไปพบญาติของเรา แล้วก็เพื่อนฝูงที่แม่รู้จัก”

“ท่านอยากแนะนำฉันให้คนอื่นรู้จักเหรอคะ”ฉันลองแปลความหมายจากคำพูดของสามี

“ใช่แล้วล่ะ”

“...”

“ทำไมถึงเงียบล่ะ”เขาถามเมื่อเห็นว่าฉันนิ่งไป

“แค่ไม่อยากเชื่อน่ะค่ะว่าท่านจะยอมเปิดใจรับฉัน”

ดวงตาฉันคลอหน่วยด้วยหยาดน้ำตาจากความตื้นตันท่วมท้นในหัวใจ

“แม่เปิดใจรับเธอนานแล้วล่ะ แค่วางฟอร์มไม่อยากเสียหน้าที่ตั้งตัวกันท่าไว้มากมาย แต่เชื่อเถอะว่าถ้าแม่รักใครมันมาจากการสังเกตพิจารณาแล้วอย่างถี่ถ้วนหลังจากนั้นท่านจะไม่เปลี่ยนใจ วันนี้แม่รักเธอแล้วและเธอก็จะเป็นสะใภ้คนโปรดแบบนี้ตลอดไปด้วย”มินตันเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“แม่ของคุณชอบฉันด้วยเหรอคะ”ฉันถามเพื่อให้มั่นใจแววตามีประกายความหวังระคนตื่นเต้นกับเรื่องใหม่ที่เพิ่งรู้

“ชอบอยู่แล้วล่ะไม่อย่างนั้นคงไม่มาแทบวันเว้นวัน แถมมาช่วยเลี้ยงหลานๆ สอนให้เธอเก่งเรื่องการเป็นแม่มากเท่านี้หรอก ถ้าแม่ไม่ชอบใครท่านจะเลี่ยงให้ไกลที่สุดเท่าที่จะใกล้ได้ แต่นี่หาเรื่องมาเจอเธอทุกวัน”

เขาพูดเหมือนแฝงอารมณ์ขันที่แม่ของเขาหาข้ออ้างมาที่บ้านของพ่อแม่แพรพลอยได้บ่อยมากแม้งานของตัวเองในตำแหน่งที่ปรึกษาบริษัทด้านการผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ท่านช้อนซื้อหุ้นคืนมาจากคุณป้าจรัสกรัตมีงานให้ต้องจัดการอีกมาก แต่แม่ของเขาก็หาเวลาปลีกตัวมาอยู่กับหลานๆ ได้บ่อยอยู่ดี

ตอนนี้น้องๆ ของเขาทั้งมิวนิคและมินด้าเริ่มเรียนรู้การทำงานในบริษัทของผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์ของพ่อที่ได้กลับคืนมาเกือบเท่าเดิมตอนที่การบริหารอันผิดพลาดจากความทะนงในประสบการณ์หลายปี แต่กลับวางแผนผิดพลาดท่าไม่ยอมฟังเสียงเตือนของนักบริหารท่านอื่นของคุณจรัสกรัต ทำให้บริษัทระส่ำระสายนั่นจึงเป็นโอกาสให้ครอบครัวของเขาได้หุ้นกลับคืนมา

เพื่อสร้างความมั่นคงแม่ของเขาจึงเห็นว่าลูกสาวลูกชายฝาแฝดที่เรียนจบทางด้านการบริหารควรเข้าเรียนรู้งานและรับช่วงต่อเสียทีจึงส่งพวกเขาไปทำงานเพื่อเตรียมกุมบังเหียนในอนาคต อีกไม่นานนี้เมื่องานในวงการบันเทิงของมินตันอิ่มตัวเขาก็จะเข้าสู่เส้นทางธุรกิจเหมือนที่ตระกูลของเขาทั้งทางฝั่งพ่อและแม่ปูทางมาตลอดสองชั่วอายุคน

“แล้วแม่ก็กำชับด้วยนะว่าต่อไปให้ห้ามเธอเรียกว่า ‘คุณมธุรา’ แต่ให้เรียกว่า ‘แม่ แทน”มินตันทิ้งท้าย

“ฉันดีใจจังเลยค่ะที่แม่ของคุณใจดีด้วยขนาดนี้”

“ต้องใจดีอยู่แล้วล่ะเพราะเมียฉันน่ารักมาก จนฉันทั้งรักทั้งหลงโงหัวไม่ขึ้นแล้วเนี่ย”ว่าแล้วเขาก็ดึงตัวฉันเข้าไปหอมฟอดใหญ่ซ้ายขวาจนเกือบหลุดหัวเราะเสียงดังจนหายใจหายคอแทบไม่ทัน

ขาฉันเกยขาของเขาไว้ ร่างกายเราใกล้ชิดกันมาก มินตันแอบกลืนน้ำลายและฉันรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

เรายังต้องการกันและกันเสมอไม่ว่าทางหัวใจ ความรู้สึก รวมถึงความสัมพันธ์ทางกาย

มินตันกลืนน้ำลายลงคอ ดวงตาหวานเยิ้มกดต่ำจ้องดวงตาฉันแล้วมองต่ำแถวคอเสื้อที่เผยออกเผยให้เห็นว่าไม่สวมอะไรเลยนอกจากหน้าอกเปล่าเปลือยซึ่งยังคงสวยได้รูปและสามารถดึงดูดเขาได้เสมอ

ฉันเหลือบมองเขาอย่างจงใจยั่วยวนแล้ว วางมือใกล้ต้นขาคุณสามี “มินตันขา...”

“หืม… ว่าไง”น้ำเสียงที่ตอบกลับมาแฝงอาการกระเส่าไม่แพ้กัน

“คุณแม่ของคุณเคยบอกว่าอยากมีหลานสาวเมื่อหลายเดือนก่อน”ฉันเอ่ยเสียงแผ่ว แววตาแฝงความซุกซนปนเชิญชวน “แล้วฉันก็อยากเป็นสะใภ้คนโปรดมากกว่านี้พอดี”

“อืม แล้วฉันจะช่วยอย่างไงได้บ้างล่ะ”เขาเล่นตามเกม

“ฉันคิดว่าเราจะน่าจะซ้อมวิธีทำหลานสาวให้แม่ของคุณกันนะคะ”มือของฉันปลดกระดุมเสื้อนอนของเขาออกตั้งแต่เม็ดบนสุดอย่างอ้อยอิ่ง เจ้าตัวปรายตามองนิดก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพลิกมาเป็นคนคุมเกมเสียเอง

หลังพลอดรักกันจนหอบเหนื่อยเราต่างวางศีรษะบนหมอนหันใบหน้าเข้าหากัน มองดวงตาอีกฝ่ายภายใต้แสงสลัวจากโคมไฟเหนือเตียง

เขาสอดแขนรั้งเอวดึงฉันเข้าไปแนบชิด นิ้วซนๆ ของฉันเขี่ยไล่ตามจมูก กรอบหน้า และริมฝีปากชุ่มชื้นเพิ่งผ่านการจูบหมาดๆ ของคนตรงหน้าซึ่งรักอย่างหมดหัวใจ

โดยทั่วไปคนเราสามารถโชคดีได้ขนาดไหนกันนะ บางครั้งฉันมองใบเสี้ยวหน้าของสามีนึกย้อนถึงตอนแรกที่เราพบกันมันเป็นการเริ่มต้นอย่างเลวร้ายถึง 2 ครั้ง 2 ครา แต่แล้วก็กลายเป็นว่าเขากล้าสารภาพความรู้สึกก่อน เป็นฝ่ายทำตามหัวใจตัวเอง วิ่งตามความรักในขณะที่ฉันเอาแต่กลัวและไม่กล้าพอ

หากไม่ใช่เพราะความกล้าหาญของมินตัน ฉันคงไม่ได้พบความรักที่ดีเกินกว่าจะสามารถจินตนาการ หรือคาดหวังได้ เขาเป็นทั้งสามีที่ดี เป็นพ่อที่แสนวิเศษ และจะเป็นความรักครั้งแรกกระทั่งรักสุดท้ายในชีวิตของฉัน

“รักคุณจัง”

“ฉันก็รักเธอ... รักมากที่สุดเหมือนกันนะ”เขาบอกรักตอบอย่างซื่อตรงจริงใจทั้งคำพูดกระทั่งน้ำเสียงอ่อนโยน ฉันหลับตาพริ้มรับรถจูบแผ่วเบาราวขนนกตรงเปลือกตาด้วยใจชุ่มชื้นอบอุ่น มีความสุขเปี่ยมล้นในอ้อมกอดของสามี คิดถึงลูกๆ ที่หลับสนิทบนเปลอีกห้องหนึ่ง ฟังเสียงฝนตกคลอเสียงหายใจของเจ้าถ้วยฟู เป็นความสุขที่ไม่อาจหาสิ่งใดในโลกมาแลกเปลี่ยน…

- จบบริบูรณ์ -

.

.

.

เดินทางมาถึงบทส่งท้ายแล้ว ไรท์อยากขอบคุณทุกคนมากกกกก สำหรับเวลา 2 เดือนนี้ที่เราอยู่ด้วยกันมานะคะ ไรท์สนุกลุ้นยอดวิวกับยอดคอมเมนต์ทุกวัน ขอบคุณทุกคนอีกครั้งจากใจค่ะ 😊🥰

.

.

ฝากผลงาน "ดั่งโซ่ทอง คล้องความรัก - The best thing you gave." ด้วยค่า 🥰🥰

ความคิดเห็น