facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 16 ทำอาหาร (ตอนนั้น) 100%

ชื่อตอน : บทที่ 16 ทำอาหาร (ตอนนั้น) 100%

คำค้น : #น่ารัก #คลั่งรัก #เจ้าเล่ห์ #โรแมนติก #หวาน #ถ่านไฟเก่า #ยังรักอยู่ #ซึ้ง #นางเอกรุก #คนคลั่งรัก #ลูก #ภรรยา #ทวงรักคืน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2563 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 ทำอาหาร (ตอนนั้น) 100%
แบบอักษร

บทที่ 16 ทำอาหาร (ตอนนั้น) 100% 

 

“ไอ้หิน ไอฝากข้าวกล่องมาให้” ขุนพลเดินเข้ามาในห้อง แล้วยื่นกล่องข้าวสีแดงลายมิกกี้เมาส์ให้ กันต์เห็นดังนั้นก็ตะโกนแซวทันที 

“เดี๋ยวนี้มีทำขงทำข้าวให้เว้ย นึกว่าแม่บ้านญี่ปุ่น” 

ทินกรรับมาแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย หญิงสาวเคยหยอกว่าที่แวะมาส่งอาหารเป็นเรื่องรอง แต่หลักๆ คือเธออยากมาเห็นหน้าเขาต่างหาก ดังนั้นปกติไอรดาจะส่งให้เขาด้วยตัวเองเสมอ 

“นึกว่าสามี ภรรยาแต่ง … อ้าว ไปไหนวะ” ยังไม่ทันที่กันต์จะพูดจบ ทินกรรีบหมุนตัววิ่งออกไปนอกห้อง 

โชคดีที่อีกฝ่ายเดินทอดน่อง เขาเลยวิ่งตามเธอได้ทันพอดี ทินกรหมุนตัวไอรดามามอง สายตาชายหนุ่มสังเกตสีหน้าหญิงสาวอย่างละเอียด ดูว่ามีอะไรผิดปกติ สายตาหญิงสาวฉายแววงุนงงเล็กน้อยแปลว่าเธอไม่ได้โกรธหรืองอนอะไร แล้วเคลื่อนสายตามองมาข้างล่าง จนพบจุดผิดสังเกต 

เขาคว้ามือหญิงสาวที่ซ่อนไว้ข้างหลังมาดู ไอรดาพยายามต้านเล็กน้อย สุดท้ายก็ต้านแรงชายหนุ่มไม่ไหว 

มือขาวๆ ที่ปกติเคยเรียบเนียนเต็มไปด้วยปลาสเตอร์แปะมากมาย หญิงสาวหลบสายตาชายหนุ่มเหมือนหนีความผิด รีบพูดออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริงแจ่มใส 

“ฟ้าได้กินข้าวที่ไอเอามาให้หรือยัง ไอทำผัดผักที่ฟ้าชอบแล้วก็ทอดปลามาให้…” 

เมื่อเห็นสายตาชายหนุ่มมองมาอย่างดุๆ ไอรดาลดเสียงลงมาแล้วพูดต่อเสียงอ่อยๆ 

“ก็ไอทำอาหารไม่เป็นนี่นา เลยให้ป้าทิพย์ช่วยทำ (ถึงส่วนมากป้าจะเป็นคนทำก็เถอะ) เขาบอกผู้ชายชอบผู้หญิงทำอาหารเก่ง เพื่อเป็นภรรยานายในอนาคต ไอก็ต้องเตรียมตัวเนิ่นๆ หรือสิ” หญิงสาวยื่นปาก สายตากะพริบปริบๆ ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจ ก้มลงลูบปลาสเตอร์ที่แปะบนมือหญิงสาวทีละนิ้ว 

“ทีหลังไม่ต้องทำมาแล้ว” ชายหนุ่มพูดสั้นๆ ไอรดาทำหน้ามุ่ยเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ 

“ครั้งแรกมันก็เป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า” ทินกรส่งสายตาปรามดุๆ เธอเห็นดังนั้นก็รีบยกธงขาวก่อนจะโดนชายหนุ่มพิโรธอย่างจริงจัง จากนั้นทินกรก็ลากไปทำแผล ทายาที่โดนน้ำมันกระเด็นตามระเบียบ 

เมื่อทำแผลเสร็จ พวกเขาก็นั่งกันที่โต๊ะใต้คณะ ดวงตากลมๆ ของไอรดา ก็จ้องมองที่ฝ่ายตรงข้ามอย่างตื่นเต้น ทินกรแกะปิ่นโต หยิบชั้นแรกที่เป็นผัดผักวางบนโต๊ะ ตามมาด้วยปลาทอดที่หั่นพอดีคำ และปิดท้ายด้วยข้าวสวย 

ทินกรตักข้าวพอดีคำกินกับผัดผักแล้วเคี้ยวช้าๆ 

“เป็นไงบ้าง” 

คนแก้มป่องรอคอยคำตอบ สีหน้าที่รอใจจดใจจ่อนั่นทำให้คนที่กำลังเคี้ยวข้าวอยากจะแกล้ง 

“กินได้” 

“กินได้เองเหรอ” กินได้สำหรับทินกรก็แปลว่าไม่อร่อยน่ะสิ 

เห็นคนที่อุตส่าห์ตั้งใจทำทำหน้าหงอยซะขนาดนั้น คนที่แกล้งเลยตัดสินใจเลิกแกล้ง 

“อร่อยดี” 

“จริงเหรอ” 

“อืม ตอนทำไม่ชิมเหรอ” 

ชิมสิ ชิมจนอิ่มเลยทีเดียว กลัวว่าจะออกมาไม่ถูกปาก เธอคิดในใจ 

“ต้องอร่อยอยู่แล้วแหละ เพราะว่าตอนทำไปก็คิดถึงฟ้าไป ใส่ใจทั้งใจลงไปเต็ม” ไอรดายิ้มกว้างจนตาหยี 

 

“วันนี้กับข้าวอร่อยจังฮะ”  

“อร่อยก็ดีแล้ว กินเยอะๆ นะลูก”  

“ข้าวที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าฝีมือแม่”  

“แน่สิ เพราะแม่ใส่ใจลงไป”  

 

ภาพหญิงสาวต่างวัยกับคนตรงหน้าซ้อนทับขึ้นมา ไม่รู้ทำไมจู่ๆ เขาก็คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา 

คงเป็นเพราะสีหน้ารอคอยคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ หรือ รอยยิ้มตอนที่เขาเอาข้าวเข้าปากละมั้ง ที่เหมือนกันจนอดนึกถึงไม่ได้ 

เขามองไปที่นิ้วของคนตรงหน้าที่เต็มไปด้วยปลาสเตอร์ปิดแผล 

ถ้าทำแล้วจะเจ็บตัวขนาดนี้ เขาคงวางใจให้เธอทำให้ไม่ได้หรอก 

จากนั้นในภายหลังก็มีตำราทำอาหารวางอยู่ในห้องนอนทินกรหลายเล่มทั้งอาหารไทย อาหารญี่ปุ่น อาหารอิตาลี รวมถึงประโยชน์ของผักต่างๆ และหนังสือจำพวกโภชนาการและกินอาหารแบบใดถึงดีต่อสุขภาพ จนรูมเมทอย่างขุนพลขมวดคิ้วอย่างงุนงง 

หรือมันยอมแพ้กับการเรียนหมอ จนจะไปเป็นพ่อครัวซะแล้ว 

และแน่นอนนี่เป็นเรื่องที่ขุนพลคิดในใจ และทินกรก็ไม่มีวันรู้ 

------------------------------------------------- 

อนาคตพ่อบ้านใจกล้าแน่ๆ อิอิ 

ความคิดเห็น