facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 11 อาหารทะเล (ตอนนี้) 50%

ชื่อตอน : บทที่ 11 อาหารทะเล (ตอนนี้) 50%

คำค้น : #น่ารัก #คลั่งรัก #เจ้าเล่ห์ #โรแมนติก #หวาน #ถ่านไฟเก่า #ยังรักอยู่ #ซึ้ง #นางเอกรุก #คนคลั่งรัก #ลูก #ภรรยา #ทวงรักคืน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2563 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 อาหารทะเล (ตอนนี้) 50%
แบบอักษร

บทที่ 11 อาหารทะเล (ตอนนี้) 50% 

“อยากกินอะไรสั่งได้เลยนะไอ” 

แฟนสาวคนสวยของทินกรยื่นเมนูมาให้ไอรดา ไอรดาลอบมองหน้าของคนนั่งตรงข้าม ดวงตาคู่สวยโฉบเฉี่ยวด้วยอายไลน์เนอร์ ขนตายาวเป็นแพ ริมฝีปากบางแต้มด้วยลิปสติกสีแดง ทุกอย่างช่างดูลงตัวเหมาะเจาะ คนตรงหน้าถือว่าเป็นคนสวยมากๆ สวยมากพอที่จะเป็นดาราได้เลยทีเดียว ซ้ำยังเป็นคนอัธยาศัยดี ใจกว้าง ไม่แปลกใจที่จะเอาชนะใจเขาได้ 

เทียบกับเธอแล้ว คงไม่มีด้านไหนจะไปเทียบเขาได้เลย 

“ฟ้า อยากสั่งอะไร สั่งได้เลยนะ” 

ชายหนุ่มที่เพิ่งไปจอดรถมา ดึงเก้าอี้ข้างๆ ตัวไอรดาแล้วนั่งลง เธอหันไปมองด้วยความแปลกใจ นี่มันชักจะแปลกๆ 

ทำไมเขาไม่ไปนั่งข้างๆ แฟนล่ะ  

แต่ว่าหญิงสาวตรงข้ามกลับไม่ได้พูดขัดอะไรขึ้นมา ซ้ำยังเรียกบริกรมาสั่งอาหารเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

“เอาปูผัดผงกะหรี่ กุ้งทอดกระเทียม ปลากะพงทอดน้ำปลา แกงส้มไข่ปลาเรียวเซียว แล้วก็ปูนึ่งสิบโลค่ะ ฟ้ากินพอไหม สิบโลหรือเอาอะไรเพิ่มไหม” 

“ไม่เอา” 

หญิงสาวสั่งอาหารรวดเร็วเหมือนสั่งมาจนชิน คงมากินที่นี่กันบ่อยสินะ ถึงไอรดาจะควบคุมสีหน้าของตัวเองได้เป็นอย่างดี แต่มือของเธอกลับสั่นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ ไอรดาจับมือตัวเองเอาไว้ใต้โต๊ะเพื่อไม่ให้ทั้งสองคนเห็น 

แต่เหมือนกับคนข้างๆ นั้นคอยสังเกตเธอในทุกๆ การกระทำ ทินกรเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้ ไอรดาตกใจและพยายามดึงมือออกก่อนที่คนตรงข้ามจะมองเห็น 

แต่ยิ่งดึงออก คนข้างๆ ก็ยิ่งจับแน่นขึ้นไม่ยอมปล่อย 

“ได้ยินว่าคุณจะแต่งงาน จะแต่งตอนไหนเหรอคะ” 

ไอรดาเอ่ยปากถามคนตรงข้าม เผื่อที่คนข้างๆ จะรู้จักผิดชอบชั่วดี รู้ว่าไม่ควรอย่าทำเจ้าชู้ประเจิดประเจ้อต่อหน้าว่าที่ภรรยาแบบนี้ แต่การที่เขาทำแบบนี้กลับทำให้ไอรดาแปลกใจ ทินกรไม่น่าจะมีนิสัยแบบนี้หรือเปล่า 

หรือที่เขาว่า เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน 

เพราะดูเหมือนคนข้างๆ ยังหน้ามึน ไม่ยอมปล่อย 

“จะแต่งเดือนหน้านี้แล้วแหละ เนี่ยต้องขอบคุณฟ้าที่ช่วงนี้ไปจัดการงานที่บริษัทแทน ไอก็มากับฟ้าด้วยสิ” 

มากับฟ้า? หมายความว่ายังไง 

“อะเอ๊ะ ไม่ได้แต่งกับฟ้าเหรอคะ” 

คนตรงข้ามหัวเราะขึ้นมาเสียงดัง 

“ฮ่าๆๆๆๆ เดี๋ยวนะ เหมือนไอจะเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า พี่ชื่อเอม เป็นพี่สาวของฟ้า ฟ้าไม่เคยเล่าให้ฟังเหรอ” 

แต่เท่าที่รู้ ทินกรเหมือนจะเป็นลูกคนเดียว? 

“นี่ก็จริงๆ เลย ไม่ยอมเล่าให้ไอฟัง” เอมสิตาเอื้อมมือมาตีทินกรเบาๆ “พี่เป็นพี่สาวต่างแม่กับฟ้าน่ะ ตอนแพลนแต่งงานกัน ฟ้านี่รีบเสนอใหญ่เลยนะว่าให้จัดที่โรงแรมของไอ” 

ไอรดาหันไปมองทินกร ฝ่ายนั้นทำหน้าตาเหมือนไม่รู้เรื่อง 

และเหมือนเธอจะคุ้นๆ ว่า เจ้าสาวและเจ้าบ่าวที่จองฮอลล์ใหญ่สำหรับแต่งงานชื่อเอมสิตาและการิน? แขกวีไอพีนามสกุลดังที่บอร์ดบริหารฝากฝังให้เธอช่วยดูแลเป็นพิเศษ 

เป็นแบบนี้นี่เอง 

เธอกำลังรู้สึก ... โล่งใจ 

ไอรดาอาจจะไม่รู้ตัวแต่สีหน้าของเธอดูผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดตกอยู่ในการสายตาของทินกรโดยที่เธอไม่รู้ตัว แววตาของชายหนุ่มเข้มขึ้น มุมปากยกขึ้นเล็กๆ 

และปฏิกิริยาของทั้งสองก็ตกอยู่สายตาของบุคคลที่สามอย่างเอมสิตา หญิงสาวมองภาพตรงหน้าแล้วยิ้ม 

คนหนึ่ง ก็อยากรู้แต่ไม่อยากถาม 

คนหนึ่ง ก็ไม่ยอมบอก แต่คอยแกล้งเพราะอยากรู้ว่าอีกฝ่ายคิดยังไง 

เอมสิตารู้จักไอรดาจากภาพในห้องนอนของทินกรที่บ้านใหญ่ เธอจดจำหน้าตาของคนที่เอาชนะใจน้องชายไว้เป็นอย่างดี ตอนแรกที่เจอเธอยังจำไม่ได้เพราะไอรดาค่อนข้างแตกต่างจากสมัยเรียนมหาวิทยาลัยพอสมควร เคยหลอกถามทินกรหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยได้เรื่องสักที จนต้องจ้างคนไปสืบ จนได้ข่าวว่าทั้งสองเลิกกันแล้วและฝ่ายหญิงหายตัวไปจนตามสืบไม่ได้ 

นับตั้งแต่น้องชายเธอเลิกกับไอรดา เขาก็ดูพูดน้อยลงกว่าเดิมทั้งๆ ที่พูดน้อยอยู่แล้ว แววตาเย็นชาไม่มีใครรู้ว่าคิดอะไร ทำแต่งานจนสภาพใกล้เคียงกับเครื่องจักรมากกว่ามนุษย์เข้าไปทุกๆ ที คุณย่าเองก็เป็นห่วงแต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร จนเร็วๆ มานี้ น้องชายเธอกลับดูมีความเป็นมนุษย์ขึ้น 

จนเมื่อเจอกันที่โรงพยาบาล สิ่งที่ทำให้เธอจำไอรดาได้ไม่ใช่รูปร่างหน้าตา แต่เป็นแววตาของทินกรที่มองไปยังหญิงสาว 

และยังทำให้เธอรู้ว่า ไม่ใช่ว่าน้องชายเธอเย็นชา เพียงแต่ที่ผ่านมาความอ่อนโยนของเขามันหายไปกับผู้หญิงตรงหน้า 

ดูสิ เอาแต่แกะกุ้งหอยปูปลาให้อีกฝ่ายจนตัวเองไม่ยอมกินสักที อยากจะถ่ายรูปไปฝากคุณย่า แต่ถ้าทำแบบนั้น มีหวังทินกรหมายหัวและเลิกช่วยเธอทำงานแน่ๆ 

“คุณกินบ้างสิ ไม่ใช่เอาแต่แกะให้ฉัน” 

ทินกรยิ้มหน้าตายเหมือนเคย “ผมแพ้อาหารทะเล” 

“แต่วันนั้นคุณ ...” 

“ฟ้าเขาไม่ได้แพ้อาหารทะเลหรอก เขาคงอยากแกะให้ไอกินเฉยๆ” 

เอมสิตาเปิดโปงน้องชายเธอ เห็นแล้วหมั่นไส้ 

ไม่แบบนั้น ต่อให้เป็นอีกสิบปี ไอรดาคงตามน้องชายจอมเจ้าเล่ห์ของเธอไม่ทันหรอก 

ไอรดาหน้าแดง อ้าปากหวอ 

“คุณบอกฉันว่าแพ้อาหารทะเลมาตั้งหลายปี” 

ทินกรยังคงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แกะให้เธอกินอย่างไม่หยุดมือ 

“ฝั่งนี้ก็อยากได้บ้างนะ” เอมสิตาหยอกเย้า 

“แกะเองสิครับ” 

“เฮ้อ สงสัยต้องโทรตามคนแกะปูของพี่มาบ้างแล้วมั้ง ว่าแต่ปูวันนี้ว๊านหวาน สงสัยสดๆ ใหม่ๆ มาจากทะเล” 

ไอรดาได้ยินดังนั้นก็หน้าแดงกว่าเดิม รีบปัดป้องไม่ให้ทินกรวางปูลงบนจานเพิ่ม ทินกรทำหน้าเย็นชาเหมือนเคย แต่แววตากลับมีความสุขจนปิดไม่มิด 

เอมสิตายิ้มให้กับภาพตรงหน้า 

ในฐานะพี่สาว ต้องบอกว่า เธอดีใจที่ไอรดากลับมา 

น้องชายเธอจะได้มีความสุขสักที 

----------------------------------- 

คิดเห็นอย่างไร คอมเมนท์เป็นกำลังใจกันได้นะคะ 

ความคิดเห็น