facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 10 อาหารทะเล (ตอนนั้น) 50%

ชื่อตอน : บทที่ 10 อาหารทะเล (ตอนนั้น) 50%

คำค้น : #น่ารัก #คลั่งรัก #เจ้าเล่ห์ #โรแมนติก #หวาน #ถ่านไฟเก่า #ยังรักอยู่ #ซึ้ง #นางเอกรุก #คนคลั่งรัก #ลูก #ภรรยา #ทวงรักคืน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2563 10:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 อาหารทะเล (ตอนนั้น) 50%
แบบอักษร

บทที่ 10 อาหารทะเล (ตอนนั้น) 50% 

 

‘ฟ้าไปรอไอที่ห้องสมุดก็ได้นะ’ ไอรดาเขียนข้อความลงบนกระดาษแล้วส่งให้ทินกรดู 

‘ไม่เป็นไร ผมรอได้’ ชายหนุ่มเขียนตอบกลับ 

วันนี้คาบเรียนตอนบ่ายของทินกรถูกยกเลิก ส่วนไอรดามีเรียนคาบบ่ายแค่วิชาเดียว วิชานี้เธอมีเรียนที่ตึกเรียนรวมที่ห้องกว้างกว่าห้องเลคเชอร์ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพราะภาควิชาโยธาของเธอเรียนต้องรวมกับภาควิชาเครื่องกลในวิชากลศาสตร์ เขาเข้ามาเรียนด้วยเพราะหนึ่ง ตึกนี้ใกล้คณะเขากับห้องสมุด สองคนอื่นจะได้รู้ว่าเขาทั้งสองคนเป็น’ อะไร’ กัน โดยเฉพาะเพื่อนชายคนสนิทที่มารับมาส่งเธอ 

ขณะที่ทินกรคิดในใจ ไอรดาก็กำลังมองทินกรด้วยสายหลงใหล (เหมือนเคย) ทินกรอยู่ในเสื้อช้อปสีน้ำเงินเข้มของคณะวิศวะ โชคดีที่วันนี้เธอขับรถมา จึงเอาเสื้อช้อปมาสองตัว ตอนสั่งเสื้อช้อป ตัวหนึ่งเธอเอาไซส์พอดีตัวเธอ อีกตัวเอาไซส์ใหญ่กว่า (เพราะอยากให้ทินกรลองใส่ อิอิ) ผลออกมาก็เป็นที่น่าพอใจ เพราะทินกรหล่อม๊าก (กอไก่ล้านตัว) ตอนใส่ชุดนักศึกษาก็ดูเป็นผู้ชายหล่อๆ ในลุคเรียบร้อย พอใส่ช้อปปั๊บเพิ่มระดับความแบดบอยกลายเป็นผู้ชายเท่ๆ ทันที 

“Student, answer this question (นักศึกษาคนนั้นน่ะ ลองตอบข้อนี้หน่อยสิ) ” 

อาจารย์หน้าห้องเหมือนสัมผัสได้ถึงรังสีความไม่ตั้งใจเรียนจากฝั่งเธอ จึงชี้ไปทางโจทย์บนกระดานแล้วส่งสายตาให้เธอตอบ 

ตายละ มัวมองหน้าทินกรจนไม่ได้ฟังอาจารย์ จะทำยังไงดี ปกติตอนตั้งใจฟังก็ตอบไม่ได้อยู่แล้ว เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เมื่อกำลังจะลุกยืนขึ้นตอบแต่ทินกรกลับดึงมือเธอลงแล้วยืนขึ้นแทน 

“The force on a need to break down to … then we need to multiply distance from a to b so the first equation will be … (ต้องแตกแรงตรง a ก่อน จะได้เป็น … แล้วเอาไปคูณระยะทางจากจุด a ไป b สมการแรกจะได้เป็น …) ” ทินกรตอบเสียงราบเรียบยาวเป็นพืด เขาต้องช่วยไอรดาติวหนังสือเป็นบางครั้งบางคราว ทำให้ชีทเรียนของเธอผ่านตาเขามาบ้าง และที่อาจารย์ถามก็ยังเป็นเรื่องพื้นฐานอยู่ ทินกรเลยตอบได้สบาย 

“Correct” อาจารย์เอ่ยชมพร้อมยิ้มกว้าง ถึงจะเรียนภาคอินเตอร์แต่ว่าอาจารย์คนสอนก็เป็นคนไทย อาจารย์สลับเป็นภาษาไทยถามทินกร “คุณเป็นนักศึกษาภาควิชาไหนเนี่ย ทำไมผมไม่เคยเห็นคุณในคลาสเลย หน้าตาแบบคุณผมคงไม่ได้ลืมง่ายๆ” 

“โอ๊ย เขาไม่ได้เรียนคณะเราด้วยซ้ำครับอาจารย์” นักศึกษาชายข้างหน้าตะโกนตอบแทน 

“เขามาเฝ้าแฟนครับ” อีกคนสำทับ เรียกเสียงโห่แซวทั่วห้องเลคเชอร์ 

ด้วยความที่อาจารย์วิชานี้เป็นคนสบายๆ และค่อนข้างชินที่เห็นนักศึกษาคณะตัวเองพาแฟนมาเรียนด้วยบ่อยๆ ถึงปกติจะเป็นฝ่ายหญิงมาเฝ้าฝ่ายชายไม่ใช่ฝ่ายชายมาเฝ้าฝ่ายหญิงก็เถอะ อาจารย์เลยพูดแกมหยอกล้อ 

“เห็นตอบได้ ผมก็นึกว่านักศึกษาคณะวิศวะที่แท้ก็ลูกเขยคณะวิศวะนี่เอง ติวเรื่องรักแล้ว เรื่องเรียนก็อย่าละเลยนะนักศึกษา ช่วยกันเรียนแบบนี้ เป็นตัวอย่างที่ดี” เสียงโห่แซวดังลั่นทั่วห้อง แม้แต่คนไม่ค่อยเขินอายอะไรง่ายๆ อย่างไอรดาก็หน้าแดงหูแดงไปทั้งคาบ 

ด้วยเหตุนี้ ทั่วทั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์เลยรู้กันถ้วนหน้าว่าไอรดา’ มีแฟนแล้ว’ 

 

หลังจากกินข้าวเสร็จ ทั้งสองคนก็ไปกินข้าวที่ร้านอาหารที่ห่างไกลจากมหาวิทยาลัยพอสมควร ทำให้ต้องขับรถเพื่อไปสู่จุดหมายปลายทางนั้น ไอรดามองทินกรที่กำลังขับรถของเธออยู่ด้วยสายตาปลาบปลื้ม ทินกรตอนขับรถนี่ดูเท่เป็นที่สุด สายตาที่ดูจริงจังของเขาทำให้ใจเธอสั่นระริก ตกหลุมรักเขาเป็นรอบที่ร้อยของวัน 

ทินกรรู้สึกถึงสายตาของคนที่มองอยู่ข้างๆ แล้วถามขึ้นมา 

“มีอะไรหรือเปล่า” 

“ฟ้าเท่จัง ยิ่งมองยิ่งเท่” 

“อะไรของคุณ” คนขับรถอยู่ขมวดคิ้วทำเสียงดุ แต่ใบหูกลับแดงระเรื่อไม่สัมพันธ์กับคำพูดเลยสักนิด ไอรดาจึงจับไต๋คนขี้เขินได้ 

คนปากแข็ง 

ทินกรทำเป็นไม่สนใจคนที่นั่งเบาะตรงข้าม หันมาเพ่งสมาธิกับการขับรถ เพราะกลัวว่าถ้าเสียสมาธิแล้วรถไปเผลอชนหรือเบียดคันอื่น อาจจะต้องเสียค่าซ่อมรถหลายแสน เป็นเพราะรถของไอรดาเป็นรถยี่ห้อ porsche cayman สีขาว ถึงแม้จะไม่ใช่คนที่รู้เรื่องรถมากนัก แต่เขาก็พอรู้ว่ารถคันนี้ราคาหลักล้าน ซึ่งจากรถที่โดดเด่นเกินกว่าจะเป็นของเด็กปีหนึ่ง ทำให้คนอื่นๆ จับตามองไอรดามากขึ้น ถึงแม้เจ้าตัวจะไม่ค่อยรู้ตัวก็ตาม 

ทั้งสองคนขับรถมาจอดหน้าร้านอาหารชื่อดังริมน้ำ ไอรดาถอดเสื้อช้อปวางไว้บนเบาะ เปิดประตูแล้ววนมาคล้องแขนแฟนหนุ่มอย่างร่าเริง ในเวลาเดียวกับรถจากัวร์สีดำวับที่ขับมาจอดข้างๆ ไอรดาผละมือจากแขนของชายหนุ่ม วิ่งไปเปิดประตูรถเบาะหลังของรถคันนั้น แล้วสวมกอดผู้กอดคนที่ลงมาจากรถ 

“คิดถึงที่สุดเลยยย” 

“ยัยลูกคนนี้ เพิ่งเจอกันตอนเช้าจะมาคิดถึงอะไร” 

คนเป็นลูกสาวยังคงออดอ้อน “ไม่เจอหนึ่งชั่วโมงก็คิดถึงแล้ว” 

“พอได้แล้ว เดี๋ยวแม่ล้ม” 

ถึงปากจะว่า แต่ปากของเธอกลับยิ้มกว้างให้กับคนขี้อ้อน รมิดาสังเกตเห็นชายหนุ่มตัวสูง หน้าตาหล่อเหลาที่ยืนด้านหลังลูกสาว เอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้ม 

“ส่วนนี่ฟ้าใช่ไหม ไอโทรมาเล่าเรื่องฟ้าทุกวัน จนหูแม่เปื่อยไปหมดวันนี้แม่เลยถือโอกาสมาเจอสักหน่อย” 

“สวัสดีครับ”  

------------------------------------------------ 

ย้อนกลับไปตอนเจอแม่สามีครั้งแรก จะเป็นยังไงบ้างน้า 

ความคิดเห็น