facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 กำลังใจ (ตอนนั้น) 100%

ชื่อตอน : บทที่ 6 กำลังใจ (ตอนนั้น) 100%

คำค้น : #น่ารัก #คลั่งรัก #เจ้าเล่ห์ #โรแมนติก #หวาน #ถ่านไฟเก่า #ยังรักอยู่ #ซึ้ง #นางเอกรุก #คนคลั่งรัก #ลูก #ภรรยา #ทวงรักคืน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2563 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 กำลังใจ (ตอนนั้น) 100%
แบบอักษร

บทที่ 6 กำลังใจ (ตอนนั้น) 100% 

 

“ตั้งใจอ่านหนังสือไปสิ” 

อะไรกันตาคนนี้ ไม่เคยมีหรอกคำว่าโรแมนติกอยู่ในหัว!  

เธอบ่นในใจแล้วหันมามองบทเรียนตรงหน้า สักพักก็เริ่มโอดครวญใหม่ 

“ไม่อยากอ่านแล้วอ่ะ แก้โจทย์จนสมองบวมไปหมด” 

ชายหนุ่มถอนหายใจแผ่วเบา แล้วหยิบชีทเรียนของหญิงสาวขึ้นมาดู 

“ข้อนี้มันไม่ได้แก้แบบนี้” เขามองโจทย์สักพักแล้วอธิบาย “คุณต้องทำ by part … let U= อันนี้ก่อน …” ไอรดามองนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มที่กำลังจับดินสอ ดวงตาเรียวขมวดคิ้วฉายแววจริงจัง ถ้าถามเธอว่าผู้ชายมีเซ็กซี่ตอนไหนมากที่สุด เธอคงตอบว่าเวลาแก้โจทย์เลขอย่างจริงจังเนี่ย เท่ชะมัด 

โป๊ก 

“ฟังอยู่ไหมเนี่ย” เห็นเธอเหม่อ เขาจึงเคาะดินสอบนหน้าผากเธอเบาๆ เรียกสติ (ที่ไม่ค่อยมี) จนเธอต้องยกมือลูบหัวปรอยๆ 

“ฟังอยู่สิ” เธอหน้ามุ่ย ก่อนยิ้มเผล่ “นี่ถ้าสอบวิชาทินกร ไอคงเก็ทเอแหงๆ” 

“จริงจังหน่อยสิ เอาไปทำอีกรอบไป” ทินกรเก๊กขรึม ใบหูแดงระเรื่ออีกรอบ ระอาใจกับความด้านได้อายอดของเธอ 

“ก็จริงๆ นี่นา” เธอบ่นอุบ ดึงชีทเรียนกลับมาทำต่อ แต่สายตากลับยังจ้องมองที่ไปชายหนุ่มตรงหน้าอยากเผลอไผล เฮ้อ ยิ่งจริงจังยิ่งเซ็กซี่ เธอสามารถมองหน้าเขาได้ทั้งวันโดยไม่ต้องทำอะไรด้วยซ้ำ 

ให้กำลังใจทินกรดีกว่า เธออมยิ้ม ก่อนก้มหน้าเขียนบนชีทอีกฝั่งที่ทินกรไม่ได้ใช้อ่านอยู่ 

รูปเด็กผู้หญิงยิ้มกว้างปรากฏลงบนกระดาษขาว เธอเขียนข้อความเพิ่มลงไป 

ทินกรสู้ๆ ไอเชียร์อยู่ ทำได้แล้ว มาเอารางวัลที่ไอนะ (คือตัวไอเอง) อิอิ :) 

 

“อ่านหนังสือเป็นไงบ้างวะ” ขุนพลในสภาพตาลึกโบ๋หันมาถามชายหนุ่มร่างสูง ทันทีเขาเดินเข้ามาในหอพัก 

“อืม พอได้” ทินกรตอบเสียงเรียบ วางกระเป๋าลงบนโต๊ะ หยิบชีทเรียนออกมา แล้วหยิบเอาอันบนสุดส่งให้เอกภพที่นั่งอยู่ข้างๆ 

“หาตั้งนาน ติดไปกับนายเองเหรอ” เอกภพรับชีทมาแล้วพูดอย่างดีใจ 

“จะหาไปทำไม ปริ้นท์ใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ ชีทว่างเปล่าขนาดนั้น” กันต์แซวพร้อมหัวเราะเบาๆ 

“บาทสองบาทก็ตังค์นะโว้ย” เอกภพตะโกนดังลั่น ก่อนสังเกตรอยดินสอที่มุมกระดาษ 

“เอ้ะ อันนี้อะไรน่ะ ทินกรสู้ๆ ไอเชียร์อยู่ ...” ยังไม่ทันจะอ่านจบ ชายหนุ่มเจ้าของชื่อรีบคว้าชีทคืนมา หน้าตาแดงก่ำ 

“เอาแล้วๆ ไปอ่านหนังสือกับใครมาวะ” 

“มิน่า หายหน้าหายตาไปทุกเย็น” 

“ได้กำลังใจแบบนี้ เกรดเอคงไม่หนีไปไหน” 

สามหนุ่มผลัดกันแซวเสียงดังลั่น นานๆ ทีจะได้เห็นเพื่อนที่ทำหน้าเฉยชาอยู่เสมอ หลุดมากมาได้ขนาดนี้ เป็นบุญตาจริงๆ 

“เอาไปไหน นั่นชีทเรานะโว้ย” เอกภพแบมือทวง สายตาหยอกเย้ามองเพื่อนที่หน้าแดงเป็นเรื่องสนุก 

“แลกกัน” ทินกรหยิบชีทของตัวเองส่งไปให้เพื่อน แล้วเก็บชีทที่’ เคย’ เป็นของเพื่อนเอาไว้ล่างสุดเหมือนกลัวโดนแย่ง 

กันต์เห็นดังนั้นก็เบิกตาโต 

“โอ้โห เพื่อชีทใบเดียว ทินกรถึงกลับแลกชีทตัวเอง ที่จดเลคเชอร์ละเอียดยิบ กับชีทเปล่าๆ ของเอกเลยเหรอ” 

ถึงทินกรจะจดเพื่อให้พวกเขาอ่านก็เถอะ ชีทเปล่าๆ ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร เพราะมันสามารถจำทุกอย่างในชั้นเรียนได้อยู่แล้ว 

“แกก็ไม่รู้อะไร ชีทไอ้หินมันเรียกคุณค่าทางการศึกษา แต่ว่าชีทเอกภพที่มันเอาไปมันเรียกคุณค่าทางจิตใจ” ขุนพลรีบเป็นลูกรับ ถือทีแซวคนที่นานๆ หลุดอย่างต่อเนื่อง โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ 

ทินกรทำหูทวนลมไม่ตอบโต้ จนเพื่อนทุกคนหมดสนุกหยุดหยอกล้อไปเอง แต่วันต่อมา เรื่องก็กระจายไปทั่วคณะ เพราะหญิงสาวจอมจุ้น ไม่ได้เขียน’ ให้กำลังใจ’ แค่ชีทแผ่นนั้น แต่เขียนลงชีทอีกแผ่นด้วย ด้วยความเป็นจ้าวเลคเชอร์สุดละเอียด ชีทบทนั้นถูกเพื่อนทุกคนในคณะยืมไปถ่ายเอกสารอ่านก่อนสอบ ทำให้ทุกคนเห็นข้อความ ‘ทินกรสู้ๆ ไอเชียร์อยู่’ กันถ้วนหน้า เดินไปเดินมาได้ยินเสียงแซวทินกรสู้ๆ เป็นอันรู้กันทั่วคณะ 

เมื่อไอรดาแวะเอาขนมมาให้ทินกรที่คณะ ทุกคนก็จะมองไปที่เธอด้วยสายตาแววระยับ แล้วตะโกนทินกรสู้ๆ ตอนแรกหญิงสาวก็ทำหน้างง พอเข้าใจที่มา เธอก็ทำหน้าแดงสักพัก ก่อนตอบมาอย่างภาคภูมิใจ 

“ก็ดีสิ ทุกคนจะได้รู้ว่าเราจีบนายอยู่ จะไม่มีคนมาแย่ง” เป็นการยืนยันว่า ไม่มีอะไรในโลกนี้ทำไอรดาเขินอายได้จริงๆ 

------------------------------------------------------- 

คิดเห็นอย่างไรคอมเมนท์บอกกันได้นะคะ 

ความคิดเห็น