ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 20

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 20

คำค้น : นิยาย y , yaoi , Boy's love , เจxฉ่อย , นิยายกวนตีน , นิยายตลก , นิยายคอมเมดี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2559 01:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 20
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 20

 

หลังจากเกิดเรื่องวุ่นๆที่มหาลัยผมก็ไปเรียนตามปกติแล้วกลับบ้าน แต่สิ่งที่ไม่ปกติก็คือเสียงซุบซิบนินทาที่ดังตลอดเวลาที่ผมเดินผ่าน ผมหาไม่เจอแม้กระทั่งทางออกของปัญหาเหล่านี้ ตอนนี้ใครๆก็ตราหน้าผมว่าผมเป็นเกย์และเป็นแฟนของไอ้ยู! ผมล่ะอยากให้ทุกคนเห็นช็อตของไอ้อยู่กับเด็กหนุ่มนั่นอย่างที่ผมได้เห็นจริงๆ!

            “กลับมาแล้วหรอ”

ทันทีที่ผมไปถึงห้องก็พบเจ้าของเสียงอันคุ้นหูนอนเกลือกกลิ้งบนที่นอนผมอย่างสบายใจ

            “เออ”

ผมตอบแล้วทิ้งตัวลงนอนที่เตียงข้างๆมันแล้วหลับตาลง ผมควรจะปล่อยเรื่องนี้ไปโดยไม่เถียงอะไรเพราะมันไม่ใช่ความจริง หรือผมควรจะเถียงให้ถึงที่สุดกัน

            “หน้ามึงไปโดนอะไรมา!”

ไอ้เจพูดด้วยน้ำเสียงที่ตกใจเพราะเห็นรอยช้ำบนใบหน้าของผม

            “มีเรื่องนิดหน่อยแหละ”

            “ใครทำอะไรมึง!”

มันถามด้วยสายตาที่ดูเค้นคำตอบจากผม

            “เออช่างมันเถอะน่า ไม่มีอะไรหรอก”

            “กูถามว่าใครทำ!”

            “มึงจะคิดมากไปทำไม มึงก็มีรอยช้ำกูก็มีรอยช้ำคิดซะว่าเป็นของคู่กันดิ~”

            “ของคู่แบบนี้กูก็ไม่ต้องการ!”

จู่ๆมันก็อารมณ์ขึ้นแล้วก็โวยวาย

            “ทีงี้ทำมาเป็นห่วงกู ทีเอาฉี่ให้กูแดกไมเห็นมึงจะคิดงี้เลยไอ้ห่า”

            “มึงอย่าเอามาเปรียบกันมันคนละอย่างกันเว้ย!”

            “อ๋อ~ หรอ~”

            “โห่ยมึงก็”

ผมหยิบมือถือขึ้นมาเช็คพลางลุกขึ้นนั่ง

            [ลบก็ได้ค่ะ แต่แอบเสียดายนิดๆนะคะเนี่ย]

ข้อความจากน้องแอดมินเพจตอบกลับมา

            “ลบอะไร”

ผมรีบเก็บมือถือลงแล้วกำลังจะหันไปตอบ แต่ทันทีที่หันไปปลายจมูกผมก็ชนเข้ากับแก้มไอ้เจทำให้ผมรีบเขยิบออกห่างทันที

            “รูปกูเฉยๆไม่มีไรหรอก กูไม่ค่อยชอบรูปนั้นเท่าไรเลยบอกให้น้องเขาลบให้”

ไอ้เจทำสายตาดูไม่ค่อยเชื่อผมสักเท่าไร

            “รูปที่มึงหมายถึงอ่ะ รูปนี้ใช่ป่ะ”

ไอ้เจทำหน้าเครียดแล้วยื่นมือถือของมันมาให้ผมดูหรือว่ามันจะรู้แล้ว? ผมรีบคว้ามือถือมันมาดูทันที

            “ไปตายซะ!”

ผมพูดพลางปาหมอนใส่มัน รูปที่มันยื่นมาไม่ใช่รูปที่ผมจูบกับไอ้ยูแต่อย่างใด แต่เป็นรูปที่ผมนอนดูทีวีที่โซฟาพลางล้วงมือเกาตูด!

            “ก็เห็นมึงทำหน้าเครียด มาเดี๋ยวกูทายาให้”

มันพูดพลางหยิบยาที่หัวเตียงออกมาเตรียมทาให้ผม

            “ก่อนจะทาให้คนอื่นทาให้ตัวเองก่อนเถอะมึง”

            “อ้อจริงด้วย เอ้~ ทาตรงไหนนะ ตรงนี้หรือเปล่านะ เอ๊ะ! หรือว่าตรงนี้ มองไม่เห็นเลยอ่า~”

มันพูดพลางจิ้มจะทาตรงนู้นทีตรงนี้ที

            “กระจกก็มีเดินไปดูสิ ไม่ได้ง่อยไม่ใช่หรอ”

ผมพูดพลางชี้ไปที่กระจกบนโต๊ะเครื่องแป้ง

            “โอ๊ย! จู่ๆก็ปวดขาเดินไม่ได้เลย”

            “สำออย!”

            “ทาให้หน่อยสิ”

มันพูดพลางยื่นหลอดยามาให้ผม นี่มึงจะอ่อยหรือว่าเห็นกูเป็นขี้ข้ากันแน่! ผมหยิบยาบีบลงที่ปลายนิ้วแล้วแตะที่แก้มมันเบาๆ มันก็หยิบหลอดยาต่อจากผมบีบลงบนนิ้วแล้วมาแตะที่บริเวณใกล้ๆกับริมฝีปากผม

            “มึงทาให้กู กูทาให้มึงแฟร์ๆ แถมไม่เสียเวลาด้วย”

มันพูดแล้วยิ้มเหมือนเด็กได้ขนมพลางจ้องผมที่กำลังทายาให้มัน ทำไมผมจะไม่รู้เพราะผมก็จ้องมันเหมือนกันนี่นา

            “ความจริงกูทาเองได้ไม่ได้พิการอะไรตรงไหน”

            “มึงทายาให้กูอยู่มือมึงไม่ว่างทาหรอก”

            “กูมีมืออีกข้าง”

ผมพูดพลางชูมือข้างที่เหลือให้มันดู แล้วมันก็จับมือผมไว้ทันที

            “นี่ไงจับมือกูอยู่ไม่เห็นจะว่างเลย”

            “ไม่ยากกูมีตีน กูจะทายาให้มึงด้วยตีนแล้วใช้มือที่เหลือทายา”

            “แล้วถ้ากูจับมือมึงอีกข้างไว้ล่ะ”

ว่าแล้วมันก็จับมือข้างที่ผมกำลังทายาไว้อยู่ จู่ๆหน้าผมก็ร้อนผ่าวขึ้นมาเอาซะดื้อๆ รู้สึกเขินแปลกๆ

            “กวนตีนละ เดี๋ยวก็ได้แผลเพิ่มหรอกมึง”

ผมพูดพลางดึงมือออกจากมัน

            “รอยช้ำนี่ไม่ใช่ว่าเขาต้องใช้น้ำเย็นประคบหรอกหรอ”

มันพูดขึ้นแล้วมองหน้าผมพลางทำสีหน้าสงสัย

            “ต้องประคบด้วยหรอ?”

            “เท่าที่กูเรียนมามันก็ให้ประคบนะ....นี่มึงจบ ม.6 มาได้ยังไง!”

            “กูก็เรียนๆอยู่ แล้วจู่ๆก็เรียนจบเลย”

            “......”

ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับ คนตรงหน้าทำสีหน้าเอือมระอาพลางถอนหายใจแบบเอือมสุดๆ

ความคิดเห็น