ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 การจุติ

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 การจุติ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 878

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2563 00:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 การจุติ
แบบอักษร

"อื้อ..."เพิลตื่นขึ้นมาในเช้าวันไหม่หลังจากร่วมทานอาหารกับคุณเออริกไปเมื่อคืน มือข้างหนึ่งค่อยๆยกขึ้นมากุมขมับเพราะรู้สึกปวดหัวจี๊ดๆแล้วภาพต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็หลั่งไหลประดังประเดเข้ามาในหัว 

 

เพิลหรี่ตาทำท่านึกอะไรบางอย่าง... 

 

เมื่อคืนเหมือนผมจะเผลอดื่มน้ำผลไม้บางอย่างที่มีฤทธิ์คล้ายแอลกอฮอลล์เข้าไปทำให้ผมเมาแทบไม่รู้เรื่อง... จำได้แค่ว่าคุณเออริกสั่งน้ำผลไม้มาให้ พอดื่มเข้าไปปุ๊ปภาพก็ตัดมาที่เตียงนี้เลย... 

 

อาส์...ทำไมคุณเออริกถึงไม่บอกนะว่ากินแล้วมันจะเมา 

 

"ปวดหัวจัง..."เพิลพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะลุกจากเตียงเดินโงนๆเงนๆเข้าห้องน้ำ  

 

พอโดนน้ำเข้าไปหน่อยค่อยสร่างเมา... 

 

ตอนแรกที่เขาออกมาจากห้องน้ำก็พึ่งจะนึกขึ้นได้ว่าเขานั้นไม่มีเสื้อผ้าใส่ ทว่ากลับมีเสื้อผ้าที่มีป้ายติดอยู่แขวนอยู่หน้าตู้กระจก อ่านจับใจความได้ว่า... 

 

'พอดีผมมีธุระต่อเลยไม่ได้อยู่กินข้าวเช้ากับคุณ ถ้าคุณหิวก็สามารถบอกกับทางแม่ครัวของที่พักได้เลย...ส่วนเสื้อผ้านั้นผมเป็นคนเลือกให้เพราะคุณไม่มีชุดอื่นนอกจากตัวเก่าเลย...' 

 

จากเออริก... 

 

อืม...คุณเออริกเป็นคนที่ละเอียดอ่อนจริงๆ เขายักไหล่แล้วนำชุดที่แขวนอยู่มาใส่ปรากฎว่าใส่ออกมาได้พอดีเป๊ะๆเลย ไม่รู้ว่าไปรู้ขนาดสัดส่วนของเขาได้ยังไงกัน 

 

เพิลเลือกกินอาหารที่แม่ครัวของที่พักทำให้ พอกินอิ่มแล้วก็เดินออกมาจากที่พักเดินสำรวจไปรอบๆ แต่เหมือนวันนี้จะมีแต่คนหลบสายตากันหมดเลย...นี่ผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ... 

 

เพิลกำลังคิดเข้าข้างตัวเองแล้วเลิกที่จะสนใจ...เขาเดินไปสำรวจรอบๆเมืองต่อ แต่ก็หน้าแปลก...ตลอดทางที่เขาเดินนั้นมีแต่คนหลบสายตากันหมด ทุกคนที่หลบล้วนแต่เป็นคนหรือทหารของคุณเออริกทั้งนั้นเลย 

 

ให้ตายสิ...หวังว่าเขาคงไม่ได้ไปทำอะไรพิเลนๆเข้าหรอกนะ 

 

เพิลอยากจะตบหัวตัวเองสักป๊าปให้หายงง นอกจากคนของคุณเออริกแล้วก็ไม่มีใครทำตัวผิดปกติเลย...นี่เขาเริ่มสงสัยจริงๆแล้วนะโว้ย!! 

 

เห้อ...ไปหาที่เงียบๆนั่งสักพักดีกว่า... 

 

เดินออกมาจนห่างจากผู้คนได้สักระยะหนึ่งแล้วผมก็นั่งลงบนขอนไม้ขนาดใหญ่ท่อนหนึ่ง  

 

"ฮืม...ฮือ...ฮืม~"เสียงใสเปล่งออกมาจากลำคอ  

 

เวลาที่เพิลอยากพักผ่อนจริงๆเขาก็แค่หาที่พักแล้วฮัมเพลงที่เขาชอบสักพัก แค่นี้ก็พอที่จะสบายใจขึ้นแล้ว... 

 

ระหว่างที่เพิลฮัมเพลงอยู่นั้น ดวงตาสีฟ้าทะเลก็มองเห็นผีเสื้อที่กำลังบินไปมาอยู่รอบๆเขาหลายตัว ปีกของพวกมันนั้นกระพือตามจังหว่ะทำนองเพลงเสมือนกำลังเต้นรำ 

 

ปากกระจับสีเชอรี่ยกยิ้มขึ้นรู้สึกสนุกสนานกับสิ่งแปลกใหม่นี้จึงตั้งใจฮัมเพลงมากยิ่งขึ้น ทำให้เสียงเพลงนั้นกังวาลไปทั่วผืนป่าอย่างน่าอัศจรรย์ 

 

เชื่อไหมว่าสิ่งที่เขาเห็นมันคืออะไร... เขาเห็นฝูงนกพิราบบินตามมากับเสียงเพลงพลางร่อนลงเกาะกิ่งไม้รอบๆแล้วฟังเสียงเพลงอย่างตั้งใจ ไม่ต่างอะไรกับผู้ชมที่กำลังเพลิดเพลินไปกับบทเพลงที่ไพเราะ  

 

ในขณะที่เพิลฮัมเพลงไกล้จะจบก็มีผีเสื้อกับนกพิราบขาวบินร่อนลงมาอยู่ตรงข้างหน้า พวกมันมอบคอร์เป็นของขวัญตอบแทนสำหรับบทเพลงอันแสนไพเราะนี้ก่อนจะพากันแยกย้ายบินกลับไป ดวงตาคู่สวยก้มมองสิ่งของที่อยู่ในมือมันมีลักษณะเหมือนคริสตัลสีใสทั่วไปแต่ถ้ามองดีๆจะพบว่ามีปีกผีเสื้อกับขนนกพิราบสีขาวถูกผนึกอยู่ในนั้น 

 

[คอร์ผีเสื้อ-บริสุทธิ์100%]-[คอร์นกพิราบขาว-บริสุทธิ์100%] 

 

เอ๋?...คอร์ผีเสื้อกับนกพิราบขาวงั้นหรอ มันคืออะไรกัน... 

 

[คอร์-เป็นสิ่งที่อยู่ตรงใจกลางสิ่งต่างๆทำหน้าที่หล่อเลี้ยงพลังชีวิตและพลังเวทย์ ปัจจุบันมีการล่าคอร์เพื่อนำมาพัฒนาจิตวิญญาณให้แข็งแกร่งขึ้นและยังเป็นองค์ประกอบของการจุติอีกด้วย] 

 

"จุติมันคืออะไรหรอ"เพิลทำหน้าสงสัย จุติมันมีความหมายว่าเกิดใหม่แต่เขาไม่เข้าใจว่ามันจะเกิดใหม่ยังไง... 

 

[จุติในที่นี้หมายถึงการพัฒนาองค์ประกอบต่างๆของร่างกายและวิญญาณเสมือนเป็นการเกิดใหม่ แต่ในการจุตินี้จำเป็นจะต้องใช้คอร์ที่มีความบริสุทธิ์มากพอจะชำระล้างตนเอง...] 

 

"แต่คอร์ที่ได้มานี้ก็มีความบริสุทธิ์100%นะ แล้วผมจะต้องทำยังไงต่อถ้าต้องการที่จะจุติ"มือรียวโชว์สิ่งที่อยู่ในมือแกว่งไปแกว่งมา  

 

[คุณถือว่าเป็นผู้โชคดีมากที่ได้รับคอร์จากจิตวิญญาณโดยตรง พวกจิตวิญญาณนั้นจะมาในรูปแบบของสัตว์หากรู้สึกพึงพอใจใครสักคนก็จะมอบคอร์เป็นของขวัญพิเศษ และข้อดีอีกอย่าง...คอร์ที่จิตวิญญาณเป็นคนมอบให้นี้จะมีความบริสุทธิ์100%ไม่เหมือนกับคนอื่นๆที่ต้องนำคอร์ไปชำระล้างที่วิหารเสียก่อนจึงจะพัฒนาตัวเองได้] 

 

[โดยกรณีนี้คอร์ของนักผจญภัยมีระดับที่สมบูรณ์แล้วจึงสามารถเปิดในแท็ปการจุติแล้วนำคอร์วางลงไป]

 

เพิลทำตามอย่างที่ระบบบอกโดยนำเอาคอร์อันแรกไปวางไว้ที่หน้าจอโฮโลแกรมแท็ปการจุติ รอสักพักก็มีแถบข้อความการยืนยันการจุติให้เขากดเหมือนเดิม ทว่าทันทีที่เขากดข้อความยืนยันลงไปทัศนียภาพตรงหน้าก็ไหววูบมืดดับลง เพียงแค่เสี้ยววิเพิลก็พบว่าตัวเองอยู่ในที่ที่มืดสนิทไม่มีแสงไฟ...

 

ผมยืนรออยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเริ่มมีสัญญาณขึ้นมาว่าให้เตรียมพร้อมกับด่านทดสอบ ว่าแต่...การจุตินี่ต้องมีการทดสอบด้วยหรอ?

 

[เป็นการทดสอบวัดความสามารถ หากท่านผ่านไปได้การจุติก็จะเสร็จสมบูรณ์]

 

"แล้วถ้าหากว่าไม่ได้ล่ะระบบ"

 

[จะไม่เกิดอะไรขึ้นในกรณีที่ท่านนักผจญภัยล้มเหลวในการทดสอบ และวัตถุดิบในการจุติจะยังคงอยู่ไม่หายไป...รอคอยให้ท่านนักผจญภัยแข็งแกร่งขึ้นแล้วกับมาทดสอบอีกครั้ง]

 

"อย่างนี้นี่เอง"จะเป็นการทดสอบแบบไหนนะ

 

ยื่นครุ่นคิดได้สักครู่ ก็มีแสงส่องลงมาจากข้างบนเผยให้เห็นสถานที่รอบๆ อืม...เหมือนกับลานอะไรสักอย่างเลยแฮะ ที่ๆเขาอยู่มีลักณะเป็นพื้นที่เหมือนเกาะลอยฟ้าใหญ่เท่าสนามฟุตบอลเพียงแต่ว่ามันเป็นพื้นปูน อีกอย่าง...ที่นี่ไม่มีท้องฟ้าเพราะรอบข้างล้วนเป็นสีเทาหม่น

 

[Boss-Pearl]

(คำเตือน-การจุติแต่ละครั้งจะเจอบอสที่มีพลังโจมตีตั้งแต่เท่ากันถึงมากกว่า ตัวอย่างการจุติดาวดวงที่ 1 บอสจะมีพลังโจมตีกับHPสูงสุดเท่ากับ100%ของผู้ที่จุติ จุติดาวดวงที่ 2 เท่ากับ 200% จุติดาวดวงที่ 3 เท่ากับ 400% เพราะฉะนั้นจึงควรระวังให้ดี)

 

"เอ๋?..."ผมกระพริบตาปริบๆ มาเจอตัวเองด้วยกันอย่างนี้ก็แย่น่ะสิเพราะสกิลมันเหมือนกันเด๊ะๆ

 

[สบายใจได้บอสในนี้จะมีค่าสติปัญญาที่น้อยกว่าท่านนักผจญภัย ถึงแม้จะเสียเปรียบในเรื่องค่าพลังแต่ท่านนักผจญภัยก็ยังมีกลยุทธต่างๆให้ได้คิด]

 

ทิ้งท้ายด้วยประโยคข้อความขอให้โชคดี เห้อ...เอาเถอะมาลองกันสักตั้ง!

 

ร่างปลอมที่มีรูปร่างหน้าตาของเพิลยืนนิ่งไม่ไหวติ่ง เพิลลองใช้สกิลWindเป็นการหยั่งเชิงในขณะที่อีกฝ่ายนั้นทำเพียงแค่ยืนนิ่งๆไม่สะทกสะท้านอะไรกับสายลมที่กำลังโจมตีตัวเองอยู่เลย

 

ฟู่ว!!

 

เดี๋ยว!นี่เขาลืมไปได้ยังไงเนี่ยว่าตัวเองมีค่าสถานะป้องกันพลังเวทย์สูง แถมยังได้รับPassiveทนทานพลังธาตุต่างๆอีก... คุณพระ!ถ้างั้นต่อให้ใช้พลังเวทย์แทบตายก็ไม่กระเตื้องเลยน่ะสิ! เขาอยากจะตบกระบาลตัวเองเหลือเกิน ไอ้ตอนได้รับค่าพลังอะไรพวกนี้มันก็ดีอยู่หรอกแต่พอมาเจอแบบนี้ผมนี่ทำอะไรไม่ถูก...

 

ฟี่...

 

หืม?

 

"โลลี่?"อยู่ๆโลลี่ก็โผล่ออกมาจากกลางอากาศพยายามชี้กรงเล็บไปที่ก้อนหินพลางทำท่าพ่นอะไรสักอย่างออกไปใส่ร่างปลอมเขา

 

"อย่าบอกนะว่านายจะให้ฉันเอาก้อนหินขว้างใส่เจ้านั่นน่ะ...เอ่อ...หมายถึงร่างปลอมของฉันน่ะ"

 

คำตอบก็คือใช่...เมื่อเจ้าสลอธขนสีฟ้ามันเงาพยักหน้าหงึกๆอย่างเชื่องช้าแล้วโชว์ยิ้มหวานออกมา อืม...บางทีก็โหดร้ายเกินไปอ่ะนะ จะให้เอาก้อนหินขว้างใส่ตัวเองแบบนี้...เกิดมาไม่เคยทำร้ายใครด้วยสิ

 

เพิลถึงกับปรง... ยืนเท้าเอวได้สักพักจู่ๆก็เหมือนจะคิดอะไรออก เขาเดินไปที่กองก้อนหินที่ทับถมกันเป็นพะเนินพร้อมกับเล็งมุมให้ได้องศา ก่อนจะใช้สกิลWindอีกครั้ง

 

กระแสลมผันผวนอย่างรุนแรงพัดพาเอาเศษหินให้ลอยปลิวไปตามกระแสแรงลมจนไปกระทบกับร่างปลอมเข้าอย่างจังตามองศาที่คิดไว้เป๊ะ...

 

ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ!!

 

ก้อนหินก้อนแล้วก้อนเล่ากระทบโดนร่างกายร่างปลอมของเพิลจนค่าพลังHPเหลือ0 เป็นอันว่าเพิลชนะในแมทครั้งนี้ เป็นไงล่ะ...ทีหลังคงต้องระวังไว้บ้างแล้วล่ะ ถึงจะทนทานเวทย์มนต์แต่พอมาโดนดาเมจกายภาพแล้ว...ไม่กี่ตุ๊บก็ร่วงแล้ว

 

ปวดหัวจี๊ดเลย...

 

[ยินดีด้วย คุณได้รับแสงแห่งการจุติ]

 

แสงแห่งการจุติที่ร่างปลอมได้ดร็อปเอาไว้ เขาเดินไปเข้าไปไกล้ๆเอาอุ้งมือประคองขึ้นมาพร้อมกับมีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาว่า

 

[ทำการจุติ]

 

หลังากนั้นภาพก็ตัดไปอีกรอบ...

 

____________________________________________

 

มาแย้ววววว ไรท์กะจะมาลงให้ตั้งหลายวันแล้วแหละคิคิ แต่พอกลับมาบ้านในกระเป๋าก็จะมีแต่คำว่าการบ้านทับถมกันเป็นกองเลยแหละ555

ความคิดเห็น