facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ปี 1985 ดอกเหมยอย่างเธอได้ผลิบานกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง ด้วยลิขิตที่ขีดไว้บน 'รอยแค้น'

ตอนที่ 23 พรหมลิขิตจากชาติก่อน / ตอนที่ 24 หมัดฮุก

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 พรหมลิขิตจากชาติก่อน / ตอนที่ 24 หมัดฮุก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2563 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 พรหมลิขิตจากชาติก่อน / ตอนที่ 24 หมัดฮุก
แบบอักษร

ตอนที่ 23 พรหมลิขิตจากชาติก่อน 

อู่เจิ้งซือเป็นคุณครูประจำชั้นห้องมัธยมปลายปีสองห้องสามและสอนวิชาภาษา เหมยซูหานกับเหยียนหมิงซุ่นล้วนเป็นลูกศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจของเขา โดยเฉพาะเหมยซูหาน อู่เจิ้งซือชื่นชมเขาอย่างมากเลยเห็นเขาเป็นเหมือนลูกหลานแท้ๆ ของตัวเอง หลายครั้งพากลับไปสอนการบ้านตัวต่อตัว และให้อยู่ทานข้าวร่วมกัน 

ฉะนั้นอู่เยวี่ยกับเหมยซูหานเลยรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ตอนนั้นอู่เหมยมักมีท่าทางไม่ใคร่จะสนิทกับผู้อื่นเลยไม่สนิทกับเหมยซูหานไปโดยปริยาย การแต่งงานกับเหมยซูหานก็ล้วนเป็นคำสั่งของคุณพ่อคุณแม่ ให้เธอแต่งงานกับลูกศิษย์ที่น่าภูมิใจของพวกเขา 

อู่เหมยปรายตาเย็นชามองอู่เยวี่ยที่กำลังตาโตเป็นประกาย ใบหน้าขาวใสขึ้นสีระเรื่อ นี่เป็นสัญลักษณ์ว่าอู่เยวี่ยกำลังเขิน ทำไมเธอถึงเขินล่ะ? 

ชัดเจนว่าเธอเกิดความรู้สึกรักตามฉบับสาวน้อย คู่หมายปองไม่มีทางเป็นเหยียนหมิงต๋าผู้โง่เขลาคนนั้นแน่และไม่ใช่เจ้าชายน้ำแข็งอย่างเหยียนหมิงซุ่น อู่เยวี่ยมองเหมยซูหานตาแทบไม่กะพริบจริงๆ ด้วย 

อู่เยวี่ยแอบชอบเหมยซูหานตั้งแต่ตอนนั้นแล้วหรือ? 

ชาติก่อนเธอต้องตาบอดขนาดไหนถึงไม่รู้ความลับนี้ของอู่เยวี่ย ไม่ผิดเลยถ้าจะตายไปซะ! 

“พี่ซูหาน พี่หมิงซุ่น” อู่เยวี่ยยิ้มทักทาย 

เหยียนหมิงซุ่นก้มหัวน้อยๆ ถือเป็นการตอบรับ 

เหมยซูหานกลับยิ้มสดใสตอบกลับ “เยวี่ยเยวี่ย เหมย... เหมยเหมยไม่มาด้วยเหรอ?” 

เมื่อไม่เห็นสาวน้อยปล่อยผมสยายและดูตื่นกลัวกับทุกสิ่งในความทรงจำคนนั้น เหมยซูหานอดกวาดตามองไม่ได้ ก่อนที่เขาจะเห็นอู่เหมยที่ยืนด้านหลังอู่เยวี่ยแล้วชะงักนิ่งไป ไม่ทันกะพริบตาดีด้วยซ้ำ 

ไฝแดงกลางหน้าผากนั่นช่างคุ้นตาเหมือนเขาเคยเจอในฝันมาก่อน หญิงสาวหน้าตาสะสวยนอนสิ้นลมบนพื้น เลือดไหลจากตัวมากมาย เขาจำหน้าตาได้ไม่ชัดเจนเท่าไรแล้วจำได้เพียงไฝแดงเม็ดนั้นที่คล้ายคลึงกับหญิงสาวตรงหน้าไม่มีผิด 

เขาในฝันแสนเศร้าโศกและเสียใจจนหายใจไม่ออก 

ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นคนรักในชาติปางก่อนของเขาแน่ๆ ถึงได้ปรากฏในฝันของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อให้เขาไปตามหาคนรักที่กลับชาติมาเกิดใหม่ รักใคร่ปกป้องเธอให้ดี ไม่ให้เธอได้รับบาดเจ็บอีกเพียงนิด 

หรือว่าเด็กสาวตรงหน้าก็คือร่างกลับชาติมาเกิดของหญิงสาวผู้นั้น? 

เธอให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากคนอื่นราวกับได้รู้จักกันมาช้านาน หรือนี่คือสายใยพรหมลิขิตจากชาติปางก่อน? 

“เธอคือใคร? เรารู้จักกันมั้ย? ฉันรู้สึกว่าเธอคุ้นตามาก” เหมยซูหานอดถามด้วยความตื่นเต้นไม่ได้ 

อู่เหมยรู้สึกเจ็บเหมือนมีเข็มปักลงกลางใจขณะที่เห็นเหมยซูหานเดินเข้ามา เธอไม่เคยเกลียดเหมยซูหานเพราะหนี้ย่อมมีลูกหนี้ เธอแค่ต้องการแก้แค้นอู่เยวี่ย และไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเหมยซูหานอีก 

ชาตินี้ให้พวกเขาเป็นเพียงคนแปลกหน้าเถอะ! 

ไม่อยากมีส่วนเกี่ยวพันใดๆ อีก 

“ฉันคืออู่เหมย” อู่เหมยพยายามทำใจให้นิ่งแล้วตอบเสียงเบา 

ไม่เพียงแค่เหมยซูหาน แม้แต่สองพี่น้องตระกูลเหยียนกับนักเรียนอื่นๆ ที่ยังไม่กระจายตัวไปต่างตกใจอย่างยิ่งเมื่อได้ยินคำตอบของอู่เหมย พลางมองอู่เหมยอย่างไม่เชื่อสายตา 

สายตาคมเฉี่ยวเพ่งมองมา หญิงสาวอ่อนแอไม่สู้คนคนนั้นคือยายขี้เหร่อู่เหมยหรือ? 

นี่มันเรื่องตลกที่สุดของศตวรรษนี้เลย! 

เหยียนหมิงต๋าแสดงออกได้เกินจริงที่สุด รีบวิ่งมาตะโกนเสียงดังต่อหน้าอู่เหมย “เธอคือเหมยเหมย? เป็นไปได้ยังไง? เหมยเหมยขี้เหร่จะตาย เธอสวยขนาดนี้ ไม่มีทางหรอก!” 

“หมิงต๋า!” เหยียนหมิงซุ่นที่ใจเย็นได้ก่อนตวาดเสียงดัง 

เหยียนหมิงต๋ายิ้มอย่างรู้สึกผิดน้อยๆ พลางอ้อมมือเกาหลังศีรษะ อู่เหมยทำหน้านิ่งสงบก่อนจงใจถาม “พี่หมิงต๋า ใครบอกว่าฉันขี้เหร่?” 

อู่เยวี่ยร่ำร้องในใจว่าแย่แล้ว เตรียมจะปริปากพูดเปลี่ยนประเด็น แต่เหยียนหมิงต๋ากลับปากไวกว่าพูดเสียงดัง “เยวี่ยเยวี่ยเป็นคนพูดไง เยวี่ยเยวี่ยบอกว่าเพราะเธอขี้เหร่เลยต้องปล่อยผมสยายทุกวัน!”  

 

ตอนที่ 24 หมัดฮุก 

ทุกคนหันสายตาไปทางอู่เยวี่ย เด็กเรียบร้อยที่แสนสมบูรณ์แบบคนนี้ เด็กที่หาที่ติไม่ได้คนนี้ เด็กที่สมกับคำว่าเป็นเด็กบ้านอื่น 

แต่เด็กสมบูรณ์แบบคนนี้กลับพูดปดกันซึ่งๆ หน้า บอกว่าน้องสาวตัวเองคือเด็กขี้เหร่? 

ทั้งที่อู่เหมยสวยจนชวนให้เกิดความไม่พอใจ ทำไมอู่เยวี่ยต้องพูดแบบนี้? ทุกคนล้วนมีความคิดที่ตรงกัน 

ต้องเป็นเพราะอิจฉาริษยาเป็นแน่ อิจฉาที่น้องสาวหน้าตาดีกว่าตัวเองเลยจงใจพูดโจมตีน้องสาวตัวเอง สมกับที่ว่าคนเรามักดูธาตุแท้ไม่ออกเมื่อมีชื่อเสียงเรียงนามที่ดี อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึงแต่แค่จุดนี้ก็ดูออกว่าอู่เยวี่ยใจแคบมากขนาดไหน! 

อู่เหมยจงใจถามพลางแค่นยิ้มมองอู่เยวี่ย “พี่ ทำไมพี่ถึงบอกพี่หมิงต๋าว่าฉันขี้เหร่ล่ะ? พี่บอกให้แม่ห้ามให้ฉันมัดผม ก็เพราะไม่อยากให้คนอื่นเห็นฉันใช่มั้ย?” 

เหอปี้อวิ๋นในชาติก่อนคือคุณแม่ที่แสนใจดี อู่เจิ้งซือคือคุณพ่อที่แสนเข้มงวด อู่เยวี่ยเป็นพี่สาวที่แสนดี มีเพียงเธอที่เป็นเพียงกองมูลเน่าๆ ไร้ประโยชน์ 

ชาตินี้จะให้สามคนนี้มีชื่อเสียงที่ดีเพราะมาจากการเยียบย่ำเธอไม่ได้อีกเด็ดขาด เธอจะต้องฉีกหน้ากากพวกเขาทีละน้อยๆ ให้ทุกคนเห็นความเห็นแก่ตัวและความใจร้ายของพวกเขา 

ในเมื่อหนีไม่พ้น ทนไม่ได้ ก็ตั้งหน้ารับมันซะเถอะ! 

มีคุณครูอาจารย์ในวัยสูงหลายคนออกมาเดินเล่นหลังมื้ออาหารได้เข้ามาล้อมวงด้วยเช่นกัน พอได้ยินถ้อยคำของอู่เหมยก็ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ พวกเขาผ่านฝนผ่านแดดมานักต่อนัก เห็นอะไรมาเยอะแยะ แค่ฟังก็พอจะคาดเดาเรื่องราวได้แล้ว 

มีคุณยายคนหนึ่งจิกตามองเหอปี้อวิ๋นที่กำลังหน้าเสีย กล่าวเน้นเสียงอย่างมีนัยยะ “นิ้วสิบนิ้วยาวไม่เท่ากัน คนเป็นพ่อแม่จะลำเอียงเป็นเรื่องปกติ แต่อย่าลำเอียงเกินไปสิ ยังไงซะก็ลูกแท้ๆ นี่นา!” 

อู่เจิ้งซือหน้าไม่สู้ดีตั้งแต่เหยียนหมิงต๋าเปล่งเสียงพูดแล้ว เขาไม่ได้รู้สึกอะไรไปมากกว่ารู้สึกเสียหน้า ไม่พอใจต่อภรรยาและลูกสาวคนโต ยิ่งไม่พอใจต่ออู่เหมย เรื่องไม่ดีของบ้านไม่ควรบอกกล่าวให้คนนอกรู้ ต่อให้เหอปี้อวิ๋นกับอู่เยวี่ยทำผิดอะไรทำไมไม่คุยกันในบ้าน ไม่เห็นต้องตะโกนออกมาในที่ที่คนเยอะแบบนี้ 

ภรรยาพูดไม่ผิด ลูกสาวคนเล็กมัวแต่เสียเวลาไปกับสิ่งชั่วร้ายพวกนี้เสียแล้ว 

“อาจารย์แม่อู่พูดถูก ผมกับปี้อวิ๋นสอนลูกไม่ดีเอง จะแก้ไขข้อผิดพลาดแน่ๆ” 

ท่าทางจริงใจของอู่เจิ้งซือเรียกความพึงพอใจจากคุณย่าได้ดี เธอเสตามองอู่เหมยที่เปลี่ยนแปลงตัวเองพลางยิ้มน้อยๆ แม่หนูนี่พอจัดการตัวเองดีๆ แล้วก็ดูดีนะ แค่ใจแคบไปหน่อย ทำไมถึงมาพูดเรื่องเสียหายของคนในครอบครัวนอกบ้านล่ะ? 

“เหมยเหมยแต่งตัวแบบนี้ดูดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย แต่ก่อนชอบปล่อยผมไม่เป็นทรง อยู่ดีๆ ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนขี้เหร่ คนเป็นพ่อแม่อย่างพวกเธอนี่ใจกว้างเสียจริง แล้วก็เยวี่ยเยวี่ย ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ ทำไมถึงบอกว่าน้องสาวขี้เหร่ล่ะ? ต่อให้เหมยเหมยขี้เหร่จริงๆ คนเป็นพี่สาวอย่างเธอก็ควรรักและปกป้องน้องสาวมากกว่านี้สิ!” 

สามีของคุณย่าอู่มองอู่เยวี่ยอย่างไม่พอใจ เมื่อก่อนเขาค่อนข้างชื่นชมอู่เยวี่ยพอสมควร แต่ตอนนี้กลับคิดว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ได้ใสซื่อ 

อู่เยวี่ยนึกแค้นใจใจ น้ำตาคลอเบ้าฝืนยิ้ม “คุณปู่อู่! หนูไม่เคยพูดแบบนั้นนะคะ ต้องเป็นพี่หมิงต๋าจำผิดแน่ๆ อีกอย่างหนูไม่เคยให้คุณแม่ไม่ให้เหมยเหมยมัดผม หนูกับเหมยเหมยเป็นพี่น้องกัน หนูรักน้องจะตาย!” 

เหอปี้อวิ๋นกลับยิ้มไม่ออก ไม่คิดว่าเพิ่งก้าวออกจากประตูบ้านทั้งเธอและเยวี่ยเยวี่ยจะได้รับหมัดฮุกจากลูกสาวคนเล็กทันที ยายเด็กแสบนี่มันสุนัขที่เลี้ยงไม่เชื่องจริงๆ อาหารและน้ำดื่มเป็นของเธอ บ้านพักอาศัยก็ของเธอแต่กลับลอบแทงข้างหลังเธอแบบนี้ 

ความคิดเห็น