poonypy
email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 ซันเดย์

ชื่อตอน : ตอนที่1 ซันเดย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2563 03:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 ซันเดย์
แบบอักษร

“สวัสดีครับ/ค่ะคุณครู”

“สวัสดีครับนักเรียนทุกคน ครูขอแนะนำตัวก่อนเลยน้ะ ครูชื่อครูอดิศักดิ์ครับผม หรือครูริสเนาะ” ใจผมสั่นนิดนึงครับ นี่คือการสอนคาบแรกในนามครูเต็มตัวของผมแม้จะผ่านการฝึกสอนมาบ้างแล้วก็ตาม แต่ก็ยังตื่นเต้นเหมือนเดิม

“ครูพึ่งจบและมาสอนที่นี่ที่แรก ตื่นเต้นนิดนึง ครูดีใจน้ะที่ได้มาสอนห้อง6/2 ดูแล้วน่าจะไม่ซนเหมือนนักเรียนที่ครูเคยผ่านการฝึกสอนมา”พูดอะไรไม่ออกแล้วเนี่ย จ้องกันอยู่ได้เด็กพวกนี้ ผมก็คงทำได้แต่ยิ้มแหละ

“ใครมีอะไรจะถามมั้ย? คาบนี้ครูไม่สอนก่อนถือเป็นการแนะนำตัวไปเลยทั้งคาบ”เอาดีๆแค่คาบแรกผมก็ขี้เกียจสอนส้ะล่ะ

อย่างที่ว่านั่นแหละ ผมไม่ได้อยากเป็นครูภาษาไทยตั้งแต่แรก ผมอยากเป็นครูสอนฟิสิกส์เคมีอะไรพวกนี้มากกว่า แต่ก็ต้องนั่นแหละเลือกทางนี้แล้วก็ต้องไปให้สุดเว้ยไอ้ริส

“ครูครับ อย่ายิ้มได้มั้ยใจผมจะวายอยู่แล้ว”เด็กผู้ชายคนนึงยกมือขึ้นแล้วพูด รอไรล่ะครับ(กูถึงเพดานห้องแล้วไอ้บ้าเอ้ย) ยอมรับครับว่าผมเขิลมาก

“ทำไม? ครูยิ้มไม่ได้หรอ”จริงๆแล้วผมเป็นคนขี้อายมากในระดับนึง ถ้านอกห้องเรียนใครที่ผมไม่สนิทผมจะไม่ค่อยพูด คนที่สนิทเท่านั้นจะรู้ดีว่าผมเป็นคนไง

แอ๊ด!!

 

“เทอจะไปไหน ทำไมไม่ขออนุญาตครูก่อน”เด็กชายคนที่นั่งอยู่มุมหลังห้องลุกจากเก้าอี้กำลังพุ่งตัวไปยังประตู เมื่อเค้าได้ยินที่ผมเรียกเค้าหันมามองผม ทำหน้านิ่งๆ หรือหน้ามันเป็นงี้อยู่แล้วว้ะ

“เรื่องของผม”อ้ะ!เจ็บเลยกู มาคาบแรกห้องแรกก็เจอส้ะล้ะ

“ครูไม่อนุญาต” ผมข่มเสียงให้ดูน่ากลัวขึ้นมา ส้ะที่ไหนกันเด็กนั่นมองหน้าผมแล้วเดินออกไปเลย ผมถามชื่อเค้าจากเด็กที่นั่งโต๊ะข้างหน้าเค้าชื่อเดย์ นายซันเดย์ ผมรู้สึกไม่ถูกชะตากับเด็กคนนี้ตั้งแต่แรกที่เค้ามองหน้าผม คนบ้าอะไรทำหน้ากวนตีนมันเยทำให้ผมอยากเข้าหาเค้ามากกว่านี้

ผมให้ทุกคนในห้องแนะนำตัวทุกคนครับ ก่อนที่ผมจะเดินออกจากห้องมีเพื่อนในแก๊งซันเดย์มาคุยกับผม

“ครูครับ ผมมนตรีครับเป็นเพื่อนสนิทไอ้เดย์ ผมต้องขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยครับ”ผมขมวดคิ้วยิ้มๆ

“ไม่เป็นไรหรอก ครูไม่ถือ”ผมออกจากห้อง6/2มานั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆผมเป็นครูห้องทะเบียน มีงานฝ่ายทะเบียนมาให้ผมทำบ้างเพื่อฆ่าเวลารอเลิกเรียน

16:30 น.

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนนักเรียนส่วนใหญ่กลับบ้านหมดแล้ว ผมที่เดินชิวๆแก้เบื่อตรงทางฟุตบาท

“ไม่มีมันก็ไม่ตาย~ อยู่คนเดียวมันก็สบาย~ ”เป็นเพลงโปรดที่ผมเฮิ๊ตในชั่งนี้ คนมันโสดอ่ะน่ะ

“ลมแรงจังว้ะ”ผมพึมพัมไปเรื่อยอ่ะแหละ แต่ลมแรงมากกกกก!!จริงๆ

 

ฟิ้ว!~

 

“เชี่ย!” เหมือนจะซวย แมสที่ผมพกแขวนใว้ที่คอตลอดสายมันหลุดตกลงไปในสระน้ำริมทางฟุตบาทเป็นที่เรียบร้อย ผมพยายามหยิบมันขึ้นมาแต่มันไม่ถึง เอ้อ!กูเตี้ยแหละอ้ะยอม

ผมพยายามอยู่นานมาก อีกนิด! อีกนิด!

 

เชี่ย!แม่ง! พรึ่บ!~

 

เหมือนมีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาดึงผมไว้ทัน (พื้นเหี้ยเสือกมาลื่นไรตอนนี้ ) ผมเงยหน้าขึ้นดูแอบตกใจนิดๆเพราะคนที่มาดึงผมไว้ทันคือซันเดย์ เค้าดูไม่ชอบขี้หน้าครูอย่างผมน้ะแล้วเค้ามาช่วยผมทำไม

“รู้ว่าตัวเล็ก ทำไมครูไม่ขอความช่วยเหลือจากคนอื่นครับ” เค้าพูดเหมือนดุผม หรือตอกย้ำความเตี้ยกูว้ะ เอ้อชั่งเหอะ ปากพูดแต่มือก้มลงหยิบแมสในสระน้ำให้ผม

“แถวนี้มีคนให้ครูขอความช่วยเหลืออยู่หรอก”เค้ามองหน้าผมเย็นชามาก

“คราวหลังก็ระวังตัวด้วยน้ะครับ”หน้ายังนิ่งเหมือนเดิม เป็นลูกชายดาวขำมินรึไง โถ่! หน้านิ่งไม่พอเดินหนีผมอีก

“เดี๋ยว! ซันเดย์”เค้าหยุดฝีเท้าทันที

“ครับ” ทำไมรู้สึกเหมือนเค้าหล่อจังเลยว้ะ

“ขอบคุณน้ะ ที่ช่วยครู” ผมขอบคุณเค้าอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

“ไม่เป็นไรครับ เรียกสั้นๆว่าเดย์ก็ได้” เค้าพูดแค่นั้นก็เดินจากผมไป

 

ตอนนี้ผมถึงบ้านล่ะ เหนื่อยมาก!ผมโทรคุยกับเพื่อนในแก๊งแชร์ประสบการณ์การทำงานวันแรกกัน

แชท 'แก๊งนางฟ้า'

NANA : (ฮัลโล้!! อีเอ๋ อีพรีม อีโช อีมิ้นท์ อีริสชี่ เป็นไงกันบ้างว้ะ)

Mint : (ก็ดีน้ะ นักเรียนกูน่ารักทุกคน กูได้สอน ม.2วัยกำลังดี)

A.Lee : (กูปวดหัวมาก!!! เจอเด็กม.1)

“ก็ดีน้ะ กูเล่นของสูงว่ะ ม.6จ้า แต่ก่อนอื่นอีนามึงเลิกเรียกกูริสชี่ได้ล่ะ กูชื่อริสเฉยๆเว้ย อีดอกเดียวกูตบเลย” เพื่อนผมคุยกันไปต่างๆนาๆผมขอตัวไปอาบน้ำนอนก่อน

 

ใช่ครับผมขี้อาย แต่อย่างที่ผมเคยบอกว่าถ้าคนไหนที่ผมสนิทก็จะประมาณนี้แหละ คนทั่วไปอาจจะดูผมเป็นคนหยิ่งๆเรียบร้อยหน่อย(อันนี้ก็จริงอยู่) แต่ผมก็เหมือวัยรุ่นทั่วไปแหละ เวลาอยู่กับเพื่อนกับคนสนิทก็พูดคำหยาบปกติ เรียกว่ามีความกวนตีนนิดๆน่าจะเหมาะกว่า อ้อผมลืมบอก ผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชายครับ หรือเกย์นั่นแหละ ผมไม่ค่อยแสดงออกชัดขนาดนั้น แต่หากกับคนที่สนิทก็จะแสดงออกถึงความเป็นเคะหน่อย555 ผมขอหยุดการเพ้อเจ้อใว้ตรงนี้ ง่วงมาก

 

7:25 น.

เป็นเช้าที่เดินในโรงเรียนแล้วสดชื่นมาก ระหว่างทางเดินผ่านสนามฟุตบอล เดย์เค้าเป็นนักฟุตบอลด้วยหรอ ทำไมเท่จังว้ะ เดินไปอีกก็เป็นโรงยิมสนามวอลเลย์บอลเสียงดังสนั่นเชียว

“โอ๊ย!!” เชี่ยไรว้ะเนี่ยโดนแต่เช้าอีกล่ะกู

***

ความคิดเห็น