นินนารถ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ขอบคุณคนอ่านที่อยู่เป็นเพื่อนกันมาตลอด นินนารถพยายามทำให้ท่านมีความสุข กรุณาอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ รักคนอ่าน💖💖💖

พิเศษ:วันที่ไม่มีเธอNC+(อัพครบ)

ชื่อตอน : พิเศษ:วันที่ไม่มีเธอNC+(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 756

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2563 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พิเศษ:วันที่ไม่มีเธอNC+(อัพครบ)
แบบอักษร

เดือนต่อมา ความเหงาหงอยเริ่มเข้าครอบงำ เมื่อไม่มีคนตัวเล็กอยู่เคียงข้าง ความเหวี่ยงวีนมาเต็ม จนลูกน้องทุกคนไม่กล้าที่เข้าใกล้

เดวิดกับเจรามี่อารมณ์เดียวกันเป๊ะ แต่ในเมื่อเขาทั้งสองเป็นคนปล่อยเมีย ให้กลับไปหาพ่อแม่เพื่อเปิดหูเปิดตา

แต่ความทุกข์ระทม กลับมาสุมอยู่ในอกของคนทั้งคู่ มาคิดได้ก็ต่อเมื่อสายไปแล้ว เลยได้แต่รอว่าเมื่อไหร่เธอจะคิดถึง แล้วรีบกลับมาซะที

"เฮีย..ไปกินข้าวกัน นี่มันเลยเที่ยงมาแล้วนะฮะ เดี๋ยวก็เป็นโรคกระเพาะหรอก"

ชายหนุ่มรุ่นน้องเอ่ยชวน เพราะเลยเวลาอาหารกลางวัน แต่ทั้งคู่ยังง่วนอยู่กังงานตรงหน้า ไม่คิดจะขยับไปไหน

"พวกแกไปก่อน ไม่ต้องห่วงฉันกินข้าวมาตั้งแต่เกิด อดซักมื้อคงไม่ตายมั้ง"

"เอ้า..เฮียมันก็ไม่แน่นะ อดมากๆอาจตายได้ งั้นบอกมาจะเอาอะไรขากลับจะได้ซื้อมาฝาก"

เดวิดกับเจรามี่ทนคำเซ้าซี้ไม่ไหว หันไปจ้องตาคนช่างเซ้าซี้

"งั้นเอางี้ฉันกับไอ้เจ็ตต์ขอข้าวสิ้นคิด โป๊ะไข่ดาวแฝดมาคนจาน ถ้ากูไม่บอกมึงคงจะยังไม่ไปสินะ และตอนนี้กูสั่งแล้ว มึงไปได้แล้วรำคาญ.."

อาหารสิ้นคิดที่ว่า มันคือกระเพราะหมูสับ เหมือนเวลาที่คิดเมนูไม่ออก ว่าจะกินอะไร

"ครับๆ..โห..วันนี้เหวี่ยงนะเรา ไปแล้วๆอาการแบบนี้ เมียทิ้งเลยทั้งคู่.."

"ไอ้เก้อ..."

"ครับๆไปแล้ว..."

ลูกน้องรีบหลบลูกถีบ เพราะคนตัวโตง้างเท้าขึ้นเตรียมจัดหนัก

"เดฟขา..เคที่เอาอาหารกล่องมาให้ค่ะ พอดีไปทานข้าวข้างนอกมา ตายละทำไมหน้าหมองคล้ำแบบนั้น อ้อ!เคทลืมไป ว่าเมียคุณไม่อยู่ แต่เคทพร้อมจะดูแลคุณอย่างดีนะคะ.."

เจ็ตต์เบะปาก

"เคท..ไม่ต้องมาดูฉันหรอก ดูแลตัวเองเถอะดูเสื้อผ้าเธอสิ ซื้อตัวใหญ่กว่านี้ก็ได้มั้ง"

เดวิดปรายตามอง พรางส่ายหัวเพราะเจ้าของเรือนร่างอวบอิ่ม สวมเสื้อผ้ารัดติ้วจนนมล้นทะลัก

"เดฟห่วงเคทหรอคะ?"

คนพูดเหยียดยิ้ม

"เปล่าหรอก ฉันเป็นห่วงคนงานผู้ชายของฉันต่างหาก กลัวว่าเขาจะไม่ปลอดภัย เลิกอ่อยเรี่ยราดได้แล้ว ถึงเมียฉันจะไม่อยู่ แต่ฉันก็ไม่เหงา เพราะเรามีกันและกัน จริงมั้ยตัวเอง?"

เมื่อเพื่อนอยากเล่น เจ็ตต์ก็จัดให้เลยตามน้ำไป

"ใช่จริงด้วยถ้าเธอเลิกร่าน ผัวชาวบ้านคงปลอดภัยย่ะ มาทางไหนไปทางนั้นเลยนะยะ ยัวหัวทองสมองกลวง ชิส์เมียเขาเผลอ จะมาเจอผัวเขาหรอ ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะแกเดี๋ยวแม่ตบ..หรือจะเอา?"

เจ็ตต์ชูฝ่ามือขึ้น

"ว้ายยย...บัดสีทุเรศ ที่แท้ก็แอบกินกันเอง เคทผิดหวังกับคุณสองคนจริง ทุเรศๆที่สุดฮึ้ย..ขยะแขยง.."

"เฮอะ..ยัยผีเน่า.."

"ไอ้เจ็ตต์.."

"อะไรหรอตัวเอง?"

"นี่แก..มึงอย่าบอกนะ ว่ามึง...?"

"ไอ้บ้า..กูชายทั้งแท่ง ไม่เป็นชะนีให้เสียชาติหรอก แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ แกคิดหรอว่ายัยนั่นจะยอมไป นี่แกยังไม่เข็ดหรอไม่ใช่เพราะมัน เมียแกถึงงอน.."

"อะไรอีกล่ะ อย่าบอกว่าคิดถึงเมียเจียนคลั่ง?"เจ็ตต์หรี่ตามอง

"แกพูดเหมือนไม่คิดถึง?"

"ใครว่านอนกอดชุดนอนยัยหมวยทุกวัน ไอ้เดฟกูไม่ไหวแล้ว ไปกรุงเทพฯกัน ขืนอยู่ต่อกูคลั่งแน่..."

"เอางั้นหรอ?"

"เออสิวะ?"

"จัดให้..ไปเลยตอนนี้ในหัวกู มีแต่ยัยแมวเหมียวตลอดๆเลย.."

3ชั่วโมงต่อมา

"ไทเกอร์..แล้วสองคนนั้นไปไหน ตั้งแต่ช่วงบ่ายผมไม่เห็นหน้าเลย"

วิศาลเพิ่งมารับตำแหน่งใหม่ แทนคนเก่าที่เกษียณอายุไป ได้ไม่ถึงปีเอ่ยถามเสียงเข้ม

"อ้อ!เห็นว่ามีธุระด่วนครับ ก็เลยรีบไปแล้วยังฝากลาหัวหน้าด้วยฮะ.."

คนสูงวัยยืนเท้าสะเอว หน้าตาบ่งบอกว่า ไม่ค่อยจะพอใจสักเท่าไหร่

"ทำแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน แล้วเขาจะงานนานเท่าไหร่ เขาบอกมั้ย?"

"น่าจะนานครับ 7-10วัน ราวๆนั้นฮะ"

ไทเกอร์ตั้งใจปั่นเต็มที่

"ดีเลยกลับก็คงไม่มีงานทำแน่ๆ ให้มันได้อย่างนี้สิ คิดว่าอยากทำอะไร ก็จะทำได้อย่างนั้นหรือไง?"

"แต่ผมว่าเรื่องตกงาน เฮียสองคนคงไม่ได้กังวลมั้งครับ เพราะเฮียเขากะจะลาออกอยู่แล้ว เพราะมีบริษัทญี่ปุ่นเสนอเงินเดือนให้เฮีย เกือบเดือนละครึ่งล้านเลยนะฮะ แต่ก็น่าเสียดาย ถ้าสองคนนี้ลาออก พวกเราก็คงไม่อยู่หรอกครับ เห็นว่าเขาต้องการช่างหลายอัตราฮะ น่าสนใจมากทีเดียว.."

"เฮ้ย!..อย่าบอกนะว่าพวกนายคิดจะ..?"

"ครับ..คับที่อยู่ได้ แต่ถ้ามันคับใจ ก็น่าจะหาที่อยู่ใหม่ฮะ.."

"ไอ้เกอร์.."

"อะไร?"

"เฮียเขาไม่ให้บอกใครนะ"

"มีเจ้านายงี่เง่าแบบนี้ มึงอยู่ไปสิกูไม่อยู่หรอก.."

"เอ้อ..พวกเราไปทำงานก่อนนะครับ ขอตัว.."ไทเกอร์หมุนตัวออกไป แบบไม่หันหลังกลับ

"เฮ้ย..เดี๋ยว.."

สองเท้าของไทเกอร์ กำลังจะก้าวต่อถึงกับหยุดชะงัก

"ครับ.."

"บอกเขา ว่าผมให้ลาพักร้อนได้สองอาทิตย์ ไปพักผ่อนให้สบายใจ แล้วค่อยกลับมาทำงาน"

รอยยิ้มพราวผุดขึ้นที่มุมปาก สองหนุ่มกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

โรงแรมอามานโด กรุงเทพฯ

แท็กซี่สีเขียวเหลือง แล่นมาจอดที่หน้าโรงแรมระดับ5ดาว สองหนุ่มลงจากรถอย่างเร่งรีบ พร้อมกับส่งแบงค์สีม่วงให้คนขับ

"ไม่ต้องทอนนะลุง.."

"ขอบคุณครับ ดูคุณสองคนรีบร้อนนะครับ ทำท่าอย่างกับเมียหาย.."เดวิดอยากตอบโต้ แต่ก็ไม่ใช่เวลา

"มีอะไรให้รับใช้คะ?"

"อ้อ!..ไม่เป็นไรฮะ เราสองคนมาที่นี่บ่อย แต่ขอฝากกระเป๋าไว้นี่ก่อน เดี๋ยวจะกลับมาเอา.."

"เดี๋ยวนะคะ ดูท่าทางคุณสองคนรีบร้อน ก่อนจะเข้าไปต้องแลกบัตรก่อนค่ะ..แล้วก็ไม่ทราบว่ามาพบใครคะ?"

"ผมมาหาแด้ดดี้ นั่นพ่อตาผมคราวนี้จะไปได้หรือยัง?"

"เอ่อ!..ค่ะๆๆ..."

พนักงานหน้าเจื่อนๆไป

"เรื่องมากจริง.."

เดวิดบ่นอุบ

"ไอ้บ้า เขาทำตามหน้าที่หรอก แล้วนี่แกแน่ใจหรอว่าเมียเราอยู่นี่ ทำไมเราไม่ไปที่บ้านวะ?"

เจ็ตต์ถามขึ้น ขณะที่ทั้งคู่เข้ามาอยู่ในลิฟท์

"ไอ้เจ็ตต์เมียไฮเปอร์ของฉัน ไม่มีทางนอนอยู่บ้านหรอก อยู่นิ่งได้ที่ไหนป่านนี้ไม่แอบไปอยู่ในครัว ก็คงจะไปเสิร์ฟอาหาร ตัวแสบปล่อยให้ผัวคิดถึงอยู่ได้ คอยดูเถอะคืนนี้ นางไม่ได้นอนแน่ๆรับรองได้"

"ทำไมแกจะเล่นผีผ้าห่มงั้นสิ เหอะ!อย่าดีแต่ปาก แค่เธอมองด้วยหางตา แกก็หลบแล้ว ไอ้คนกลัวเมีย.."

"เหรอออ...ไอ้คนไม่กลัวเมีย..อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่..."

ติ่ง!

"นี่ห้องทำงานเขาหรอวะ?"

"แม่นแท้..."

ติ่งหน่อง!

"เชิญครับ..."

เสียงตอบรับจากด้านใน พร้อมประตูเปิดออกกว้าง สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือ ชายสูงวัยที่ยังคงสง่างาม ภูมิฐานเหมือนที่เจ็ตต์เคยเห็น

"เดฟ..เจ็ตต์ นายมาไงเนี่ย นั่งก่อนๆ.."

"ครับ..หวัดดีฮะแด้ดดี้ แล้วคุณแม่ล่ะครับ.."

"ไม่อยู่หรอก ฉันอยู่กับเฮียโทนี่สองคน สาวๆเขาไปฮ่องกง2-3วันแล้วละ.."

เดวิดใจหายวาบ หันกลับมาสบตาเพื่อนสนิท นี่อุตส่าห์หนีงานมา เพื่อจะฟังพ่อตาบอกว่า เมียเขาก็ไม่อยู่ที่นี่งั้นหรือ

"อะไรนะครับ แล้วเมียผมล่ะฮะ?"

"ใช่ครับเมียผมด้วย อย่าบอกนะว่าไปฮ่องกงเหมือนกัน?"

เจ็ตต์ย้อนถาม

"ใช่..เมียนาย เมียฉันน้องสาวนาย ทุกคนไปกันหมด ป่านนี้คงช้อปปิ้งเพลินไปแล้ว ปล่อยเขาเถอะน่า นานๆเขาจะได้ไป อีกสัก10วัน เขาก็กลับมาเองแหละ"

"10วัน/ห่ะ!10วัน?"

สองหนุ่มอุทานออกมา ด้วยความพร้อมเพรียง

"เออ...ก็ใช่นะสิแค่10วัน จะไปเดือดร้อนอะไร แป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับแล้ว"

"ไม่ครับผมกับไอ้เจ็ตต์ จะไปฮ่องกงคืนนี้"

"เฮ้ย!..ใจเย็นๆสิ.."

"ไม่ฮะ..แด้ดดี้ผมเป็นห่วงแมว"

"ใช่ครับ เมียผมเป็นโรคภูมิแพ้ครับ"

แอรอนยกยิ้มนิดๆ ไอ้พวกคิดถึงเมียเจียนคลั่ง เอาคำแก้ตัวมาพูดสารพัด คิดว่าเขาจะเชื่อหรือไง เพราะตัวเขาเอง ก็เคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน

"แล้วกระเป๋าพวกนายอยู่ไหน?"

"ที่ล๊อบบี้ฮะ.."

"งั้นก็ให้เด็กจัดห้องให้ ตามใจพวกนาย"

"ได้ครับแด้ด ขอตัวนะฮะเราจะเดินทางคืนนี้ เที่ยวบิน2ทุ่ม.."

"ให้ช่วยอะไรมั้ย?"

"ไม่ฮะ แค่ไม่ต้องบอกเมียผมก็พอ ว่าเราสองคนกำลังจะเดินทางไปหาเธอ"

"ได้...แต่ฉันว่า ฉันคงจะปล่อยให้พวกนาย เดินทางกันแค่สองคนไม่ได้.."

"อะไรนะฮะ?"

"เพราะฉันจะไปด้วยนะสิ เดี๋ยวให้เด็กจองตั๋วให้.."

"คะ-ครับ..อย่าบอกนะว่า...?"

"ฉันก็คิดถึงลูกกับเมียฉันเหมือนกัน สงสัยอะไร?"

"ปะ-เปล่าฮะ.."

เมื่อพ่อตามีใจตรงกันแบบนี้ ทุกอย่างก็ไม่ใช่เรื่องยากสินะ เจ็ตต์ฉีกยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อเจอคนหัวอกเดียวกัน

เวลา00:45น. ฮ่องกง

"เจ้..เค้าขอไปนอนกับแม่นะ เจ้ไปอาบน้ำเถอะ"

"เอ้า..จะทิ้งเจ้หรอ ยัยดาวก็นอนห้องโซอี้ งั้นเค้าก็นอนคนเดียวดิ?"เมื่อน้องสาวพูดแบบนี้ หนูมาลีก็หน้าเง้า

"เอาน่า เค้านอนห้องตัวเองมาหลายวันแล้ว วันนี้ก็ต้องแบ่งแม่บ้างสิ"แอ๊บบี้ยกเหตุผลมาอ้าง

"ก็ได้ให้เจ้อาบน้ำก่อนนะ แล้วตัวเองค่อยไป"

"เจ้าค่า.."

แอ๊บบี้รับปากพี่สาวดิบดี วันนี้ไปกันหลายที่ ไม่เคยสนุกอะไรแบบนี้มาก่อน

การมาฮ่องกงครั้งนี้ เหมือนว่าจะเป็นวางรากฐาน ให้เธอ กับคู่แฝดเพย์ตั้นมาดูแลกิจการของบิดายังไงยังงั้น

"คิดอะไรหรอ?"

"เปล่าค่ะ เค้าว่าเหมือแด้ดดี้กับแม่ อยากให้เพย์ตั้นมาดูแลคาสิโน เจ้รู้สึกแบบนั้นหรือเปล่า?"

"นั่นสิ..แต่อย่างเพิ่งคิดไปไกล แม่บัวกับอาศิแค่อยากให้เรามาเที่ยว แต่วันนี้สนุกมากเจ้บอกเลย อากาศแบบนี้ เจ้ชอบที่สุด.."

"ถ้ามีแฟนมาด้วยคงจะดี ใช่หรือเปล่าล่ะ? งั้นเค้าไปก่อนนะ"

"อืมม..กุ๊ดไนท์จ่ะ.."

ป่านนี้เฮียเดฟจะเป็นไงบ้าง เธอไม่คิดว่าจะต้องมาถึงฮ่องกง แค่อยากกลับบ้านมาหาพ่อแม่พี่น้อง แต่ต้องมาไกลขนาดนี้

ปิ้งป่อง!

"จ้า..ลืมอะไรหรอ?"

ทันทีที่ประตูเปิดออกกว้าง ร่างงามถูกตรึงเข้าหาผนังห้อง ปากชมพูโดนบดขยี้อย่างหนักหน่วง

กระเป๋าใบย่อมถูกโยนไปไหนไม่รู้ หญิงสาวตกใจสุดขีด

" อื้อ อ้ะ.."

เดวิดไม่พูดพล่ามเพราะความคิดถึง และความโหยหาที่เก็บกักไว้นาน ทำเอาเขาแทบคลั่ง เด็กสาวดิ้นรนออกจากวงแขนเขา

"จุ๊บ จ้วบๆคิดถึงเมียที่สุด ฟอดดด ที่รักจ๋า เฮียมารับกลับบ้าน.."

"เฮีย!..มาได้ไงคะ?"

"ก็มาตามหัวใจเรียกร้อง คิดถึงเมียใจแทบขาด ฟอดด ไม่บอกเลยว่าจะมานี่ งั้นคืนนี้เรามาฮันนีมูนกันอีกรอบนะคนดี.."

"คนบ้ากาม อย่านะ อ้ะ อ้าา.."

บทรักเร่าร้อน กำลังเริ่มขึ้นเสื้อนอนที่สวมอยู่ เริ่มหลุดลอยไปแบบไร้ทิศทาง

"อ้ะเฮีย..คุยกันก่อนสิ ปล่อยนะ อ้าา.."

"ไม่ที่รัก เรายังมีเวลคุยกันอีกนานแสนนาน แต่ตอนนี้เฮียคิดถึงเมีย จนเกือบจะบ้าตายอยู่แล้วนะ"

ดูจากอาการก็รู้ว่าเขาคิดถึงแค่ไหน เธอเองก็คิดถึงเขาน้อยเสียเมื่อไหร่ ที่ไม่โทรฯหาไม่ไลน์หา

และไม่ตอบไลน์เขา เพราะกลัวกลั้นน้ำตาไม่อยู่ และตอนนี้เขาก็อยู่ตรงนี้ เธอก็อยากบอกเขา

"หนูก็คิดถึงเฮียค่ะ แต่ว่าจะไม่อาบน้ำก่อนหรอคะ?"

"ไม่เมียจ๋า คิเถึงผัวมั้ย?"

ร่างน้อยถูกช้อนอุ้มมาที่เตียงนุ่ม ก่อนที่ร่างหนาจะทาบลงมา ร่างงามถูกลอกคราบในไม่ช้า ยอดอกสีระเรื่อถูกดูดดึงอย่างตะกละ

"อ้ะ อ้าา.."

"เสียวมั้ยคนดี?"

"สะ..เสียว อ้า เฮียขา.."

"ครับเมีย จ้วบบ!อ้าาา อร่อยเหมือนเดิม ซี้ดดด.."

"อ้ายย.."

สวบ..ปั้ก...

ร่างน้อยสะดุ้งเฮือก เมื่อท่อนลำขนาดไม่ธรรมดา แทรกเข้ามาที่ร่องงามจนสุดทาง

"อ้าาส์..โคตรแน่น เมียจ๋า รักผัวมั้ย?"

"อ้ะ อ้าา..งื้อ จุก.."

ปากก็พร่ำบอกรัก ทั้งที่สะโพกสอบขยับโยกเข้าหาคนตัวเล็กไม่ยั้ง เหมือนห่างกันเป็นปี ร่างหนาขยับกายแกร่งบดบี้อย่างไม่ลดละ

"ซี้ดดด อ้าสสส์..."

"อ้ะ อร้ายยย..เฮีย แฮ้กๆ อ้ะ.."

หญิงสาวรู้สึกอุ่นวาบในช่องท้อง คนหื่นยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ใบหน้ารกครึ้มซบลงที่ซอกคอขาว ขบเม้มฝากรอยจางๆเอาไว้ ทั้งๆที่อยากฝากรอยรักเอาไว้ทุกที่

"เฮีย..อีกแล้วหรอคะ คนบ้าปล่อยเค้านะ...อ้ะ อ๊ะๆ"

บทรักเร่าร้อน เริ่มครั้งแล้วครั้งเล่า ราตรีนี้อีกยาวนานนัก เขาอยากบอกว่าคิดถึงเมียแค่ไหน

ในยามที่ไม่มีเธออยู่ใกล้ๆ บอกเลยว่าโคตรเหงา และตอนนี้เดฟน้อย น่าจะอยู่ในท้องเมียแล้วแน่ๆ เขามั่นใจแบบนั้น...

 

เป็นไงล่ะเฮียรู้สึกหรือยัง ว่าคิดถึงน้องแมวเหมียว ตอนสุดท้ายแล้วจ้า ไม่มีตอนเฮียเจ็ตต์กับน้องดาวเลย อยากอ่านมั้ยคะ ถ้าอยากอ่านปักหมุดเลยจ้า📌📌📌

ความคิดเห็น