email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

ชื่อตอน : Hate : [13/1]

คำค้น : Hateแค้นรัก ฟินิกซ์เมเบล นิยายรักวัยรุ่น นิยายรักโรแมนติก นิยายรัก Blackhearttt

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 407

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2563 17:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Hate : [13/1]
แบบอักษร

 

ฉันเดินลงมายังสวนด้านล่างหลังจากเอาเมมโมรี่การ์ดไปเก็บไว้ในลิ้นชักข้างเตียงในห้องนอนของตัวเอง ฉันไม่รู้ว่าในนั้นมันเป็นอะไร อาจจะเป็นรูปถ่ายของเฟรย่า หรืออาจจะมีอะไรที่มากกว่านั้น...

“คุณเมเบลคะ”

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจูลี่เดินเข้ามาหาพร้อมกับเอ่ยเรียกโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะมัวแต่ติดเรื่องเมมโมรี่การ์ดกล้องในห้องเฟรย่าที่แอบเก็บเอาไว้ ฉันสูดหายใจลึกๆ พอรวบรวมสติได้ก็หันไปยิ้มบางให้จูลี่เพื่อกลบเกลื่อนอาการเลิ่กลั่กทันที

“มีอะไรเหรอจูลี่”

“คุณฟินิกซ์ให้คุณเมเบลไปพบที่ห้องรับแขกค่ะ”

และชื่อของฟินิกซ์ก็ทำให้ฉันถึงกับชะงักพลางยืนนิ่งอย่างกังวล แต่สีหน้าท่าทางยิ้มแย้มของจูลี่ที่ส่งมาให้กลับทำให้ฉันรู้สึกว่ามันคงไม่ใช่เรื่องที่ฉันแอบเข้าไปในห้องของเฟรย่าแน่ๆ ฉันชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามเธอเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

“ฟินิกซ์กลับมาแล้วเหรอ เขาเรียกฉันไปที่นั่นทำไม”

“เพิ่งกลับมาไม่นานเองค่ะ คุณคาร่ากับคุณหนูแคลก็ตามมาด้วยนะคะ คุณฟินิกซ์คงอยากให้คุณเมเบลไปหาทั้งสองคนแน่ๆ เลยค่ะ”

“คาร่ากับหนูเคลมาด้วยงั้นเหรอ…”

ฉันเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจแล้วหันไปพยักหน้ายิ้มๆ ให้จูลี่ที่เดินนำเข้าไปในบ้าน ไหนฟินิกซ์บอกว่าไปสะสางงานอะไรของเขาไม่ใช่หรือไงกัน ทำไมคาร่ากับเคลถึงมาด้วยแบบนี้ล่ะ… แต่จะว่าไปฉันก็คิดถึงทั้งสองคนเหมือนกัน คุยกับคาร่าและหนูเคลแล้วฉันผ่อนคลายเรื่องต่างๆ ไปได้เยอะเลยล่ะ

“อาเมเบลคะ หนูคิดถึงจังเลยยย” เสียงหวานใสของเด็กน้อยทำให้ฉันยิ้มกว้างด้วยความเอ็นดูพลางย่อตัวลงไปโอบกอดแคลที่วิ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางดีใจ คาร่านั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ ครูสและผู้ชายอีกคนที่ฉันเพิ่งเคยพบส่งยิ้มกว้างมาทักทาย

“แคลคิดถึงเมเบลน่ะ ครูสจะมาบ้านฟินิกซ์พอดี ฉันกับมาคัสเลยพาแคลมาด้วย”

ฉันพยักหน้าทักทายทั้งครูสและมาคัสซึ่งคงเป็นสามีของคาร่ายิ้มๆ ก่อนจะอุ้มแคลและเดินมานั่งบนโซฟาอีกตัวข้างฟินิกซ์อย่างช่วยไม่ได้ เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักฉันเอื้อมมือเล็กๆ ไปหยิบลูกอมบนโต๊ะแล้วยื่นมาให้ฉันสีหน้าสดใส

“อันนี้อร่อยมากเลยค่ะ อาฟินิกซ์เพิ่งซื้อให้หนู อาฟินิกซ์ใจดีมากเลยนะคะ”

“อื้อ อาฟินิกซ์ใจดีจ๊ะ…”

ฉันยิ้มบางให้หนูน้อยบนตักที่แกะขนมกินอย่างเอร็ดอร่อย จากนั้นค่อยเหลือบไปมองร่างสูงข้างๆ อย่างไม่ค่อยอย่างเชื่อสักเท่าไหร่ ฟินิกซ์อาจจะใจดีกับแคล แต่เขาไม่ได้ใจดีกับฉันสักนิดเดียว…

“มองฉันแบบนั้นทำไมเมเบล เธอไม่เชื่อที่แคลบอกงั้นเหรอ”

“เปล่าหนิ นายคิดไปเองต่างหาก…”

ฉันขยับตัวหนีฟินิกซ์ที่โน้มลงมากระซิบน้ำเสียงเข้มต่ำเรียบนิ่งข้างใบหูอย่างรู้ทันเล็กน้อย ก่อนจะกระแอมกับตัวเองเบาๆ ด้วยความประหม่าเพราะถูกสายตาของทุกคนมองมายิ้มๆ จนทำตัวไม่ค่อยถูก ฟินิกซ์ไม่เห็นหรือไงว่าทั้งครูสทั้งคาร่า และสามีของเธอมองเราอยู่น่ะ เขายังจะมากวนประสาทฉันต่อหน้าทุกคนอยู่ได้ ให้ตายสิ!

“ว่าแต่เมเบลทานข้าวหรือยังจ๊ะ เราเพ่งคุยกันว่าจะออกไปหาอะไรกินข้างนอกน่ะ ไปด้วยกันมั้ย”

“ออกไปกินข้าวข้างนอกงั้นเหรอคาร่า” พอได้ยินคาร่าเอ่ยถามออกมาแบบนั้น ฉันก็เลิกคิ้วด้วยความสงสัยพร้อมกับความคิดบางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัวจนตื่นเต้นปนกังวลไปหมด

“อื้อ ใช่จ๊ะ เมเบลไปด้วยกันนะ แคลก็อยากให้เธอไปด้วยน่ะ”

“อาเมเบลไปด้วยกันนะคะ อาฟินิกซ์บอกว่าถ้าจะให้อาเมเบลไปด้วยหนูต้องเป็นคนบอกเอง เพราะถ้าอาฟินิกซ์บอกอาเมเบลจะไม่ไป”

ฉันหันขวับไปมองฟินิกซ์อย่างขุ่นเคืองหน่อยๆ แต่เขากลับยักไหล่แล้วเอนตัวพิงพนักโซฟาท่าทางไม่รู้ไม่ชี้จนฉันต้องถอนหายใจเฮือกแล้วพยักหน้าเข้าใจพลางยิ้มบางให้เด็กน้อยที่เงยหน้ามองตาแป๋วอยู่บนตักอย่างเอ็นดู

“งั้นหนูแคลรออาแป๊บนึงได้มั้ยจ๊ะ เดี๋ยวอาขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อยนะ”

“ได้ค่ะๆ เย้!”

“หลานสาวกูคงติดเมเบลแล้วล่ะไอ้ฟินิกซ์” ครูสยกยิ้มพลางเลิกคิ้วแล้วหันไปบอกฟินิกซ์ที่นั่งอยู่ข้างฉัน ร่างสูงหัวเราะต่ำในลำคอแกร่งเบาๆ สายตาคมดุดันมองใบหน้าของฉันนิ่งก่อนเขาจะหันไปบอกครูสกับมาคัสที่มองมาอย่างรู้ทัน

“หึ ไม่ต้องมามองกูเลยพวกมึง กูไม่ได้ติดใครทั้งนั้น…”

 “มึงแน่ใจงั้นเหรอ” มาคัสเลิกคิ้วถามต่อ แต่ฟินิกซ์ก็ได้แต่ถอนหายใจแล้ววางท่อนแขนแข็งแรงพาดมาบนพนักพิงด้านหลังฉันท่าทางไม่สะทกสะท้านแทน

“อือ กูก็แค่จำเป็นต้องทำ”

“หึ ไอ้ฟินิกซ์ คนอย่างมึงถ้าไม่อยากทำ ใครก็บังคับมึงไม่ได้หรอกว่ะ อย่าคิดว่ากูไม่รู้ความคิดมึง”

ฟินิกซ์นั่งนิ่งเมื่อเห็นมาคัสพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของครูส ฉันขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องหลบสายตาคมดุดันที่จ้องมองมาไม่เลิกไปคุยกับคาร่าและแคลอย่างประหม่า บ้าจริง แล้วทำไมเขาต้องมองฉันด้วยสายตาวาววับแบบนั้นด้วยล่ะ ในหัวของฟินิกซ์ต้องคิดเรื่องเลวๆ อะไรอยู่แน่ๆ ให้ตายเถอะ!

 

 

 

แหมมม ไม่ติดหรอกพ่อ แต่ตามไม่ละสายตลอดดด หุหุ

เมเบลก็อย่าไปว่าฟินิกซ์แบบน้านนน บางทีอิพ่อก็ไม่ได้มีแผนเลวตลอดน้าาา 55555

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักที่คอยติดตาม ให้กำลังใจและสนับสนุนกันมาตลอดเลยนะคะ

หากมีอะไรอยากจะแนะนำหรือติชม เม้นต์บอกกันได้เลยน้าาา

ติดตามข่าวสารนักเขียนได้ที่ :

Facebook Page : Blackhearttt

Twitter : @blackhearttt1

official line : @413zdrvd

รักกก

ความคิดเห็น