นูรมี เจะมูดอ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น : ไร่มีรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 68

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2563 03:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

ใบบัวกลับมาที่ห้องอาบน้ำได้แต่นั่งเหม่อ 'นี่เขาเป็นเจ้านายแกนะใยบัวเลิกคิดๆ'หญิงสาวก้นด่าตัวเองแล้วล้มตัวนอนพลิกไปพลิกมาแต่ก็นอนไม่หลับ จึงออกมานั่งเล่นที่เก้าอี้หินอ่อน 

......... 

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrr 

["พี่เชิ่ดค่ะ วันนี้บัวขอลานะคะ"] 

วันนี้หญิงสาวรู้สึกไม่ค่อยสบายเนื่องจากเมื่อคืนนั่งตากน้ำค้างนานเกินไป  

["แล้วนี่กินข้าวกินยาหรือยัง"] 

["กินแล้วค่ะ"] 

["ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงเดี๋ยวพี่ลาให้พักผ่อนเถอะ"] 

["ค่ะ ขอบคุณนะคะ"] จากนั้นหญิงสาวจึงเข้าสู่นิทรา 

 

"ป้าครับใบบัวยังไม่มาอีกเหรอ" 

"อ้อ เห็นเชิ่ดบอกหนูบัวไม่สบายนะจ๊ะ" 

"เอ้าเหรอครับ" 

"นั่นนายจะไปไหนจ๊ะ" ป้าเพ็ญถามขึ้นเมื่อเห็นเจ้านายตนกำลังจะออก 

"ผมจะไปดูใบบัวสักหน่อยนะครับ" 

"จะไม่กินข้าวก่อนหรือคะ" 

"เดี๋ยวผมกลับมากิน" แล้วชายหนุ่มก็ออกไปทันทีเพราะเป็นห่วงใบบัว 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

"ใบบัว" 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

"ใบบัว" เคาะกี่ครั้งก็ไร้วี่แววว่าหญิงสาวจะมาเปิดประตูสักที แต่พอเตรียมจะเคาะอีกครั้งหญิงสาวก็เปิดพอดี 

"เธอเป็นอะไรหรือเปล่า" 

"บัวแค่เป็นไขนิดหน่อยค่ะ" ชายหนุ่มเอามืออิงหน้าผากของหญิงสาวเพื่อเช็็คอุณภูมิ แต่หญิงสาวกลับถอยหลัง 

"บัวไม่เป็นอะไรมากแล้วค่ะ พรุ่งนี้ก็คงจะไปทำงานได้แล้วค่ะ" 

"แล้วนี่กินข้าวกินยาหรือยัง" 

"ทานแล้วค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วบัวขอตัวนะคะ" จากนั้นหญิงสาวก็ปิดประตูเพ่อติดปัญหา 

...... 

วันนี้ทั้งวันชายหนุ่มไม่มีสมาธิในการทำงานเลย เพราะคิดแต่เรื่องของใบบัวว่าวันนี้เป็นอะไรไปทำไมถึงเปลี่ยนไป เชิ่ดเข้ามาส่งเอกสารให้ผู้เป็นนายเซ็นแต่เห็นนายตัวเองนั่งทำหน้าขมวดคิ้วเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง 

"นายคิดอะไรอยู่ครับ" 

"ไม่มี" 

"ไม่มีก็ไม่มี ถ้ามีเรื่องที่นายอยากปรึกษาถามผมได้นะนายผมไปละ" 

เมื่อถึงเที่ยงภูผากลับมาบ้านเผื่อว่าใบบัวจะมาแต่ก็ไร้วี่แวว ป้าจันทร์เพ็ญมาเห็นพอดี 

"ป้าครับใบบัวกินข้าวเที่ยงหรือยัง" 

"ป้าพึ่งเอาไปให้เมื่อกี้นี้เอง นายจะทานเลยไหม" 

"ครับ" ผู้หญิงที่อายุมากกว่าเห็นผู้เป็นนายที่ตนเลี้ยงกับมือที่วันนี้ชายหนุ่มดูเหม่อลอยไม่สดใสเลยเมื่ิอไร้เงาหญิงสาวนามว่าใบบัวไม่อยู่ทานข้าวด้วยเพราะทุกครั้งใบบัวจะมาทานข้าวด้วยทุกครั้ง 

"นายจะไปดูหนูบัวไมคะ?"  

"ไม่ล่ะ งั้นผมฝากป้าด้วยนะครับ" 

"ค่ะ" ป้าเพ็ญยิ้มให้ผู้เป็นนายที่ชอบเขาแต่ปากแข็ง 'นายนะนายชอบเขาแต่ดันปากแข็งเหมือนพ่อเลี้ยงไม่ผิด' 

"เอ้าหนูบัวลุกขึ้นทำไมคะ" 

"บัวดีขึ้นแล้วคะ" 

"ถึงยังไงก็ควรนอนพัก" 

ผู้หญิงสองคนต่างวัยคุยกันอย่างถูกคอกันจนคนมาใหม่อย่างภูผาต้องแปลกใจว่าคุยอะไรกัน 

"เอ้านายกลับมาแล้วหรอครับ" 

"ครับผมว่าจะไปในเมืองสักหน่อย แล้วนี่ทำไมไม่นอนไม่สบายอยู่"ประโยคแรกพูดกับป้าเพ็ญแต่ประโยคหลังกลับมาคุยกับหญิงสาว 

"คุณภูค่ะฉันขอไปด้วยได้ไมพอดีอยากซื้อของใช้ส่วนตัว" 

"ตัวเองไม่สบายอยู่" 

"บัวหายแล้วค่ะ นะคะ" 

"อืม"เมื่อได้คำตอบที่อยากได้ใบบัวก็ยิ้มออกมาอย่างสดใสพลอยทำให้คนตรงหน้ายิ้มไปด้วย 

...... 

"ฉันจะอยู่ร้านนี้ เธอจะซื้ออะไรก็ไปซื้อแล้วมาเจอกันที่ร้านนี้น่ะ" 

"ค่ะ คุณจะฝากอะไรไม" 

"ไม่ละ ว่าจะกลับไปกินที่บ้าน" 

"ค่ะ"เมื่อหญิงสาวไปแล้วชายหนุ่มก็เข้าร้านซึ่งก็เป็นร้านของเพื่อนเขานั้นเอง 

"แกมากับสาวที่ไหน" เจตรินทร์เพื่อนสมัยเรียนที่สนิทที่สุดของชาย 

"อื้มใบบัวผู้ช่วยฉัน" 

"แหม่ เดี๋ยวนี้มีผู้ช่วยเห็นเมื่อก่อนไม่มี" 

"ยุ่ง" 

"เอ้าไอ้นี่" 

"แล้วคุณนันล่ะมึงคิดยังไง"เจตรินทร์รู้ว่านันธิณีคิดยังไงกับเพื่อนตัวเอง 

"คุณนันกูคิดแค่เพื่อน" 

"ผู้ช่วยมึงอ่ะสวยเนอะ" 

"มึงอย่ายุ่ง" 

"เตะนืดก็ไม่ได้" 

เมื่อหญิงสาวซื้อของเสร็จจึงไปที่ร้านขายอุปกรณ์ที่ชายหนุ่มนัดไว้ แต่หญิงสาวมีสีหน้าเปลี่ยนจากตอนแรกเพราะในขณะเดินเลือกซื้อของเจ้าของร้านถามมาจากไหน หญิงสาวเลยตอบมาจากไร่ณรงค์เดชาแม่ค้าเลยถามเกี่ยวกับเจ้าของไร่กับนันธิณีว่ารู้เรื่องเกี่ยวกับเข้าไหม'ไม่รู้จ่ะทำไมหรือจ่ะ'หญิงสาวก็สงสัยเหมือนกัน  

'ป้าจะบอก...คนเขาลือกันว่าคุณนันธิณีน่ะเขาชอบคุณภูผาเที่ยวไปหาฝ่ายชายอยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าฝ่ายชายคิดยังไงน่าจะชอบกันละมั่งถ้าไม่ชอบกันป่านนี้ใ่ายหญิงก็คงยังจะไม่ไปหาแล้วละแก่ว่าไมนางชื้น' นางหันไปหาความคิดเห็นของเพื่อนอีกคนพอหญิงสาวได้ยินอย่างนั้นแล้วรู้สึกวูบขึ้นมาทันที 

"มีอะไรหรือเปล่าคะ?" เสียงจากพนักงานร้านดังขึ้นมาทำให้ใบบัวสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิด 

"เอ่อ...คุณภูอยู่ไมคะ"  

"คุณภูผาอยู่ด้านในค่ะ..คุณใบบัวใช่ไหม" 

"ค่ะ" 

"เชิญด้านในค่ะ" หญิงสาวเข้าไปด้วยหัวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะคิดแต่เรื่องที่คนในตลาดเขาพูดกัน 

"บัวมานั่งนี่สิ"หญิงสาวเข้าไปนั่งแต่พูดอะไรแต่มีท่าทีที่เปลี่ยนไป แต่ภูผาไม่สังเกต 

"นี่ไอ้เจตเพื่อนฉัน ไอ้เจคนี่ใบบัว" 

"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ" 

"ยินที่ได้รู้จักค่ะ" 

"งั้นกูกลับก่อนน่ะ" 

"ไว้เจอกัน" 

ตลอดทางหญิงสาวเงียบไม่พูดอะไรเพราะรู้สึกว่าตัวเองต๋อยกว่านันธิณีตัวเองไม่สมควรกับชายหนุ่ม 

ความคิดเห็น