facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:24

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 394

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2563 21:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:24
แบบอักษร

 

Pastเติ้ล

ผมที่เดินตามหลังไอเตอร์มาพอมาถึงห้องผมจึงถามไอเตอร์ในสิ่งที่ผมสงสัยว่าทำไมไอเตอร์ถึงแสดงออกชัดว่าไม่ชอบพี่บอสมันต้องรู้อะไรมาแล้วไม่บอกผมแน่ๆ

 

"เตอร์.....แกมีอะไรจะบอกพี่รึป่าว?

 

"เรื่อง?...เรื่องอะไรของพี่ผมไม่มี!

 

"งั้นฉันขอถามแกหน่อยได้ไหม?

 

"ถามม.....ถามอะไร?

 

"แกรู้อะไรเกี่ยวกับพี่บอสห๊ะเพราะฉันเห็นสีหน้าของแกเมื่อกี้

 

"ไม่มีอะไรสักหน่อย....แต่ผมขอห้ามไห้พี่ห่างๆไอคนนั่นใว้หน่อยก็ดีปมรู้สึกว่าพี่ไม่ปลอดภัย

 

"ได้ฉันก็ไม่อยากจะยุ่งแต่พักหลังเขาชอบมาหาที่คณะบ่อยๆ แกจะไม่บอกพี่จริงๆใช่ไหม?

 

"เอาน่าาา....ผมหิวจังพี่ซื้ออะไรมา

 

"ของโปรดแกนั่นแหละไข่เจียวหมูสับราดซอส

 

"แหม๋~~~รู้ใจนะเนี้ย

 

ผมได้แต่มองค้อนไอเตอร์มันมันจะดีมากถ้ามันเลิกแซวผมด้วยท่าทีของมันแต่ผมก็ไม่อะไรแล้วเดินไปที่โต๊ะทำงานเพื่อเช็คแผนผังโมเดลที่จะส่งพรุ่งนี้งานที่คณะนี้เยอะจริงๆดหมือนที่พี่น้ำหนาวบอกใว้จริงๆแต่ผมชอบที่มีงานเยอะๆจะได้ไม่ต้องคิดเรื่องอะไรไห้จิตใจผมฟุ่งฟ่าน จะว่าไปผังก็ออกมาดีเหมือนกันแหะเหลือแค่ปรับนู้นี้สักหน่อยก็โอแล้ว ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะนานแค่ไหนก็ไม่รู้รู้อีกที่ไอเตอร์ก็มาชวนผมไปนอนผมจึงไปมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่มุมโต๊ะตอนนี้มันก็จะเที่ยงคืนแล้วแต่ผมยังไม่ง่วงเลย

 

"แกไปนอนก่อนเลยพี่ยังทำงานไม่เสร็จ คงอีกสักพักน่ะ

 

"งั้นผมไปนอนก่อนนะ ฝันดีพี่....

 

ผมมองแผ่นหลังน้องที่สุดกวนของผมเดินไปอย่างกะเด็กสามขวบพอมันเข้าห้องไปแล้วผมก็มาทำงานต่อแต่ผมก็ต้องชะงักเมื่อโทรศัพท์ของผมมีการแจ้งเตือนขึ้นมาผมจึงยกขึ้นมาดูว่าใครเพราะตอนนี้มันก็เป็นเวลาที่ไม่ควรมีใครทักมา "ไม่มีชื่อด้วยแหะส่งอะไรมา ผมจึงเข้าไปดูผมก็ต้องตกใจเพราะนั่นคือรูปไอพี่เวย์นอนอยู่บนเตียงที่ไหนสักที่ไม่รอช้าผมจึงตอบกับไป

 

[เติ้ล]: คุณเป็นใคร?

 

[F]:ทำไมฉันต้องบอกนายด้วยไม่ทราบ

 

[เติ้ล]:คุณจะทำอะไรเขาห๊ะ!!

 

[F]:ฉันก็จะทำไห้เขามีความสุขใงหละ

ผมไม่รอช้าโทรไปหาไอซันเพื่อถามว่าพอรู้จักที่อยู่ใน

รูปรึป่าว

 

"ฮัลลลโหลลล...ไอซันรู้จักสถานที่ในรูปป่าววะ

 

"คุ้นๆวะน่าจะเป็นผับเพื่อนของพี่เวย์วะทำไมวะ?

 

"ซันมึงส่งโลเคชั่นไห้กูด้วยด่วนเลย แล้วมึงไปรอกูด้วยที่นั่นเดะกูตามไป

 

"อะ...อ้าวววมีอะไรรึป่าววะไอเติ้ลลล...

 

"ตื๊ดดดๆๆ........

 

ผมวางสายแล้วรีบดูแผนที่ก่อนจะใส่รองเท้าแล้วล็อกห้องและรีบวิ่งไปโบกรถทันที่กว่าผมจะโบกรถได้เล่นเอาสะผมเหนื่อยพอได้รถแล้วผมจึงบอกไห้คนขับรถขับตามที่ผมบอกระหว่างทางผมก็คิดตลอดว่าทำไมผมถึงต้องกระวนกระวายในใจด้วยหากเขาจะทำอะไรก็เรื่องของเขาไม่ใช่หรอกวะไอเติ้ล แต่อีกด้านนึ่งก็บอกกับผมว่าแต่นี้มันเป็นการที่เขาไม่เต็มใจไม่ใช่หรอวะแต่ผมก็ต้องหลุดจากภวังค์เมื่อคนขับรถบอกว่าถึงแล้วผมจึงรีบลงจากรถโดยเร็วและเห็นไอซันยืนรอผมอยู่

 

"ไอซัน......ไปมึงรีบเข้าไป

 

"เห้ยย..เดี๋ยวๆไอเติ้ล มึงจะรีบไปไหนวะ?

 

"อ่ะมึงดูนี่นะ

 

ผมจึงยื่นโทรศัพท์ไปไห้มันดูและมันเหมือนตกใจและรีบพาผมเข้าไปและเดินไปหาเจ้าของของผับนี้

 

"พี่....พี่เวย์อยู่ไหนพี่

 

"อ้าว....ซันมาหาไอเวย์หรอวะพี่เห็นมั้งอยู่ตรงนั่นไม่นานเองแล้วก็มีผู้หญิงพามันไปน่าจะห้องข้างบน

 

"ขอบคุณมากพี่ แล้วพี่พอรู้ไหมห้องไหน

 

"น่าจะห้อง308นะ แล้วแกจะไปขัดเวลามันทำไมวะ?

 

"เอาเถอะพี่ผมมีเรื่องด่วน

 

"แล้วคนข้างๆแกชื่ออะไร?

 

"ใว้ที่หลังพี่ผมไปละ

 

ไอซันรีบจูงมือผมไปที่โซนที่เป็นห้องที่เมื่อดื่มเสร็จแล้วจะต้องพากันมาที่นี้ผมไม่รอช้าไล่ดูหาห้อง308ผมละซันแยกกันเดินไปเพราะห้องมันทับซ้อนไปหมดมันไม่เรียงกันเป็นห้อง ผมบ่นอยู่ในใจห้องเชี้ยไรวะทับซ้อนอย่างกะเขาวงกตถ้าเป็นอย่างนี้มีหวังไอพี่เวย์เสร็จผู้หญิงนั่นแน่ๆ ผมวิ่งดูห้องเรื่อยๆจนถึงห้อง308เห้อเจอสักที่ ผมจึงรีบพลักประตูทันที่แล้วเห็นผู้หญิงคนนั้นกำลังจะถอดกางเกงของไอพี่เวย์ผมจึงรีบเดินไปกระชากผู้หญิงคนนั่นทันที

 

"พี่ฟ้า!!!!...

 

"หึ...มาเร็วกว่าที่ฉันคิดนี่....

 

"พี่ต้องการอะไร?

 

"ก็ไม่มีอะไรแต่ฉันจะบอกอะไรแกไห้นะเวย์เขารักฉันมากเพราะฉันเป็นเหมือนดวงใจของเขา อ่อแล้วอย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ เวย์เขาไม่ชอบของแปลกหรอกนะเติ้ลจำใส่สมองใว้ด้วย

 

"พี่จะพูดเกินไปแล้วนะคับ ผมไม่เคยคิดอะไรต่ำๆแบบพี่หรอกครับ ผมรู้จักรักศักดิ์ศรีของตัวเองคงไม่เหมือนใครบางคนที่ง่ายและทำตัวไม่มีค่าอย่างนั่น

 

"กรี๊ดดดด.......นี่แกกล้าว่าฉันหรอ!!!!! แปะ!!!....

ผมหันตามแรงมือที่ตบเข้าหน้าของผมผมจึงมองและโกรธมากดูเหมือนเธอจะตบผมอีกผมจึงรับข้อมือนั้นแล้วออกแรงบีบด้วยความโกรธ

 

"โอ๊ยยยยย.....!!!!

 

"พี่คิดหรอว่าตบผมได้อีกแต่ผมไม่คิดจะตบกลับหรอกนะเพราะผมเป็นสุภาพบุรุษพอ เชิญคุณออกไปได้แล้ว ผมพลักเธอไห้ออกจากพี่เวย์และรีบไปดูพี่เวย์ที่นอนหมดสติอยู่

 

"แล้วแกจะได้เห็นดีกับฉัน!!!!

 

หลังจากพี่อดีตแฟนเก่าของร่างสูงไปแล้วผมจึงเรียกสติไห้ร่างสูงตื่น "พี่เวย์ตื่นดิ พี่ตื่นดิวะ ผมเขย่าร่างสูงแต่ก็ยังไม่มีการตอบรับและไม่นานไอซันก็มา

 

"ไอเติ้ล......แฮะๆหอบวะ

 

"กว่าจะมานะมึงอะ

 

"เห้ยยย....พี่เวย์พี่เวย์เป็นใงบ้างมึง

 

"ยังไม่ได้สติเลยวะทำใงดีวะ

 

"เอางี้เดะกูพาออกไปเองมึงก็ช่วยๆกูจับใว้หน่อยละกัน เออไอเติ้ลเมื่อกี้กูคนพี่ฟ้าด้วยวะ

 

"อื้มมม....ก็พี่เขานั่นแหละที่ทำแบบนี้

 

"เห้ยยยย!!!!!!แล้วเขาทำอะไรมึงไหม?

 

"รีบพาพี่มึงไปเห๊อะวะ

 

"เออๆ 1..2..3..ฮึบ~~~หนักจังวะ

 

"พี่ของมึงมึงยังจะบ่นอีก

 

"ก็ใช่ซี่....มึงไม่ได้อุ้มนี่แล้วกว่าจะเดินออกไปได้อีก

 

"รีบเดินอย่ามั่วแต่พูดมาก

 

ผมกับไอซันจึงพาร่างสูงขึ้นรถโดยไห้ร่างสูงนอนพักที่เบาะหลังและผมจึงมานั้งหน้ากับไอซัน

 

"ไอเติ้ล..มึงไม่เป็นอะไรใช่ป่าววะ

 

"ก็ป่าวนี่มึงมีอะไรรึป่าว

 

"มึงรู้ใช่ไหมว่า.....พี่...ฟ้า..

 

"รู้แต่กูอยากรู้มากกว่านี้ว่าพี่เขาเป็นคนยังใง

 

"มึงอยากฟังหรอวะ?

 

"เออถ้ามึงบอกกูมันจะดีมาก

 

"กูจะพูดแบบรวบรัดเข้าใจง่ายนะมึง คือผู้หญิงคนนี้อะเคยทำไห้พ่อกูเกือบตายมาแล้วเพราะผู้หญิงคนนี้มาทำเป็นรักกับพี่เวย์แล้วพี่เวย์ก็รักมากเลยถึงขั้นบอกทุกอย่างจนทำไห้ผู้หญิงคนนี้วางแผนกับคู่อริทั้งทำลายคลังสินค้าที่จะส่งออกและรอบทำร้ายพ่อกูจนเกือบตายและพึ่งมารู้ที่หลังว่าเรื่ิองที่เกิดขึ้นทั้งหมดคือผู้หญิงคนนี้กับคู่อริที่พี่เวย์เกลียด

 

"พี่บอสสส ใช่ป่าววะ

 

"อืมมมตามนั่นเลยกูถึงพยายามไห้มึงอยู่ห่างๆใง

 

"กูก็รู้อยู่ว่าเขาไม่ใช่คนดีแต่มึงจะไห้กูทำใงวะเอาเป็นว่ากูจะห่างๆและระวังตัวมากขึ้นโอเคเปล่า

 

"ก็ดีแล้วที่มึงพูดแบบนี้ แล้วน้องมึงละปานี้คงตกใจที่มึงหาย

 

"ไม่หรอกกูเขียนโน๊ตใว้แล้ว เอ่อไอซันมึงกับไออุ่นเป็นใงบ้างวะ

 

"ก็เรื่อยๆแหละช่วงนี้อุ่นมันต้องเตรียมตัวประกวดดาวเดือน แต่กูก็ไปเฝ้าบ้างแหละคนมันหวง

 

"ดีแล้วกูอยากไห้มึงดูอุ่นมันอย่าไห้คาดสายตาหรือตามติดยิ่งดีเพราะมันมีคนสะกดรอยตามอุ่นมันอยู่มันเคยขู่อุ่นต่อหน้ากูว่าจะเอาชีวิตอุ่นมัน

 

"ห๊ะะะ...!!!!!ทำไมมึงพึ่งมากบอกกูไอเติ้ล

 

"ไออุ่นมันขอกูใว้ไม่ไห้บอกมึงกูเลยมาขอไห้มึงอยู่ใกล้ๆมันช่วงนี้เพราะช่วงนี้เป็นเวลาที่มันสามารถถูกทำร้ายได้ง่ายมันเป็นคนจิตใจดีใงถึงมีคนทำร้ายมันง่ายยังใงกูฝากมันด้วย

 

"เคกูจะดูแลอย่างดีแต่ตอนนี้กูฝากพี่กูไห้มึงดูก่อนแหละกันแล้วคืนนี้มึงก็นอนคอนโดพีู่ไปก่อนละกันเดี๋ยวมึงช่วยกูเปิดคีย์การ์ดห้องหน่อย

 

"โห้....ห้องโครตใหญ่อยู่ได้ตั้งสิบคนแน่ะ

 

"มึงก็เวอร์เนอะไอเติ้ล55555 กูไห้พี่กูนอนอยู่ในห้องละมึงก็ปลุกไห้มันได้สติหน่อยละกันกูไปละ

 

"เออขอบใจมึงมากที่มาเป็นเพื่อนกู

 

"เออพี่กูเพื่อนกูกูก็ต้องช่วยป่าววะ อ้อแล้วปาก

มึงอ่ะเช็ดเลือดด้วยถ้ากูไปเร็วกว่านั่นไม่มีทางที่ผู้หญิงคนนั้นจะตบมึงแน่!!

 

ผมตกใจที่ไอซันทักจึงรีบเอาเสื้อเช็ดคราบเลือดมุมปากออกและรีบเดินไปดูร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงผมจึงนั่งลงข้างๆร่างสูงบนเตียงและเขย่าไห้ร่างสูงได้สติ "พี่เวย์ได้ยินผมรึป่าว พี่เวย์ตื่นดิ พี่!!!! อื้มมมมม ผมได้ยินเสียงพี่มันตอบผมแล้ว ผมจึงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหาผ้าชุปน้ำมาเช็ดตัวไห้ร่างสูงสะหน่อยจะได้สบายตัว

 

"เช็ดตัวก่อนนะพี่เวย์...

 

"อื้มมมม....อย่ามายุ่ง ออกไป!!!!!

 

"พี่จะเสียงดังทำไมเนี้ยยย

 

"อื้มมมฉันบอกว่าอย่ามายุ่งกับฉันใง

 

"พี่ตั้งสติก่อนแล้วอยู่นิ่งๆ

 

ผมจึงรีบเช็ดตัวไล่จากใบหน้าคมเข้มที่เป็นเอกลักษณ์ของร่างสูงเป็นกน้าที่เทพเจ้าสร้างมาไห้ล้วนๆปากที่นุ่มจมูกที่เข้ารูปและใบหน้าที่แดงเพราะเครื่องดื่มนี่แสดงว่าพี่คงดื่มไปเยอะสินะผมจึงสำรวจใบหน้าของร่างสูงแต่ผมก็ต้องตกใจที่จู่ๆร่างสูงก็ลืมตาขึ้นมาในระยะชันชิดผมที่ทำอะไรไม่ถูกเพราะตอนนี้ผมตกใจมากกตัวแข็งทือผมจึงรวบรวมสติและพลักออกจากร่างสูงและไปสะดุดกับขอบโต๊ะอย่างจัง

 

"โอ๊ยยยย!!!!เจ็บชิบหายยย

 

"เห้ยยย....!!!!!เติ้ล!!!!

 

"พะ...พี่ได้สติแล้วหรอ?

 

"ฉันได้สติตั้งแต่นายเรียกแล้วที่ฉันยังหลับอยู่เพราะปวดหัว

 

"พี่แกล้งผมอีกแล้ว!!!

 

"ฉันไม่ได้แกล้งนายฉันปวดหัวจริงๆ แล้วนายเจ็บตรงไหนรึป่าวไหนฉันดูสิ

 

"มะะะะ....ไม่ผมไม่เป็นอะไร พี่ปวดหัวอยู่ก็นอนพักเถอะ

 

"พาฉันเข้าห้องน้ำหน่อยสิฉันอยากอาบน้ำ

 

"ได้..จับมือผมดิ..หมับบ!!!!!เห๊ยยย

 

ไอพี่เวย์มันดึงผมลงไปนอนทับกับหน้าอกของพี่มันจนได้

 

"พี่ทำบ้าอะไรเนี้ยย~~~~

 

"นายตากหากที่ไม่ดึงฉันขึ้นไปเบาะบางเหมือนผู้หญิงจริงๆ

 

"นี่แน่ะ......

 

"โอ้ยย!เจ็บนะนี่นายกล้าทุบอกฉันหรอ

 

"ใช่...ปล่อยผม..ผมอึดอัด

 

"ทำไมฉันต้องปล่อยนายด้วย?

 

"ผมเหม็นกลิ่นเหล้าผมจะอ้วกแล้วเนี้ยพี่ก็ไปอาบน้ำได้แล้วนี่มันก็ดึกมากแล้วพี่ควรดูนาฬิกาด้วย

 

"อ่าาาา...โอเค เติ้ลล....

 

"อะไรของพี่อีก

 

"อาบน้ำไห้พี่หน่อยพี่ปวดหัวมากกกโอ้ยยๆ

 

"พี่อย่ามาทะลึ่งนะไอพี่เวย์

 

พอไอพี่พูดทะลึ่งแบบนั้นมันทำไห้ใจผมสั่นไม่เป็นจังหวะแต่ผมไม่อาจคิดเข้าตัวเองได้และผมจึงสะบัดความคิดออกและเดินออกจากห้องไปนอนที่โซฟาแทนพอผมนอนลงบนโฟฟาที่ใหญ่เหมือนเตียงนอนก็รู้สึกง่วงและเผอลหลับไปเพราะจากความเหนื่อย

 

 

 

 

Psatเวย์

 

 

หลังจากที่ผมมาได้สติตอนร่างเล็กเรียกผมตอนแรกผมคิดว่าผมคงฝันไปแต่พอผมลืมตาขึ้นมาก็เห็นใบหน้าหวานที่ดูตกใจนั่นและผมก็จ้องใบหน้านั่นจนดูเหมือนว่าร่างเล็กจะได้สติจนพลักผมออกและไปสะดุดขอบโต๊ะผมตกใจเลยรีบลงไปนั้งข้างเตียงแล้วถามด้วยความเป็นห่วง และร่างเล็กก็ถามอาการของผมผมจึงบอกไปตามตรงว่าผมยังปวดหัวอยู่ในใจผมผมสงสัยมากว่าทำไมร่างเล็กมาอยู่กับผมได้เพราะผมจำได้ว่าผมอยู่ผับเพื่อนผมและมีคนเอาเครื่องดื่มมาไห้ผมและผมก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยจนมาถึงตอนนี้ ผมออกมาจากห้องน้ำแล้วไม่เห็นร่างเล็กผมจึงรีบแต่งตัวและออกมาจากห้องเพื่อหาผมกลัวร่างเล็กจะหนีกลับไปแต่เปล่าร่างเล็กกลับมานอนอยู่ที่โฟฟาผมจึงนั้งลงบนพื้นนั้ง

มองร่างเล็กที่เข้าสู่ง่วงนิทราไปแล้วผมที่เห็นใบหน้าหวานผ่านแสงจากด้านนอกแล้วผมก็เห็นมุมปากที่มีเลือดจางๆติดอยู่ "ไปทำอะไรมานะ ผมจึงอุ้มร่างเล็กอย่างเบามือและอุ้มร่างเล็กไห้อยู่ในอ้อมกอดของผมและเดินเข้าห้องผมเลยว่างร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ

 

"อืออออ.....อืมมมม พี่เวย์

 

"ว่าใง...ทำไมนายไปนอนที่โฟฟาละ

 

"ก็...ผมอยากไห้พี่นอนสบายๆใงไห้ผมไปนอนโฟฟาเถอะ

 

"นายนอนกับฉันนี่แหละจะไปนอนทำไมโฟฟา

 

"ตะะ....แต่...

 

"ไม่มีแต่ทั้งนั่น... ปากนายไปโดนอะไรมา

 

"ปะ...ป่าวไม่มีอะไร

 

"เติ้ลจะไม่บอกพี่จริงๆใช่ไหม?

 

"ก็ผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนะ

 

ผมจึงจับคางมนไห้หันมาสบตากับผมและผมก็จ้องตากับร่างเล็กเพื่อสื่อความในใจที่ผมอยากไห้ร่างเล็กรู้ว่าผมเป็นห่วงร่างเล็กมากแค่ไหน ผมจึงค่อยๆก้มโน้มหน้าลงไปประกบจูบกับร่างบางอย่างอ่อนโยนที่ไม่เคยทำไห้ใครมาก่อนร่างเล็กดูตกใจแต่ไม่ขัดอะไรผมจึงสอดลิ้นเข้าไปสำรวจความหวานในโพรงปากของร่างเล็กผมจูบอย่างนั่นจนร่างเล็กร้องออกมาเสียงหลง

 

"อื่มมม....อือออ~~~~

 

"พี่เป็นห่วงเรานะเติ้ล

 

"เออออ....คือผะ..ผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนะคับ

 

"ไม่บอกก็ไม่เป็นไรแต่พี่อยากไห้นายรู้ว่าพี่เป็นห่วงนาย ผมกระซิบไปที่ใบหูของร่างเล็ก

 

"อื้มมม....ผะะผมรู้แล้ว ผมง่วงแล้วปล่อยผมได้แล้ว

 

"นายก็นอนไปสิ.....

 

"ผมนอนไม่ได้พี่กอดผมมันอึดอัด

 

"พี่ขอนอนกอดนายแบบนี้แหละถ้านายไม่นอนพี่จะไม่ทำแค่กอดนะเติ้ล

 

" งั้น.....ผมนอนแล้วฝันดี...นะพี่เวย์

 

และผมกับร่างเล็กก็เข้าสู่ห้วงนิทราคืนนี้เป็นคืนที่ดีที่สุดสำหรับผมเพราะมีร่างเล็กนอนอยู่ในอ้อมกอดของผมผมลูบกลุ่มผมของร่างเล็กจนหลับไปตามกันผมอยากอยู่เวลาใว้แค่นี้จริงๆผมอยากมีร่างเล็กนอนข้างๆผมแบบนี้ทุกๆคืนจัง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น