ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2563 09:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6
แบบอักษร

ปานอัปสรเกาะแขนแกร่งแน่นหนึบ ถ้าเข้าสิงเรือนร่างสูงใหญ่ได้หล่อนคงทำไปแล้ว เมื่อรถแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านที่แลเห็นเป็นเงาตะคุ่มในเวลาดึกสงัดอากาศเย็นจัดราวกับตั้งอยู่คนละประเทศกับกรุงเทพมหานคร  ทั่วอาณาบริเวณมีแต่ความมืดมิด หลังจากไฟหน้ารถยนต์ดับพร้อมกับเครื่องยนต์แล้วก็มีเพียงความสว่างจากไฟฉายในมือของอลันเท่านั้น 

“คุณ...กระเป๋าฉัน” กลัวแค่ไหนหล่อนก็ไม่มีทางลืมกระเป๋าสุดหรูที่อัดแน่นไปด้วยเครื่องแต่งกายแบรนด์ดัง หล่อนจึงอ้อนวอนเขาเสียงอ่อย 

“ยุ่ง...” ชายหนุ่มทำเสียงจึ๊กจั๊กไม่สบอารมณ์ แต่ก็ยอมเดินไปหยิบมันลงมาจากท้ายรถแล้วก็ก้าวยาว ๆ เปิดประตูเข้าบ้าน ก่อนจะทิ้งกระเป๋าใบใหญ่เทอะทะไว้กลางบ้าน จนเจ้าของสะดุ้งโหยง 

“ฮึ่ย....เบา ๆ หน่อยก็ไม่ได้” ปานอัปสรปล่อยมือจากแขนล่ำมาลูบคลำของ ของหล่อนราวกับจะปลอบโยนพวกมัน 

อลันอาศัยจังหวะนั้นเดินผละไปด้านหลัง แต่ก็ไม่พ้นความว่องไวของเพียงอัปสรที่ผวาตามติดแจ หล่อนไม่ยอมอยู่คนเดียวท่ามกลางความมืดเด็ดขาด ชายหนุ่มวุ่นวายอยู่กับเจ้าเครื่องหน้าตาประหลาด สักพักไฟฟ้าทั้งบ้านก็สว่างพรึ่บขึ้นมา 

“ค่อยยังชั่ว” เพียงอัปสรปล่อยมือจากแขนแกร่ง พร้อมกับถอนหายใจออกมา อย่างโล่งอก 

“รีบไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย  อีกหนึ่งชั่วโมงเครื่องปั่นไฟจะหยุดทำงาน” 

“โอ้...ชั่วโมงเดียวเอง...สามชั่วโมงไม่ได้เหรอ” หญิงสาวต่อรอง ไหนจะจัดกระเป๋า ไหนจะอาบน้ำประทินผิวกายพร้อมกับฟื้นฟูบำรุงผิวหน้าอีก ทั้งหมดนี่ไม่มีทางเสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงแน่ แต่คำพูดนั้นไม่ก่อเกิดอาการตอบสนองใด ๆ  อลันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูก่อนจะเดินเข้าบ้านไปเลย...เพียงอัปสรเริ่มรู้ว่าอาการแบบนั้นของชายหนุ่ม คือปิดประตูต่อรอง หล่อนจึงรีบเร่งกลับมาคว้ากระเป๋ารีบเร่งทำเวลา 

“ให้ฉันพักห้องไหนคะ” 

“ที่นี่มีสองห้อง ด้านขวาห้องของผม ส่วนด้านซ้ายห้องว่างเลือกเอาตามสบาย” พูดจบเขาก็เปิดประตูห้องนอนใหญ่เดินเข้าไปเลย ไม่สนใจว่าหล่อนจะตัดสินใจเลือกห้องไหน 

“เชอะ...ใครจะเลือกนอนกับ...เจ้าหญิงน้ำแข็งกันล่ะ...ดีไม่ดีดึก ๆ อาจจะคว้ามีดมากรีดหน้าสวย ๆ ของฉันเพราะความอิจฉาก็ได้...ไม่เอาด้วยหรอก” ปานอัปสรยืนบ่นอยู่คนเดียวก่อนจะนึกได้ว่าเวลามีจำกัด จึงได้คว้ากระเป๋าสุดรัก ลากเข้าห้องข้างซ้ายทันที... 

“กรี๊ดดดด......” เสียงกรีดร้องพร้อมกับประตูปิดดังปังทั้งที่เพิ่งจะเปิดเข้าไป นางแบบสาวลากกระเป๋าโกยอ้าวไปยังห้องฝ่ายตรงข้ามทันที 

อลันเหลือบมองหญิงสาวที่เข้ามาในห้องของเขาอย่างถือวิสาสะด้วยแววตาไหวระริก พยายามกลั้นไม่ให้หลุดขำออกมา ใบหน้าตื่นตระหนก ริมฝีปากบางอ้า ๆ หุบ ๆ พูดอะไรไม่ออก ภาพที่เห็นไม่เกินความคาดหมาย เขามั่นใจว่าหล่อนต้องเลือกแบบนี้  

อลัน ละความสนใจจากนางฟ้าตกสวรรค์  กลับมาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองต่อเสื้อถูกถอดออกไปแล้ว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบ มือหนากำลังจะปลดเข็มขัดเป็นลำดับถัดไป 

“เดี๋ยวคุณ......ไม่เห็นเหรอว่าฉันยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้น่ะ” เพียงอัปสรเริ่มหงุดหงิดโมโห หล่อนตกใจแทบตาย แทนที่จะถามไถ่ปลอบใจ แต่นี่กลับเฉยเมย ซ้ำร้ายยังจะมาแก้ผ้าอวดกันอีก 

“แล้วยังไง” อลันเลิกคิ้วมอง ราวกับหล่อนเป็นตัวประหลาด 

“คุณจะไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันไปเจอกับอะไรมา” 

“อืม...อยากเล่าก็ว่ามาสิ” อลันดึงเข็มขัดหนังออกจากกางเกงปลดกระดุมรูดซิป ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูมาพันเอวอย่างลวก ๆ แล้วก้มลงดึงกางยีนส์ออกทางปลายเท้า 

“นี่คุณ จะไม่ให้เกียรติสุภาพสตรีหน่อยหรือคะ ใจคอจะแก้ผ้าโชว์กันให้ได้เลยใช่ไหม” หญิงสาวจิกตาใส่อย่างเหลืออด 

“ก็นุ่งผ้าขนหนูแล้วไง ปกติผมถอดเลยนะ” 

“ตามสบายเถอะค่ะ” เพียงอัปสรค้อนปะหลับปะเหลือก แต่ทันทีที่พูดจบผ้าขนหนูผืนใหญ่ก็ร่วงหล่นลงมากองที่ปลายเท้าขาวสะอาดคู่นั้น 

“กรี๊ดดดดดด.......คนบ้า...ฉันประชด” ถึงแม้หล่อนจะแน่ใจว่าอีกฝ่ายหัวใจเป็นสาว แต่ร่างกายของเขายังไงก็เป็นผู้ชายอยู่ดี เพียงอัปสรยกมือขึ้นปิดหน้า อ้านิ้วออกอย่างลืมตัว…….เฮือก......ไม่น่าเลย..... 

“จะกรี๊ดอะไรนักหนาหึ...กินนกหวีดเข้าไปหรือไง” อลันส่ายหัวอย่างเอือม ๆ ก่อนจะเดินเฉียดคนที่ยืนปิดหน้า เข้าห้องน้ำไปอย่างสบายอารมณ์.....นี่แค่เริ่มต้น อย่างเพิ่งหัวใจวายไปซะก่อนล่ะ...ปานอัปสร....ชายหนุ่มคลี่ยิ้มแววตาเป็นประกาย ช่างเป็นการอาบน้ำที่เบิกบานใจสุด ๆ  

ความคิดเห็น