OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : EP.10 ของพีช [1/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 563

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2563 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.10 ของพีช [1/2]
แบบอักษร

EP.10 

ของพีช 

[1/2] 

 

 

                หนึ่งเดือนผ่านไป

                ความสัมพันธ์ของเราเดินทางมาอีกหนึ่งเดือนให้หลัง ทุกอย่างมันยังคงดีเหมือนเดิมเลยครับ หลังจากที่เรามีอะไรกันครั้งแรกจนถึงวันนี้พีชไม่เปลี่ยนไปเลย แถมเปิดใจให้กันมากขึ้น พยายามปรับจูนนิสัยบางส่วนที่อาจมีปัญหาในอนาคต ส่วนมากก็เรื่องเล็กน้อยทั้งนั้นแหละครับ

อย่างเช่นว่าพีชน่ะชอบลืมชาร์จแบตฯโทรศัพท์ แต่ผมไม่ชอบให้แบตฯเขาเหลือน้อย ผมกลัวเกิดอะไรขึ้นแล้วติดต่อเขาไม่ได้ หรือไม่ก็เรื่องไม่ค่อยเติมเงินมือถือเพราะไม่ได้โทรไปไหน พีชโทรหาใครก็ใช้การโทรไลน์เป็นหลัก แต่ถ้ามีเงินไว้เผื่อโทรฉุกเฉินมันก็น่าจะดีกว่าหรือเปล่า ตรงนี้พีชก็จะพยายามใส่ใจมากขึ้น

ส่วนผมมีเรื่องหนึ่งที่พีชไม่ได้ขอแต่ผมจะทำให้ นั่นคือผมชอบหลับแล้วปิดเสียงโทรศัพท์ ไม่เปิดสั่นด้วย แล้วดันเป็นคนหลับลึกครับกว่าจะตื่นต้องตั้งนาฬิกาปลุกติดกันสิบครั้ง ไม่งั้นผมไม่ตื่น ซึ่งตรงนี้เคยมีปัญหากับพีชมารอบหนึ่งเพราะเขาจะมาหาผมแต่ผมหลับไง เลยยืนรออยู่ข้างล่างเป็นชั่วโมงกว่าจะมีคนเข้าออกหอ พอพีชขึ้นมาถึงก็เคาะประตูอีกตั้งนานผมถึงจะได้ยิน ทั้งหมดทั้งมวลเพราะผมปิดเสียงโทรศัพท์ เขาโทรมาบอกยังไงผมก็ไม่รู้เรื่องหรอก ตรงนี้ผมก็จะปรับให้เขา

ปัญหาหลักของเราส่วนมากจะเป็นที่การติดต่อกันมากกว่า เพราะเราอยู่ไกลกันมากเลย พูดก็พูดเถอะเพราะเวลาพีชเดินทางมาหาผมมันไกล มันเหนื่อย เขาต้องฝ่าจุดรถติดมากว่าจะถึง ไม่ว่าพีชจะมาจากบ้านหรือโรงเรียนมันก็ไกลอยู่ดี แล้วผมก็ไปหาเขาที่บ้านไม่ได้บ่อย ถ้าวันไหนมีคนอยู่บ้านผมก็ไปไม่ได้ ที่บ้านพีชไม่มีใครรู้เรื่องของเรา

ฉะนั้นความสะดวกในการเจอกันจึงตกอยู่ที่หอพักของผม กระทั่งหลายวันก่อนพีชพูดขึ้นมาว่าถ้าพีชเรียนจบ พีชจะเก็บเงินซื้อคอนโดที่ใกล้ที่ทำงานผมและเขาสามารถไปทำงานได้ ผมฉุกคิดมาได้อย่างหนึ่งว่าผมมีคอนโดอยู่ห้องหนึ่งเหมือนกันนี่นา ป๊าซื้อให้พวกเราสามคนพี่น้องไว้หลายที่เพราะเขาเป็นหุ้นส่วนอสังหาริมทรัพย์หลายโครงการ

จากวันที่พีชพูดจนถึงวันนี้ผ่านไปห้าวัน ผมก็ได้คีย์การ์ดคอนโดใหม่มาแล้วนะ อาเธียรจัดการให้ ตอนนี้กำลังเร่งตกแต่งอยู่ ดีหน่อยที่คอนโดนี้ป๊าให้อาเธียรจัดการพอดีและเพิ่งทำเรื่องโอนสินทรัพย์เสร็จ โดยปกติแล้วป๊าจะซื้อห้องทุกโครงการที่ป๊ามีส่วนร่วมไว้สามห้องเสมอเพราะมีลูกสามคน

พี่นัทกับน้องนีนก็ไปอยู่บ้าง ปล่อยเช่าบ้าง มีแต่ส่วนของผมที่ไม่เคยเข้าไปอยู่สักโครงการ

“ไอ้ไนน์ เด็กมึงจะไม่ตกใจแย่เหรอวะมึงให้มันขนาดนี้อะ ของก็ซื้อให้เป็นแสนแล้วนะ”

“ของนั่นวันเกิดไง ยังไงก็ให้อยู่แล้ว แต่คอนโดมันเป็นที่ใช้ร่วมกัน เจอกันสะดวกกว่า”

“นี่มึงบูชาความรักมากเลยนะรู้ตัวไหม มึงทุ่มให้น้องมันหมดเลยอะ ไม่คิดเผื่อใจไว้หน่อยเหรอวะ”

“ไม่อะ กูรู้สึกว่าพีชคือเนื้อคู่กู”

“มึงเพ้อเจ้อ จะมีสักกี่คนในโลกวะที่จะมีแฟนคนเดียว รักเดียวไปจนตายอะ มึงคิดหน่อย”

“แล้วจะมีสักกี่คนวะที่เติมเต็มความรู้สึกกูได้อะ ไม่รังเกียจคนจนตกอับอย่างกู ชอบงานศิลปะบ้า ๆ บอ ๆ ของกู รับปัญหาครอบครัวกูได้และพร้อมจะเดินไปกับกู มึง น้องอายุเท่าไหร่เอง พีชจะถอยก็ได้อะถ้ารู้สึกรับไม่ไหว แต่พีชไม่เคยไปไหนเลย แถมห่วงกูกว่าเดิม ที่ผ่านมากูต้องการแค่นี้แหละไอ้ปืน แค่คนที่เข้าใจสิ่งที่กูเป็น กูขอแค่มีพีช”

“ไอ้ไนน์ มึงแค่หลงหรือเปล่า รักแรกอะไรมันก็ดีไปหมด”

“กูไม่ได้หลง กูรักพีช”

“ไม่ กูว่ามึงหลง ตามึงบอดแล้วตอนนี้อะ มองอะไรให้มันไกล ๆ หน่อย”

“กูรักเขา”

“เฮ้อ ตามใจมึงเถอะงั้นอะ เป็นอะไรมาก็ให้รู้ว่ากูอยู่ข้างมึงตรงนี้แหละ มึงมันอ่อนประสบการณ์กับเรื่องแบบนี้ ไว้มึงเจนโลกมึงจะเข้าใจว่าความรักแม่งไม่ได้สวยงามอะไรหรอก มึงรักได้ก็เจ็บปวดได้ มันเป็นของคู่กันมึงต้องยอมรับ”

ผมฟังไอ้ปืนพูดพลางทำหูทวนลม ไม่รู้หรอกครับว่าความเจ็บปวดจากพิษรักน่ะมันร้ายแรงแค่ไหน แต่ตอนนี้ผมมีความสุขและจะขอกักเก็บความสุขไปให้นานที่สุด ใครจะไปรู้ ในอนาคตผมกับพีชอาจจะไม่มีเรื่องอะไรให้ทุกข์ใจเลยก็ได้ ผมมองปลายทางของเราไปอีกไกลครับ ต่ำ ๆ ก็หลักสิบปีเลย

จะมองว่าผมเป็นพวกบูชาความรักอย่างที่ปืนว่าก็ได้ แต่อยากให้ช่วยเข้าใจผมหน่อยว่าผมเพิ่งเคยมีความรัก เพิ่งเคยมีแฟนคนแรก ผมอยากทำให้มันดีที่สุดเพราะไม่อยากเสียพีชไป ในเมื่อความสัมพันธ์ของเรามันลงตัวมากขนาดนี้แล้วทำไมผมต้องเสียเวลาคิดให้มากมาย ตราบใดที่รู้สึกว่ารักเขาแล้วผมจะรักให้หมดใจเลย ให้มันรู้ไปสิว่าความรักของผมจะไม่มีค่าพอ แล้วพีชคงไม่ใจร้ายกับผมถึงขนาดที่จะทำร้ายผมหรอก ผมมั่นใจ

 

หลายวันผ่านไป

วันนี้พีชสอบวันสุดท้ายครับ แล้วผมก็มีเรียนเลิกห้าโมงเย็น ก่อนหน้านี้เราตกลงกันแล้วว่าถ้าสอบเสร็จพีชจะมาค้างกับผมที่หอ แต่วันนี้แผนเปลี่ยนนิดหน่อยเพราะเราจะไปค้างกันที่คอนโดใหม่เลย อาจจะค่ำหน่อยก็ไม่เป็นไรเพราะพีชต้องอยู่ฉลองวันเกิดกับครอบครัวก่อน ค่ำ ๆ เขาถึงจะออกมาได้ แต่ผมบอกเขาไปแล้วว่าจะไปรับเอง

ความตื่นเต้นทำให้ผมล่กไปหมดเลย ของที่ผมฝากอาเธียรซื้อจากต่างประเทศอยู่ที่คอนโดหมดแล้ว มันใส่กล่องและถุงแบรนด์ต่าง ๆ ไว้กองเบ้อเร่อ ผมเลยต้องหาซื้อกล่องขนาดใหญ่ที่ด้านในว่างเปล่า เพียงแค่เปิดฝาด้านบนออก ด้านข้างทั้งสี่ด้านก็จะทิ้งตัวกางออกมาเพื่อให้เห็นสิ่งของภายในกล่อง ผมขับรถหาซื้ออยู่หลายที่เลยครับกว่าจะได้มา

หลังจากนั้นผมก็เข้าคอนโดไปจัดเตรียมของอย่างที่ตั้งใจ จัดห้องและข้าวของเครื่องใช้ให้เข้าที่ ผมรบกวนอาเธียรแค่การตกแต่งภายในเท่านั้น บิ้วท์อินตู้ เตียง ครัว นอกนั้นผมสั่งซื้อใหม่หมดโดยการขอเงินแม่และบอกแม่ไปตามตรงว่าคอนโดนี้ผมเอาไว้อยู่กับพีช อาจไม่ได้อยู่ถาวรแต่มันจะลดระยะทางในการไปมาหาสู่กันได้เยอะเลย

ซึ่งแม่ผมยินดีช่วยอยู่แล้ว ถ้าแม่ไม่ให้ผมต้องถอนเงินจากบัญชีที่ป๊าเปิดให้ผม แบบนั้นป๊าจะรู้และเขาจะตั้งข้อสงสัยมากมาย จากนั้นผมกับป๊าจะมีปัญหากัน ซึ่งแม่ไม่อยากให้เกิดขึ้นแม่จึงช่วยเต็มที่ ส่วนวันไหนที่มีของมาส่งแต่ผมติดเรียนผมวานพี่นัทกับน้องนีนให้เข้ามาดูให้ประจำ พี่น้องผมก็ยินดีที่ผมจะมีอะไรของตัวเองเป็นชิ้นเป็นอันกับเขาบ้าง

จะว่าไปนี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ผมกล้าที่จะขอให้คนอื่นช่วย เดินออกมาจากพื้นที่ปลอดภัยที่ผมตั้งเอาไว้และทำตามใจตัวเองขนาดนี้ ผมน่ะไม่เคยอยากได้อะไรเลยครับ ของแพง ๆ ที่อยู่ดี ๆ ผมไม่เคยคิด ทุกวันนี้ผมอยู่แบบที่ผมมีความสุขก็พอ แค่นี้มันพอแล้ว แต่การมีพีชเข้ามาทำให้ผมกล้ามากขึ้น เพราะผมรู้ว่าต่อให้มีปัญหาอะไรภายหลังพีชจะอยู่ข้างผมไง

เรื่องคอนโดเนี่ย ไม่นานป๊าต้องรู้ อาจรู้ด้วยว่าผมพาใครมานอน แต่ไม่รู้ป๊าจะสนใจเรื่องส่วนตัวของผมมากน้อยแค่ไหน ผมภาวนาให้ป๊าไม่เข้ามายุ่งก็พอ เพราะผมรู้ว่าเขาคงไม่ยอมรับในสิ่งที่ผมเป็นหรอก ยังไงเราต้องมีปัญหากันเรื่องนี้

“ทุ่มสุดตัวเหมือนกันนะเรา”

ผมพูดกับตัวเองขณะที่ทำทุกอย่างเสร็จแล้วยืนมองรอบตัว ตอนนี้มันสุดตัวผมจริง ๆ ครับ ผมทำให้พีชมากกว่าที่ผมควรจะทำให้ตัวเองอีก สะท้อนกลับไปถึงคำพูดของปืนที่บอกว่ารักแรกอะไรมันก็ดีไปหมดหรือเปล่านะ แต่ผมก็รักของผมนี่นา

ที่จริงผมมีคอนโดอีกห้องหนึ่งนะ แต่มันอยู่ใจกลางเมืองและผมใช้ที่นั่นเป็นที่เก็บของเวลาป๊าซื้อนั่นซื้อนี่ให้ ห้องรกจนแทบไม่มีที่เดิน และผมไม่เคยเข้าไปอยู่เพราะเดินทางลำบาก ไกลด้วย ผมไม่รู้ว่าจะออกจากหอพักที่เดินทางไปเรียนสะดวกเพื่อไปอยู่ในที่ที่ใช้เวลาเดินทางมาเรียนมากกว่าทำไม

ส่วนคอนโดห้องนี้พูดได้เต็มปากเลยว่าย้ายมาอยู่เพราะมีแฟนครับ เดินทางลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร ผมมีรถขับแล้วนี่

 

21.10 น.

พีชเพิ่งบอกให้ผมไปรับที่บ้าน กว่าจะเลี้ยงฉลองกันเสร็จต้องใช้เวลา คงฉลองทบทั้งวันเกิดทั้งสอบเสร็จไปพร้อมกันเลย น้ำตาลเองสอบเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้วคงจะรวบกินเลี้ยงครอบครัวครั้งใหญ่ ซึ่งผมเข้าใจและไม่ได้เร่งเร้าอะไรเขา ได้แต่นั่งยิ้มไปกับรูปภาพมากมายที่พีชส่งมาให้ดู

ครอบครัวอบอุ่นจัง ต่อให้เป็นครอบครัวใหม่แต่ทุกคนมีรอยยิ้มกันหมดเมื่ออยู่กันพร้อมหน้า ต่างจากผมทุกอย่าง ยิ่งเราอยู่ด้วยกันครบยิ่งอึดอัด ไม่สิ มีแค่ผมคนเดียวล่ะมั้งที่อยู่ใกล้ป๊าแล้วมีปัญหาพาให้คนอื่นเขาอึดอัดไปด้วย ทุกคนทนป๊าได้เพราะได้รับการเลี้ยงดูจากป๊ามาตลอด

อย่างแม่ผมถึงจะเจ็บปวดกับการโดนนอกกาย นอกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่แม่ยังทนอยู่เพราะป๊าดูแลแม่ดีมาก ตำแหน่งเมียป๊าไม่ยกให้ใคร แต่รักษาไว้ไม่ได้เฉย ๆ อยู่ด้วยกันคงเหลือแค่ความผูกพันเท่านั้นแหละมั้ง กับเมียที่บอกรักนักรักหนายังพาผู้หญิงอื่นมาหยามอยู่บ่อยครั้ง แม่ผมน่ะเจ็บจนชินชาแล้ว ทุกวันนี้ทนอยู่เพราะมีลูก ไม่อยากให้ลูก ๆ ลำบาก

แน่นอนว่าพี่นัทกับน้องนีนก็เช่นกัน ทนเห็นสิ่งเหล่านี้จนชินตา เมื่อก่อนแม่ต้องพาลูกออกจากบ้านมานั่งร้องไห้ทุกครั้งที่ป๊าทำตัวเหลวไหล พอโตมาพวกเราชินชาแล้วจริง ๆ เราแก้ไขที่ตัวป๊าไม่ได้เลย และถึงป๊าจะทำอะไรไม่ดีแค่ไหนเงินที่ป๊าให้พวกเราก็ไม่เคยขาด ไม่น้อยลง จุดนี้ทั้งคู่เลยเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ได้ แต่ไม่ใช่กับผมหรอก

ผมทนไม่ได้ผมจึงพูด ผมไม่อยากทำผมจึงปฏิเสธ แล้วสุดท้ายผมก็กลายเป็นปรปักษ์กับป๊า ปัญหาเรื้อรังนานจนผมจำไม่ได้แล้วว่าครอบครัวเราเคยอบอุ่นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

ภาพที่แม่กำลังตักเค้กใส่จาน พ่อป้อนเค้กให้ลูกคนโต ส่วนลูกคนเล็กถ่ายรูปกิจกรรมตอนนั้นไว้ ภาพแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับชีวิตผมเลยครับ ดีจังที่พีชมีตรงนี้ ไม่ต้องรู้สึกขาดเหมือนผม

__________________________________ 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

 

TALK 

ความรักสำหรับไนน์มันลึกซึ้งกว่าการมีแฟนอะ มันคือการเติมเต็มในสิ่งที่ไนน์ขาดมาตลอด ฮือออ ลูกแม่ รักพีชหมดใจเลยนะเนี่ย 

 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

 

ความคิดเห็น