ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2563 09:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

......เอี๊ยด.....โครมมมม.........เสียงล้อรถยนต์บดกับถนนก่อนจะเกิดเสียงกระทบกันของรถยนต์ต่างสัญชาติสองคัน ฝุ่นละอองจากการซ่อมผิวการจราจรลอยคละคลุ้งก่อนจะร่วงหล่นลงมาเคลือบสีดำมันปลาบจนหม่นหมองไปเล็กน้อย ถึงกระนั้นก็ยังเห็นได้ชัดว่าเป็นรุ่นที่มีน้อยมากในเมืองไทย 

ปานอัปสร หญิงสาวผู้มีความงามปานนางฟ้า สมกับชื่อของหล่อน นั่งอยู่หลังพวงมาลัยหัวใจสั่นระริก....วันนี้มันวันโลกาวินาศหรือไงวะ เจอแต่ความซวยตั้งแต่เช้า จวนจะกลับเข้าคอนโดอยู่แล้วเชียว ยังจะซวยส่งท้ายได้อีก  หล่อนเหลือบมองคนที่นั่งข้าง ๆ ก็เอาแต่หลับตาสวดมนต์ทำปากขมุบขมิบ 

           “คม ลงไปดูซิว่ามีใครเป็นอะไรหรือเปล่า” คนเป็นหมอ ถึงแม้จะวางมือจากงานรักษามานานแล้วก็เถอะ แต่ก็ยังมีความห่วงใยในชีวิตคนเป็นอันดับแรกเสมอ  สิ่งเหล่านี้ อาจจะแทรกซึมเข้าสู่กระแสเลือดไปแล้วก็ได้ และเป็นเพราะชนไม่แรงมากนักเขาจึงใช้คนสนิทลงไปดูแลแทน   

อลัน นายแพทย์หนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลีวัยสามสิบสองปี รูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำแดดแตกต่างจากภาพลักษณ์ของหมอทั่วไป แต่นั่นยิ่งทำให้เขามีเสน่ห์โดดเด่น รับกับใบหน้าคมเข้มคิ้วหนาดวงตาคมกริบริมฝีปากหยักโค้งจมูกโด่งเป็นสัน  แต่น่าเสียดายที่เจ้าตัวชอบหมกตัวอยู่กับป่าเขามากกว่า นาน ๆ จะออกมาตรวจตราโรงพยาบาลในเครือแค่เดือนละครั้ง ครั้งละไม่เกินหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น  

           “ขับรถประสาอะไรเนี่ย...ห๊า....ซื้อใบขับขี่มาหรือไงถึงได้ทะเล่อทะล่าวิ่งมาชนรถคนอื่นเขาแบบนี้ รู้ไหมว่าเวลาทุกนาทีของฉันมีค่า....ฮึ๊ย...บ้าชะมัด” หญิงสาวร่างบางระหง วงหน้าสวยงามไร้ที่ติแต่ที่ต้องติก็คือวาจาที่หล่อนหลับหูหลับตา บ่นว่าคู่กรณีอย่างประสาทเสีย 

           “ขอโทษครับ คุณผู้หญิงผมเกรงว่าจะเป็นรถของคุณนะครับ ที่ทะเล่อทะล่าขับเข้ามาชนรถผมเอง” คมชี้แจงด้วยท่าทีที่สุภาพเนิบนาบ 

           “ยังมีหน้ามากล่าวหา ว่าฉันเป็นฝ่ายผิดงั้นเหรอ...”ปานอัปสรยกมือขึ้นท้าวสะเอว อันเป็นกิริยาที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก หล่อนตอบโต้อย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันมองไปรอบ ๆ จึงเริ่มเห็นจริงอย่างที่หนุ่มใหญ่ตรงหน้าบอกเพราะหล่อนเป็นฝ่ายที่ขับรถพุ่งออกมาจากในซอยจริง ๆ  

         “แก ฉันว่า...เราผิดว่ะ” ริซซี่สาวอวบที่ยืนเงียบอยู่นาน สะกิดบอกเพื่อน ก่อนที่จะหน้าแหกมากไปกว่านี้ 

         “อ้าวเหรอ.......งั้นก็ต่างคนต่างซ่อมก็แล้วกันเนอะ” ปานอัปสรพูดเสียงอ่อนลง ยิ้มแหย ๆ  รีบสรุปจบ พอสติกลับมาปัญญาก็เกิด ประเมินจากสายตาคร่าว ๆ แล้ว หากอีกฝ่ายเอาเรื่องให้หล่อนจ่ายค่าซ่อม มีหวังตายกับตาย รถหรูระดับนี้ ลำพังค่าซ่อมคงจะซื้อรถของ หล่อนได้ทั้งคัน  

           “ผมต้องถามเจ้านายก่อนนะครับ”  

คมเดินกลับไปที่รถยนต์คันหรู  หมอหนุ่มนั่งอยู่ด้านหลังในมือถือสมาร์ทโฟนค้างอยู่ที่หน้าข่าวของแม่นางฟ้านางสวรรค์ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยอยากได้หล่อนมาเคียงข้างกายเพียงแค่แรกเห็น แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำปฏิเสธชนิดที่เรียกได้ว่าปิดประตูใส่หน้าตั้งแต่ยังไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ  เหตุการณ์ครั้งนั้นสั่นคลอนความรู้สึกของคนที่ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจจนแทบจะแล่นไปลากหล่อนมาสั่งสอนเสียให้รู้สำนึกหากไม่มีเหตุการณ์ยุ่ง ๆ เข้ามาในชีวิตเสียก่อน......แต่วันนี้คงจะถึงเวลาเอาคืน....แว่ว ๆ มาว่าหล่อนถังแตกเสียด้วย แบบนี้ยิ่งง่ายใหญ่............ 

           “บอกเขาว่าฉันเรียกค่าซ่อมแปดแสน” อลันบอกเรียบ ๆ  

           “เอาอย่างนั้นเหรอครับ” คมแปลกใจจึงได้ถามย้ำ ปกติเจ้านายของเขาใจดีจะตาย เรื่องแค่นี้หยวน ๆ ให้กันง่าย ๆ ขนหน้าแข้งไม่ร่วง แต่ทำไมวันนี้จึงแปลกไป.... 

           “คม” อลันเรียกลูกน้องที่ยืนลังเล เตือนให้ไปจัดการตามสั่ง เรื่องอะไรเขาจะยอมทิ้งโอกาสงาม ๆ อย่างนี้ไป...ริมฝีปากหยักโค้งคล้ายรอยยิ้ม แต่มันดูน่าสะพรึงมากกว่า ถือว่าเป็นคราวซวยของเธอแล้วแม่นางฟ้าติดหล่ม........ 

ความคิดเห็น