ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 59

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2563 07:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
59
แบบอักษร

“คือฉัน....” เกวลินเถียงไม่ออก เรื่องบางเรื่อง มันก็เป็นจุดอ่อนไหวของใครบางคน พอดีหล่อนโดนผู้หญิงสองคน จี้จุดนั้นในเวลาไล่เลี่ยกัน ว่าจะไม่คิดก็อดคิดไม่ได้...ทั้งที่หล่อนไม่ใช่พวกที่ชอบคิดเล็กคิดน้อย ออกจะแมน ๆ ด้วยซ้ำ 

“คุณคิดว่าผมจดทะเบียนสมรสกับคุณเพราะอะไร”  

“เพราะ คุณพ่อของคุณใช่ไหมคะ” ตอบเสียงเบา ทั้งที่ตัวเองก็คิดว่าไม่น่าจะใช่ 

“ถ้าคุณพ่อบังคับผมได้ คงไม่รอมาจนถึงห้าปีหรอกนะ”  

“แล้วเพราะอะไรล่ะคะ”  

“เพราะคุณ”  

“เพราะฉัน อย่าบอกนะว่าคุณรักฉัน” เกวลินตาเบิกโตเท่าไข่ห่าน เป็นเรื่องที่น่าประหลาดที่สุด 

“ไม่รู้สิ........รู้แต่ว่าผมชอบคุณ” อนาวินตอบกั๊ก ๆ อดแกล้งไม่ได้ ไม่อยากให้เกวลินหลงตัวเองจนเกินไป พูดแล้วก็ก้มลงจูบหน้าผากมน และหอมแก้มแรง ๆ อีกสองฟอด 

“คุณวิน...” เรียกชื่อสามีคล้ายคนละเมอ โอ่ย....เขินจนตัวจะแตกแล้วเนี่ย ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม หญิงสาวลองหยิกแขนแกร่ง ที่โอบล้อมอยู่รอบเอวแรง ๆ เพื่อทดสอบว่าเป็นเรื่องจริงหรือฝันไป…. 

“โอ๊ย! เกว หยิกผมทำไมล่ะจ๊ะ เมียจ๋า” อนาวินคลำแขนป้อย ๆ ไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไรผิดไป 

“ขอโทษค่ะคุณวิน เกวนึกว่าฝัน ก็เลย...ลองหยิกดู” หญิงสาวยิ้มแหย โธ่เจ็บแทนแค่นี้ทำบ่น ไหนบอกว่าชอบ 

“ผมเคยได้ยินแต่เขาหยิกตัวเอง นี่นึกยังไงถึงได้มาหยิกผัว...หืม...” นี่ถ้าบอกว่ารัก ยัยตัวแสบมิยันเขาตกเตียงเลยเหรอ 

“หยิกตัวเองก็เจ็บน่ะสิ ไม่น่าถาม”  

“ร้ายนักนะ งั้นอย่านอนเลยวันนี้” ร่างหนาพลิกคร่อมเรือนร่างบอบบางอย่างรวดเร็ว 

“ไม่เอาคุณวิน....ไม่เอา....ฉันให้หยิกคืน” เกวลินร้องเสียงหลง พยายามจะยื่นแขนไปให้เขาหยิก 

“ไม่.....ทำอย่างอื่นสนุกกว่าตั้งเยอะ” ปฏิเสธได้หน้าตาหื่นกามมาก 

“ไม่...อื้ม......” อนาวินไม่เปิดโอกาสให้เมียสาวต่อรองได้อีก จุมพิตดูดดื่มเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนจังหวะ ไม่เร่งร้อน แต่กลับทำให้เลือดในกายของหนุ่มสาวค่อย ๆ ร้อนระอุขึ้นทีละน้อย มือเล็กที่ตั้งท่าผลักไส กลับกลายเป็นโอบกอดแนบชิด หญิงสาวกดศีรษะได้รูปของสามีลงแนบกับหน้าอกอวบอย่างลืมตัว แต่หาได้ทำให้เขาเดือดร้อนไม่ ของถูกใจถูกประเคนให้ตรงหน้า มีหรือจะขัด อยากจะฟาดฟัดให้ไม่เหลือซากเลยทีเดียว 

“คุณวินขา อิ่มหรือยังอ่ะ” หญิงสาวอ้อนถามสามีที่ตั้งหน้าตั้งตาดูดดื่ม ราวกับทารก ไม่รู้ว่าตอนเด็ก ๆ กินนมไม่อิ่มหรือไง เรี่ยวแรงหล่อนเหลือน้อยเต็มที หลังจากถูกเขาสูบพลัง และส่งหล่อนขึ้นสวรรค์ ท่องแดนหฤหรรษ์ถึงสามรอบ 

“โธ่ เมียจ๋า ยังไม่ไม่ได้ครึ่งท้องเลย”  

“แต่เกวไม่ไหวแล้วนะ เอาไว้กินพรุ่งนี้บ้างเถอะนะ นะคะ” เกวลินแปลงร่างเป็นสาวช่างอ้อน เว้าวอน อ่อนหวาน 

“โอเค สัญญาแล้วนะ พรุ่งนี้ห้ามบ่น” อนาวินผงกศีรษะขึ้นมาสบตา ก่อนจะก้มลงไปฟัดเจ้าสองก้อนแรง ๆ ส่งท้ายอย่างเสียดาย 

“ค่ะ คุณจะกินให้ท้องแตกเลยก็ตามใจ” หญิงสาวประชด ถ้าใครสักคนจะกล่าวหาว่าหล่อนใช้เต้าไต่ เพื่อให้ได้เป็นสะใภ้หมื่นล้าน นาทีนี้คงไม่กล้าเถียงกับใครแล้วเพราะดูเหมือนว่า สามีจะโปรดปรานเจ้าก้อนเนื้อคู่นั้นของหล่อนเสียเหลือเกิน 

อนาวินชวนเมียสาวไปอาบน้ำพร้อมกัน เกวลินยินยอมพร้อมใจแต่โดยดี เพราะหล่อนเองก็แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงจะยืน จนกระทั่งกลับมาที่เตียงนอนอีกครั้ง จึงหลับไปอย่างรวดเร็ว ส่วนสามีดีเด่นอย่างอนาวินน่ะเหรอ ก็ต้องจัดการสวมชุดนอนให้หล่อนอย่างเรียบร้อยไม่อย่างนั้น เจ้าหล่อนตื่นเมื่อไหร่ อาจจะลุกขึ้นมาตะโกนใส่หูของเขา จนมีสิทธิหูดับเอาได้ง่าย ๆ ก่อนจะโอบกอดหลับใหลไปด้วยกัน 

 

----------------------------------------------------------------------------------------

ลงครบโควต้าแล้วนะคะ.......หลังจากนี้ ติดตามคุณวินกับเกวลิน เดินทางเข้าไปอยู่ในคฤหาสถ์ พลิกบทบาทจากหนุ่มชาวไร่เป็นท่านประธานหญ่ายยยยยยย..........ใน EBOOKn ที่มีทั้งใน OKKBEE/MEB ขอบคุณที่ติดตามค่ะ...

ลงตัวอย่างยั่ว 

“เดี๋ยวค่ะ พี่วิน เกลียดอะไรกันนักหนาคะ  ถึงไม่ยอมพูดกับวีซักคำ” มือบางตามมาจับแขนของชายหนุ่มรั้งไว้สุดกำลัง  เชิดหน้าอย่างท้าทาย 

“เธอน่าจะรู้ดีนะ  อย่าให้ฉันต้องพูดถึงมันอีก  แค่นี้ก็สะอิดสะเอียนอยากจะอ๊วกแทบแย่” อนาวินพูดใส่หน้า  ไม่คิดจะรักษาน้ำใจพร้อมกับปัดมือ วีณาออกอย่างชิงชัง รังเกียจ 

“ถึงยังไงเราก็หนีกันไม่พ้นหรอกค่ะ  ในที่สุดก็ต้องกลับมานอนใต้ชายคาเดียวกัน” หญิงสาวแสยะยิ้ม 

เกวลินเห็น วีณา จีบปากจีบคอพูด อย่างไม่สะทกสะท้านกับปฏิกริยาของอนาวินเลยสักนิด …..หน้าต้องหนาเบอร์ไหนหนอ  ถึงจะทำแบบนี้ได้.......หล่อนถูกสามีจูงออกไปราวกับรังเกียจผู้หญิงคนนี้เสียเต็มประดา  ไม่อยากสนทนาด้วยแม้แต่วินาทีเดียว....เขามีเรื่องอะไรกันนะ.....ชักอยากจะรู้ขึ้นมาตงิด ตะหงิด……. 

------------------------------------- 

แม่บ้านยกถาดกาแฟ ขนมปังและแยมเข้ามาวางให้  ภีมวัจเห็นมีซองน้ำตาลกับคอฟฟี่เมทวางมาด้วย จึงเอ่ยปากถาม และบริการฉีกซองน้ำตาลใส่ถ้วยกาแฟและคนเบา ๆ ส่งให้หมอหนุ่ม จากนั้นจึงจัดการป้ายแยมส้มลงบนขนมปังที่เพิ่งจะปิ้งมาอุ่น ๆ ยกเสริฟให้ในขณะที่หมอน่านฟ้า ยื่นมือมารับ ปลายนิ้วของทั้งคู่สัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ และเงยหน้าขึ้นสบตาราวกับถูกไฟช๊อต ก่อนจะดึงมือกลับ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

“ขอบคุณครับ...เอ...ต้องเป็นผมหรือเปล่าที่ต้องบริการแขก เกรงใจคุณภีมจังครับ” หมอหนุ่มพูดยิ้ม ๆ ในขณะที่ยกกาแฟขึ้นจิบ สายตายังไม่ละจากใบหน้าของหนุ่มหน้าอ่อน ที่รู้สึกว่าจะเริ่มมีสีชมพูจาง ๆทั่วใบหน้า เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็พยายามเก็บอาการไว้อย่างมิดชิด 

“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีบริการคุณหมอนะครับ” ภีมวัจน์ยิ้ม เผลอส่งสายตาหวานฉ่ำ ก่อนจะดึงสติกลับมา ขยับตัวนั่งตัวตรง เป็นงานเป็นการมากขึ้น 

“ไม่ต้องเกร็งหรอกครับ นึกเสียว่าผมเป็นพี่ชายคนหนึ่งก็แล้วกัน” 

ภีมวัจน์ อยากจะลุกขึ้นกรี๊ด ซักสามตลบ ก่อนจะเต้นระบำไปรอบ ๆ ห้องด้วยความดีใจ 

“ครับ....พี่หมอ” เอ่ยรับเสียงหวาน 

--------------------------------------- 

ความคิดเห็น