ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 49

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2563 10:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
49
แบบอักษร

แก้มใสฟุบลงบนเรือนร่างใหญ่โตของสามีอย่างเหนื่อยอ่อน  ใบหน้าซุกซบอยู่ที่บ่าแกร่ง  ต่างก็นอนฟังเสียงหอบหายใจของกันและกันอยู่นานกว่าจะเข้าสู่ภาวะปกติ 

“เมียพี่ร้อนแรงน่าดู  เพิ่งรู้นะเนี่ย” เลโอ หยอกเย้าเมียสาวด้วยการบีบก้นนุ่มเด้งเล่นอย่างมันมือ 

“พี่เลโออ่ะ...อย่าล้อแก้มสิคะ” พออารมณ์พลุ่งพล่านได้รับการปลดปล่อย  ก็นึกอายเหมือนกัน นี่หล่อนทำอะไรลงไปราวกับสาวร่านร้อนก็ไม่ปาน.......เขินจัง 

“ไม่ได้แกล้งล้อ  พี่กำลังชื่นชมครับ” 

“แล้วมีรางวัลให้ไหมคะ” แก้มใสเอียงหน้ามองคางสากที่มีไรเคราเขียวครึ้ม  อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปแตะต้อง  พร้อมกับไล้นิ้วเรียวไปบนริมฝีปากนุ่มของสามี 

“เดี๋ยวนี้ร้ายนะเรา... จะขออะไรพี่” พูดจบชายหนุ่มอ้าปากงับ ขบกัดนิ้วเล็กอย่างมันเขี้ยว 

“พรุ่งนี้ให้แก้มไปทำงานด้วยนะคะ” แก้มใสอ้อน เพราะรู้ว่าสามีต้องเหนื่อยหนักอยากจะช่วยแบ่งเบาภาระ  อย่างน้อยทำอะไรไม่ได้ก็ช่วยดูแลบริการให้ความสะดวกสบายก็ยังดี...เอ...หรือว่าหล่อนติดสามีไปแล้วก็ไม่รู้  แต่ช่างเถอะจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ลองขอดูก่อนก็ไม่เสียหาย 

“ไม่ได้” ปฏิเสธทันที ไม่หยุดคิดสักนิด 

แก้มใส หัวใจห่อเหี่ยวโดยพลัน  ขอแค่นี้ทำไมต้องกีดกันด้วยนะน่าน้อยใจนัก  หญิงสาวไม่เซ้าซี้เลื่อนตัวลง ลุกจากเตียงลงไปอาบน้ำเงียบ ๆ  พอกลับออกมาสามีหนุ่มก็รีบเข้าไปอาบน้ำ ชำระร่างกายเช่นกัน  ตั้งใจจะกลับมานอนกอดเมียให้สบายใจ  แต่ที่ไหนได้ หล่อนดันนอนหันหลังให้ไม่ใยดี    ถึงแม้เขาจะเข้าไปกอดสาวเจ้าก็ไม่หันมาอิงซบเหมือนเช่นเคย งอนอะไรอีกวะ....... 

เช้าวันนี้  บรรยากาศบนโต๊ะอาหาร ไม่ค่อยจะสดชื่นเท่าที่ควร  ถึงแม้ว่าแก้มใสจะดูแลปรนนิบัติสามี ไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ที่ขาดไปคือเสียงเจื้อยแจ้วของเมียตัวน้อย ที่งอนข้ามคืน 

“กาแฟอร่อยดีนะ”  เลโอพยายามหาเรื่องคุย 

“แก้มก็ชงเหมือนเดิมนั่นแหละค่ะ” แม้เสียงจะไม่สะบัดแง่งอน  แต่ก็เรียบเรื่อยไร้อารมณ์ 

“อ้าว...เหรอ” นายหัวหนุ่มไปไม่เป็น  เคยง้อผู้หญิงเสียที่ไหนจับปล้ำยังง่ายกว่า....เดี๋ยวเถอะ...ถ้าไม่ติดว่ามีงานสำคัญรออยู่จะจัดให้หายงอนเลยคอยดู....นายหัวหนุ่มเข่นเขี้ยวในใจ   

“เย็นนี้เราไปทานข้าวนอกบ้านกันนะ” ชายหนุ่มเพิ่งจะคิดได้สด ๆ ร้อน ๆ ดินเนอร์หรู ๆ บรรยากาศดี ๆ น่าจะพอช่วยได้ 

“อย่าเลยค่ะ   พี่เลโออาจจะไม่ว่าง  ขนาดเมื่อวานยังอยู่ทำงานซะดึก” ถึงจะงอนอยู่   แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกห่วงใยสามีได้ 

“อืม...จริงสิ เอาไว้ว่าง ๆ เราค่อยไปกันก็ได้....พี่ไปทำงานก่อนนะครับ” ร่างสูงใหญ่ลุกออกจากเก้าอี้  ตรงเข้าไปรวบร่างบางเข้ามากอด และหอมซะหลายฟอด 

“อื้อ...พี่เลโอ เดี๋ยวคนมาเห็นนะคะ” 

“ไม่มีใครกล้าเข้ามาขัดคอผัวเมียเขาหรอกน่า” 

“ไปค่ะ  แก้มไปส่งที่รถนะคะ” แก้มใสยิ้มออกมาได้นิดหน่อย แค่เจออ้อมกอดอบอุ่น ก็แทบจะละลายอยู่แล้ว 

สามีหนุ่มโอบเอวเมียสาวเดินมาขึ้นรถที่นอกจากสารัชคนสนิทแล้ว ยังมีการ์ดเพิ่มมาอีกสองคนเพื่อความไม่ประมาท เพราะผลตรวจคราวที่แล้วชี้ชัดแล้วว่าเกิดจากการจงใจทำให้สายเบรคเกือบขาด ไม่ได้เปื่อยตามธรรมชาติแน่นอน  เพียงแต่ยังหาหลักฐานมัดตัวคนทำไม่ได้  จึงยังเก็บเงียบมีแต่ท่านนายพลเท่านั้นที่รู้  และวางแผนรอจัดการทีเดียว 

หลังจากส่งสามีไปทำงานแล้ว แก้มใสก็เดินกลับเข้าบ้าน ตั้งใจจะขึ้นไปหาคุณหญิง เผื่อว่าจะมีอะไรเรียกใช้  ซึ่งหล่อนเคยทำแบบนี้เป็นประจำ ส่วนมากก็เป็นเพื่อนคุย หรือไม่ก็อ่านหนังสือให้ฟังมากกว่า…แต่ว่าวันนี้ยังไม่ทันเดินไปถึงห้องคุณหญิง ก็เจอกับสุดเขตเข้าเสียก่อน 

“ว่าไง...ยัยแก้ม ผัวแกชุบมือเปิบยึดบริษัทไปอย่างหน้าด้าน ๆ ถึงกับหน้าบานเชียวนะ” สุดเขตทักหญิงสาวที่เปรียบเสมือนลูกไล่ มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว  หากลับตาคนในบ้านเขามักจะหาเรื่องแกล้งบ่อย ๆ เพราะหมั่นไส้ที่คุณหญิงโอ๋ยัยเด็กนี่ มากกว่าเขาที่เป็นลูกบุญธรรมเสียอีก 

“พูดจาไม่น่ารักเลยนะคะ  พี่สุดเขต” 

“ต้องอย่างผัวแกสินะ  เข้าไปวันแรก ก็เรียกตรวจสอบฝ่ายนู้นฝ่ายนี้ให้วุ่นวายไปหมด ....ฮึ...นึกว่าตัวเองเก่งมาจากไหน” 

“แต่พี่เลโอ เจตนาเข้าไปแก้ไขให้บริษัทดีขึ้นนะคะ  เพราะถ้ามันดีอยู่แล้วเขาไม่มีทางเข้าไปหรอกค่ะ” แก้มใสพูดใส่หน้า  ไม่มีเหตุผลที่ต้องเกรงกลัวเหมือนตอนเด็ก ๆ อีกแล้ว 

“นี่แกหาว่าฉันบริหารไม่ได้เรื่องใช่ไหม” สุดเขตโมโห จนพาลไปหมด แม้แต่เด็กในบ้านยังกล้าลอยหน้าต่อว่าเขาฉอด ๆ 

“ก็แล้วแต่พี่สุดเขตจะคิดสิคะ  ใครทำอะไรไว้ย่อมรู้แก่ใจ” 

“ผัวแกมันเล่าอะไรให้ฟัง....ห๊า....”  คนทำผิดเอาไว้เหมือนวัวสันหลังหวะ....สุดเขตสืบเท้าเข้าหาด้วยท่าทีคุกคาม  จนแก้มใสผงะถอยลืมไปว่ายืนอยู่หมิ่นเหม่ จังหวะนั้นเท้าที่ถอยไปแทนที่จะเหยียบพื้นบันได กลับวืด....เหยียบอากาศว่างเปล่าแทน 

“กรี๊ดดดด............” แก้มใสหวีดร้องตกใจ ร่างบางกลิ้งหลุน ๆ ตกบันไดลงมานอนฟุบควำ่หน้าอยู่ขั้นสุดท้าย 

---------------------------------------------------------------------------- 

ความคิดเห็น