ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 43

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 807

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2563 06:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
43
แบบอักษร

ชายหนุ่มเข้ามาช่วย เขาล้วงมือเข้าไปควานหาแมลงที่แผ่นหลังของใบหม่อน แต่ไม่พบสิ่งแปลกปลอมนอกจากผิวเนื้อเนียนนุ่มลื่นมือ จนเผลอลูบไล้อยู่อย่างนั้น ไม่ลูบเปล่าดันปลดตะขอเสื้อชั้นในด้วย ….เอาวะ ยอมก็ได้ ในเมื่อเมียเขาช่างเร้าใจขนาดนี้  จะงอนทำซากอยู่ทำไมวะ...... 

“แมลงยังอยู่อีกไหม ที่รัก” ตะวันกระซิบถาม 

“ยังอยู่ค่ะ ตัวใหญ่มากด้วย” หญิงสาวดันตัวเขาออกห่าง.. 

“ใบหม่อนแกล้งพี่ใช่ไหมครับ...ใจร้าย” ตะวันยังกอดเรือนร่างนุ่มนิ่มนั้นไม่ยอมปล่อย 

“ก็พี่ตะวันไม่หายโกรธสักทีนี่คะ” 

“ทำแบบนี้มันเสี่ยงมากรู้ไหม  ถ้าพี่อดใจไม่ไหวทำผิดสัญญาขึ้นมาล่ะก็ ...” ชายหนุ่มลองหยั่งเสียง เผื่อจะฟลุ๊ค   

“ใบหม่อนเชื่อมั่นว่าพี่ตะวันจะต้องรักษาสัญญาของเราได้ค่ะ” 

“นอนเถอะ” ชายหนุ่มเซ็ง  หล่อนพูดขนาดนี้ใครจะกล้า....ฉลาดเอาตัวรอดนักนะ... 

  

25. คนอวดแฟน 

              “พี่ตะวันขา..จะกลับแล้วหรือคะ” ใบหม่อนลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ตั้งใจจะไปทำอาหารเช้าให้สามีตามปกติ แต่ก็ต้องแปลกใจที่เห็นพี่ตะวันแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว กำลังหยิบนาฬิกาขึ้นมาสวม จึงรีบถามเสียงหวาน 

            “ครับ พี่ต้องไปทำงานเดี๋ยวไม่มีเงินมาแต่งเมีย” ชายหนุ่มยิ้มพราว ที่ได้หยอกเย้าคนตัวเล็กให้เขินอายบ่อย ๆ 

            “ยังไม่ไปไม่ได้หรือคะ” ใบหม่อนลุกขึ้นเดินไปสวมกอดและซบหน้ากับแผ่นหลังแข็งแรงของชายหนุ่ม ผู้เป็นสามี  เอ๊ะ.........พี่ตะวัน  ตัวห๊อม..หอม…ชื่นจาย.... 

            “หืม...ทำไมวันนี้อ้อนจัง” ชายหนุ่มหันกลับมาหา จับไหล่สองข้างดันออกห่างตัว เพื่อดูหน้าชัด ๆ ก่อนจะลูบผมเผ้ายุ่งเหยิง  ให้เข้าที่เข้าทาง ขนาดพึ่งตื่นนอนหล่อนยังงดงามขนาดนี้ จะไม่ให้เขาหวงได้ยังไงกัน 

            “นะคะ...พี่ตะวัน...อีกครึ่งวันก็ยังดี” หญิงสาวส่งสายตาเว้าวอน 

            “เอ...มีอะไรพิเศษหรือเปล่า จะขออะไรพี่อีกครับ” ตะวันบีบปลายจมูกเล็กของสาวเจ้าอย่างเอ็นดู 

            “วันนี้เพื่อนใบหม่อนจะมา  อชิน่ะค่ะ มันอยากเจอพี่ตะวันอีกครั้ง” 

            “อีกครั้ง?...พี่เคยเจอเพื่อนของใบหม่อนด้วยหรือครับ” ตะวันขมวดคิ้ว นึกไม่ออก 

            “แก่แล้วก็ยังงี้แหละ ขี้หลงขี้ลืม” หญิงสาวแกล้งว่า 

            “หืม...ว่าพี่แก่ เดี๋ยวเหอะ” ตะวันฟัดแก้มใส ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ทำเอาคนช่างอ้อนหัวเราะคิก ๆ 

            “เป็นอันตกลงนะคะ” ใบหม่อนผละออกจากชายหนุ่มได้ ก็รีบเข้าไปอาบน้ำ ราวกับกลัวเขาจะหนีกลับไร่ไปเสียก่อน 

 

            ตะวันส่ายหน้าระอาตัวเอง  ที่ไม่สามารถขัดใจเจ้าหล่อนได้สักเรื่อง  เป็นต้องแพ้ลูกอ้อนทุกทีไป  ชายหนุ่มถอยมานั่งที่โซฟาปลายเตียง โทรหาผู้จัดการสั่งงานเสร็จ ก็โทรหาไอ้พู่ลูกน้องคนสนิททันที ความจริงเรื่องงานในไร่ไม่เท่าไหร่ ทุกอย่างอยู่ตัวแล้ว  ถึงเขาไม่อยู่ก็สามารถดำเนินไปได้ ไม่น่ามีปัญหาอะไร  แต่ที่ห่วงคือเรื่องหมวดริน ที่แฝงตัวเข้ามาสืบราชการลับในไร่ 

            “สวัสดีครับนาย...คิดถึงพู่เหรอครับ” 

            “ไอ้พู่..กวนตรี.......แต่เช้าเดี๋ยวเถอะ” 

            “เรื่องนั้นเป็นยังไงบ้าง” 

            “เรื่องไหนครับนาย” ไอ้พู่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้  หงุดหงิดที่เจ้านายถามหากิ๊ก 

            “หักเงินเดือนห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ก็แล้วกันถ้ามึงยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร” ชายหนุ่มขู่ 

            “โห...โหดอ่ะ...กิ๊กของนายสบายดี...ไม่มีใครกล้ายุ่งหรอก ดุอย่างกับเสือ” ไอ้พู่บ่น 

            “เออดี...คอยดูไว้ เผื่อเขาให้ช่วยอะไร” ตะวันเคยโทรบอกกับผู้กองพีระ ไอ้พู่จะเป็นคนอำนวยความสะดวกให้ เพราะมันเข้าใจว่าหมวดรันเป็นกิ๊ก....เท่านั้นแหละเขาก็โดนผู้กองหนุ่มบ่นซะหูชา 

            

            ใบหม่อนกับอชินั่งอยู่ด้วยกันในร้านไอศกรีมแบรนด์ดังที่ตั้งอยู่ในห้างใหญ่โตของเชียงใหม่ ในขณะที่ตะวันขอตัวไปโทรศัพท์คุยกับลูกค้ารายใหม่จากต่างประเทศ ที่มีเงื่อนไขพิเศษที่เขาต้องเจรจาเอง  ผู้จัดการไม่สามารถตัดสินแทนได้ 

            “เป็นไงมั่งแก..สามีแกอร่อยไหม” อชิถาม ทำตาเล็กตาน้อย 

            “คนนะไม่ใช่ขนม จะได้กินได้” หญิงสาวเขินจัด เสพูดไปอีกเรื่อง ทั้งที่เข้าใจความหมายที่เพื่อนพูดอย่างทะลุปรุโปร่ง 

            “แหมเป็นฉันหน่อยไม่ได้  แม่จะกลืนกลินให้หมดตัวเลย...น่ากินชะมัด” อชิทำตาลอย 

            “น้อย ๆ หน่อย ที่พูดอยู่น่ะสามีฉันย่ะ” ใบหม่อนค้อนเพื่อน 

            “แค่จิ้นก็หวงหรือยะ...ยัยงก” 

            “ช่วงงานแต่งงานของฉันแกกลับมาไม่ได้จริงเหรอ”ใบหม่อนมองเพื่อนตาปรอย 

            “ไม่ต้องมาใช้ลูกอ้อน  เพราะฉันติดสอบ” 

ความคิดเห็น