OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : EP.08 แฟน [2/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 601

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ย. 2563 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.08 แฟน [2/2]
แบบอักษร

EP.08  

แฟน  

[2/2] 

 

 

“ไนน์โกรธไหมที่มีคนมาพูดแบบนี้ใส่ โทษทีนะ แต่ไอ้เวรนั่นมันปากหมาอยู่แล้ว”

                “โกรธทำไม เราเป็นเกย์จริง ๆ นี่นา อีกอย่างเราเรียนโรงเรียนชายล้วนมาเราเห็นเรื่องแบบนี้เป็นปกติมาก ผู้ชายด้วยกันจะคบกันเป็นเพื่อนหรือเป็นแฟนมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เราไม่ชอบที่เขาคิดว่าสิ่งที่เราเป็นมันแปลกมากกว่า”

                “มันคงอยากพูดเหน็บแนมเราเฉย ๆ มั้ง เมื่อก่อนเราไม่ได้ยอมรับตัวเองแบบนี้หรอก”

                “ตอนนั้นพีชยังเด็กไง คงสับสนอยู่”

                “แต่ตอนนี้เราชัดเจนแล้วนะ ยังไงก็จะคบกับไนน์อะ”

                ไนน์หันมาส่งยิ้มหวานให้ผม เท่านี้ก็ดับไฟในใจผมไปหมดสิ้น มีไอ้ทัชมากวนประสาทคอยเติมไฟอีกสิบคนก็สู้ยิ้มหวานของไนน์คนเดียวที่คอยดับไฟไม่ได้หรอก

                “คือปกติจีบกันทุกประโยคเลยเหรอ โทษทีนะ แต่ฟังนานแล้ว”

                “อะไรมึงไอ้ภูมิ กูก็คุยกันแบบนี้ปกติ”

                “ไม่ปกติไอ้พีช มึงอ่อนโยนมาก ทำเหมือนพี่ไนน์เป็นเด็กสามขวบอะ เขาโตกว่ามึงนะเว้ย”

                “แต่พูดก็พูดเถอะ ตอนที่พี่ไนน์ด่าไอ้ทัชคือดุมากพ่อ โคตรขึงขัง ผมล่ะกลัวพี่เผลอต่อยมันจริง ๆ”

                “พี่ไม่กล้าต่อยใครหรอกรันต์ ไม่เคยมีเรื่องต่อยตีกับใครเลย เรื่องใช้กำลังพี่ไม่สู้ แต่ถ้าเรื่องใช้เหตุผลพี่จัดเต็มแน่”

                ดีจังที่ไนน์เข้ากับเพื่อนผมได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีการวางตัวอะไรให้รู้สึกอึดอัดเลย ไนน์ยังน่ารักเหมือนเดิม ชวนเพื่อนผมคุยไปเรื่อยจนกระทั่งเรานั่งกินข้าวกันจนเสร็จก็ยังคุยจ้อไม่หยุด ผมไม่เคยพาแฟนคนไหนเข้ามานั่งรวมกับเพื่อนนะ ไม่คิดว่าการันต์กับภูมิมันจะเข้ากับคนอื่นง่ายแบบนี้ แต่ก็ดีแล้วล่ะ เพราะไนน์คงอยู่กับผมไปอีกนาน การผูกมิตรกับเพื่อนผมไว้ก็ดีเหมือนกัน

                เย็นนี้ไนน์ขับรถมาส่งผมที่บ้าน ระหว่างทางเราพูดคุยเรื่องอดีตกันอีกหลายเรื่อง ผมเล่าให้ไนน์ฟังถึงแฟนเก่าของผมตอนม.ต้นที่เป็นผู้ชาย ผมมีแฟนเป็นผู้ชายมาสองคนแล้ว แต่ตอนนั้นผมไม่กล้าเปิดเผย ผมยังกลัวคนอื่นว่า กลัวโดนล้อ พอคนอื่นรู้ถึงความสัมพันธ์มากเข้าผมก็ไปต่อไม่ไหวทำให้ต้องเลิกรากันไป

ความรู้สึกตอนนั้นมันไม่ชัดเจนมากพอที่จะให้ผมมองข้ามคำนินทาจากคนอื่นได้จริง ๆ ผมยังโตไม่พอ

“ไนน์ไม่ต้องมาหาเราที่โรงเรียนแล้วก็ได้นะ เราไม่อยากให้ไนน์อึดอัดเวลาคนอื่นมองมา เพราะเราคงหยุดแสดงออกว่าเราเป็นแฟนกันไม่ได้หรอก”

“อย่าคิดมากเลยพีช เราไม่ได้อายสักหน่อยที่เป็นแฟนกับพีชอะ แฟนเราเท่จะตาย ฮอตมากด้วยมีแต่คนรุมจีบ เราต้องภูมิใจสิมีแฟนหล่อ ในเมื่อพีชไม่แคร์สายตาคนอื่นแล้วทำไมเราต้องแคร์ด้วย เราผ่านช่วงมัธยมมาก่อนพีชอีกนะ เราเข้าใจสังคมตรงนั้นดี”

“ที่จริงในโรงเรียนมีคนเป็นแบบเราตั้งเยอะ มันไม่ได้ปิดกั้นขนาดนั้นหรอก แต่เราไม่เคยชัดเจนกับแฟนคนไหนเท่าไนน์มาก่อนล่ะมั้งเลยเป็นที่สนใจ”

“ก็พีชเล่นไม่สนใจแฟนเก่าเลยนี่นา คนเลยแปลกตาล่ะมั้งที่พีชเปิดตัวเราขนาดนี้”

“ตอนคบกับผู้หญิงก็เดินไปไหนด้วยกันบ้างนะ แต่ตอนคบกับผู้ชายไม่เคยเลย ตอนม.ต้นมันไม่ได้เข้าใจความแตกต่างเท่าตอนนี้”

“ตอนม.ต้นมันก็เป็นวัยสับสน เราก็เป็น อืม... แล้วแบบนี้น้องชายพีชจะผ่านเรื่องนี้ไปยังไงนะ เขาจะโดนล้อไหม พีชบอกว่าน้ำตาลเป็นแบบเราใช่ไหม แถมแสดงออกชัดเจนเลยด้วย ถ้าน้องโดนล้อนี่แย่เลยนะ เราว่าน้องไม่ได้เข้มแข็งเท่าพีชหรอก เห็นว่าเป็นแฟนกับพี่ไทม์นี่ ใช่ปะ?”

“ไม่ได้เป็นแฟนกัน!!”

“โกรธอะไรเนี่ย หวงน้องเหรอ? นั่นแน่ เป็นพี่ชายที่น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย”

หวง... หวงใครกันแน่นะระหว่างน้ำตาลกับพี่ไทม์

“แต่มันไม่น่ามีอะไรหรอกมั้ง ไอ้ตาลถ้าโดนล้อเราว่ามันคงซึมแล้วไปฟ้องพี่ไทม์แหละ มีคนปลอบตลอดนี่”

                “ถ้าน้องกล้าบอกก็ดี บางทีเก็บไว้คนเดียวจะแย่เอานะ พีชจำตอนที่พีชไปพูดจาแรง ๆ ใส่น้องได้ไหม น้องร้องไห้สะอึกสะอื้นตั้งนานแล้วพีชก็มานั่งรู้สึกผิด พีชเห็นน้ำตาลฟ้องใครไหมล่ะ ถ้าน้องเล่าให้ใครฟังสักคนเราว่าพีชโดนผู้ใหญ่ดุไปแล้ว พีชไม่น่ารักกับน้องมาก ๆ ขนาดตอนพีชมาเล่าให้เราฟังด้วยความรู้สึกผิดเรายังดุพีชเลย เราว่าเผลอ ๆ น้องเก็บไปคิดอยู่คนเดียว”

                พอไนน์พูดเรื่องนี้ขึ้นมาผมก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าครั้งหนึ่งผมพูดจาไม่ดีกับน้ำตาลมาก วันนั้นผมเข้าไปหามันในห้องเพราะจะเรียกลงไปกินข้าวหรืออะไรสักอย่างไม่แน่ใจ แต่ผมเห็นมันคุยกับพี่ไทม์ อะไร ๆ ก็พี่ไทม์อยู่นั่นแหละ แล้วผมก็ทำนิสัยเสียใส่น้องเพียงเพราะรู้สึกหงุดหงิด ผมด่ามัน ว่ามัน ถึงขั้นเรียกน้ำตาลว่า ’ไอ้ตุ๊ด’ ด้วย

                ตอนพูดผมพูดแบบไม่คิด เพิ่งมาฉุกคิดได้ตอนที่ผมปิดประตูห้องแล้วได้ยินเสียงน้ำตาลร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่ยอมหยุด ผมเองก็ยืนอยู่หน้าห้องแบบนั้นไม่รู้จะทำยังไง ยืนฟังมันร้องไห้ด้วยความใจเสาะไม่กล้าเข้าไปปลอบ ผมพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ว่า ’ขอโทษ’ ก่อนจะเดินคอตกเข้าห้องของตัวเอง

                จากที่เป็นพี่ชายที่ไม่ได้เรื่องอยู่แล้ว ดันมาทำมันร้องไห้เสียใจอีก ผมโกรธตัวเองมากเลยนะ หลังจากนั้นผมเลยทำดีกับมันมากขึ้นเพื่อชดเชยความผิดแต่น้ำตาลไม่สนใจผมเลย เหมือนมันก็โกรธผมมาก แต่ละวันแทบไม่เจอหน้ากันเพราะมันหลบหน้าผม ที่จริงระหว่างผมกับมันก็เพิ่งดีขึ้นไม่นานเท่าไหร่หรอก มีพูดจากระทบกระทั่งกันแต่ก็ดีกว่าเมื่อก่อนมาก

                พอไนน์ตั้งคำถามขึ้นมาว่าน้ำตาลจะทนรับแรงกระทบจากสังคมรอบข้างได้ไหม ผมตอบแทนได้ตอนนี้เลยว่าไม่ได้ มันอ่อนแอจะตาย ยังไงก็ไม่เข้มแข็งพอจะก้าวผ่านไปได้แน่ และผมไม่อยากให้ใครก็ตามต้องมาสูญเสียความเป็นตัวเองเพราะคำพูดของคนอื่น น้ำตาลถึงภายนอกมันจะดูอ้อนแอ้นไปหน่อยแต่มันเป็นเด็กที่นิสัยดีนะ ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

                Peachhhhh : ไอ้รันต์ เพื่อนมึงที่เรียนXXX กูฝากตามดูน้องกูหน่อยดิ

                KR KARUN : ตามดูเพื่อ?

                Peachhhhh : มีใครมาล้อน้องกูเรื่องเป็นตุ๊ดเป็นเกย์ไหม กูอยากรู้

                KR KARUN : เค ได้ มึงก็ห่วงน้องเหมือนกันนี่หว่า

                Peachhhhh : ก็ห่วงมากกว่าหมาหน้าปากซอยนิดหน่อย

                ไม่นานรถก็มาจอดเทียบหน้าบ้าน ผมหยิบกระเป๋านักเรียนอย่างอ้อยอิ่งเพื่อยื้อเวลาให้ไนน์หันมา คือว่า... เดี๋ยวจะไม่ได้เจอกันหลายวันผมก็อยากทำอะไรให้หายคิดถึงสักหน่อย

                “ไนน์ จุ๊บหน่อย”

                เพราะกระจกมันมืด ด้านนอกมองเข้ามาไม่เห็นอย่างแน่นอน ไนน์เลยกล้าที่จะยื่นหน้าเข้ามาหาผม ขณะที่ริมฝีปากของเราสัมผัสกันผมก็ไม่ปล่อยให้เขาได้มีโอกาสถอยห่าง สองมือยกขึ้นประคองใบหน้าของไนน์ไว้ก่อนขยับเรียวปากดูดดึงปากอิ่มของเขาเป็นจังหวะ

                แค่จุ๊บไม่พอหรอก ผมกับไนน์เคยจูบกันครั้งเดียวในคืนที่ผมนอนค้างกับเขาวันที่เราเป็นแฟนกันวันแรก จูบกันได้ไม่นานเสียงโทรศัพท์ไนน์ก็ดังขึ้น เขาคุยโทรศัพท์กับน้องสาวตั้งนาน กลับมาไนน์ก็ไม่จูบผมแล้วอะ

                ผมโหยหา ผมอยากจูบเขาอีก ตอนนี้มีโอกาสผมก็ขอหน่อยเถอะนะ นิดเดียวก็ได้...

                แต่คำว่านิดเดียวมันไม่มีอยู่จริง เมื่อไนน์ตอบโต้สัมผัสกลับมาราวกับเปิดโอกาสให้ลิ้นอุ่นของผมเข้าไปซุกซนในโพรงปากเขา ความปรารถนาของผมก็ลุกโชนอย่างห้ามไม่อยู่ อารมณ์บางอย่างตีตื้นขึ้นมาจนผมเร้าจังหวะการจูบเร่าร้อนรุนแรงยิ่งขึ้น เรียวลิ้นกวัดไกวตวัดไล่กันไปมา ประกอบกับริมฝีปากเคล้ากันไม่หยุดหย่อน

                หยุดไม่ได้แล้ว ผมอยากทำมากกว่านี้...

                และแล้วสิ่งที่ดึงสติผมให้หยุดชะงักได้ทันควันคือกลิ่นคาวเลือด รสชาติเค็มปร่าพาให้ผมรีบผละออกมาดูทันที

                “อื้อ เจ็บ พีชจูบเราแรงจัง”

                “ปากแตกเลย ขอโทษนะ”

                ผมเห็นเลือดสีแดงผุดออกมาจากริมฝีปากของเขาเล็กน้อยแต่กลับรู้สึกผิดมาก ทำไมเมื่อกี้ผมถึงไม่ฉุกคิดสักนิดว่าหากทำแรงไปไนน์จะเจ็บตัว มันห้ามตัวเองไม่อยู่เลยไอ้ความต้องการของผมเนี่ย นี่มันวัยกลัดมันชัด ๆ

                ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าตอนนี้เราไม่อยู่บนรถ ถ้าอยู่ในห้องของไนน์หรือบนเตียง ผมจะหน้ามืดขนาดไหนกันนะหากสถานที่มันอำนวย

                “แฟนเรานี่มันจูบดุจังโว้ย”

                “คิดว่าอย่างอื่นก็ดุนะ”

                “หยุดทะลึ่งก่อนนะช่วงนี้ พีชต้องอ่านหนังสือสอบ สอบเสร็จค่อยเจอกันเนอะ”

                “สอบเสร็จไปนอนด้วยได้ปะ”

                “พีชชอบคิดแต่เรื่องทะลึ่งกับเราอะ”

                “นะครับแฟน พีชอยากนอนกับไนน์นะครับ นะ ๆ ๆ”

                “อ้อนขนาดนี้เราจะปฏิเสธอะไรได้ เด็กโข่งชัด ๆ เวลาอยากได้อะไรนี่พูดเพราะเชียวนะ”

                “แต่ได้แล้วจะไม่ทิ้งไปไหนแน่นอน สัญญา”

                “เดี๋ยว ๆ พีชหมายถึงได้อะไร?”

                “ได้กันไงครับแฟน แบร่!”

                “พีช!!”

                ผมแลบลิ้นทำหน้าทะเล้นใส่ไนน์ทีหนึ่งจากนั้นจึงรีบลงมาจากรถ เพราะผมรู้ว่าเวลาไนน์เขินไนน์ชอบตี ผมเลยชิ่งหนีจากฝ่ามืออรหันต์เสียก่อน

                วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมเดินยิ้มเข้าบ้านอย่างมีความสุข การมีแฟนมันดีอย่างนี้นี่เอง ไนน์มาเติมเต็มทุกอย่างที่ผมรู้สึกขาดได้หมดเลย ผมชอบจัง

END TALK

_______________________________ 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

 

TALK 

กรี๊ดดดดดดดดดดด จูบดุ อย่างอื่นก็ดุเหรอ มันคืออะไรอะคะ เราเชื่อคนยากนะ พีชต้องพิสูจน์แล้วล่ะว่าดุจริงไหม ฮี่ๆๆๆ เด็กม.5 มันจะสักเท่าไหร่กันเชียวววววว 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ตุลาคม 

 

 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น