ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 50

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2563 12:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
50
แบบอักษร

ถึงวันนัดตัดไหมแผลเย็บที่เท้า อนาวินรีบพาเมียสาวไปโรงพยาบาลแต่เช้า เขาอารมณ์ดีเป็นพิเศษ แผลของเกวลินหายเร็วมาก ติดเนียนเป็นเนื้อเดียวกัน ในขณะที่เจ้าตัวรู้สึกเฉย ๆ แต่คนที่ตื่นเต้นกว่า กลับเป็นอนาวิน เขายิ้มหน้าบาน ไม่เก็บอาการเลยสักนิด 

“คุณวิน ฉันว่าคุณดีใจแปลก ๆ มีอะไรปะเนี่ย” เกวลินถามอย่างระแวง เหมือนเขาจะมีอะไรปิดบังอยู่ ดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ 

“ดีใจที่เมียหายดี แปลกด้วยเหรอ”  

“ก็ไม่แปลกหรอก แต่มันดูทะแม่ง ๆ ยังไงไม่รู้...อ้าว...แล้วคุณจะไปไหนคะนั่น ไม่ใช่ทางกลับไร่นี่คะ” เกวลินจำสามแยกตรงนี้ได้ ถ้าตรงไปคือทางกลับไร่ แต่เขาเสี้ยวซ้าย ไม่รู้ว่าจะพาไปไหน เพราะหล่อนเองก็ไม่เคยไป 

“จะพาไปเชือด” หันกลับมาบอกหน้าตาย 

“ไหนบอกไม่ชอบพูดพล่อย ๆ ไงเล่า ช้งเชือดอะไรกัน”  

“พูดจริง”  

“คุณวิน...ฉันไม่สนุกด้วยนะ บอกมาเหอะเราจะไปที่ไหนกันคะ”  

“นั่งเฉย ๆ เถอะ เดี๋ยวถึงก็รู้เอง”  

“ว่าแล้ว ว่าต้องมีอะไรทะแม่ง ๆ ลางสังหรณ์ฉันแม่นเหมือนกันนะเนี่ย” เกวลินยังนั่งบ่นไม่เลิก 

อนาวิน เหลือบมองหน้ายุ่ง ๆ ก็อดอมยิ้มไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงปล่อยให้หล่อนนั่งบ่นไปคนเดียว ชายหนุ่มตั้งใจขับรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนที่แคบลง บางช่วงขึ้นเนินสูง ๆ ต่ำ ๆ น่าหวาดเสียว 

“คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้พาฉันมาฆ่าหมกป่าน่ะ...มีอะไรคับข้องใจก็คุยกันสิ ฉันรับได้” เกวลินทำใจดีสู้เสือ สายตาเริ่มล่อกแล่ก ข้างทางมีแต่ป่า กับป่า แล้วก็เลยลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งมองเห็นรั้วปีกไม้ กว้างขวาง มองเข้าไปเห็นต้นส้มโอปลูกไว้เป็นระเบียบ ลูกส้มห้อยเรียงราย แลดูสวยงามเต็มต้นไปหมด และเลยเข้าไปลิบ ๆ นั่นน่าจะเป็นบ้านพัก แต่หญิงสาวก็มองไม่ถนัดนัก 

“ที่นี่ที่ไหนคะ สวยจัง”  

“สวนของเพื่อนฉันเอง แต่ตอนนี้ไม่อยู่ ฉันเลยขอยืม มาเปลี่ยนบรรยากาศชั่วคราว” ตอบคำถาม แต่แววตากรุ้มกริ่มตลอด 

อนาวินรอสักพัก ก็มีคนงานวิ่งมาเปิดประตูรั้วให้ เขาขับรถเข้าไปจนถึงโรงรถใกล้กับบ้านพัก แล้วหยิบกระเป๋าเดินนำหน้าไป 

“เดี๋ยวค่ะคุณวิน เราจะค้างที่นี่เหรอคะ”  

“เธออยากค้างไหมล่ะ”  

“แล้วกระเป๋านั่น”  

“ฉันเอามาเผื่อใครอยากเปลี่ยนเสื้อผ้า”  

เกวลิน ก็ยังงงอยู่ดี แต่เพิ่งมากระจ่างตอนที่เข้าไปที่บ้าน พบว่าตัวบ้านปลูกใกล้กับลำธารน้ำใสแจ๋ว มองเห็นปลาตัวใส ๆ แหวกว่ายกันเป็นฝูง บอกเลยว่าแทบจะกระโดดลงไปเสียเดี๋ยวนั้น 

“สวยมากค่ะ คุณวิน ลงไปเล่นน้ำได้ไหมคะ” แววตาเป็นประกายสดใส ต่างจากยัยตัวแสบขี้บ่นเมื่อชั่วโมงที่แล้วลิบลับ 

“มีเสื้อผ้ามาเหรอ” เขาแกล้งถาม ทั้งที่เตรียมมาให้หล่อนเสร็จสรรพ 

“หืม...คุณวิน น่ารักนะเนี่ย...ขอบคุณนะคะ” เกวลิน นึกเดาได้ทันที ว่าเขาถือกระเป๋าใส่อะไรมา หล่อนจึงตรงเข้าไปเปิดกระเป๋า ข้างในมีเสื้อผ้าของหล่อนจริง ๆ รวมทั้งของเขาด้วย หญิงสาวจึงหยิบมายื่นส่งให้ผู้เป็นสามี พร้อมกับยิ้มแก้มแทบแตก 

“ลงไปเล่นพร้อมกันนะคุณ”  

“เธอลงเล่นคนเดียวเถอะ ฉันนั่งอยู่แถว ๆ นี้แหละ” อนาวินบอก พลางมองเบียร์เย็นเจี๊ยบที่เขาสั่งแม่บ้านให้ยกมาเสริฟ ชายหนุ่มสนิทกับคนที่นี่ ช่วงที่เพื่อนกลับมาพักผ่อนเขาจะมาบ่อย ๆ แล้วก็แจกทิปหนัก ๆ จนเป็นขวัญใจของคนงานที่นี่ไปแล้ว และพวกเขาก็รู้ว่าชายหนุ่มชอบความเป็นส่วนตัวแค่ไหน จึงไม่เข้ามาวุ่นวายโดยไม่จำเป็น 

“อะไรกันคุณ จะดื่มแต่เช้าเลยเหรอ” เกวลินเผลอทำหน้างอเมื่อไม่ได้ดั่งใจ 

“ใครว่าเช้า เกือบเที่ยงต่างหาก” อนาวินตั้งใจจะนั่งจิบเบียร์เย็น ๆ ชมนางกินรี ถอดปีกถอดหาง แหวกว่ายในธารา ให้เพลินตาเพลินใจเสียหน่อย แล้วค่อยลงตามไป 

“ก็นั่นแหละ มันใช่เวลามานั่งดื่มไหมเล่า ไหน ๆ คุณก็เตรียมชุดมาลงเล่นน้ำแล้ว ลงไปเล่นด้วยกันนะ...น๊า.......” อ้อนเขาโดยไม่รู้ตัว 

“ก็ได้ ผมจะลงเล่นน้ำเป็นเพื่อนคุณ หลังจากนั้น คุณต้องขึ้นมานั่งดื่มเป็นเพื่อนผม ตกลงไหม” อนาวินนึกสนุก อยากเห็นตอนเมียสาวเมา หล่อนจะรั่วขนาดไหน 

“ตกลง....ดีล” หญิงสาวแปะมือกับเขา กลัวซะที่ไหน อย่าท้าลูกพี่เกว 

ความคิดเห็น