ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 48

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2563 06:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
48
แบบอักษร

เช้านี้ อนาวินพลิกตัวมากอดร่างบางตามความเคยชิน แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อสัมผัสกับกระไอร้อน จากร่างเล็กที่นอนหลับนิ่ง  

“เกว เกว” อนาวินเขย่าเรียก สัมผัสหน้าตา เนื้อตัว ที่ร้อนรุม ๆ  

“อื้อ..อย่าเพิ่งกวนสิ...” หญิงสาวปรือตาขึ้นมา ปัดมือไม้ที่ยุ่มย่ามตามร่างกาย  

“คุณตัวร้อนนะเกว เป็นอะไรหรือเปล่า” สามีหนุ่มถามอย่างเป็นห่วง 

“เปล่า”  

“เปล่าได้ยังไงล่ะเกว ตัวคุณร้อนอยู่เนี่ย” อนาวินมองอย่างร้อนใจ 

“เวลาพักผ่อนน้อยฉันก็มักเป็นแบบนี้แหละค่ะ นอนต่อเดี๋ยวก็หาย” เกวลินบอกทั้งที่ยังไม่ลืมตา พยายามจะกลิ้งตัวหนี คนที่กำลังรบกวนการนอน ไม่รู้จะตกใจอะไรนักหนา 

“มันใช่เหรอเกว ตื่นมาคุยกันก่อน” อนาวินไม่อยากจะเชื่อ เขย่าจนหญิงสาวลืมตาขึ้นมามอง ถึงจะสบายใจ 

“ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ แค่พักผ่อนน้อยไป” บอกไปแล้วก็อดค้อนคมใส่คนต้นเหตุที่ทำให้ไม่ได้หลับได้นอน แถมตอนนี้ยังเซ้าซี้ไม่เลิก...กรรมของยัยเกวจริง ๆ ตกลงฉันจะเป็นเมียรัก หรือเมียชังของเขาดีวุ้ย 

“อ้าวเหรอ แล้วมัวทำอะไรอยู่ล่ะ ถึงไม่ยอมหลับยอมนอน” อนาวินส่งสายตาวิบวับ แกล้งยั่วโมโหแต่เช้า 

“คุณวิน !” เกวลินโมโหจี๊ด อยากจะข่วนหน้าหล่อ ๆ นั่นนักเชียว 

“โอ๋ ๆ ไม่แกล้งแล้วเมียจ๋า เดี๋ยวไปทำไข่ลวกให้กินนะ เดี๋ยวมา”  

“ไม่เอาอ่ะ”  

“ไม่ได้จะเอา”  

“โอ๊ยอีตาบ้า” เกวลินเถียงกับเขาจนตาสว่าง ไม่อยากนอนต่อแล้ว จึงลุกขึ้นนั่งหัวฟู แต่ก็ต้องแปลกใจ เมื่ออนาวินนิ่งเงียบไป ไม่ยักต่อล้อต่อเถียง แต่กลับมองมาด้วยสายตากรุ้มกริ่ม หญิงสาวเอะใจ ก้มมองตัวเอง.......กรี๊ด......... 

“ผีเข้าเหรอคุณ ตื่นมาก็เอาแต่ร้องกรี๊ดๆ ๆ ๆ”  

“คนบ้า ทำไมไม่บอกฉัน”  

“ผมต้องบอกด้วยเหรอ”  

“ก็ใช่น่ะสิ”  

“ไม่เอาน่าเกว ของเคย ๆ ผมก็เห็นคุณมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้วนะ จะอายอะไรอีก”  

“คุณไม่ใช่ฉันก็พูดได้น่ะสิ”  

“อย่าอายไปเลยนะ ถึงจะเล็กไปหน่อย แต่ผมว่าก็คงพอเลี้ยงลูกได้แหละ” ชายหนุ่มหรี่ตาทำท่าราวกับกำลังประเมินปริมาณแหล่งอาหารของทารก แกล้งพูดจาบิดเบือน ความจริงมันไม่ได้เป็นแบบที่เขาพูดเลยสักนิด 

เกวลินดึงผ้าห่มขึ้นมาจนถึงคอ แถมยังสะบัดหน้าหนีอย่างขัดใจ ของหล่อนคัพซี ใครว่าเล็ก กำลังสวยพอดีต่างหาก...เชอะ...คงจะชอบแบบบิ๊กบึ๊ม ที่ขนยัดซิลิโคนเข้าไปล่ะสิ....อีตาบ้า...หญิงสาวทำปากขมุบขมิบด่าเขาแบบไม่มีเสียง 

อนาวินล้มตัวลงนอนหนุนตัก แกะมือบางออกจากชายผ้า แต่โดนถลึงตาใส่ ซ้ำยังทำหน้างอง้ำ  

“ผมล้อเล่น คุณน่ะสวยมากรู้ตัวหรือเปล่า ผมงี้หลงจนหัวปักหัวปำแล้วเนี่ย” ชายหนุ่มแกล้งประชด 

“เชอะ...ไม่ต้องมาพูด” เกวลินรู้ทัน ไม่หลงเคลิ้ม 

“ว้า....เอาใจยากจัง...ตกลงชอบให้บอกว่าสวย หรือไม่สวยกันแน่”  

“ไม่ต้องมาวิจารณ์ร่างกายฉัน นี่แน่ะ นี่ ๆ ๆ” เกวลินใช้มือข้างหนึ่งปิดปาก ปิดจมูกคนนิสัยเสียจนแน่น หนักเข้าก็ใช้ทั้งสองมือช่วยกัน สะใจที่เห็นเขาดิ้นอย่างเป็นรองบ้าง 

อนาวินดิ้นขลุกขลัก กว่าจะหลุดไปได้ทำเอาหน้าแดงก่ำ สำลักกระอักกระไอ 

“คุณจะฆ่าผัวได้ลงคอเลยหรือไง” ชายหนุ่มตวัดสายตาค้อนให้อย่างกับผู้หญิงอย่างนั้นแหละ 

“ไม่ถึงตายหรอกน่า ใจเสาะไปได้” หญิงสาวขว้างค้อนกลับบ้าง โทษฐานของคนที่บังอาจมากล่าวหาว่าหล่อนหน้าอกเล็ก.....เรื่องใหญ่เลยนะนั่น....... 

“อย่างนี้ต้องโดนทำโทษ” อนาวินแกล้งทำหน้าหื่นใส่ และโถมตัวเข้าหาทั้งตัว ทำให้เกวลินล้มลงนอนหงายหลังไปบนที่นอน 

“คุณวิน ฉันขออนุญาต ลาตายแพร๊บ....แบบนี้ฉันต้องตายแน่ ๆ เลยฉันไม่รอดแน่แล้ว” หญิงสาว คร่ำครวญ อย่างอ่อนใจ นาทีนี้ ร่างกายหล่อนเคล็ดขัดยอก เจ็บระบมไปหมด....คนบ้านี่....ไม่รู้เก็บกดมาจากไหน 

ความคิดเห็น