ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 47

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ย. 2563 07:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
47
แบบอักษร

“น้อย ๆ หน่อยเถอะแม่คุณ ไม่ต้องอ้อมค้อม จะถามอะไรก็รีบถามมา ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”  

“ได้ไงล่ะคุณ รับปากแล้วนะ”  

“ว่ามาสิ”  

“ทำไมคุณถึงดูไม่ชอบหน้า คุณวีณาคนสวยเลยล่ะคะ” เกวลินยิงคำถามทันที 

“รู้ได้ยังไง”  

“โธ่...ใครก็ดูออก...ว่าแต่ กิ๊กเก่าใช่ปะ”  

“อย่าเดามั่ว”  

“ก็ฉันเห็น เวลาที่เขามองคุณเหมือนอยากจะจับหัวจับหางกินกลางตลอดตัวเลยอ่ะ”  

“หึ..หึ..” อนาวินขำ ยัยตัวแสบนี่ช่างเปรียบเทียบ 

“แล้วใครหักอกใครก่อน ถ้าให้ฉันเดานะ เธอคงหักอกคุณ จนต้องหลบมาเลียแผลใจที่นี่ ใช่ไหมคะ.......เอ...ไม่ใช่สิ ....เพราะดูเธออาลัยอาวรณ์คุณซะขนาดนั้น.....ตกลงมันยังไงกันแน่ล่ะคุณวิน..” หญิงสาวพยายามคิด เดาออกเป็นฉาก ๆ แต่แล้วก็มีบางอย่างย้อนแย้งทำให้งงหนัก หล่อนไม่ทันได้สังเกตว่าร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นมานั่งประจันหน้าอยู่ตอนนี้ 

“เพ้อเจ้อพอหรือยัง” อนาวินดีดหน้าผากเรียกสติไปอีกหนึ่งที 

“โอ๊ย...คุณวิน! ฉันเจ็บนะ” มือบางคลำหน้าผากอย่างขัดใจ กำลังจะเริ่มเห็นเค้าลางอยู่แล้วเชียว 

“ใครใช้ให้เธอเดาส่งเดชแบบนี้ล่ะ คิดได้ยังไงว่าฉันจะไปเกลือกกลั้วกับคนพรรค์นั้น” อนาวินพูดด้วยน้ำเสียงแสดงถึงความรังเกียจเดียดฉันท์อย่างเห็นได้ชัด 

“ถ้าอย่างนั้น พวกคุณมีเรื่องอะไรกัน คุณถึงได้โกรธจนไม่มองหน้าเขา เหมือนเกลียดกันมาตั้งแต่ชาติที่แล้วแบบนั้นล่ะคะ” เกวลินถามแล้วก็จ้องมองรอคอยคำตอบ  

“อยากรู้จริงเหรอ” แววตาเจ้าเล่ห์มาเต็ม 

“ก็...ถ้าไม่ใช่ความลับก็น่าจะเล่าสู่กันฟังได้.........จริงไหมคุณ.” เกวลินลากเสียงยาว 

“นวดแค่นิด ๆ หน่อย ๆ รู้แค่นี้ก็พอ ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ มันต้องลงทุนหน่อย” สายตาแพรวพราวมาอีกแล้ว 

“อะไรอีกล่ะ.... หรือว่า..นวดฝ่าเท้าไหมคุณ แต่ต้องเป็นพรุ่งนี้นะคะ ขอศึกษาจากยูทูปก่อน”  

“เปลี่ยนจากนวดเป็นนาบแบบตื่นเต้นได้ไหม” อนาวินยื่นข้อเสนอหน้าตาย 

 

“เฮอะ.....ฉันไม่อยากรู้แล้วก็ได้ งั้นนอนเหอะ” หญิงสาวบอกพร้อมกับล้มตัวนอนหันหลังให้อย่างเสียอารมณ์ บ่นว่าเขาเบา ๆ คนบ้า คนหื่น หาเรื่องวกเข้าเรื่องใต้สะดือได้ตลอด ๆ บ่นเสร็จก็ดึงผ้าห่มมาคลุมจนมิดชิด 

“เดี๋ยวสิเกว จะหลับหนีกันแบบนี้ไม่ได้นะ คุณต้องรับผิดชอบผมก่อน นวดจนผมตื่นไปทั้งตัวหมดแล้วเนี่ย” อนาวินดึงก้อนผ้าห่มก้อนใหญ่ให้หันกลับมา 

“ไม่เอา ฉันง่วง ไม่ให้นาบ” ตอบกลับเสียงอู้อี้ 

“แบบธรรมดาก่อนก็ได้ นะ” สามีหนุ่มต่อรอง พร้อมกับปฏิบัติการเอาแต่ใจ 

“โอ๊ย...อีตาบ้า...”  

เกวลิน โวยวาย เมื่อโดนกระชากผ้าห่มออกโยนทิ้งไปคนละทาง พร้อมกับร่างหนาโถมทับมาจนจุกแอ๊ก…พลางเสียงหัวเราะหึ...หึ...ที่ดังอยู่เหนือร่าง ราวกับกำชัยชนะได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาด 

“กระดูกหักหมดแล้วมั้งฉัน ทับมาได้ตัวใหญ่อย่างกับยักษ์”  

“ตรงไหนหัก มาผมตรวจให้” คนตั้งตัวเป็นหมอ เริ่มลูบไล้เนื้อตัวแขนขาหาร่องรอยชำรุด ไปทุกตารางนิ้ว ก่อนมือใหญ่จะวกมาหยุดตรงดอกบัวงาม กอบกุมไว้เหมือนกับเป็นของตัวเอง 

“คุณวิน ไหนคุณบอกให้ฉันพักได้ไงเล่า”  

“คุณก็นอนพักไปสิ จะนอนหลับไปเลยก็ได้ที่เหลือ เดี๋ยวผมจัดการเอง” ขณะที่พูด นิ้วเรียวสะกิดตุ่มไตบนยอดดอกบัวงามเล่น จนมันชูชันสู้มือ ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างพึงใจ จุดติดง่ายชะมัด ร้อนแรงไม่ใช่เล่นเลยนะแม่ตัวแสบ 

“คุณวิน......อ๊า........” เกวลินแอ่นหน้าอก จนหลังโค้งไม่ติดที่นอน ด้วยความรู้สึกสุดกลั้น น่าโมโหที่ร่างกายของหล่อน ดันไปเชื่อฟังคนอื่นเสียนี่ โดนชักจูงหันซ้ายหันขวาอย่างไรก็ได้...น่าอายจริง 

“ผมขอรอบเดียว” กระซิบต่อรองเสียงกระเส่า หยอกเย้าหลอกล่อด้วยชั้นเชิงชายผู้เชี่ยวชาญ จนกระทั่งหญิงสาวปล่อยตัวปล่อยใจให้เคลิบคลิ้มไปกับรสเสน่หาอย่างยากจะหลีกเลี่ยง ตามแต่เขาจะชักจูง จับพลิกคว่ำพลิกหงายตามอำเภอใจ 

“เอาอีกแล้ว...ฉันว่าแล้วไง เป็นแบบนี้ทุกที” เกวลินผุดลุกขึ้นนั่ง หัวหูยุ่งเหยิง นาฬิกาที่หัวเตียงบอกเวลาตีสาม เสียงผัวหนุ่มเมียสาวถกเถียงกันกลางดึก 

“เกว ผมขอรอบเดียวนะ..นะ” เสียงชายหนุ่มเว้าวอนอ่อนหวาน 

“รอบเดียว...รอบเดียวมากี่ครั้งแล้วคุณวิน... จะสว่างอยู่แล้วเนี่ย” ปากบ่น ทั้งที่หนังตาหนัก ใกล้จะปิดเต็มที 

“น่านะ เมียจ๋า รอบเดียว” ต่อรอง ทั้งที่มือไม้ยุ่มย่ามไม่ยอมหยุด เกวลินถูกดึงลงไปนอนอีกครั้ง คงได้สำลักความสุขกันล่ะคราวนี้ 

ความคิดเห็น