ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 44

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2563 09:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
44
แบบอักษร

รมิดาพยักหน้า เพราะเรื่องนี้ยังไม่มีใครรู้ เพิ่งจะไปตรวจเมื่อเช้านี้เอง กลับมาก็เจอกับเรื่องอุบัติเหตุของพี่เลโอเข้า เลยยังไม่ได้บอกใคร 

“โห...เก่งอ่ะ ทำไงบอกมั่งจิ หรือว่าอยู่ที่ไร่ไม่มีอะไรทำใช่ป่ะ” กวางสะกิดถามพี่สะใภ้ตัวน้อย 

“พี่กวางอ่ะ...” ว่าที่คุณแม่อายจนหน้าแดงก่ำ 

“ยัยกวาง แกต้องไปถามไอ้หมอโน่น ไม่ใช่มาถามเมียฉัน” พ่อเลี้ยงอาชา โอบไหล่ปกป้องเมียรัก แต่ยิ่งทำให้รมิดาอายหนักเข้าไปอีก 

“แหมพี่อาชาก็...คอยดูนะ พี่หมอเต้ว่างเมื่อไหร่จะให้ทำลูกแฝดแซงหน้าเลยคอยดู” กวางไม่ยอมแพ้ แถมคุยข่มไว้อีก ส่วนโจ้ก้มหน้ากระซิบอะไรบางอย่างกับแพรว ไม่มีใครได้ยิน แต่เห็นโดนเมียไล่ทุบจนหัวเราะลั่น... 

“ดีใจด้วยนะครับพี่”เลโอแสดงความยินดีกับเพื่อนรุ่นพี่ก่อนจะเบนสายตามองมาที่แก้มใสโดยไม่ตั้งใจ.......คิดในใจถ้ามีลูกเหมือนเขาบ้างก็คงจะดี 

“รีบ ๆ หายเข้าล่ะ จะได้ผลิตลูกมาเป็นเพื่อนเล่นกัน...แต่เอ ก็ไม่เป็นอะไรมากนี่หว่า แค่นี้ทำลูกสบายมาก...ฮ่า..ฮ่า” พ่อเลี้ยงหนุ่มหัวเราะกระเซ้าเย้าแหย่คนเจ็บ แต่คนที่นั่งข้างคนเจ็บนี่แหละที่ก้มหน้างุด 

“พูดแบบนี้ผมชักอยากกลับบ้านซะแล้วสิ” นายหัวเลโอรับมุก 

“อยู่ที่นี่ก็ทำได้...อุ๊บ...” พ่อเลี้ยงอาชากำลังจะแนะนำคนเจ็บ แต่เมียสาวร้อนตัวกลัวเขาจะพูดเรื่องน่าอายนั่นขึ้นมาอีก รมิดากระทุ้งศอกเข้ากับท้องของสามี เมื่อนึกถึงครั้งที่เขานอนเจ็บที่โรงพยาบาล แล้วหักหาญทำอะไรไว้บ้าง...ไป ๆ มา ๆ ก็เลยความลับแตก เรียกเสียงฮาให้กับทุกคนในห้อง ยกเว้นแก้มใส ที่ไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาด้วย 

หลังจากนั้นทั้งหมดก็คุยกันอีกพักใหญ่ ก่อนจะลากลับไป ให้คนเจ็บได้พักผ่อน 

วันต่อมา คุณหมออนุญาตให้คนไข้กลับบ้านได้ หลังจากตรวจละเอียดอีกครั้งไม่พบอาการผิดปกติ เลโอกลับเข้าไปพักที่บ้านของท่านนายพล เพื่อสืบหาเบาะแส เกี่ยวกับอุบัติเหตุในครั้งนี้ ...แต่ก็ต้องคว้าน้ำเหลว เพราะกล้องวงจรปิดในวันเวลาที่รถจอดที่นี่ โดยเฉพาะในจุดที่จอดรถเสียพอดิบพอดี ซึ่งไม่เกินความคาดหมาย เป็นสิ่งที่เขาคิดอยู่แล้ว ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ และนั่น ยิ่งทำให้เขาแน่ใจมากขึ้นว่า คนในบ้านหลังนี้นี่แหละที่เป็นคนลงมือ 

“ขึ้นไปนอนห้องข้างบนดีกว่าไหมลูก” ท่านนายพลบอกกับลูกชาย 

“ไม่เป็นไรครับ นอนที่ห้องเก่าของแก้มใสก็ได้ครับ สะดวกดี” 

“งั้นก็ตามใจ อยากได้อะไรก็บอก” 

“คุณพ่อ ยังอยากให้ผมเข้าไปช่วยที่บริษัทหรือเปล่าครับ” 

“ลูกจะเปลี่ยนใจ ช่วยพ่อแล้วใช่ไหม” ผู้เป็นพ่อแสดงความดีใจอย่างเห็นได้ชัด 

“ครับ แต่ผมต้องมีตำแหน่งในนั้นอย่างเป็นทางการเสียก่อน” 

“ได้เลยลูก เอาตำแหน่งประธานบริหารของพ่อไปเลยก็แล้วกัน” ผู้สูงวัยบอกอย่างยินดี 

“ผมไม่ได้อยากได้บริษัทของคุณพ่อนะครับ เพียงแต่ต้องการมีตำแหน่งเพื่อมีอำนาจเต็มในการตรวจสอบเท่านั้นครับ” ชายหนุ่มชี้แจงเพราะเขาคิดอย่างนั้นจริง ๆ  

“พ่อรู้...บริษัทนี้เทียบไม่ได้กับทรัพย์สินมหาศาลของลูกอยู่แล้ว แต่มันก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่พ่อมี และอยากมอบให้ลูกชายคนเดียวของพ่อ” 

“ผมขอดูก่อนแล้วกันนะครับ ว่าไส้ในมันเป็นยังไง ถ้าไม่ได้เกิดจากการทุจริตผมจะช่วยแก้ไขแล้วก็วางมือ แต่ถ้าไม่ใช่ คนผิดก็สมควรโดนลงโทษ” 

“ขอบใจมากลูก...ขอบใจจริง ๆ แล้วพ่อจะรีบจัดการเรื่องนั้นให้เร็วที่สุด” 

ท่านนายพล ออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มเกลื่อนอยู่บนใบหน้า รีบทำหนังสือแต่งตั้งประธานคนใหม่ เพื่อจะแจ้งในที่ประชุมที่จะเกิดขึ้นอีกสองวันข้างหน้า 

“พี่เลโอสงสัย พี่สุดเขตเหรอคะ” แก้มใสถามตรง ๆ หลังจากที่เหลือกันอยู่สองคน 

“ก็แค่สงสัย แต่ไม่มีหลักฐานสักอย่าง พี่ถึงต้องเข้าไปในบริษัทนั่นเพื่อจะทำอะไรให้มันชัดเจนมากขึ้น ถ้าเป็นเพราะฝีมือไม่ถึงพี่จะสอนให้ แต่ถ้าไม่ใช่ก็ต้องดูกันอีกที ยิ่งนายโจ้บอกว่าเขาพัวพันกับธุรกิจสีเทา พี่ไม่ค่อยสบายใจขืนปล่อยเอาไว้ อาจจะเสียหายถึงคุณพ่อได้” 

“อย่างนี้พี่เลโอก็ตกอยู่ในอันตรายน่ะสิคะ” แก้มใสมีสีหน้าวิตกกังวล ถึงแม้จะรู้ว่าสามีของตนนั้น ไม่เคยกลัวใคร 

“ถ้าพี่เป็นอะไรไป แก้มใสจะมีสามีใหม่หรือเปล่า” 

“มีค่ะ แก้มจะรีบมีตั้งแต่สามีเก่ายังไม่ได้เผาเลยด้วย...กล้าตายก็ลองดู” หญิงสาวขู่พูดอย่างโกรธ ๆ ที่สามีพูดจาไม่เป็นมงคลไม่นึกถึงใจคนเป็นห่วงบ้างเลย 

ความคิดเห็น