sanitarybag

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

good plan : การเริ่มต้นที่ดี | #9

ชื่อตอน : good plan : การเริ่มต้นที่ดี | #9

คำค้น : yaoi conan

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2559 16:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
good plan : การเริ่มต้นที่ดี | #9
แบบอักษร

 

"ไม่ไป"

" -_-;; / -_-;; " 
 
 
ผมกับคิดทำหน้าหมดอาลัยตายอยากทันทีที่ได้ยินคำตอบของคุณหนู พวกเราจริงจังกับความคิดนี่มากกว่าที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะคิดที่ดูตื่นเต้นเป็นเด็กๆและรีบตื่นมาปลุกผมให้ขึ้นไปชวนคุณหนูกันตั้งแต่ 8 โมงเช้า ไม่รู้จะตื่นเต้นอะไรปานนั้น แต่พอเคาะประตูเรียกและเอ่ยชวนเธอไปคำตอบก็เป็นไปตามนั้นนั่นล่ะ (พูดง่ายๆว่านก)
 
 
"ไม่อยากลองออกไปเปลี่ยนบรรยากาศบ้างรึไง! อยู่แต่ในนี้มันมีอะไรให้เธอทำนักหน--"
"มันก็เรื่องของฉันไม่ใช่หรอ!!" 
"...................................................."
 
 
คุณหนูตวาดกลับมาทำเอาคิดเงียบไปทันที ท่าทางและสีหน้าที่ดูเหมือนจะตื่นเต้นนึกสนุกเหมือนตอนแรกก็หายไปแทบจะทันทีเลย 
 
 
"เอ่อ.. " ผมเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาบ้าง คุณหนูหันมามองผมและแสดงสีหน้าสนใจออกมาเล็กน้อยหลังจากได้ยินประโยคต่อไปของผม 
"เรามีที่ที่อยากให้เธอลองไปดูน่ะ
 
 
"หว่านล้อมเก่งเหลือเกินนะนายน่ะ.... "
"ฉันก็พูดของฉันปกติ........" 
"ไม่จริง นั่นมันหว่านล้อมชัดๆ.........." 
"อย่ามาพาลน่าคิด....... นายมันพูดหว่านล้อมไม่ได้เรื่องเอง........" 
"ยอมรับแล้วนี่ว่าหว่านล้อม........"
"เออ!.... นายจะมาเถียงกับฉันให้ได้อะไรห๊ะ!........." 
"เออ!.... นายจะมาเถียงกับฉันให้ได้อะไรห๊ะ!........." << คิดล้อเลียนคุโด้
"-_-++++" 
"นี่พวกนายกระซิบกระซาบอะไรกันตั้งแต่เมื่อกี้แล้วน่ะ -_-" 
 
 
 
ผมกับคิดสะดุ้งเฮือกขึ้นมาพร้อมกันก่อนจะหันไปยิ้มแหยๆให้คุณหนูที่ยืนจ้องเราอยู่ข้างหลัง หลังจากที่ผมพูดมั่วๆเพื่อจะชวนเธอออกมาให้ได้ผมก็หว่านล้อมเธอต่ออีกนิดหน่อยจริงๆนั่นแหละ แต่ไม่ใช่ว่าผมจะไม่ได้คิดไว้ก่อนนะว่าจะพาไปไหน แน่นอนว่าผมคิดไว้แล้ว
 
 
 
ตอนนี้เราอยู่กันที่ท่า ดอร์เชียนเป็นคนติดต่อเรือให้เราแล้ว พอคุณยายและดอร์เชียนเห็นคุณหนูยอมออกมาจากห้องทั้งคู่ก็ประหลาดใจและดีใจเป็นอย่างมาก คุณยายรีบบอกให้ดอร์เชียนติดต่อเรือให้พวกเราทันทีและเอ่ยปากชมพวกเราใหญ่ คุณหนูไม่ได้ยืนอยู่กับผมตอนที่ผมคุยกับคุณยาย เธอดูตื่นเต้นนิดๆกับบรรยากาศนอกบ้านที่ปกติเธอจะได้เห็นผ่านหน้าต่างเท่านั้นเลยเดินนำพวกเราออกไปก่อนแล้ว คิดเป็นคนอาสาเดินออกไปคอยจับตาดูเธอไม่ให้เธอเดินหลงไปไหนก่อนที่ผมจะลาคุณยายและเดินตามออกไป ผมเดินออกจากประตูไปโดยไม่ได้หันกลับมามองคุณยาย ผมจึงไม่ได้เห็นว่าคุณยายกำลังยืนทำสีหน้าแปลกๆอยู่..
 
 
"้ช้าชะมัดเลยแฮะ.. " คิดหาวออกมาเสียงดัง ผมไม่ได้สนใจเจ้าหมอนั่นเท่าไหร่เพราะกำลังสังเกตุท่าทางของคุณหนูอยู่ ตอนนี้เธอกำลังนั่งยองๆเอากิ่งไม้แหย่ปูตัวนึงอยู่ริมหาดท่าทางเหม่อลอยน่าดู 
"เฮ้ ชอบข้างนอกนี่มั้ย" ผมเดินเข้าไปหาเธอและเอ่ยถามขึ้นมาเงียบๆ คุณหนูไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองผม
"ก็ดี.. " เธอพึมพำตอบเหมือนคุยกับตัวเองมากกว่าตอบผมนะ
"เฮ้ๆ ฉันคิดว่าเรือมาแล้วนะ!!" คิดตะโกนบอกพวกเรา ผมยื่นมือไปหาคุณหนู เธอมองมือผมอย่างชั่งใจอยู่ซักครู่ก่อนจะยื่นมือมาจับ เอาล่ะ.. ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี
 
 
คุณหนูดูตื่นเต้นมากตอนที่ได้นั่งเรือ วันนี้ลมแรงกว่าปกติและแดดก็ไม่แรงด้วย บรรยากาศเป็นใจให้แผนของเรามากเลยแฮะ คิดขยับมาข้างๆผมแล้วยื่นหน้ามาพูดอะไรบางอย่างข้างหูกับผม ที่เราต้องทำแบบนี้เพราะลมมันตีแรงมากจนพูดปกติไม่ได้ยิน 
"นายคิดไว้แล้วใช่มั้ยว่าจะพาไปไหน" คิดถามผม
"อื้อ.. ฉันคิดว่าจะพาไปร้านขายดอกไม้ นายคิดว่าคุณหนูจะเคยมามั้ย ถ้าเคยมาน่าจะมีผลอะไรกับความทรงจำของเธอนะ" 
"แล้วนายคิดว่าคุณหนูจะไปพังร้านเขามั้ย -_-;"
"อันนี้ก็ไม่รู้ -_-;;" 
 
 
พอถึงในเมืองแล้วพวกเราก็พาคุณหนูตรงไปร้านดอกไม้ทันที เนื่องจากไดอาน่าไม่ได้ออกจากห้องมานานเธอจึงดูตื่นเต้นมากๆแบบปิดไม่มิด ผมที่ดูยาวและยุ่งของเธอปลิวเข้าหน้าเข้าตาไปหมดมันเลยทำให้เธอดูหงุดหงิดเพราะผมตัวเองไม่น้อย เหมือนคิดจะสังเกตุแบบเดียวกันกับผมอยู่ หมอนั่นเดินเข้าไปหาคุณหนูและดึงยางที่รัดอยู่ที่ข้อมือตัวเองออกมาทำท่าจะหมัดผมให้เธอ คุณหนูหันมาเห็นก่อนจะตะโกนขึ้นมาเสียงดังอย่างเอาเรื่อง
 
 
"จะทำอะไรของนายน่ะ!!!!!!!!!!!" 
"ชู่วววววว/ชู่ววๆๆๆ" << ผมกับคิด
"-__- ......... " << คุณหนู
"ฉันแค่จะมัดผมให้เธอ รำคาญใช่มั้ยล่ะ อยู่นิ่งๆล่ะ" คิดขมวดคิ้วแล้วขยับเข้าไปสางผมคุณหนูอย่างเบามือและมัดผมขึ้นให้แบบลวกๆ หน้าตาโดยเดิมของคุณหนูเป็นคนหน้าตาดีอยู่แล้ว พอมัดผมให้ดูเรียบร้อยขึ้นมันเลยทำให้เธอดูมอมแมมน้อยลงหน่อย 
"ข.. ขอบใจ" ไดอาน่าเกาแก้มมองคิดแล้วกล่าวขอบคุณแบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่แล้วรีบเดินเร็วๆนำหน้าเราไปทันที
"เฮ้!!! อย่าเดินหายไปไหนล่ะ!!" คิดตะโกนไล่หลังเธอไป ผมมองการกระทำของหมอนั่นเงียบๆอย่างลืมตัวจนอีกฝ่ายรู้ตัวหันมาหรี่ตามองผมเหมือนกำลังจะจับผิด
" .... มีอะไรหรอ เห็นมองฉันมาตั้งนานแล้วนะ ( -_-)"
"ป.. เปล่า!" ผมรีบคิดหาข้อแก้ตัว "ฉ.. ฉันแค่สงสัยว่ายางเส้นนั้นนายเอามาจากไหนเฉยๆ" 
"อ๋อ.. " คิดลากเสียงยาวแล้วพยักหน้าก่อนจะยกยิ้มมุมปากบางๆให้กับผม
"ของอาโอโกะน่ะ" 
 
 
... อาโอโกะ?
 
"อย่าเดินเข้าไปมั่วเซ่!!!!!!" คิดทิ้งผมไว้แล้วรีบวิ่งตามคุณหนูที่วิ่งมั่วเข้าร้านนู้นร้านนี้ชนคนอื่นไปมั่ว ผมมองตามหลังเจ้าหมอนั่นไปไม่ได้คิดจะวิ่งตามไปด้วย ในหัวคิดถึงชื่อที่อีกฝ่ายหลุดออกมาเมื่อครู่ไปมา อาโอโกะ.. น้องสาวของเจ้านั่นหรอ? .. หรือเพื่อน หรือพี่ .. หรือจะเป็นแฟน? 
 
 
รู้สึกแปลกๆที่ใจแฮะ
 
 
ผมรีบสะบัดหน้าไล่ความรู้สึกและความคิดแปลกๆเกี่ยวกับเจ้าหมอนั่นออกไปทันที ผมไม่เคยลองถามตัวจริงของเจ้าหมอนั่นดูเลยซักครั้ง ผมตั้งใจจะกระชากตัวจริงของเจ้าบ้านั่นให้คนอื่นรับรู้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร และตอนนี้..
 
 
อนนี้ผมชักไม่แน่ใจแล้ว.. 
 
 
คิดไม่เคยพลาด.. ถึงพลาดแต่หมอนั่นก็กลบเกลื่อนได้ดีมาตลอด 
เพชรตัดเพชร.. ไฮบาระเคยนิยามการต่อสู้ของพวกเราไว้แบบนั้น
ถึงแม้ผมจะจับทริคทุกอย่างของหมอนั่นได้เสมอ 
แต่ทำไม ผมไม่เคยชนะทุกที.. 
หรือเพราะผมไม่ได้คิดจะเอาชนะหมอนั่นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว 
 
 
ทำไมมันหงุดหงิดแบบนี้เนี่ย!
 
 
ผมเดินเตะก้อนหิวก้อนกรวดอยู่ตรงถนนจนกระทั่งคิดลากคุณหนูออกมา คิดบ่นพึมพำๆใส่คุณหนูตลอดทางและคุณหนูก็เถียงฉอดๆๆออกมาแบบไม่ยอมแพ้ ถ้าเป็นปกติผมจะเข้าไปห้ามทั้งคู่แล้วล่ะ แต่ตอนนี้ผมหงุดหงิดมากเลย ไม่อยากเข้าไปยุ่ง -_-;;
 
 
"เธอเกือบทำเครื่องเพชรร้านเขาแตกแล้วนะ!" 
"แต่มันก็ไม่แตกไม่ใช่หรอ!"
"นี่! ฉันต้องขอโทษแทนเธอด้วยนะไม่เห็นหรอ!"
"ฉันไม่ได้ขอหนิ!!" 
"นี่เธอ!" 
 
 
ยัง... ยังไม่หยุด
 
 
"เฮ้!!! พอได้แล้ว!!! ทั้งคู่เลย!!!!" 
 
 
เป็นครั้งแรกที่ผมตวาด.. หมายถึงครั้งแรกที่ตวาดคุณหนู ไดอาน่าดูตกใจไปเล็กน้อยก่อนจะเชิดหน้าหนี และคิดปล่อยแขนเธอออกแบบหงุดหงิดๆ 
 
 
"ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ" คุณหนูเดินหันหลังไปก่อนจะหันมาชี้คิดที่ทำท่าจะเดินไปด้วย "ไม่ต้องตามมา"
"ไม่ตามไปได้ยังไงล่ะ เธอรู้หรอว่าห้องน้ำอยู่ไหน" คิดพูด
"ฉันฉลาดจะตาย" เธอเชิดหน้าขึ้นและยักไหล่ตอบกลับไป "พวกนายมันโง่" คุณหนูกึ่งเดินกึ่งกระโดดหายไป คิดหันมาหาผมและทำสีหน้าตั้งคำถามกับผมประมาณว่าต้องตามไปมั้ย ผมไม่ตอบ แหงสิ ต้องตามไปอยู่แล้ว 
 
 
 
KAITO'S PART 
 
 
บางทีหมอนี่ก็อารมณ์แปรปรวนเหมือนผู้หญิง 
 
ผมเดินตามหลังคุโด้ ชินอิจิมาเงียบๆเกือบ 10 นาทีแล้ว เรามารออยู่หน้าห้องน้ำที่เจ้าหญิงเข้าไป ยัยนั่นหาห้องน้ำเจอได้จริงๆแฮะ ยังมีการหันมาแลบลิ้นใส่พวกเราก่อนเข้าไปอีกนะ น่าหมั่นไส้ชะมัด อยากหยิกแก้มให้ขาด -_-*
 
 
ผมชวนหมอนั่นคุยนู่นนี่ แต่คำตอบที่ได้มามันก็แบบ .. เออ .. งั้นมั้ง .. ใช่ .. เรื่องของนายสิ .
 
 
 
.................. ผมทำอะไรผิดรึเปล่าฟะ 
 
 
 
"เฮ้ นายเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย -_-; " ผมเดินเข้าไปถามเจ้าบ้านั่นตรงๆ คุโด้ชินอิจิหันมามองผมนิ่งๆแล้วหาวออกมาแทนคำตอบ
 
................
 
 
โอเค.. ในเมื่อไม่บอกผมก็จะคิดเอง ไม่ใช่หมอนั่นคนเดียวหรอกที่ฉลาด
ก่อนหน้านี้ เอ้.. ก่อนที่ผมจะมัดผมให้ยัยคุณหนู หมอนั่นก็ดูปกติดี 
งั้นแสดงว่าเป็นหลังจากนั้นสินะ 
หึงผมหรอ? ...........................
 
 
ไม่ๆๆ ไม่มีทางน่าจะบ้าหรอ
คิดสิคิด.. มันเรื่องอะไรกันนะ
ตอนนั้น.. หมอนั่นถามเรื่องยางที่ข้อมือของผมสินะ
อ่า.. หรือว่าจะเป็นเรื่องนี้
มันจะใช่หรอฟะ.... เรื่องหน่อมแน้มแบบนี้เนี่ยนะ =_=;;
 
 
 
เหมือนเจ้าหมอนั่นจะสังเกตุเห็นว่าผมกำลังยืนคิดอะไรอยู่เพราะผมเงียบไปนาน คุโด้พูดดักผมขึ้นมาเหมือนอ่านใจกันออก (หรือเพราะร้อนตัว?)
 
 
 
"ไม่ใช่เรื่องหนังยางหรืออะไรทั้งนั้นแหละ ฉันไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับนายทั้งนั้น" 
"ฉันยังไม่ทันพูดอะไรเลยนี่.. " ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้เจ้าหมอนั่น คุโด้ชินอิจิของผมดูเหมือนจะชะงักไปเล็กน้อยและถอยหลังหนีผมไปก้าวนึงแบบงงๆ ท่าทางและสีหน้าของอีกฝ่ายทำเอาผมอยากจะแกล้งขึ้นมาอีกแล้ว
"คิด.. เอาหน้านายออกไปฉันขนลุก... " หมอนั่นกระซิบผมด้วยเสียงผ่านไรฟัน ผมยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ
"ฉันไม่คิดแบบนั้นหรอกนะ" ผมยื่นหน้าเข้าไปไถปลายจมูกตัวเองกับปลายจมูกของคนตรงหน้า อยากจูบใจจะขาด คนตรงหน้าผมปรือตาลงมองเคลิ้มๆ ครั้งนี้หมอนั่นไม่ได้เมา.. มันทำให้ผมแปลกใจ และดีใจแปลกๆ.. 
 
 
 
ผมโอบเอวของอีกฝ่ายเอาไว้แล้วขยับใบหน้าเข้าไปพรมจูบที่ใบหูคนตรงหน้าเบาๆ ผมยังไม่กล้าทำอะไรหมอนั่นมาก.. อย่างน้อยก็ในตอนนี้น่ะนะ แค่มันทนไม่ไหวแล้ว ขอนิดนึงแล้วกัน 
 
 
 
และคนในอ้อมกอดผมก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะปฏิเสธผมเลย ใครจะไปอดใจไหว..
 
 
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
 
 
ก่อนที่ผมจะทำอะไรไปมากกว่านี้ เราสองคนก็ต้องสะดุ้งตกใจให้กับเสียงกรี๊ดร้องที่ดังออกมาจากห้องน้ำ เสียงกรี๊ดร้องจากคนที่ผมมั่นใจว่าต้องใช่
 
 
ไดอาน่า! 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
THE END : good plan : การเริ่มต้นที่ดี | #9
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}